Дӯш хӯрдам аз май ваҳдати саҳари паймона Эй
دوش خوردم از می وحدت سحر پیمانه‌ای
Ошно дидам ба худ зони нашъа ҳар бегона Эй
آشنا دیدم به خود زآن نشئهٔ هر بیگانه‌ای
Зикри тасбеҳи малик дар гӯши ман афсона буд
ذکر تسبیح ملک در گوش من افسانه بود
Андари он мастӣ ки будам наъраи мастона Эй
اندر آن مستی که بودم نعره مستانه‌ای
Пой бар фарқи салотин май ниҳодам аз шааф
پای بر فرق سلاطین می‌نهادم از شعف
То ба дарюза гирифтам ҷомӣ аз майхона Эй
تا به دریوزه گرفتم جامی از میخانه‌ای
Ин дабистонро адиб оё ки бошад каз шараф
این دبستان را ادیب آیا که باشد کز شرف
Ҳикмат омӯзад ба луқмон аз ҷунуни девона Эй
حکمت آموزد به لقمان از جنون دیوانه‌ای
Доштами фармони озодӣ ба каф аз ҳардуи кун
داشتم فرمان آزادی به کف از هردو کون
Дар гадои доштами баси мансаби шоҳона Эй
در گدایی داشتم بس منصب شاهانه‌ای
Ор буд аз халъати дебои султонии маро
عار بود از خلعت دیبای سلطانی مرا
Рост будӣ бар танам чун кисвати риндона Эй
راست بودی بر تنم چون کسوت رندانه‌ای
Шамъи рухсор ки ёрб дар таҷаллӣ буд дӯш
شمع رخسار که یارب در تجلی بود دوش
Комдӣ аз меҳру моҳи анҷумаши парвона Эй
کآمدی از مهر و ماه انجمش پروانه‌ای
Парда дорам буд моҳу ҳиндӯии бомами Зуҳал
پرده‌دارم بود ماه و هندوی بامم زحل
Доштами болотар аз қасри Зуҳал чун хона Эй
داشتم بالاتر از قصر زحل چون خانه‌ای
Як ҷаҳон ҷон будам ва як олам аз рӯҳи равон
یک جهان جان بودم و یک عالم از روح روان
Зон ки будам ҷони нисори шоҳиди ҷонона Эй
زآن که بودم جان نثار شاهد جانانه‌ای
Миннат бе ҷои зи ғаввосони Аммон кӣ барам
منت بی‌جا ز غواصان عمان کی برم
Ман ба хоки майкада то ҷустаам дурдона Эй
من به خاک میکده تا جسته‌ام دردانه‌ای
Ин самарҳо аз куҷои ошуфта чун набӯд амал
این ثمرها از کجا آشفته چون نبود عمل
Ман ки ҷузи ҳуби алӣ дар дили нкштми дона Эй
من که جز حب علی در دل نکشتم دانه‌ای