Шаб ки будам бо ҳазорон кӯҳи дард

شب که بودم با هزاران کوه درد

Сар ба зонуии ғамаш , бинишаста фард

سر به زانوی غمش، بنشسته فرد

Ҷон ба лаб , аз ҳасрати гуфтор ӯ

جان به لب، از حسرت گفتار او

Дил , пар аз навмидии дидор ӯ

دل، پر از نومیدی دیدار او

Он қиёмати қомати паймони шикан

آن قیامت قامت پیمان شکن

Офати даврон , балои марду зан

آفت دوران، بلای مرد و زن

Фитнаи айёму ошӯби ҷаҳон

فتنهٔ ایام و آشوب جهان

Хонаи сӯзи сад чу ман , бе хонимон

خانه سوز صد چو من، بی‌خانمان

Аз дирам ногуҳ даромад , бе ҳиҷоб

از درم ناگه درآمد، بی‌حجاب

Лаби газон , аз рухи броФкндаҳи ниқоб

لب گزان، از رخ برافکنده نقاب

Кокули мишкӣн ба дӯш андохта

کاکل مشکین به دوش انداخته

Вази нигоҳӣ , кори олами сохта

وز نگاهی، کار عالم ساخته

Гуфт : эй шайдои дили маҳзуни ман !

گفت: ای شیدا دل محزون من!

Ваии балокаши ошиқи мафтӯни ман

وی بلاکش عاشق مفتون من

Киеви ҳоли алқлби фии нори алФроқ ?

کیف حال القلب فی نار الفراق؟

Гуфтамаш : валлоҳи ҳолеи лоитоқ

گفتمش: والله حالی لایطاق

Як дмк , бинишаст бар болини ман

یک دمک، بنشست بر بالین من

Рафт ва бо худ баради ақлу дайни ман

رفت و با خود برد عقل و دین من

Гуфтамаш : кӣ бинмт эй хуши хиром ?

گفتمش: کی بینمت ای خوش خرام؟

Гуфт : насби аллили локини фии алмном

گفت: نصب اللیل لکن فی‌المنام