Бузургӣ гуфт чун Юсуфи чунон хост
بزرگی گفت چون یوسف چنان خواست
Ки худ бо ибни ёмин дил кунад рост
که خود با ابنِ یامین دل کُنَد راست
Бадал бо ӯ яке гардад бохалос
به دل با او یکی گردد به اخلاص
Бтнҳоӣӣ кунад ҳам хилваташи хос
به تنهایی کند هم خلوتش خاص
Ниҳодаш аз паии он соъ дар бор
نهادش از پی آن صاعِ در بار
Бдздӣ кард мансӯбаши зиҳии кор
به دزدی کرد منسوبش زهی کار
Чунин гуфт он бузурги дайн ки мутлақ
چنین گفت آن بزرگِ دین که مطلق
Ҳамин рафтаст бо Иблис алҳақ
همین رفتست با ابلیسِ الحق
Брондш аз дар вози баҳри ин роз
براندش از در و از بَهرِ این راز
Блънт кардаш аз офоқи мумтоз
به لعنت کردش از آفاقِ ممتاز
Азон аз қаҳри хешаши ҷомаи пӯшед
از آن از قهرِ خویشش جامه پوشید
Ки дар қаҳраши зи чашми оммаи пӯшед
که در قهرش ز چشمِ عامه پوشید
Бад-ӣн даргоҳ устодаст пайваст
بدین درگاه اِستادست پیوست
Гирифтаи ҳарба аз қаҳр дар даст
گرفته حربه‌ای از قهر در دست
Нахустин то аъўзӣ зу нахоҳӣ
نخستین تا اعوذی زو نخواهی
Қадам натавон ниҳодан дар илоҳӣ
قدم نتوان نهادن در الهی
Бад-ӣн дар рӯз ва шаб зонаст пайваст
بدین در روز و شب زانست پیوست
Ки тотар доманонро мезанад даст
که تا تر دامنان را می‌زند دست
Маҳаки нақди мардон дар каф ӯст
مِحّک نقدِ مردان در کفِ اوست
зи машриқ то ба мағриб дар саф ӯст
ز مشرق تا به مغرب در صفِ اوست
Касе конҷои барад нақдӣ набаҳра
کسی کانجا بَرَد نقدی نه بهره
Хӯрд дар ҳол аз Иблиси даҳра
خورَد در حال از ابلیسِ دهره
Чунин гуяд бсоҳби нақди Иблис
چنین گوید به صاحب نقدِ ابلیس
Ки эй аз ман рабӯдаи гӯии талбис
که ای از من ربوده گوی تلبیس
Худовандами ҳазорон солаи тоъат
خداوندم هزاران‌ساله طاعت
Биравем боз зад дар ним соъат
به رویم باز زد در نیم ساعت
Ту зини як зарра тоъат гашта гарм
تو زین یک ذره طاعت گشته‌ای گرم
Бар ҳақ май барӣ ва нестат шарм
بر حق می‌بری و نیستت شرم
Агар лаънат кунандам халқи олам
اگر لعنت کنندم خلقِ عالم
Нагардад ишқи ҷонами зрҳкм
نگردد عشقِ جانم ذرّه‌ای کم
Агар хонд турои як тани блънт
اگر خوانَد تُرا یک تن به لعنت
Бики соъати фурӯи резии зи меҳнат
به یک ساعت فرو ریزی ز محنت
Аз аввали ҳамчуи мардони марди раҳи шӯ
از اوّل همچو مردان مردِ ره شو
Пас онгаҳ ҷон фишон дар пеши шаҳи шӯ
پس آنگَه جان‌فشان در پیشِ شه شو
Чаро дар чашм ту хирадаст Иблис
چرا در چشمِ تو خُردست ابلیس
Ки раҳ зан шуд бузургонро бтлбис
که رهزن شد بزرگان را به تلبیس
Яқини майдон ки меронӣ ки ҳастанд
یقین می‌دان که میرانی که هستند
Ки сад танро чу ту гардани шикастанд
که صد تن را چو تو گردن شکستند
Агарчӣ бар сари ту подшо анд
اگرچه بر سرِ تو پادشا اند
Вале дар хайли султони як гадо анд
ولی در خیلِ سلطان یک گدا اند
Гадои дев чун шоҳ ту бошад
گدای دیو چون شاهِ تو باشد
Мусулмонии куҷои роҳ ту бошад
مسلمانی کجا راهِ تو باشد
Дамии Иблис холӣ нест зини сӯз
دَمی ابلیس خالی نیست زین سوز
зи Иблиси лъини мардии дромўз
ز ابلیسِ لعین مردی درآموز
Чу дар майдони мардӣ мард омад
چو در میدانِ مردی مرد آمد
Ҳамаи чизаши зи ҳақ дар хӯрд омад
همه چیزش ز حق در خورد آمد