Шеъри разӣ - ки худо раҳматаш кунод - низ қариби ҳамин маънӣаст :

شعر رضی - که خدا رحمتش کناد - نیز قریب همین معنی است:

Бо он ки тири зан дар зӣ силамаст , тир

با آن که تیر زن در ذی سلم است، تیر

Касеро дар Ироқи бузад , ростӣ чаҳ ҳадафро даври гузида Эй

کسی را در عراق بزد، راستی چه هدف را دور گزیده ای

Сипед рӯйоне ҳарири пӯш ки ҳаргизашони қасд машкӯкӣ нест

سپید رویانی حریر پوش که هرگزشان قصد مشکوکی نیست

Чўнонкаҳи оҳӯони Макка ки шикор карданашон ҳаром аст

چونانکه آهوان مکه که شکار کردنشان حرام است

Нармӣ суханашон шавад ки нобакор шимурда оварадашон

نرمی سخنشان شود که نابکار شمرده آوردشان

Аммо ислом , аз ҳар гӯнаи хтоӣии монеъашон ҳаме шавад

اما اسلام، از هر گونه خطائی مانعشان همی شود

Рӯй дилдор , моҳ тамомаст аммо ҳамеша пинҳон монад

روی دلدار، ماه تمام است اما همیشه پنهان ماند

Ҳар чанд пинҳонии моҳ , дўшбӣ беш давом наёрад

هر چند پنهانی ماه، دوشبی بیش دوام نیارد

Рӯй вай ?ҳуллоӣаст ки аҳла ӣ дигар бигардаш наме расанд

روی وی هلای است که اهله ی دیگر بگردش نمی رسند

Чаро ки ҳар гаронқадрӣ , бсхтии бадаст ҳаме ояд

چرا که هر گرانقدری، بسختی بدست همی آید

Шамшер нигоҳӣ дорад ки ҳаргиз аз ниёам берун нашавад

شمشیر نگاهی دارد که هرگز از نیام بیرون نشود

Ҳар чанд ҳеҷ гоҳ надидаам ки шамшерӣ дар ниёам хеш дурахшад

هر چند هیچ گاه ندیده ام که شمشیری در نیام خویش درخشد

Агар наздик ояд , шаб кӯтоҳӣ хоҳад гирифт

اگر نزدیک آید، شب کوتاهی خواهد گرفت

Чаро ки ӯ субҳдамасту шаб бо расӣдани субҳдами тоб мондан наёрад

چرا که او صبحدم است و شب با رسیدن صبحدم تاب ماندن نیارد

Ҳангомӣ ки шутури аблақами бъзми сафари бозгашта буд

هنگامی که شتر ابلقم بعزم سفر بازگشته بود

Гуфтамаш ончро дар тоқати дорӣ барои даврии омодаи соз

گفتمش آنچرا در طاقت داری برای دوری آماده ساز

Чаро ки ман , тамомии рӯзгорони ҷавонӣ ро

چرا که من، تمامی روزگاران جوانی را

Дар ҷустуҷӯии сари фарозиҳоу ҳосилҳо аз даст хоҳам дод .

در جستجوی سر فرازی ها و حاصل ها از دست خواهم داد.

Оё ростии ин ки шубон беҳуда бугзарад

آیا راستی این که شبان بی هوده بگذرد

Ва аз умрмони баҳисоб низ ояд , зӣоне маҳсӯб нахоҳад буд ?

و از عمرمان بحساب نیز آید، زیانی محسوب نخواهد بود؟

Низ аз ӯст :

نیز از اوست:

Оё пас аз « салимӣ » дигари дилхоҳу орзўӣӣ мумкинаст ?

آیا پس از «سلیمی » دیگر دلخواه و آرزوئی ممکن است؟

Ва пас аз ишқ ӯ оё ишқу шӯри дайгарӣ шуданӣаст ?

و پس از عشق او آیا عشق و شور دیگری شدنی است؟

Пас аз диёр ӯ оё , паноҳу хона Эй ёфта ояд ?

پس از دیار او آیا، پناه و خانه ای یافته آید؟

Ва ҷуз дар соя ӯ ҷоӣии дигарро тавон паноҳи барад ?

و جز در سایه او جائی دیگر را توان پناه برد؟

Ҳаргиз мабод ки Аннани мураккаби ҷузи сӯии диёр ӯ шавад

هرگز مباد که عنان مرکب جز سوی دیار او شود

Ва миён , ҷуз ба азм дидан ӯ баста ояд

و میان، جز به عزم دیدن او بسته آید

« салимӣ » авҷи орзўҳост , агар дастрасӣ буи набӯд

«سلیمی » اوج آرزوهاست، اگر دسترسی بوی نبود

Дигар , орзӯҳои дигар дар ин дунё бар ман ҳароми бод

دیگر، آرزوهای دگر در این دنیا بر من حرام باد

Дигари нақши ҷоҳро аз хотири хеш задуда ам

دیگر نقش جاه را از خاطر خویش زدوده ام

Чунонкии гўӣӣ , наққошӣ , пеш аз ин бидон нигорӣ накашида

چنانکه گوئی، نقاشی، پیش از این بدان نگاری نکشیده

Ба сахтиҳоу пастиҳои замона низ ху карда ам

به سختی ها و پستی های زمانه نیز خو کرده ام

. . .Ҳои сарафрозиҳои дунё , бадрӯди бод !

. . . های سرافرازی های دنیا، بدرود باد!

Ростӣ то кӣ бори ғуруру даллоли вайро бар дӯши кашам

راستی تا کی بار غرور و دلال وی را بر دوش کشم

Оё дигарами замони оромиш ва тслоӣӣ нарасидааст ?

آیا دیگرم زمان آرامش و تسلائی نرسیده است؟

Рӯзгори пероҳани ҳасанашро нек ёфта аст

روزگار پیراهن حسنش را نیک یافته است

Он чунон ки дёбии пурравнақ дар муқобилаши жандае беш нест

آن چنان که دیابی پررونق در مقابلش ژنده ای بیش نیست

Ҳамзамон бо барфи перии ҳиҷронамро бгзидаҳаст ?

همزمان با برف پیری هجرانم را بگزیده است؟

Замонӣ ки бештарин мӯҳоем сипед гашта

زمانی که بیشترین موهایم سپید گشته

Низ он гоҳ ки тилоияи дорни заъф , неруемро коста

نیز آن گاه که طلایه دارن ضعف، نیرویم را کاسته

Ва размгоҳи мизоҷамро , сиёҳӣ соя андохта

و رزمگاه مزاجم را، سیاهی سایه انداخته

Ҳар чанд на ӯ дигар дар бурҷи зибоӣӣ мақом дорад

هر چند نه او دیگر در برج زیبائی مقام دارد

Ва на ман брўзгори ҷавонӣ хеш ам

و نه من بروزگار جوانی خویش ام

Ончии моро ба ҳам май пайваст , бигусаст

آنچه ما را به هم می پیوست، بگسست

Ва байни мо ҳеҷ пайвандӣ дигар намонда аст

و بین ما هیچ پیوندی دیگر نمانده است

Дигари шутурони ҷавони азми ман , барои расӣданаши сустӣ гирифта анд

دیگر شتران جوان عزم من، برای رسیدنش سستی گرفته اند

Ва ҳеҷ якашонро кӯҳону иртифоъӣ боқӣ намонда ҳикояти ману дил , он замон ки рикоб устувор карда аст

و هیچ یکشان را کوهان و ارتفاعی باقی نمانده حکایت من و دل، آن زمان که رکاب استوار کرده است

Ва низ хаймаи гоҳро дар печида

و نیز خیمه گاه را در پیچیده

Ҳикоят касеаст ки бдёри сустии гоми ниҳода

حکایت کسی است که بدیار سستی گام نهاده

Ва танҳоу гирёни бадви шавқ май варзад

و تنها و گریان بدو شوق می ورزد

Шавқи модаи шутурӣ ки ба ишқи фарзанд сайр ме кунад

شوق ماده شتری که به عشق فرزند سیر می کند

Ва ҳангомӣ ки мерасад , ҷузи нолау теғи хор насибӣ надорад

و هنگامی که می رسد، جز ناله و تیغ خار نصیبی ندارد

Шабҳои сарвар бигузашт ва аз даст шуд

شب های سرور بگذشت و از دست شد

Ҳар рӯзгоронеро саранҷом поёнӣ аст

هر روزگارانی را سرانجام پایانی است

Ростӣ чаҳ зуд бигузашту рӯзгорони дигар дар пай аш омад

راستی چه زود بگذشت و روزگاران دیگر در پی اش آمد

Кошкӣ давомӣ дошт , ҳар чанд наметавонист дошта бошад

کاشکی دوامی داشت، هر چند نمی توانست داشته باشد

Қарнҳои шодӣ чигуна як соъата мегузарад

قرن های شادی چگونه یک ساعته میگذرد

Ва рӯзҳои андӯҳ чигуна солӣ аст

و روزهای اندوه چگونه سالی است

Хушо андўҳо ! чисони зиндагонии маро

خوشا اندوها! چسان زندگانی مرا

Дароз кард , ҳар чанд андӯҳи ҷузи бод сумумӣ нест

دراز کرد، هر چند اندوه جز باد سمومی نیست

Бо он ки бо ндимонми ҳақи суҳбатҳо буд

با آن که با ندیمانم حق صحبت ها بود

Акнӯн дар пҳндшти ҳайрат танҳо монда ам

اکنون در پهندشت حیرت تنها مانده ام

Басои ъушратҳо ки ҷузи ъусрат наме орад

بسا عشرت ها که جز عسرت نمی آرد

Ва басои суханҳо ки дилро танг ҳаме кунад

و بسا سخن ها که دل را تنگ همی کند

Ман ки ҳаргизи некии ин ва онро фаромӯш накарда ам

من که هرگز نیکی این و آن را فراموش نکرده ام

Чигуна тавонам бадиҳоро бФромўшӣ бисипорам

چگونه توانم بدی ها را بفراموشی بسپارم

Ҳар чанд ки мардумони замона , бад-ӣн фаромӯшӣ муътоданд

هر چند که مردمان زمانه، بدین فراموشی معتاداند

Ва ҳар гуруҳ ки пас аз гуруҳ дигар ояд , низ чунон шавад

و هر گروه که پس از گروه دیگر آید، نیز چنان شود

Оташи маърифату донишу рҳгшоӣии фурӯд гирифта аст

آتش معرفت و دانش و رهگشائی فرود گرفته است

Шуъла ӣ гумроҳӣ аммо сахт пурфурӯғ гашта аст

شعله ی گمراهی اما سخت پرفروغ گشته است

Он замони илмро бонгии софӣ будӣ

آن زمان علم را بانگی صافی بودی

Ки агар мехост , бо афлок сухан гуфтӣ

که اگر میخواست، با افلاک سخن گفتی

Ва тахти донишро чунон рифъату бузургӣ

و تخت دانش را چنان رفعت و بزرگی

Ва иззат буд ки орзӯи ҳаргиз ба гардиш наме расед

و عزت بود که آرزو هرگز به گردش نمی رسید

Моҳтоби ҳидояти чунон аз бурҷҳои дониш ме дурахшид

ماهتاب هدایت چنان از برجهای دانش می درخشید

Ки гўӣӣ барқӣаст ки аз абрҳо ҳамеи ҷаҳд

که گوئی برقی است که از ابرها همی جهد

Кӯҳҳои сар ба фалак кашида домон бадунболаш ме кашиданд

کوههای سر به فلک کشیده دامان بدنبالش می کشیدند

Ва тахти салотин бо стўнҳоишони бсўиш май рафтанд

و تخت سلاطین با ستونهایشان بسویش می رفتند

Аммо имрӯз , донишпажӯҳон чунон

اما امروز، دانش پژوهان چونان

Асирии мақҳури бдёр кам баҳоӣ сӯқ ёфта анд

اسیری مقهور بدیار کم بهائی سوق یافته اند

Рӯзгор чунинаст ва бо мардумон чунин кунад

روزگار چنین است و با مردمان چنین کند

Ва бар сари роҳҳошони кажӣу ростии яксон наад

و بر سر راههاشان کژی و راستی یکسان نهد

Бешак ҳар қилу қолӣ аз сари илм ва ҳикмат нест

بی شک هر قیل و قالی از سر علم و حکمت نیست

Ва ҳар оҳаниро шамшер сохтан натавон

و هر آهنی را شمشیر ساختن نتوان

Замона , гоҳ бар одамии неъмату сиҳҳати орад

زمانه، گاه بر آدمی نعمت و صحت آرد

Ва гоҳи сахтӣу беморӣ насибаш кунад

و گاه سختی و بیماری نصیبش کند

Аз ин рӯи он ки дар ин дунёст ва аз ӯ чашм умед надорад

از این رو آن که در این دنیاست و از او چشم امید ندارد

Маломаташ нишоед ва сарзанишаш набояд

ملامتش نشاید و سرزنشش نباید

Дило баҳри ту таҳқиқ кардаам ки дунё чисту матоъаш кадом аст

دلا بهر تو تحقیق کرده ام که دنیا چیست و متاعش کدام است

Ва ин ки ончии дунё май пазирад , хурдаи резӣ беш нест

و این که آنچه دنیا می پذیرد، خرده ریزی بیش نیست

Ҳар чиз , дар он , багӯнае мухолифи худ , шакл ме гирад

هر چیز، در آن، بگونه ای مخالف خود، شکل می گیرد

Ва мардумон аммо аз ин қазияи сахт ғофил анд

و مردمان اما از این قضیه سخت غافل اند

Нақсро чунон либоси камоли дрпичд

نقص را چنان لباس کمال درپیچد

Ки гўӣии зании ъамома ба сар барниҳода аст

که گوئی زنی عمامه به سر برنهاده است

Дило ! замонаро бигзор , ончӣ дар ӯст , гуворои аҳлаши бод

دلا! زمانه را بگذار، آنچه در اوست، گوارای اهلش باد

Ҳаргиз ту бидон рағбатӣ аз худ нишони мада

هرگز تو بدان رغبتی از خود نشان مده

Чаро ки мардони бузурги он замона ки фурӯмоягон

چرا که مردان بزرگ آن زمانه که فرومایگان

Суфра дорӣ мекунанд , гурусна май монанд

سفره داری میکنند، گرسنه می مانند

Бавижа аз он ҷо ки замонаро дастгирӣ нест ,

بویژه از آن جا که زمانه را دستگیری نیست،

Осон , бадаст омаданӣ нахоҳад буд

آسان، بدست آمدنی نخواهد بود

Ва агар ту ҳазорон сол дар даст ёбяш кӯшӣ

و اگر تو هزاران سال در دست یابیش کوشی

Ва ӯ то сари пастонеи бтў даст ёбад , ҳаром хоҳад буд

و او تا سر پستانی بتو دست یابد، حرام خواهد بود

Дар он сӯрати дубораи бози хоҳии гашт

در آن صورت دوباره باز خواهی گشت

Ва кӯшиши беҳудаи ?ут то қиёмати маломат май пазирад

و کوشش بیهوده ات تا قیامت ملامت می پذیرد

Гирам ки тамомии қудрати дунёро бадасти оре

گیرم که تمامی قدرت دنیا را بدست آری

Ва дунёи бтў рикоб диҳаду подшоҳии бузурги шӯй

و دنیا بتو رکاب دهد و پادشاهی بزرگ شوی

Ва қарнии тамом аз лиззатҳои днёўии баҳраи барӣ

و قرنی تمام از لذت های دنیاوی بهره بری

Саранҷом аммо оё , марг маҳтум нахоҳад буд ?

سرانجام اما آیا، مرگ محتوم نخواهد بود؟

Бавижа ки мардумонро бо ҷовдонагӣ нисбатӣ нест

بویژه که مردمان را با جاودانگی نسبتی نیست

Ва эшонро бо марги муносибат беш аст

و ایشان را با مرگ مناسبت بیش است

Достони сар ниҳодани мардумон ба сарнавишташон аст

داستان سر نهادن مردمان به سرنوشتشان است

Перу ҷавони тамом бовар доранд

پیر و جوان تمام باور دارند

Ва чунон бадеҳӣаст ки хирадаш низ бовар дорад

و چنان بدیهی است که خردش نیز باور دارد

Ва агар тўоши бовари надорӣ аз ин ва он пресс

و اگر تواش باور نداری از این و آن پرس

Аз замини ҳоли шоҳонеро пресс ки

از زمین حال شاهانی را پرس که

Бар болои ситорагон мақом дошта анд

بر بالای ستارگان مقام داشته اند

Ва фиристодагон бисёр бар даргоҳашон гирд ме шуданд

و فرستادگان بسیار بر درگاهشان گرد می شدند

Ва ошиқон бисёр бар даргоҳашони издиҳом ҳаме карданд

و عاشقان بسیار بر درگاهشان ازدحام همی کردند

Замин беонкӣ каломӣ гуяд , посухат хоҳад дод

زمین بی آنکه کلامی گوید، پاسخت خواهد داد

Посухии пиромни ончӣ гузашта аст

پاسخی پیرامن آنچه گذشته است

Ин ки марги саранҷом , аз миёни барадашон

این که مرگ سرانجام، از میان بردشان

Ва тирҳоӣӣ ки ба сӯишон меомад , тамом , ба ҳадаф хӯрд

و تیرهائی که به سویشان می آمد، تمام، به هدف خورد

Ҳамагии ҳамон роҳро рафтанд , ки гузаштагон рафта буданд .

همگی همان راه را رفتند، که گذشتگان رفته بودند.

Ва сари манзилу ҷойгоҳашон аз эшон холӣ монад

و سر منزل و جایگاهشان از ایشان خالی ماند

Ҳама бидонҷо ки пеш аз он маҳбӯбаш наме доштанд

همه بدانجا که پیش از آن محبوبش نمی داشتند

Ва то рӯзи ҷазо , аз он ҷо бар нахоҳанд хост

و تا روز جزا، از آن جا بر نخواهند خاست

Худованди қасдашонро карду ногаҳон барояшон тохта шуд

خداوند قصدشان را کرد و ناگهان برایشان تاخته شد

Ва акнӯн дар зери харворҳо хок , хокӣ беш нестанд

و اکنون در زیر خروارها خاک، خاکی بیش نیستند

Ин навад ва ду байт ,ро ман аз беҳтарини абёти сурӯдаи вай баргузӣдаам .

این نود و دو بیت، را من از بهترین ابیات سروده وی برگزیده ام .