Биё ки чун хами зулфати мушаввашам бе ту

بیا که چون خم زلفت مشوشم بی تو

Ту хуш ба базми рақибону нохўшм бе ту

تو خوش به بزم رقیبان و ناخوشم بی تو

Ту оташӣ задае бар изор аз май ғайр

تو آتشی زده ای بر عذار از می غیر

Чу зулфу холи накӯён дар оташам бе ту

چو زلف و خال نکویان در آتشم بی تو

Агар чаҳ заҳр музобаст бе ту минўшм

اگر چه زهر مذابست بی تو مینوشم

Ва гарчи бодаи кавсар наме чашм бе ту

و گرچه باده کوثر نمی چشم بی تو

зи бим онкӣ шавад барқ ва оядат зи қафо

ز بیم آنکه شود برق و آیدت ز قفا

Гумони мадор ки ман оҳ бар кашам бе ту

گمان مدار که من آه بر کشم بی تو

БгФтмш ки зи ҳиҷри ту ман парешонам

بگفتمش که ز هجر تو من پریشانم

Ҷавоб дод ки ошуфтаи ман хушам бе ту

جواب داد که آشفته من خوشم بی تو