Ҳар киро тавфиқ ҳақ омад далел
هر که را توفیق حق آمد دلیل
Ъзлтӣ багазед ва раст аз қолу қил
عزلتی بگزید و رست از قال و قیل
Иззати андар азлат омад , эй фалон
عزت اندر عزلت آمد، ای فلان
Ту чаҳ хоҳии зи ихтилоти ин ва он ?
تو چه خواهی ز اختلاط این و آن؟
Пои макаш аз домани азлат ба дар !
پا مکش از دامن عزلت به در!
Чанд гардӣ чун гадоён дар ба дар ?
چند گردی چون گدایان در به در؟
Гар зи деви нафас май ҷӯии амон
گر ز دیو نفس می‌جویی امان
Рӯи ниҳони шӯ ! чун парӣ аз мардумон
رو نهان شو! چون پری از مردمان
Аз ҳақиқат бар ту накушояд дарӣ
از حقیقت بر تو نگشاید دری
Зини маҷозии мардумон то нагузарӣ
زین مجازی مردمان تا نگذری
Гар ту хоҳии иззати дунёу дайн
گر تو خواهی عزت دنیا و دین
Ъзлтӣ аз мардум дунё гузин
عزلتی از مردم دنیا گزین
Ганҷи хоҳӣ ? кунҷ азлат кун мақом
گنج خواهی؟ کنج عزلت کن مقام
Восттри востхФ , ани кули алоном
واستتر واستخف، عن کل الانام
Чун шаби қадар аз ҳама мастур шуд
چون شب قدر از همه مستور شد
Лоҷарам , аз пой то сар нур шуд
لاجرم، از پای تا سر نور شد
Исми аъзам , чун ки каси ншносдш
اسم اعظم، چون که کس نشناسدش
Сарварӣ бар кул асмо бошадаш
سروری بر کل اسما باشدش
То ту низ аз халқи пинҳонии ҳаме
تا تو نیز از خلق پنهانی همی
Лилҳолқдрӣу исми аъзамӣ
لیلةالقدری و اسم اعظمی
Рӯ ба азлати ор , эй фарзонаи мард !
رو به عزلت آر، ای فرزانه مرد!
Вази ҷамеъи мосўӣ аллоҳ бош фард
وز جمیع ماسوی الله باش فرد
Азлат омад ганҷи мақсӯд эй ҳазин !
عزلت آمد گنج مقصود ای حزین!
Лек ,гар бо зуҳд ва илм ояд қарин
لیک، گر با زهد و علم آید قرین
Азлат бе « зой » зоҳид иллат аст
عزلت بی«زای» زاهد علت است
Вар буд бе « айн » илм , он зулат аст
ور بود بی«عین» علم، آن زلت است
Азлат бе « айн » , айн зулат аст
عزلت بی«عین»، عین زلت است
Вар буд бе « зой » асл иллат аст
ور بود بی«زای» اصل علت است
Зуҳду илм ар муҷтамаъ набӯд ба ҳам
زهد و علم ار مجتمع نبود به هم
Кӣ тавон зад дар раҳи азлати қадам ?
کی توان زد در ره عزلت قدم؟
Илми чбўд ? аз ҳамаи пардохтан
علم چبود؟ از همه پرداختن
Ҷумларо дар дови аввал бохтан
جمله را در داو اول باختن
Ин ҳавасҳо аз сарат берун кунад
این هوس‌ها از سرت بیرون کند
Хавфу хашят , дар дилат афзӯн кунад
خوف و خشیت، در دلت افزون کند
« хшиаҳи аллоҳ »ро нишони илми дон !
«خشیة الله» را نشان علم دان!
« анмои ихшӣ » , ту дар қуръон бихон !
«انما یخشی»، تو در قرآن بخوان!
Синаро аз илми ҳақ обод кун !
سینه را از علم حق آباد کن!
Рӯи ҳадис « луи ълмтм » ёд кун !
رو حدیث «لو علمتم» یاد کن!