Рӯҳи бахше , эй насими субҳдам
روح بخشی، ای نسیم صبحدم
Худ магар май ое аз малики аҷам
خود مگر میآیی از ملک عجم
Тоза гардид аз ту дарди иштиёқ
تازه گردید از تو درد اشتیاق
Май рисӣ гуё зи иқлӣми Ироқ
میرسی گویا ز اقلیم عراق
Мурдаи сад сола ёбад аз ту ҷон
مردهٔ صد ساله یابد از تو جان
Ту магар кардӣ гузар аз Исфаҳон
تو مگر کردی گذر از اصفهان