эй ёр сафар карда наёяд хабар аз ту
ای یار سفر کرده نیاید خبر از تو
Юсуф нарасад нома ба сӯии падар аз ту
یوسف نرسد نامه به سوی پدر از تو
эй кош ки хӯни гардӣ ва аз дидаи броиӣ
ای کاش که خون گردی و از دیده برآیی
эй дил ки дӯди дидаи ман дарба дар аз ту
ای دل که دود دیده من دربهدر از تو
эй оҳи магари хостае аз дили зорам
ای آه مگر خواستهای از دل زارم
Ояд ҳамаи шаби буии кабоби ҷигар аз ту
آید همهشب بوی کباب جگر از تو
Аз бодаи ағёри магари сархушӣ эй тарк
از باده اغیار مگر سرخوشی ای ترک
Комшби шинавами буии шароб дигар аз ту
کامشب شنوم بوی شراب دگر از تو
Гули қисмат гулчин шуд ва бар ҷой буд хор
گل قسمت گلچین شد و بر جای بود خار
эй булбули шӯридаи фиғони саҳар аз ту
ای بلبل شوریده فغان سحر از تو
Ағёр ба айшанд зи васлат ба шабу рӯз
اغیار به عیشند ز وصلت به شب و روز
Мо рости ҳамаи қсти бўку макр аз ту
ما راست همه قست بوک و مکر از تو
Парда чаҳ кунӣ боз ки ҳамсоя набинад
پرده چه کنی باز که همسایه نبیند
Пар гашта чу хуршеди ҳамаи бом ва дар аз ту
پر گشته چو خورشید همه بام و در از تو
Марҳам нашавад ҷузи лаби нӯшин ту ӯ ро
مرهم نشود جز لب نوشین تو او را
Онро ки ба дили хӯрдаи тири назар аз ту
آن را که به دل خورده تیر نظر از تو
эй боғи биҳишт аз ту таматтуъ натавон барад
ای باغ بهشت از تو تمتع نتوان برد
Дидаи зи азал дар бадарии бўолбшр аз ту
دیده ز ازل در بدری بوالبشر از تو
Чун мӯӣ шудан дар шаби ҳиҷрони вай аз ман
چون موی شدن در شب هجران وی از من
эй муддаии он мӯии миёну камар аз ту
ای مدعی آن موی میان و کمر از تو
Беҳтар буд аз тоҷ ки ағёр гузоранд
بهتر بود از تاج که اغیار گذارند
Он теғ ки бар фарқ бияёд ба сар аз ту
آن تیغ که بر فرق بیاید به سر از تو
эй кош ки аз беху бинт реша набӯдӣ
ای کاش که از بیخ و بنت ریشه نبودی
эй нахли муҳаббат ки набӯдӣ самар аз ту
ای نخل محبت که نبودی ثمر از تو
Баргӯӣ ки дар Миср азизаст длором
برگوی که در مصر عزیز است دلارام
Ёқӯб чаҳ пурсанади суроғи писар аз ту
یعقوب چه پرسند سراغ پسر از تو
Гуми номяш эй шери худо бар ту сазо нест
گمنامیش ای شیر خدا بر تو سزا نیست
Ошуфта ки гашта ба ҷаҳони номвар аз ту
آشفته که گشته به جهان نامور از تو