Яке нома фармуд пас то дабир
یکی نامه فرمود پس تا دبیر
Нависад сӯии паҳлавони дилпазир
نویسد سوی پهلوان دلپذیر
Сар нома кард офарини бузург
سر نامه کرد آفرین بزرگ
Ба яздони паноҳаши зи деви сутург
به یزدان پناهش ز دیو سترگ
Дигар гуфт каз кирдигори ҷаҳон
دگر گفت کز کردگار جهان
Бихоҳам ҳамеи ошкору ниҳон
بخواهم همی آشکار و نهان
Магар каз миёни ду равияи сипоҳ
مگر کز میان دو رویه سپاه
Ҷаҳондор бардорад ин кӣнаи гоҳ
جهاندار بردارد این کینهگاه
Агар ту ки Гӯдарзии он хостӣ
اگر تو که گودرزی آن خواستی
Ки гетӣ ба кӣна биёростӣ
که گیتی به کینه بیاراستی
Баромад аз ин кӣнаи гуҳи коми ту
برآمد از این کینه گه کام تو
Чаҳ гӯйӣ чаҳ бошад саранҷоми ту
چه گویی چه باشد سرانجام تو
Нигаҳ кун ки чандон далерони ман
نگه کن که چندان دلیران من
зи хуишони наздику шерони ман
ز خویشان نزدیک و شیران من
Тан бе саронишони Фгндӣ ба хок
تن بی سرانشان فگندی به خاک
зи яздони надории ҳамеи шарму бок
ز یزدان نداری همی شرم و باک
зи меҳру хирад рӯй бартофтӣ
ز مهر و خرد روی برتافتی
Кунун ончи ҷустӣ ҳама ёфтӣ
کنون آنچ جستی همه یافتی
Гуҳ омад ки гардӣ аз ин кӣнаи сайр
گه آمد که گردی از این کینه سیر
Ба хӯни рехтан чанд бошӣ далер
به خون ریختن چند باشی دلیر
Нигаҳ кун каз Эрону турони савор
نگه کن کز ایران و توران سوار
Чаҳ моя таба шуд бад-ӣни корзор
چه مایه تبه شد بدین کارزار
Ба кин ҷустани мурдае нопадид
به کین جستن مردهای ناپدید
Сари зиндагон чанд бояд бурид
سر زندگان چند باید برید
Гуҳ омад ки бахшоиш ояд туро
گه آمد که بخشایش آید ترا
зи кин ҷустан осоиш ояд туро
ز کین جستن آسایش آید ترا
Агар бозёбӣ шудаи рӯзгор
اگر بازیابی شده روزگار
Ба гетии даруни тухми кӣнаи макор
به گیتی درون تخم کینه مکار
Равонат маранҷон ва магузор тан
روانت مرنجان و مگذار تن
зи хӯни рехтани бозкши хештан
ز خون ریختن بازکش خویشتن
Пас аз марги нафрин буд бар касе
پس از مرگ نفرین بود بر کسی
Каз ӯ ном зиштӣ бимонад басӣ
کز او نام زشتی بماند بسی
Набояд ки зиштӣ бимонадат ном
نباید که زشتی بماندت نام
Вагар ту бидон сари шӯии шодком
وگر تو بدان سر شوی شادکام
Ҳар онгаҳ ки мӯӣ сияҳ шуд сипед
هر آنگه که موی سیه شد سپید
Ббўдн намонад фаровони умед
ببودن نماند فراوان امید
Битарсам кигар бори дигари сипоҳ
بترسم که گر بار دیگر سپاه
Ба ҷанг андар ояд бад-ӣни размгоҳ
به جنگ اندر آید بدین رزمگاه
Набинӣ з ҳар ду сипаҳи каси бпоӣ
نبینی ز هر دو سپه کس بپای
Бирафта равон тан бимонада ба ҷой
برفته روان تن بمانده به جای
Аз он пас ки донад ки пирӯз кист
از آن پس که داند که پیروز کیست
Нигуни бахтгар гетӣ афрӯз кист
نگونبخت گر گیتی افروز کیست
Вари аидўнки пайкору хӯни рехтан
ور ایدونک پیکار و خون ریختن
Бад-ӣни рзмгаҳ бо ман овихтан
بدین رزمگه با من آویختن
Казин сони ҳамеи ҷанг шерон кунӣ
کزین سان همی جنگ شیران کنی
Ҳаме аз паии шаҳр Эрон кунӣ
همی از پی شهر ایران کنی
Бигӯ то ман акнӯн ҳам андари шитоб
بگو تا من اکنون هم اندر شتاب
Нўндӣ фиристам ба афросйоб
نوندی فرستم به افراسیاب
Бидон то бФрмоидм то замин
بدان تا بفرمایدم تا زمین
Бубахшем ва пас дарнавардем кин
ببخشیم و پس درنوردیم کین
Чнончўн ба гоҳи манӯчеҳри шоҳ
چنانچون به گاه منوچهر شاه
Ба бахшиш ҳаме дошт гетии нигоҳ
به بخشش همی داشت گیتی نگاه
Ҳар он шаҳр каз марз Эрон наҳй
هر آن شهر کز مرز ایران نهی
Бигӯ то кунем он зи таркони тиҳӣ
بگو تا کنیم آن ز ترکان تهی
Вази ободу вайрон ва ҳар бум ва бар
وز آباد و ویران و هر بوم و بر
Ки фармуд Кайхусрави додгар
که فرمود کیخسرو دادگر
Аз Эрон ба кӯҳ андар ояд нахуст
از ایران به کوه اندر آید نخست
Дар ғрчгон аз бар буми баст
در غرچگان از بر بوم بست
Дигар толиқони шаҳр то фориёб
دگر طالقان شهر تا فاریاب
Ҳмидўн дар Балх то андари об
همیدون در بلخ تا اندر آب
Дигар пнҷҳир ва дар Бомиён
دگر پنجهیر و در بامیان
Сари марзи Эрону ҷои каён
سر مرز ایران و جای کیان
Дигар гўзгонони фархундаи ҷой
دگر گوزگانان فرخنده جای
Ниҳодаст номаши ҷаҳони кадхудоӣ
نهادست نامش جهان کدخدای
Дигар мавлоон то дар Бадахшон
دگر مولیان تا در بدخشان
Ҳаминаст аз ин подшоҳии нишон
همینست از این پادشاهی نشان
Фурӯтар дигар дашти Омуӣу зам
فروتر دگر دشت آموی و زم
Ки бо шаҳр Хатлон бароед барам
که با شهر ختلان براید برم
Чаҳ шгнони вази Тирмизи висаи гирд
چه شگنان وز ترمذ ویسه گرد
Бухороу шаҳрӣ ки ҳасташ бигард
بخارا و شهری که هستش بگرد
Ҳмидўн бирав то дар суғд низ
همیدون برو تا در سغد نیز
Наҷуед каси он подшоҳии бниз
نجوید کس آن پادشاهی بنیز
Вази он сӯ ки шуд рустами гирди сӯз
وز آن سو که شد رستم گرد سوز
Сипорам бадви кишвари нимрўз
سپارم بدو کشور نیمروز
зи кӯҳу з ҳомӯн бихонам сипоҳ
ز کوه و ز هامون بخوانم سپاه
Сӯии бохтари бргшоиими роҳ
سوی باختر برگشاییم راه
Бипардозам ин то дар ҳиндӯон
بپردازم این تا در هندوان
Надорем торик аз ин пас равон
نداریم تاریک از این پس روان
зи Кашмӣри вази кобулу Қандаҳор
ز کشمیر وز کابل و قندهار
Шуморо буд он ҳамаи зи ин шумор
شما را بود آن همه ز این شمار
Вази он сӯ ки лҳросб шуд ҷангҷӯӣ
وز آن سو که لهراسب شد جنگجوی
Алонону ғур дар сипорам бадавӣ
الانان و غر در سپارم بدوی
Аз ин марзи пайваста то кӯҳи қоф
از این مرز پیوسته تا کوه قاف
Ба хусрав сипорем беҷангу лоф
به خسرو سپاریم بیجنگ و لاف
Вази он сӯ ки ашкаш бишуд ҳамчунин
وز آن سو که اشکش بشد همچنین
Бипардозам акнӯн саросари замин
بپردازم اکنون سراسر زمین
Вази он пас ки ин карда бошам ҳама
وز آن پس که این کرده باشم همه
з ҳар сӯ бар хеш хонам рама
ز هر سو بر خویش خوانم رمه
Ба савганд паймон кунам пеши ту
به سوگند پیمان کنم پیش تو
Каз ин пас набошам бидонадяши ту
کز این پس نباشم بداندیش تو
Бадоне ки мо ростӣ хостем
بدانی که ما راستی خواستیم
Ба меҳру вафо дил биёростем
به مهر و وفا دل بیاراستیم
Сӯии шоҳ таркон фиристам хабар
سوی شاه ترکان فرستم خبر
Ки моро з кӣна бипечед сар
که ما را ز کینه بپیچید سر
Ҳмидўни ту наздики хусрав ба меҳр
همیدون تو نزدیک خسرو به مهر
Яке нома банавис ва бинмоӣ чеҳр
یکی نامه بنویس و بنمای چهر
Чунин аз раҳи меҳру пайкори ман
چنین از ره مهر و پیکار من
зи хӯни рехтан бо ту гуфтори ман
ز خون ریختن با تو گفتار من
Чу паймон ҳама карда бошем рост
چو پیمان همه کرده باشیم راست
зи ман хостаи ҳарчи хусрави бхўост
ز من خواسته هرچ خسرو بخواست
Фиристам ҳамаи сар ба сар назд шоҳ
فرستم همه سر به سر نزد شاه
Дар кини бибандади магар бар сипоҳ
در کین ببندد مگر بر سپاه
Аз он пас ки ин карда бошем низ
از آن پس که این کرده باشیم نیز
Гаравгони фиристода ва дода чиз
گروگان فرستاده و داده چیز
Бипайвандам ин меҳру ойину дайн
بپیوندم این مهر و آیین و دین
Бидӯзам ба дасти вафои чашми кин
بدوزم به دست وفا چشم کین
Ки бишикаст ҳангоми шоҳи бузург
که بشکست هنگام شاه بزرگ
зи бади гавҳари тӯру силами сутург
ز بد گوهر تور و سلم سترگ
Фаридун ки аз дард саргашта шуд
فریدون که از درد سرگشته شد
Куҷои Эраҷи номвар кушта шуд
کجا ایرج نامور کشته شد
зи ман ҳарч бояд ба некӣ бихоҳ
ز من هرچ باید به نیکی بخواه
Аз он пас бар ин нома кун назд шоҳ
از آن پس بر این نامه کن نزد شاه
Набояд каз ин хуби гуфтори ман
نباید کز این خوب گفتار من
Ба сустӣ гумоне баранд анҷуман
به سستی گمانی برند انجمن
Ки ман ҷуз ба меҳр ин нагӯям ҳаме
که من جز به مهر این نگویم همی
Саранҷом некӣ биҷӯем ҳаме
سرانجام نیکی بجویم همی
Марои ганҷу мардон аз он ту беш
مرا گنج و مردان از آن تو بیش
Ба мардонагии ном аз он ту пеш
به مردانگی نام از آن تو پیش
Валикини бад-ӣни кӣна ангехтан
ولیکن بدین کینه انگیختن
Ба бедод ҳар ҷои хӯни рехтан
به بیداد هر جای خون ریختن
Бисӯзад ҳаме бар сипаҳ бар дилам
بسوزد همی بر سپه بر دلم
Бакӯшам ки кин аз миёни бугсалам
بکوشم که کین از میان بگسلم
Се дигар ки аз кирдигори ҷаҳон
سه دیگر که از کردگار جهان
Битарсам ҳамеи ошкору ниҳон
بترسم همی آشکار و نهان
Ки напасандад аз мо бадии додгар
که نپسندد از ما بدی دادگر
Газофа набардорад ин шӯру шар
گزافه نبردارد این شور و شر
Агар сар бипечӣ зи гуфтори ман
اگر سر بپیچی ز گفتار من
Наҷӯӣ ҳамаи жарфи кирдори ман
نجویی همه ژرف کردار من
Гунаҳкори донеи маро бе гуноҳ
گنهکار دانی مرا بیگناه
Нахоҳӣ ба гуфтор кардани нигоҳ
نخواهی به گفتار کردن نگاه
Куҷо доду бедод наздат якеаст
کجا داد و بیداد نزدت یکیست
Ҷуз аз кӣна густурданат рой нест
جز از کینه گستردنت رای نیست
Гузин кун зи гардони Эрони сарон
گزین کن ز گردان ایران سران
Касе кӯ гароед ба гурзи гарон
کسی کو گراید به گرز گران
Ҳмидўни ман аз лашкари хеши мард
همیدون من از لشکر خویش مرد
Гузинам чу бояд зи баҳри набард
گزینم چو باید ز بهر نبرد
Ҳамаи як ба дигари фарози оварем
همه یک به دیگر فراز آوریم
Саронро зи сари сӯии гази оварем
سران را ز سر سوی گاز آوریم
Ҳмидўни ман ва ту ба овардгоҳ
همیدون من و تو به آوردگاه
Бигардем як бо дигар кӣнаи хоҳ
بگردیم یک با دگر کینهخواه
Магари бигноҳони зи хӯни рехтан
مگر بیگناهان ز خون ریختن
Ба осоиш оянд з овихтан
به آسایش آیند ز آویختن
Касе каши гунаҳкори дории ҳаме
کسی کش گنهکار داری همی
Ваз ӯ бар дили озори дории ҳаме
وز او بر دل آزار داری همی
Ба пеши ту орм ба рӯзи набард
به پیش تو آرم به روز نبرد
Бибоядат паймони яке низ кард
ببایدت پیمان یکی نیز کرد
Ки бар мо тугар дасти ёбӣ ба хӯн
که بر ما تو گر دست یابی به خون
Шавад бахти гардони таркони нигун
شود بخت گردان ترکان نگون
Ниёзорӣ аз бен сипоҳи маро
نیازاری از بن سپاه مرا
Насӯзӣ бару буму гоҳи маро
نسوزی بر و بوم و گاه مرا
Гузарашони диҳӣ то ба турон шаванд
گذرشان دهی تا به توران شوند
Камӣнро насозӣ бар эшон каманд
کمین را نسازی بر ایشان کمند
Вагар ман шавам бар ту пирӯзгар
وگر من شوم بر تو پیروزگر
Диҳад мари марои ахтари нек бар
دهد مر مرا اختر نیک بر
Насозам ба эрониён бар камӣн
نسازم به ایرانیان بر کمین
Нагирем хашму нҷўиими кин
نگیریم خشم و نجوییم کین
Сӯии шаҳри Эрони даҳуми роҳашон
سوی شهر ایران دهم راهشان
Гузорами якояки сӯии шоҳашон
گذارم یکایک سوی شاهشان
Аз эшон нагардад яке коста
از ایشان نگردد یکی کاسته
Шаванд эмин аз ҷони вази хоста
شوند ایمن از جان وز خواسته
Вари аидўнки зин сон наҷӯӣ набард
ور ایدونک زین سان نجویی نبرد
Дигаргунаи хоҳии ҳаме кор кард
دگرگونه خواهی همی کار کرد
Ба анбӯҳи ҷӯии ҳамеи корзор
به انبوه جویی همی کارزار
Сипаҳро саросар ба ҷанганд ор
سپه را سراسر به جنگ اند آر
Ҳар он хӯн ки ояд ба кини рехта
هر آن خون که آید به کین ریخته
Ту бошӣ бидон гетии овехта
تو باشی بدان گیتی آویخته
Бибаст аз бар нома бар банд ро
ببست از بر نامه بر بند را
Бихонад он гиронмояи фарзанд ро
بخواند آن گرانمایه فرزند را
Писари бади мар ӯро сари анҷуман
پسر بد مر او را سر انجمن
Яке номи рӯйину рўиинаҳи тан
یکی نام رویین و رویینه تن
Бадв гуфт наздики Гӯдарзи шӯ
بدو گفت نزدیک گودرز شو
Сухани гӯии ҳушёру посухи шинав
سخن گوی هشیار و پاسخ شنو
Чу рӯйин бирафт аз дар номвар
چو رویین برفت از در نامور
Фиристода бо даҳ савор дигар
فرستاده با ده سوار دگر
Биёмад хирадманди равшани равон
بیامد خردمند روشنروان
Дмон то саропардаи паҳлавон
دمان تا سراپردهٔ پهلوان
Чу рӯйин перон ба дарга расед
چو رویین پیران به درگه رسید
Сӯии паҳлавони сипаҳи каси давид
سوی پهلوان سپه کس دوید
Фиристодаро хонд пас паҳлавон
فرستاده را خواند پس پهلوان
Дмон аз пас парда омад ҷавон
دمان از پس پرده آمد جوان
Биёмад чу Гӯдарзро дид даст
بیامد چو گودرز را دید دست
Ба каш карду сар пеш биниҳод паст
به کش کرد و سر پیش بنهاد پست
Сипаҳдор бар ҷуст ва ӯро чу дӯд
سپهدار بر جست و او را چو دود
Ба оғӯши танг андар оварад зуд
به آغوش تنگ اندر آورد زود
з перон бипурсед вази лашкараш
ز پیران بپرسید وز لشکرش
зи гардони вази шоҳи вази кишвараш
ز گردان وز شاه وز کشورش
Хирадманди рӯйин пас он номаи пеш
خردمند رویین پس آن نامه پیش
Биовараду бгзорди пайғоми хеш
بیاورد و بگزارد پیغام خویش
Дабир омад ва нома бархонад зуд
دبیر آمد و نامه برخواند زود
Ба Гӯдарз гуфт онч дар нома буд
به گودرز گفت آنچ در نامه بود
Чу нома ба Гӯдарзи брхўонднд
چو نامه به گودرز برخواندند
Ҳамаи номдорони фурӯи монданд
همه نامداران فرو ماندند
зи баси чарби гуфтори вази панди хуб
ز بس چربگفتار وز پند خوب
Намӯдани бадви роҳу пайванди хуб
نمودن بدو راه و پیوند خوب
Хирадманди перон ки дар номаи ёд
خردمند پیران که در نامه یاد
Чаҳ оварад вази панди некӯ чаҳ дод
چه آورد وز پند نیکو چه داد
Ба рӯйин чунин гуфт пас паҳлавон
به رویین چنین گفت پس پهلوان
Ки эй пӯри солору фаррухи ҷавон
کهای پور سالار و فرخ جوان
Ту меҳмони мо буд бояд нахуст
تو مهمان ما بود باید نخست
Пас ин посухи нома боядат ҷуст
پس این پاسخ نامه بایدت جست
Саропарда нав бипардохтанд
سراپردهٔ نو بپرداختند
Ншстнгаҳ хусравӣ сохтанд
نشستنگه خسروی ساختند
Ба дебоӣ рӯмӣ биёростанд
به دیبای رومی بیاراستند
Хӯришҳо ва ромишгарон хостанд
خورش ها و رامشگران خواستند
Пурандеша гашта дили паҳлавон
پراندیشه گشته دل پهلوان
набиштаи абои рои зани мӯбадон
نبشته ابا رایزن موبدان
Ҳамеи посух нома оростанд
همی پاسخ نامه آراستند
Сухани ҳарчи некӯтар он хостанд
سخن هرچ نیکوتر آن خواستند
Ба як ҳафтаи Гӯдарз бо равад ва май
به یک هفته گودرز با رود و می
Ҳамеи номаро посух афганд пай
همی نامه را پاسخ افگند پی
зи боло чу хуршед гетӣ фурӯз
ز بالا چو خورشید گیتی فروز
Бгштии сипаҳбади гуҳи ним рӯз
بگشتی سپهبد گه نیمروز
намева равад ва маҷлис биёростӣ
می و رود و مجلس بیاراستی
Фиристодаро пеши худ хостӣ
فرستاده را پیش خود خواستی
Чу як ҳафта бигузашт ҳаштуми пагоҳ
چو یک هفته بگذشت هشتم پگاه
Нависандаро хонд солори шоҳ
نویسنده را خواند سالار شاه
Бифармуд то нома посух навишт
بفرمود تا نامه پاسخ نوشت
Дарахтӣ ба навай ба кӣна бикушт
درختی به نوی به کینه بکشت