Шабии зи тирагии дили сиёҳи гашти чунон

شبی ز تیرگی دل سیاه گشت چنان

Ки субҳи васли намояд дар он , шаби ҳиҷрон

که صبح وصل نماید در آن، شب هجران

Шабӣ , чунонкӣ агар сар бар оварад хуршед

شبی، چنانکه اگر سر بر آورد خورشید

Сиёҳ рӯй намояд чу холи моҳрухон

سیاه روی نماید چو خال ماهرخان

зи оҳи тираи дилон , ончунон шудаи торик

ز آه تیره‌دلان، آنچنان شده تاریک

Ки хоби ҳам набарди раҳ ба чашми чори арқон

که خواب هم نبرد ره به چشم چار ارکان

Замонаи ҳамчуи дили ман , сиёҳи рӯз шуда

زمانه همچو دل من، سیاه روز شده

Гуҳӣ ки сар кунам аз ғам , ҳикояти даврон

گهی که سر کنم از غم، حکایت دوران

зи ҷўрёр агар шикваи сркнм , зебад

ز جوریار اگر شکوه سرکنم، زیبد

Ки дӯш бо фалаки маст , бастаам паймон

که دوش با فلک مست، بسته‌ام پیمان

Манам чаҳ хори гирифтори водии меҳнат

منم چه خار گرفتار وادی محنت

Манам чаҳ киштии ғам , ғарқа дар таҳи Аммон

منم چه کشتی غم، غرقه در ته عمان

Манам ки теғи ситам дидаам ба нокомӣ

منم که تیغ ستم دیده‌ام به ناکامی

Манам ки тири бало хӯрдаам , зи дасти замон

منم که تیر بلا خورده‌ام، ز دست زمان

Манам ки хотири ман , хуши дилии надидаи здўр

منم که خاطر من، خوش دلی ندیده زدور

Манам ки табъи ман аз хуррамӣ буд тарсон

منم که طبع من از خرمی بود ترسان

Манам ки субҳи ман аз шоми ҳиҷри тира тар аст

منم که صبح من از شام هجر تیره‌تر است

Агар чаҳ партав шамъаст бар дилами тобон

اگر چه پرتو شمع است بر دلم تابان