Сар нома кард офарин аз нахуст

سر نامه کرد آفرین از نخست

Дигар посух оварад яксар дуруст

دگر پاسخ آورد یکسر درست

Ки бар хондам номаро сар ба сар

که بر خواندم نامه را سر به سر

Шунидем гуфтори ту дар ба дар

شنیدیم گفتار تو در به در

Расониди рӯйин бар мо паём

رسانید رویین بر ما پیام

Якояки ҳамаи ҳарчи барадии ту ном

یکایک همه هرچ بردی تو نام

Валикини шигифти омадами кори ту

ولیکن شگفت آمدم کار تو

Ҳамеи зи ин чунин чарби гуфтори ту

همی ز این چنین چرب گفتار تو

Дилат бо забони ҳеҷ ҳамсоя нест

دلت با زبان هیچ همسایه نیست

Равони туро аз хирад моя нест

روان ترا از خرد مایه نیست

Ба ҳарҷоӣ чарбӣ ба кор оварӣ

به هرجای چربی به کار آوری

Чунин ту суханпурнигор оварӣ

چنین تو سخن پرنگار آوری

Касеро ки аз бен набошад хирад

کسی را که از بن نباشد خرد

Гумон бар ту бар меҳрбонии барад

گمان بر تو بر مهربانی برد

Чу шӯраи заминӣ ки аз даври об

چو شوره زمینی که از دور آب

Намояд чу тобад бар ӯ офтоб

نماید چو تابد بر او آفتاب

Валикин на гоҳ фиребасту банд

ولیکن نه گاه فریبست و بند

Ки ҳангом гурзасту теғу каманд

که هنگام گرزست و تیغ و کمند

Маро бо ту ҷузи кин ва пайкор нест

مرا با تو جز کین و پیکار نیست

Гуҳи посуху рӯз гуфтор нест

گه پاسخ و روز گفتار نیست

Нигар то чаҳ сон гардад акнӯн сипеҳр

نگر تا چه سان گردد اکنون سپهر

На ҷой фиребасту пайванду меҳр

نه جای فریبست و پیوند و مهر

Кро дод хоҳад ҷаҳондори зӯр

کرا داد خواهد جهاندار زور

Крои бардаади бахти пирӯзи ҳўр

کرا بردهد بخت پیروز هور

Валикин бад-ӣн гуфта посухи шинав

ولیکن بدین گفته پاسخ شنو

Хирад ёд кун бахтро пешрав

خرد یاد کن بخت را پیشرو

Нахуст онк гуфтӣ ки аз меҳр низ

نخست آنک گفتی که از مهر نیز

зи яздони вази гардиши растхез

ز یزدان وز گردش رستخیز

Нахоҳам ки ояд марои пеши ҷанг

نخواهم که آید مرا پیش جنگ

Дилами гашт аз ин кори бедоди танг

دلم گشت از این کار بیداد تنگ

Дилат бо забон ошноӣ надошт

دلت با زبان آشنایی نداشت

Бидон гуҳ ки ин гуфта бар дил гумошт

بدان گه که این گفته بر دل گماشت

Агар дод будӣ ба дилати андарун

اگر داد بودی به دلت اندرون

Туро пишдстӣ набӯдӣ ба хӯн

ترا پیشدستی نبودی به خون

Каз оғози кор андар омад нахуст

کز آغاز کار اندر آمد نخست

Набӯдӣ ба хӯни рехтани ҳеҷ суст

نبودی به خون ریختن هیچ سست

Нахустин ки омад ба пеши ту Гев

نخستین که آمد به پیش تو گیو

Аз Эрони ҳшиўори мардони ню

از ایران هشیوار مردان نیو

Бсозидаҳи мари ҷангро лашкарӣ

بسازیده مر جنگ را لشکری

зи кишвари дмон то дигар кишварӣ

ز کشور دمان تا دگر کشوری

Ту кардӣ ҳамаи ҷангро дасти пеш

تو کردی همه جنگ را دست پیش

Сипаҳро ту баркандӣ аз ҷои хеш

سپه را تو برکندی از جای خویش

Хирад , ар пас омад ту пеш омадӣ

خرد، ار پس آمد تو پیش آمدی

Ба фарҷоми ором беш омадӣ

به فرجام آرام بیش آمدی

Валикини сиришти баду хуии бад

ولیکن سرشت بد و خوی بد

Туро нагузаронад ба роҳи хирад

ترا نگذراند به راه خرد

Бадӣ худ бидон тухма дар гавҳараст

بدی خود بدان تخمه در گوهرست

Ба бад кардан он тухма андар хураст

به بد کردن آن تخمه اندر خورست

Шунидӣ ки бар Эраҷи неки бахт

شنیدی که بر ایرج نیک‌بخت

Чаҳ омад зи тӯр аз паии тоҷу тахт

چه آمد ز تور از پی تاج و تخت

Чу аз тӯру силам андар омад замин

چو از تور و سلم اندر آمد زمین

Саросари бгстрди бедоду кин

سراسر بگسترد بیداد و کین

Фаридун ки аз дарди дили рӯзу шаб

فریدون که از درد دل روز و شب

Кушодӣ ба нафрини эшон ду лаб

گشادی به نفرین ایشان دو لب

Ба афросйоб омад он меҳри бад

به افراسیاب آمد آن مهر بد

Аз он номдорони андаки хирад

از آن نامداران اندک خرد

зи сар бо манӯчеҳри нави кини ниҳод

ز سر با منوچهر نو کین نهاد

Ҳмидўни абои навзару киқбод

همیدون ابا نوذر و کیقباد

Ба Ковӯс кӣ кард худ онч кард

به کاووس کی کرد خود آنچ کرد

Баровард аз Эрони ободи гирд

برآورد از ایران آباد گرد

Аз он пас ба кини Сиёвуши боз

از آن پس به کین سیاووش باز

Фгнди ин чунин кӣнаи нави дароз

فگند این چنین کینهٔ نو دراز

Наомад бдонгаҳ туро дод ёд

نیامد بدانگه ترا داد یاد

Ки ӯ бе гунаҳи ҷон ширин бидод

که او بی‌گنه جان شیرین بداد

Чаҳ мояи бузургон ки аз тахту гоҳ

چه مایه بزرگان که از تخت و گاه

Аз Эрон шуданд андари ин кини табоҳ

از ایران شدند اندر این کین تباه

Ва дигар ки гуфтӣ ки бо пери сар

و دیگر که گفتی که با پیر سر

Ба хӯни рехтан кас набандад камар

به خون ریختن کس نبندد کمر

Бидон эй ҷаҳондидаи пурфиреб

بدان ای جهاندیدهٔ پرفریب

Ба ҳар кори дидаи фарозу нишеб

به هر کار دیده فراز و نشیب

Ки яздони марои зиндагонии дароз

که یزدان مرا زندگانی دراز

Бидон дод бо бахти гардани фароз

بدان داد با بخت گردن‌فراز

Ки аз шаҳри турон ба рӯзи набард

که از شهر توران به روز نبرد

з кӣна барорам ба хуршеди гирд

ز کینه برآرم به خورشید گرد

Битарсам ҳаме зонк яздони ман

بترسم همی زانک یزدان من

з тан бугсаланд магари ҷони ман

ز تن بگسلاند مگر جان من

Ман ин кӣнаро ноўридаҳ ба ҷой

من این کینه را ناوریده به جای

Бару буматони носупурда ба пой

بر و بومتان ناسپرده به پای

Се дигар ки гуфтӣ зи яздони пок

سه دیگر که گفتی ز یزدان پاک

Набинам ба дилати андаруни биму бок

نبینم به دلت اندرون بیم و باک

Ндонӣ каз ин хираи хӯни рехтан

ندانی کز این خیره خون ریختن

Гирифтор кардӣ ба фарҷоми тан

گرفتار کردی به فرجام تن

Ман акнӯн бад-ӣни хуби гуфтори ту

من اکنون بدین خوب گفتار تو

Агар бози гирдами зи пайкори ту

اگر باز گردم ز پیکار تو

Ба ҳангоми пурсиши зи ман кирдигор

به هنگام پرسش ز من کردگار

Бипурсад аз ин гардиши рӯзгор

بپرسد از این گردش روزگار

Ки солорӣу ганҷу мардонагӣ

که سالاری و گنج و مردانگی

Туро додаму зӯру фарзонагӣ

ترا دادم و زور و فرزانگی

Ба кини Сиёвуши камар бар миён

به کین سیاوش کمر بر میان

Нбстӣ чаро пеши эрониён

نبستی چرا پیش ایرانیان

Ба ҳафтод хӯни гиромии писар

به هفتاد خون گرامی پسر

Бипурсад зи ман довари додгар

بپرسد ز من داور دادگر

зи посух ба пеши ҷаҳони офарин

ز پاسخ به پیش جهان‌آفرین

Чаҳ гӯям чаро бозгаштами зи кин

چه گویم چرا بازگشتم ز کین

зи кори Сиёвуши чаҳоруми сухан

ز کار سیاوش چهارم سخن

Ки афгандӣ эй пери солори бен

که افگندی ای پیر سالار بن

Ки гуфтӣ зи баҳр танӣ гашта хок

که گفتی ز بهر تنی گشته خاک

Нишоед ситади зиндаро ҷони пок

نشاید ستد زنده را جان پاک

Ту бишнос кини зишти кирдорҳо

تو بشناس کین زشت کردارها

Ба дили пари з ҳар гӯнаи озорҳо

به دل پر ز هر گونه آزارها

Ки бо шаҳри Эрон шумо карда ед

که با شهر ایران شما کرده‌اید

Чаҳ мояи каёнро бёзрдаҳ ед

چه مایه کیان را بیازرده‌اید

Чаҳ паймон шикастан чаҳ кини сохтан

چه پیمان شکستن چه کین ساختن

Ҳамеша ба сӯии бадӣ тохтан

همیشه به سوی بدی تاختن

Чу ёд оварам чун кунам оштӣ

چو یاد آورم چون کنم آشتی

Ки некии саросар бадӣ коштӣ

که نیکی سراسر بدی کاشتی

Ба панҷум ки гуфтӣ ки паймон кунам

به پنجم که گفتی که پیمان کنم

зи турони саронро гаравгон кунам

ز توران سران را گروگان کنم

Ба наздик хусрав фиристем ганҷ

به نزدیک خسرو فرستیم گنج

Бабандем бар хештани роҳи ранҷ

ببندیم بر خویشتن راه رنج

Бидон эй нигаҳбони турони сипоҳ

بدان ای نگهبان توران سپاه

Ки фармон ҷуз инаст моро зи шоҳ

که فرمان جز اینست ما را ز شاه

Маро ҷанг фармуд ва овихтан

مرا جنگ فرمود و آویختن

Ба кини Сиёвуши хӯни рехтан

به کین سیاووش خون ریختن

Чу фармон хусрав наёрам ба ҷой

چو فرمان خسرو نیارم به جای

Равон шарм дорад ба дигари сарой

روان شرم دارد به دیگر سرای

Вари аўмиди дорӣ ки хусрав ба меҳр

ور اومید داری که خسرو به مهر

Кушояд бар ин гуфтҳо бар ту чеҳр

گشاید بر این گفتها بر تو چهر

Гаравгон ва он хоста ҳарч ҳаст

گروگان و آن خواسته هرچ هست

Чу лҳок ва рӯйин хсрўпрст

چو لهاک و رویین خسروپرست

Гасӣ кун базӯдӣ ба наздики шоҳ

گسی کن بزودی به نزدیک شاه

Сӯии шаҳр Эрон кушодаст роҳ

سوی شهر ایران گشادست راه

Шашуми шаҳри Эрон ки кардӣ ту ёд

ششم شهر ایران که کردی تو یاد

Бару буми ободи фаррухи нажод

بر و بوم آباد فرخ‌نژاد

Сипорем гуфтӣ ба хусрави ҳама

سپاریم گفتی به خسرو همه

з ҳар сӯ бар хеш хонам рама

ز هر سو بر خویش خوانم رمه

Туро кард яздон аз он бе ниёз

ترا کرد یزدان از آن بی‌نیاز

Гар огаҳ нае то гушойем роз

گر آگه نه‌ای تا گشاییم راز

Сӯии бохтар то ба марзи хазар

سوی باختر تا به مرز خزر

Ҳамаи гашти лҳросбро сар ба сар

همه گشت لهراسب را سر به سر

Сӯии нимрўзи андарун то басанд

سوی نیمروز اندرون تا بسند

Ҷаҳон шуд ба кирдор рӯй паранд

جهان شد به کردار روی پرند

Таҳами рустами ню бо теғи тез

تهم رستم نیو با تیغ تیز

Баровард аз эшон дами растхез

برآورد از ایشان دم رستخیز

Сари ҳиндӯон бо дирафши сиёҳ

سر هندوان با درفش سیاه

Фиристод рустам ба наздики шоҳ

فرستاد رستم به نزدیک شاه

Диҳистону хоразм ва он бум ва бар

دهستان و خوارزم و آن بوم و بر

Ки таркон бароварда буданд сар

که ترکان برآورده بودند سر

Биёбон аз эшон бипардохтанд

بیابان از ایشان بپرداختند

Сӯии бохтар тохтан сохтанд

سوی باختر تاختن ساختند

Баборед бар шидаи ашкаши тагарг

ببارید بر شیده اشکش تگرگ

Фароз оваредаш ба наздики марг

فراز آوریدش به نزدیک مرگ

Асирони вази хоста чанд чиз

اسیران وز خواسته چند چیز

Фиристод наздики хусрав ба низ

فرستاد نزدیک خسرو به نیز

Вази ин сӯи ман ва ту ба ҷанг андарем

وز این سو من و تو به جنگ اندریم

Бад-ӣни маркази ном ва нанг андарем

بدین مرکز نام و ننگ اندریم

Ба як ҷанг дидӣ ҳамаи дастбурд

به یک جنگ دیدی همه دستبرد

Аз ин номдорону мардони гирд

از این نامداران و مردان گرد

Вари аидўнк рӯй андари оре ба рӯй

ور ایدونک روی اندر آری به روی

Раҳонам турои зи ин ҳама гуфту гӯй

رهانم ترا ز این همه گفت و گوی

Ба неруии яздону фармони шоҳ

به نیروی یزدان و فرمان شاه

Ба хӯни ғарқаи гардонами ин размгоҳ

به خون غرقه گردانم این رزمگاه

Ту эй номвари паҳлавони сипоҳ

تو ای نامور پهلوان سپاه

Нигаҳ кун бад-ӣни гардиши ҳўру моҳ

نگه کن بدین گردش هور و ماه

Ки банди сипеҳрӣ фароз омадаст

که بند سپهری فراز آمدست

Сари бахти таркон ба газ омадаст

سر بخت ترکان به گاز آمدست

Нигар то зи кирдори бадгавҳарат

نگر تا ز کردار بدگوهرت

Чаҳ оради ҷаҳони офарин бар сарат

چه آرد جهان‌آفرین بر سرت

Замонаи зи бади доман андар кашид

زمانه ز بد دامن اندر کشید

Мукофоти бадро бад ояд падед

مکافات بد را بد آید پدید

Ту бандяши ҳушёр ва бигушоӣ гӯш

تو بندیش هشیار و بگشای گوش

Сухан аз хирадманди мардуми нюаш

سخن از خردمند مردم نیوش

Бидон кини чунин лашкари номдор

بدان کین چنین لشکر نامدار

Саворони шамшерзани садҳазор

سواران شمشیرزن صدهزار

Ҳамаи номҷўӣу ҳамаи кӣнаи хоҳ

همه نامجوی و همه کینه‌خواه

Ба афсун нигараданд азин размгоҳ

به افسون نگردند ازین رزمگاه

Замонаи баромад ба ҳафтуми сухан

زمانه برآمد به هفتم سخن

Фгндии вафоро ба савганди бен

فگندی وفا را به سوگند بن

Ба паймони маро бо ту гуфтор нест

به پیمان مرا با تو گفتار نیست

Хирадро равонат харидор нест

خرد را روانت خریدار نیست

Азирок бо ҳрк паймон кунӣ

ازیراک با هرک پیمان کنی

Вафоро ба фарҷом ҳам башиканӣ

وفا را به فرجام هم بشکنی

Ба савганд ту шуд Сиёвуш ба бод

به سوگند تو شد سیاوش به باد

Ба гуфтор бар ту кас эмин мабод

به گفتار بر تو کس ایمن مباد

Набӯдяш фарёдраси рӯзи дард

نبودیش فریادرس روز درد

Чаҳ моя ба сахтии туро ёд кард

چه مایه به سختی ترا یاد کرد

Ба ҳаштум ки гуфтӣ марои тоҷу тахт

به هشتم که گفتی مرا تاج و تخت

Аз он ту бешаст мардӣу бахт

از آن تو بیشست مردی و بخت

Ҳмидўни фузунам ба мардону ганҷ

همیدون فزونم به مردان و گنج

Валикини диламро з меҳраст ранҷ

ولیکن دلم را ز مهرست رنج

Ман айдун гумонам ки то ин замон

من ایدون گمانم که تا این زمان

Ба ҷанг озмудӣ маро бе гумон

به جنگ آزمودی مرا بی‌گمان

Гарм беҳунар ёфтӣ рӯзи кин

گرم بی‌هنر یافتی روز کین

Ту доне кунун бозам аз пас бибин

تو دانی کنون بازم از پس ببین

Ба фарҷом гуфтӣ зи мардони мард

به فرجام گفتی ز مردان مرد

Танӣ чанд багазин зи баҳри набард

تنی چند بگزین ز بهر نبرد

Ман аз лашкари тарки ҳам зи ин нишон

من از لشکر ترک هم ز این نشان

Биорам саворони мардуми кашон

بیارم سواران مردم‌کشان

Ки аз меҳрбонӣ ки бар лашкарам

که از مهربانی که بر لشکرم

Нахоҳам ки бедоди кини густарам

نخواهم که بیداد کین گسترم

Ту бо меҳрбонӣ наҳй пои пеш

تو با مهربانی نهی پای پیش

Ки донеи ниҳони дилу рои хеш

که دانی نهان دل و رای خویش

Бёзорд аз ман ҷаҳондори шоҳ

بیازارد از من جهاندار شاه

Гар аз икдгри бгслонми сипоҳ

گر از یکدگر بگسلانم سپاه

Нуҳум онк гуфтӣ мубориз гузин

نهم آنک گفتی مبارز گزین

Ки бо ман бигардад бар ин дашти кин

که با من بگردد بر این دشت کین

Яке лашкарии пургунаҳи пеши ман

یکی لشکری پرگنه پیش من

Пурозор аз эшон дили анҷуман

پرآزار از ایشان دل انجمن

Набошад зи ман шоҳи ҳамдостон

نباشد ز من شاه همداستان

Каз эшон бигардам бад-ӣни достон

کز ایشان بگردم بدین داستان

Нахустин ба анбӯҳи захмӣ чу кӯҳ

نخستین به انبوه زخمی چو کوه

Бибояд задани сари басари ҳамгуруҳ

بباید زدن سر بسر همگروه

Миёни ду лашкари ду саф баркашид

میان دو لشکر دو صف برکشید

Гар аидўнк пирӯзӣ ояд падед

گر ایدونک پیروزی آید پدید

Вагарнаи ҳамин номдорони мард

وگرنه همین نامداران مرد

Биорем ва созем ҷои набард

بیاریم و سازیم جای نبرد

Аз ин гуфтагар бугсалии бози дил

از این گفته گر بگسلی باز دل

Ман аз гуфта худ ним длгсл

من از گفتهٔ خود نیم دلگسل

Вари аидўнк бо ман ба овардгоҳ

ور ایدونک با من به آوردگاه

Басанда нахоҳӣ бадан бо сипоҳ

بسنده نخواهی بدن با سپاه

Сипаҳи хоҳу ёвари зи солори хеш

سپه خواه و یاور ز سالار خویش

Ба жарфии нигаҳи дори пайкори хеш

به ژرفی نگه‌دار پیکار خویش

Пароганда аз лашкарати хастагон

پراگنده از لشکرت خستگان

зи хуишони наздику пайвастагон

ز خویشان نزدیک و پیوستگان

Бимон то кунадашон пизишкони дуруст

بمان تا کندشان پزشکان درست

Замон ҷустан акнӯн бад-ӣни кори тест

زمان جستن اکنون بدین کار تست

Агар хоҳӣ аз ман замони диранг

اگر خواهی از من زمان درنگ

Вагар ҷанги ҷӯии бёрои ҷанг

وگر جنگ جویی بیارای جنگ

Бидон гуфтам ин то ба рӯзи набард

بدان گفتم این تا به روز نبرد

Ба мо бар баҳона набоядат кард

به ما بر بهانه نبایدت کرد

Ки ногоҳ бо мо ба ҷанг омадӣ

که ناگاه با ما به جنگ آمدی

Камӣн кардӣ ва бедиранг омадӣ

کمین کردی و بی‌درنگ آمدی

Ман ин кин агар то ба сад солиён

من این کین اگر تا به صد سالیان

Бихоҳам ҳамонаст ва акнӯн ҳамон

بخواهم همانست و اکنون همان

Аз ин кӣна баргаштан умед нест

از این کینه برگشتن امید نیست

Шабу рӯз бедидагонро якеаст

شب و روز بی‌دیدگان را یکیست

Чу он посухи номаи гашти аспр

چو آن پاسخ نامه گشت اسپری

Фиристода омад ба сони парӣ

فرستاده آمد به سان پری

Камар бар миён бо сутур наванд

کمر بر میان با ستور نوند

зи мардон ба гирди андараш низ чанд

ز مردان به گرد اندرش نیز چند

Фурӯд омад аз бораи рӯйин гирд

فرود آمد از باره رویین گرد

Гӯонро ҳамаи пеши Гӯдарзи барад

گوان را همه پیش گودرز برد

Сипаҳбад бифармуд то мӯбадон

سپهبد بفرمود تا موبدان

зи лашкари ҳамаи номвари бхрдон

ز لشکر همه نامور بخردان

Ба зӯдии сӯй паҳлавон омаданд

به زودی سوی پهلوان آمدند

Хирадманду равшан равон омаданд

خردمند و روشن‌روان آمدند

Пас он посухи номаи пеши гӯон

پس آن پاسخ نامه پیش گوان

Бифармуд хондани ҳамеи паҳлавон

بفرمود خواندن همی پهلوان

Бузургон ки он номаи дилпазир

بزرگان که آن نامهٔ دلپذیر

Шуниданд гуфтори фаррухи дабир

شنیدند گفتار فرخ دبیر

Ҳашу рои перон тнк доштанд

هش و رای پیران تنک داشتند

Ҳамаи панд ӯро сабк доштанд

همه پند او را سبک داشتند

Ба Гӯдарз бар офарин хонд

به گودرز بر آفرین خواندند

Варо паҳлавон гузин хонданд

ورا پهلوان گزین خواندند

Пас он номаро меҳр кард ва бидод

پس آن نامه را مهر کرد و بداد

Ба рӯйин перони висаи нажод

به رویین پیران ویسه‌نژاد

Чу аз пеши Гӯдарзи бархестанд

چو از پیش گودرز برخاستند

Бифармуд то халъат оростанд

بفرمود تا خلعت آراستند

Аз асбони тозӣ ба заррини стом

از اسبان تازی به زرین ستام

Чаҳ афсар чаҳ шамшери заррини ниёам

چه افسر چه شمشیر زرین نیام

Бубахшед ёронашро симу зар

ببخشید یارانش را سیم و زر

Кро дар хур омад кулоҳу камар

کرا در خور آمد کلاه و کمر

Бирафт аз дар паҳлавон бо сипоҳ

برفت از در پهلوان با سپاه

Сӯии лашкар хеш бигирифт роҳ

سوی لشکر خویش بگرفت راه

Чу рӯйин ба наздик перон расед

چو رویین به نزدیک پیران رسید

Ба пеш падар шуд чнончўни сзид

به پیش پدر شد چنانچون سزید

Ба наздики тахташи фурӯи баради сар

به نزدیک تختش فرو برد سر

Ҷаҳондида перон гирифташ ба бар

جهاندیده پیران گرفتش به بر

Чу бгзорди пайғоми солори шоҳ

چو بگزارد پیغام سالار شاه

Бигуфт онч дид андари он размгоҳ

بگفت آنچ دید اندر آن رزمگاه

Пас он нома бархонад пешаши дабир

پس آن نامه برخواند پیشش دبیر

Рухи паҳлавон сипаҳ шуд чу қӣр

رخ پهلوان سپه شد چو قیر

Дилаши гашти пурдарду ҷони пурнаҳиф

دلش گشت پردرد و جان پرنهیب

Бидонаст комд ба танагии нишеб

بدانست کآمد به تنگی نشیب

Шикебеу хомшии баргузед

شکیبایی و خامشی برگزید

Бикради он сухан бар сипаҳи нопадид

بکرد آن سخن بر سپه ناپدید

Аз он пас чунин гуфт пеши сипоҳ

از آن پس چنین گفت پیش سپاه

Ки Гӯдарзро дил наомад ба роҳ

که گودرز را دل نیامد به راه

Аз он хӯни ҳафтод пӯр гузин

از آن خون هفتاد پور گزین

Нёромдши як замони дили зи кин

نیارامدش یک زمان دل ز کین

Гар аидўнк ӯ бар гузаштаи сухан

گر ایدونک او بر گذشته سخن

Ба навай ҳаме кӣна созад зи бен

به نوی همی کینه سازد ز بن

Чаро ман ба кини бародари камар

چرا من به کین برادر کمر

Набандам нхорм аз ин кӣнаи сар

نبندم نخارم از این کینه سر

Ҳам аз хӯни нуҳсад сари номдор

هم از خون نهصد سر نامدار

Ки аз тан ҷудо шуд гуҳи корзор

که از تن جدا شد گه کارزار

Ки андар бару буми таркон дигар

که اندر بر و بوم ترکان دگر

Саворӣ чу ҳумон набандад камар

سواری چو هومان نبندد کمر

Чу нстиҳни он сарви сояи Фгн

چو نستیهن آن سرو سایه فگن

Ки шуд нопадид аз ҳамаи анҷуман

که شد ناپدید از همه انجمن

Бибояд кунун басти моро камар

بباید کنون بست ما را کمر

Нмонм ба эрониёни бум ва бар

نمانم به ایرانیان بوم و بر

Ба неруии яздону шамшери тез

به نیروی یزدان و شمشیر تیز

Барорам аз он анҷумани растхез

برآرم از آن انجمن رستخیز