эй насим аз чист зулфашро парешон карда Эй
ای نسیم از چیست زلفش را پریشان کرده‌ای
Сад дили шайдо ба ҳам даст ва гиребон карда Эй
صد دل شیدا به هم دست و گریبان کرده‌ای
Сад чу маҷнӯни ошкоро дар биёбони талаб
صد چو مجنون آشکارا در بیابان طلب
Хешро Лайлии сифат дар хайма пинҳон карда Эй
خویش را لیلی‌صفت در خیمه پنهان کرده‌ای
намезанад мавҷи сиришкати латма бар киштии чарх
می‌زند موج سرشکت لطمه بر کشتی چرخ
Аз танури синаи боз эй дида тӯфон карда Эй
از تنور سینه باز ای دیده طوفان کرده‌ای
эй Зулайхо бо расани бозии гесуии дароз
ای زلیخا با رسن بازی گیسوی دراز
Сад чу Юсуф дар так чоҳ занхдон карда Эй
صد چو یوسف در تک چاه زنخدان کرده‌ای
Ошиқон бурданд науммат муддаӣ шуд дар талаб
عاشقان بردند نامت مدعی شد در طلب
Ваа ки эшонро ба он гуфтан пушаймон карда Эй
وه که ایشان را به آن گفتن پشیمان کرده‌ای
Ғамзаро гуфтӣ ки башикан тавбаи зӯҳҳод ро
غمزه را گفتی که بشکن توبه زهاد را
Фитнаи махмурро соқӣ мисатон карда Эй
فتنه مخمور را ساقی مستان کرده‌ای
Арғавони рухи тани самани шамшоди қади мўзмирон
ارغوان رخ تن سمن شمشاد قد موضمیران
Пой то сари хешро рашк гулистон карда Эй
پای تا سر خویش را رشک گلستان کرده‌ای
Зулфи зуннору рахти майхонаи миҳроби абрувон
زلف زنار و رخت میخانه محراب ابروان
Қибла гоҳе расми андар коФрстон карда Эй
قبله گاهی رسم اندر کافرستان کرده‌ای
Ҷои тӯтӣ хатат биншонада холи сиёҳ
جای طوطی خطت بنشانده خال سیاه
Зоғро баҳр чаҳ ҷо дар шкрстон карда Эй
زاغ را بهر چه جا در شکرستان کرده‌ای
Кас дигар ошуфта шкрбоз нашносад зиҳанд
کس دگر آشفته شکرباز نشناسد زهند
То шикаррезӣ тавонад малик Эрон карда Эй
تا شکرریزی تواند ملک ایران کرده‌ای
Аз неи калаки ту май резади мдиҳи Муртазо
از نی کلک تو می‌ریزد مدیح مرتضی
Шкрстонии аён аз ин Нитсаатон карда Эй
شکرستانی عیان از این نیستان کرده‌ای