эй мондаи зи мақсади аслии давр !

ای مانده ز مقصد اصلی دور!

Окандаи димоғ , зи боди ғурур !

آکنده دماغ، ز باد غرور!

Аз илми русум чаҳ май ҷӯӣ ?

از علم رسوم چه می‌جویی؟

Андари талабаш , то кӣ пўиӣ ?

اندر طلبش، تا کی پویی؟

То чанд зании зи риёзии лоф ?

تا چند زنی ز ریاضی لاف؟

То кӣ бофии ҳазор газоф ?

تا کی بافی هزار گزاف؟

зи дўоӣри ъушру дақоиқи вай

ز دوائر عشر و دقایق وی

Ҳаргиз набарӣ , ба ҳақоиқи пай

هرگز نبری، به حقایق پی

Вази ҷабру муқобила ва хатоин

وز جبر و مقابله و خطاین

Ҷабр нақсат нашавад фии албин

جبر نقصت نشود فی‌البین

Дар рӯзи пасин , ки расад мавъӯд

در روز پسین، که رسد موعود

Нарасад зи Ироқу рҳоўии суд

نرسد ز عراق و رهاوی سود

Зоил накунад зи ту мағбунӣ

زایل نکند ز تو مغبونی

На « шакли арӯс » ва на « мأмўнӣ »

نه «شکل عروس» و نه «مأمونی»

Дар қабр ба вақти саволу ҷавоб

در قبر به وقت سؤال و جواب

Нафъии надиҳад ба ту устурлоб

نفعی ندهد به تو اسطرلاب

Зон раҳ набарӣ ба дар мақсӯд

زان ره نبری به در مقصود

Фалсаш қалбасту фарси нобӯд

فلسش قلب است و فرس نابود

Илмӣ баталаб ки туро фонӣ

علمی بطلب که تو را فانی

Созад зи алойиқи ҷисмонӣ

سازد ز علایق جسمانی

Илмӣ баталаб ки ба дил нур аст

علمی بطلب که به دل نور است

Синаи зи таҷаллии он , тавр аст

سینه ز تجلی آن، طور است

Илмӣ ки аз он чу шӯии маҳзуз

علمی که از آن چو شوی محظوظ

Гардад дили ту лавҳи алмҳФўз

گردد دل تو لوح المحفوظ

Илмӣ баталаб ки китобӣ нест

علمی بطلب که کتابی نیست

Яъне завқӣаст , хитобӣ нест

یعنی ذوقی است، خطابی نیست

Илмӣ ки нсоздт аз дунӣ

علمی که نسازدت از دونی

Муҳтоҷ ба олати қонӯнӣ

محتاج به آلت قانونی

Илмӣ баталаб ки ҷидолӣ нест

علمی بطلب که جدالی نیست

Ҳолеаст тамом ва мақолӣ нест

حالی است تمام و مقالی نیست

Илмӣ ки муҷодаларо сабаб аст

علمی که مجادله را سبب است

Нураши зи чароғ Абулаҳаб аст

نورش ز چراغ ابولهب است

Илмӣ баталаб ки газофӣ нест

علمی بطلب که گزافی نیست

Иҷмоъӣаст ва хилофӣ нест

اجماعیست و خلافی نیست

Илмӣ ки диҳад ба ту ҷони нав

علمی که دهد به تو جان نو

Илм ишқаст , з ман бишинав

علم عشق است، ز من بشنو

Ба улӯми ғарибаи тафохур чанд

به علوم غریبه تفاخر چند

Зин гуфту шунӯд , забон дар банд

زین گفت و شنود، زبان در بند

Саҳласт нҳос ки зар кардӣ

سهل است نحاس که زر کردی

Зар кун миси хеши ту агар мардӣ

زر کن مس خویش تو اگر مردی

Аз ҷФру тилисм , ба рӯзи пасин

از جفر و طلسم، به روز پسین

Нафъӣ нарасад ба ту эй мискин

نفعی نرسد به تو ای مسکین

Бигузар зи ҳама , ба худати пардоз

بگذر ز همه، به خودت پرداز

Каз парда бурун наравад овоз

کز پرده برون نرود آواز

Он илми туро кунад омода

آن علم تو را کند آماده

Аз қайд ҷаҳон кунад озода

از قید جهان کند آزاده

Ишқаст калиди хзоини ҷӯад

عشق است کلید خزاین جود

Сорӣ дар ҳамаи зарроти вуҷӯд

ساری در همه ذرات وجود

Ғофил , ту нишаста ба меҳнату ранҷ

غافل، تو نشسته به محنت و رنج

Вондри бағали ту калиди ганҷ

واندر بغل تو کلید گنج

Ҷузи ҳалқа ишқ макун дар гӯш

جز حلقهٔ عشق مکن در گوش

Аз ишқ бигӯ , дар ишқ бакӯш

از عشق بگو، در عشق بکوش

Илми расмии ҳама хусрон аст

علم رسمی همه خسران است

Дар ишқи овез , ки илм он аст

در عشق آویز، که علم آن است

Он илми з тафриқа барраанд

آن علم ز تفرقه برهاند

Он илми туро з ту бастанд

آن علم تو را ز تو بستاند

Он илми туро бабрад ба раҳе

آن علم تو را ببرد به رهی

Каз ширки хФӣу ҷлии барраӣ

کز شرک خفی و جلی برهی

Он илми з чун ва чаро холӣаст

آن علم ز چون و چرا خالیست

Сарчашмаи он , алӣ олӣаст

سرچشمهٔ آن، علی عالیست

Соқӣ , қадаҳии зи шароби аласт

ساقی، قدحی ز شراب الست

Ки на хстши по , на фишурдаши даст

که نه خستش پا، نه فشردش دست

Дар даҳ ба баҳои длхстаҳ

در ده به بهائی دلخسته

Он , дил ба қуюди ҷаҳони баста

آن، دل به قیود جهان بسته

То кандаи ҷоҳи з по шаканд

تا کندهٔ جاه ز پا شکند

Венаи таҳтаи кулоҳи з сар фиканд

وین تخته کلاه ز سر فکند