Нишаста буд Аёзу шоҳи пирӯз

نشسته بود ایاز و شاه پیروز

Аёзаш пой мемолида то рӯз

ایازش پای می‌مالید تا روز

Бхдмт ҳар дами афзӯн буд райш

به خدمت هر دَم افزون بود رایش

Ки мемолида ва мебӯсед поиш

که می‌مالید و می‌بوسید پایش

Аёзи симбрро гуфт Маҳмӯд

ایازِ سیم‌بر را گفت محمود

Турои зини пой бӯсидан чаҳ мақсӯд

تُرا زین پای بوسیدن چه مقصود

зи ҳафт аъзо чаро бар пои диҳии бӯс

ز هفت اعضا چرا بر پا دِهی بوس

Дигар аъзо раҳо кардӣ бофусӯс

دگر اعضا رها کردی به افسوس

Чу қадар рӯй май бинӣ ки чунаст

چو قَدرِ روی می‌بینی که چونست

Чаро мнлт бпоӣ сарнигӯнаст

چرا میلت به پای سرنگونست

Аёзаш гуфт ин корӣ аҷибаст

ایازش گفت این کاری عجیبست

Ки халқиро з рӯй ту насибаст

که خلقی را ز روی تو نصیبست

Ки май бенанди рӯяти ҷумла чун моҳ

که می‌بینند رویت جمله چون ماه

намеёбад бпои ту касе роҳ

نمی‌یابد به پای تو کسی راه

Чу ӣнҷо нест ғайри ин бохалос

چو اینجا نیست غیرِ این به اخلاص

Басии наздиктар ин боядам хос

بسی نزدیکتر این بایدم خاص

Ҳамин Иблисро афтодаи бад низ

همین ابلیس را افتاده بُد نیز

Ки қаҳри ҳақ талаб кард аз ҳамаи чиз

که قهرِ حق طلب کرد از همه چیز

Басӣ медид лутфашро харидор

بسی می‌دید لطفش را خریدار

Вале ӯ буд қаҳрашро талаби гор

ولی او بود قهرش را طلبگار

Чу танҳо қаҳри ҳақро толиб омад

چو تنها قهرِ حق را طالب آمد

Бамурдӣ бар басии кас ғолиб омад

به مردی بر بسی کس غالب آمد

Чу дар ваҷҳи ҳақиқӣ муттаҳам шуд

چو در وجهِ حقیقی متهم شد

Камари баст ӯу ҳоле бо қадам шуд

کمر بَست او و حالی با قدم شد

Чу лаънати халъати даргоҳ ӯ буд

چو لعنت خلعتِ درگاه او بود

Чу зон даргоҳ буд ӯро накӯ буд

چو زان درگاه بود او را نکو بود

Бидон лаънати ҳарифи мард ва зан шуд

بدان لعنت حریفِ مرد و زن شد

Басии халқи ҷаҳонро роҳ зан шуд

بسی خلقِ جهان را راهزن شد

Азон лаънатгараш қӯтӣ набӯдӣ

از آن لعنت گَرَش قوتی نبودی

Куҷо бо халқи ин қӯт намӯдӣ

کجا با خلق این قوّت نمودی

Чу он лаънат хушаш омад амони хост

چو آن لعنت خوشش آمد امان خواست

Бҷон багазеду умри ҷовдони хост

به جان بُگزید و عمرِ جاودان خواست

Ки бо халъат чу бустонанд нозаш

که با خلعت چو بستانند نازش

Бидон нозаш буд умри дарозаш

بدان نازش بُوَد عمرِ درازش

Наомад бар касе лаънати падедор

نیامد بر کسی لعنت پدیدار

Ки Ӯшади тавқи лаънатро харидор

که او شد طوقِ لعنت را خریدار

зи ҳақи он лаънаташи пар барг омад

ز حق آن لعنتش پُر برگ آمد

Агарчӣ дигаронро марг омад

اگرچه دیگران را مرگ آمد