Моро абас набӯд ки аз базми ронда Эй
ما را عبث نبود که از بزم رانده ای
Гуё рақибро бабри хеши хонда Эй
گویا رقیب را ببر خویش خوانده ای
Нахли вафои ман ки самар дошт канда Эй
نخل وفای من که ثمر داشت کنده ای
Тухм дигар бсинаҳи дили брФшондаҳ Эй
تخم دگر بسینه دل برفشانده ای
Зони лаби биҷои оби ҳаёти оби хӯрда Эй
زآن لب بجای آب حیات آب خورده ای
эй Хизр аз он ту зиндау ҷовиди монда Эй
ای خضر از آن تو زنده و جاوید مانده ای
Мурғи дилам бар оташи ғайрат кабоб шуд
مرغ دلم بر آتش غیرت کباب شد
Бар ғайр то шароб муҳаббат чашонда Эй
بر غیر تا شراب محبت چشانده ای
Домани кашони равон шуда дар базми муддаӣ
دامن کشان روان شده در بزم مدعی
Моро чу мурғи бсмл дар хӯни нишонда Эй
ما را چو مرغ بسمل در خون نشانده ای
Гулгун шудаи самандату хӯнати ззини гузашт
گلگون شده سمندت و خونت ززین گذشت
Мураккаби магари бхоки шаҳидони давонида Эй
مرکب مگر بخاک شهیدان دوانده ای
Сад мурғи дили дроФкнӣ ар дар шиканҷи зулф
صد مرغ دل درافکنی ار در شکنج زلف
Мо рогмон макун ки здомти рҳондаҳ Эй
ما راگمان مکن که زدامت رهانده ای
Роҳи назар чу бастӣу манзури мардумӣ
راه نظر چو بستی و منظور مردمی
Бар хӯни хеши мардуми чашмами нишонда Эй
بر خون خویش مردم چشمم نشانده ای
Гул рахт барграфт ббозору шаҳрӣу кӯй
گل رخت برگرفت ببازار و شهری و کوی
эй андалеби биҳдаҳ дар боғи монда Эй
ای عندلیب بیهده در باغ مانده ای
Яксар баҷо намонад ки чавгони ту набард
یکسر بجا نماند که چوگان تو نبرد
То ту саманди нози бмидони ҷҳондаҳ Эй
تا تو سمند ناز بمیدان جهانده ای
Ваҳшии ғизоли ман ту шудӣ роми ин ва он
وحشی غزال من تو شدی رام این و آن
Дилро змн чу оҳӯии ваҳшии рмондаҳ Эй
دل را زمن چو آهوی وحشی رمانده ای
Ошуфтаи дили ҳ мурғ шикорӣаст шуд шикор
آشفته دل ه مرغ شکاریست شد شکار
Бозаши мҷу ки бози шикории парронда Эй
بازش مجو که باز شکاری پرانده ای
Афтодае бъқдаҳ ӣ мушкил дило магар
افتاده ای بعقده ی مشکل دلا مگر
Номи алии здФтри маънии нахонда Эй
نام علی زدفتر معنی نخوانده ای