Ҳасанати ниҳодаи донаи домии аҷаб ба роҳ

حسنت نهاده دانه دامی عجب به راه

Кандар каманд зулф кашад оҳӯии нигоҳ

کاندر کمند زلف کشد آهوی نگاه

Хуршеди србрҳнаҳ ба пои ту сари бсўд

خورشید سربرهنه به پای تو سر بسود

Каз хоки мақдами ту ба сари брнҳди кулоҳ

کز خاک مقدم تو به سر برنهد کلاه

Ғунча чу кул ба пеши рахти ҷомаи брдрид

غنچه چو کل به پیش رخت جامه بردرید

Шуд офтоби муқтабас аз талъатат чу моҳ

شد آفتاب مقتبس از طلعتت چو ماه

Набӯд маҷоли салтанати ақл чун ба ноз

نبود مجال سلطنت عقل چون به ناز

Бар малики дили сипаҳбад ғамза кашид шоҳ

بر ملک دل سپهبد غمزه کشید شاه

Гуфтам ҳазар кунам зи хаданги нигоҳ ӯ

گفتم حذر کنم ز خدنگ نگاه او

Дидам ки нест ҷузи хами зулфаши гурезгоҳ

دیدم که نیست جز خم زلفش گریزگاه

Дар Миср агар ту чоҳ занхдон биоварӣ

در مصر اگر تو چاه زنخدان بیاوری

Аз авҷи тахти Юсуф мисрӣ фитад ба чоҳ

از اوج تخت یوسف مصری فتد به چاه

Акнӯн ки лаъли ёр ба комаст ҷон бидиҳ

اکنون که لعل یار به کام است جان بده

Имшаб ки зулфи ёр ба даст аст ме бихоҳ

امشب که زلف یار به دست است می بخواه

Искандари оби Хизри ҳамеи ҷусту раҳи набард

اسکندر آب خضر همی‌جست و ره نبرد

Оби ҳаёти хӯрдаи ошиқи зи хоки роҳ

آب حیات خورده عاشق ز خاک راه

Гуфтам магар ки тарки хтоӣисти чашми ту

گفتم مگر که ترک ختائیست چشم تو

Чин ва хутан надорад ин тарки дили сиёҳ

چین و ختن ندارد این ترک دل‌سیاه

Оҳам ба дили гиреҳ шудааст аз ҷафои ту

آهم به دل گره شده است از جفای تو

Тарсам ба пеши оина ту барорам оҳ

ترسم به پیش آینه تو برآرم آه

Зоҳиди марои з ҳашар матарсону даргузар

زاهد مرا ز حشر مترسان و درگذر

Мо ва май сабӯҳ ва туу вирди субҳгоҳ

ما و می صبوح و تو و ورد صبحگاه

Тӯфон агар дубора бигирад ҷаҳон чу Нӯҳ

طوفان اگر دوباره بگیرد جهان چو نوح

Ошуфта май барад ба дар майкадаи паноҳ

آشفته می‌برد به در میکده پناه

Майхонаи муҳаббати ҳақи мзҷъи алӣ

میخانه محبت حق مضجع علی

Хокӣ ки судаанд млоик бар ӯ ҷноаҳ

خاکی که سوده‌اند ملایک بر او جناه