Ононкаҳи шамъи орзӯ дар базм ишқ афрӯхтанд

آنانکه شمع آرزو در بزم عشق افروختند

Аз талхӣ ҷон канданам , аз ошиқии восўхтнд

از تلخی جان کندنم، از عاشقی واسوختند

Даии муфтёни шаҳрро таълим кардам масаъла

دی مفتیان شهر را تعلیم کردم مسئله

Ва имрӯзи аҳли майкада , риндии з ман омухтанд

و امروز اهل میکده، رندی ز من آموختند

Чун риштаи имони ман , бигусастаи диданди аҳли куфр

چون رشتهٔ ایمان من، بگسسته دیدند اهل کفر

Як ришта аз зуннори худ , бар хирқа ман дӯхтанд

یک رشته از زنار خود، بر خرقهٔ من دوختند

Ёрб ! чаҳ фаррух толеъанд , ононкаҳ дар бозори ишқ

یارب! چه فرخ طالعند، آنانکه در بازار عشق

Дардӣ хариданду ғами дунёии дуни бФрўхтнд

دردی خریدند و غم دنیای دون بفروختند

Дар гӯши аҳли мадриса , ёрб ! баҳои шаб чаҳ гуфт ?

در گوش اهل مدرسه، یارب! بهائی شب چه گفت؟

Комрўз , он бечорагони авроқи худро сӯхтанд

کامروز، آن بیچارگان اوراق خود را سوختند