Ба шабгир чун тоҷ бар сари ниҳод

به شبگیر چون تاج بر سر نهاد

Ҳмонгаҳи фиристодаро дар кушод

همانگه فرستاده را در گشاد

Бифармуд то бозгардад ба ҷой

بفرمود تا بازگردد به جای

Сӯии номвари бандаи кадхудоӣ

سوی نامور بندهٔ کدخدای

Чунин посух оварад кӯро бигӯӣ

چنین پاسخ آورد کو را بگوی

Ки эй меҳрбони никдли ростгӯӣ

که ای مهربان نیکدل راستگوی

Ту то зодӣ аз модари поктн

تو تا زادی از مادر پاکتن

Сарафроз будӣ ба ҳар анҷуман

سرافراز بودی به هر انجمن

Турои бештар назд ман дастгоҳ

ترا بیشتر نزد من دستگاه

Тӯии бартар аз паҳлавонон ба ҷоҳ

توی برتر از پهلوانان به جاه

Ҳамеша яке ҷавшании пеши ман

همیشه یکی جوشنی پیش من

Сипар карда ҷон ва Фдӣ карда тан

سپر کرده جان و فدی کرده تن

Ҳмидўн ба ҳар кор бо ганҷи хеш

همیدون به هر کار با گنج خویش

Гузидаи зи баҳри манӣ ранҷи хеш

گزیده ز بهر منی رنج خویش

Ту барадии зи чин то ба Эрони сипоҳ

تو بردی ز چین تا به ایران سپاه

Ту кардӣ дилу бахти душмани сиёҳ

تو کردی دل و بخت دشمن سیاه

Набинад сипаҳ чун ту солор низ

نبیند سپه چون تو سالار نیز

Набандад камар чун ту ҳушёр низ

نبندد کمر چون تو هشیار نیز

зи тӯру пашанг ар дароед ба меҳр

ز تور و پشنگ ار دراید به مهر

Чу ту паҳлавон низ норади сипеҳр

چو تو پهلوان نیز نارد سپهر

Нахуст онк гуфтӣ ман аз анҷуман

نخست آنک گفتی من از انجمن

Гунаҳкор дорам ҳамеи хештан

گنهکار دارم همی خویشتن

Ки Кайхусрав омад зи турони замин

که کیخسرو آمد ز توران زمین

Ба Эрон ва бо мо бгстрди кин

به ایران و با ما بگسترد کین

Бад-ӣни ман ки шоҳам нёзрдаҳ ам

بدین من که شاهم نیازرده‌ام

Ба дили ҳаргизи ин ёд новарда ам

به دل هرگز این یاد ناورده‌ام

Набояд ки бошӣ бад-ӣни тнгдл

نباید که باشی بدین تنگدل

з тимор ёбад турои занги дил

ز تیمار یابد ترا زنگ دل

Ки он бӯданӣ буд аз кирдигор

که آن بودنی بود از کردگار

Наомад бад-ӣни бади каси омӯзгор

نیامد بدین بد کس آموزگار

Ки Кайхусрав аз ман нагирад фурӯғ

که کیخسرو از من نگیرد فروغ

Набера махонаш ки бошад дурӯғ

نبیره مخوانش که باشد دروغ

Набошам ҳмидўни ман ӯро ниё

نباشم همیدون من او را نیا

Наҷӯям ҳамеи зи ин сухани кимиё

نجویم همی ز این سخن کیمیا

Бад-ӣни кор ӯ кас гунаҳкор нест

بدین کار او کس گنهکار نیست

Маро бо ҷаҳондор пайкор нест

مرا با جهاندار پیکار نیست

Чунин буд ва ин бӯдании кор буд

چنین بود و این بودنی کار بود

Маро аз ту дар дил чаҳ озор буд

مرا از تو در دل چه آزار بود

Ва дигар ки гуфтӣ зи кори сипоҳ

و دیگر که گفتی ز کار سپاه

зи гардидани тираи хуршеду моҳ

ز گردیدن تیره خورشید و ماه

Ҳамеша чунинаст кори набард

همیشه چنینست کار نبرد

з ҳар сӯ ҳаме гардад ин тираи гирд

ز هر سو همی گردد این تیره گرد

Гуҳӣ баркашад то ба хуршеди сар

گهی برکشد تا به خورشید سر

Гуҳии андари оради зи хуршед бар

گهی اندر آرد ز خورشید بر

Ба яксон нагардад сипеҳри баланд

به یکسان نگردد سپهر بلند

Гуҳӣ шод дорад гуҳии мустаманд

گهی شاد دارد گهی مستمند

Гуҳӣ бо мева раваду ромишгарон

گهی با می و رود و رامشگران

Гуҳӣ бо ғаму гарм ва бо андҳон

گهی با غم و گُرم و با اندهان

Ту дилро бад-ӣни дарди хастаи мадор

تو دل را بدین درد خسته مدار

Равонро бад-ӣни кори бастаи мадор

روان را بدین کار بسته مدار

Сухани гуфтани куштагони гашти хоб

سخن گفتن کشتگان گشت خواب

зи кини бародари ту сари брмтоб

ز کین برادر تو سر برمتاب

Дилии кӯи зи дарди бародари шхўд

دلی کو ز درد برادر شخود

Алоҷ пизишкон надорадаш суд

علاج پزشکان نداردش سود

Се дигар ки гуфтӣ ки хусрави пагоҳ

سه دیگر که گفتی که خسرو پگاه

Ба ҷанг андар ояд ҳаме бо сипоҳ

به جنگ اندر آید همی با سپاه

Мубиноади чашми каси он рӯзгор

مبیناد چشم کس آن روزگار

Ки ӯ пишдстии намояд ба кор

که او پیشدستی نماید به کار

Ки ман худ бар онам каз эдар сипоҳ

که من خود بر آنم کز ایدر سپاه

Аз он сӯии Ҷайҳуни гузорам ба роҳ

از آن سوی جیحون گذارم به راه

На Гӯдарзи монам на хусрав на Тӯс

نه گودرز مانم نه خسرو نه طوس

На гоҳ ва на тоҷ ва на буқ ва на кӯс

نه گاه و نه تاج و نه بوق و نه کوس

Ба Эрон аз он гӯнаи ронами сипоҳ

به ایران از آن گونه رانم سپاه

Казон пас набинад касе тоҷу гоҳ

کزان پس نبیند کسی تاج و گاه

Ба Кайхусрави ин пас нмонми ҷаҳон

به کیخسرو این پس نمانم جهان

Ба сар бар фурӯди оимши ногаҳон

به سر بر فرود آیمش ناگهان

Ба ханҷар аз он сони бабрами сараш

به خنجر از آن سان ببرم سرش

Ки гиряд бадви лашкару кишвараш

که گرید بدو لشکر و کشورش

Магари космонии дигаргунаи кор

مگر کآسمانی دگرگونه کار

Фароз ояд аз гардиши рӯзгор

فراز آید از گردش روزگار

Туро эй ҷаҳондидаи сарафроз

ترا ای جهاندیدهٔ سرافراز

Накардаст яздон ба чизеи ниёз

نکردست یزدان به چیزی نیاز

зи мардони вази ганҷу неруии даст

ز مردان وز گنج و نیروی دست

Ҳамаи эзадии ҳарч боядат ҳаст

همه ایزدی هرچ بایدت هست

Яке номвари лашкарии даҳ ҳазор

یکی نامور لشکری ده هزار

Далеру хирадманду гирду савор

دلیر و خردمند و گرد و سوار

Фиристодам инак ба наздики ту

فرستادم اینک به نزدیک تو

Ки равшан кунад ҷони торики ту

که روشن کند جان تاریک تو

Аз эрониёни даҳ вази инҳо яке

از ایرانیان ده وز اینها یکی

Ба чашми яке даҳ савори андакӣ

به چشم یکی ده سوار اندکی

Чу лашкар ба назд ту ояд мапоӣ

چو لشکر به نزد تو آید مپای

Сару тоҷи Гӯдарзи бугсали зи ҷой

سر و تاج گودرز بگسل ز جای

Ҳамон кӯҳ кӯ карда дорад ҳисор

همان کوه کو کرده دارد حصار

Ба асбони ҷангии зи пои андари ор

به اسبان جنگی ز پا اندر آر

Макаши даст аз эшон ба хӯни рехтан

مکش دست از ایشان به خون ریختن

Ту пирӯз бошӣ ба овихтан

تو پیروز باشی به آویختن

Ммони зиндаи зи эшон ба гетӣ касе

ممان زنده ز ایشان به گیتی کسی

Ки назд ту ояд аз эшон басӣ

که نزد تو آید از ایشان بسی

Фиристода бишунид пайғоми шоҳ

فرستاده بشنید پیغام شاه

Биёмад бар паҳлавони сипоҳ

بیامد بر پهلوان سپاه

Ба пеш андар омад ба сони шмн

به پیش اندر آمد به سان شمن

Хамида чу аз бори шохи саман

خمیده چو از بار شاخ سمن

Ба перони расониди пайғоми шоҳ

به پیران رسانید پیغام شاه

Вази он номдорони ҷангии сипоҳ

وز آن نامداران جنگی سپاه

Чу бишунид перони сипаҳро бихонад

چو بشنید پیران سپه را بخواند

Фиристода чун ин сухан боз ронад

فرستاده چون این سخن باز راند

Сипаҳро саросар ҳама дод дил

سپه را سراسر همه داد دل

Ки аз ғами ббошиди озоди дил

که از غم بباشید آزاد دل

Наоне рӯонаши пар аз дард буд

نهانی روانش پر از درد بود

Пар аз хӯни дилу бахти баргард буд

پر از خون دل و بخت برگرد بود

Ки аз ҳар сӯии лашкари шаҳриёр

که از هر سوی لشکر شهریار

Ҳаме коста дид дар корзор

همی کاسته دید در کارزار

Ҳам аз шоҳи хусрави дилаш буд танг

هم از شاه خسرو دلش بود تنگ

Битарсед коиди якояк ба ҷанг

بترسید کآید یکایک به جنگ

Ба яздон чунин гуфт к-эии кирдигор

به یزدان چنین گفت کای کردگار

Чаҳ мояи шигифти андари ин рӯзгор

چه مایه شگفت اندر این روزگار

Киро баркашидӣ ту афганда нест

که را برکشیدی تو افگنده نیست

Ҷуз аз ту ҷаҳондор доранда нест

جز از تو جهاندار دارنده نیست

Ба хусрави нигар то ҷуз аз кирдигор

به خسرو نگر تا جز از کردگار

Ки донист коиди яке шаҳриёр

که دانست کآید یکی شهریار

Нигаҳ кун бад-ӣни кори гардандаи даҳр

نگه کن بدین کار گردنده دهر

Мари онро ки аз хештан кард баҳр

مر آن را که از خویشتن کرد بهر

براردи гули тоза аз хори хушк

برآرد گل تازه از خار خشک

Шавад хок бо бахти бедори машк

شود خاک با بخت بیدار مشک

Шигифтитар онк аз паии ози мард

شگفتی‌تر آنک از پی آز مرد

Ҳамеша дил хеш дорад ба дард

همیشه دل خویش دارد به درد

Миёни ниёу набераи ду шоҳ

میان نیا و نبیره دو شاه

Надонам чаро бояд ин кӣнаи гоҳ

ندانم چرا باید این کینه‌گاه

Ду шоҳ ва ду кишвари чунин ҷангҷӯӣ

دو شاه و دو کشور چنین جنگجوی

Ду лашкар ба рӯй андар оварда рӯй

دو لشکر به روی اندر آورده روی

Чаҳ гӯйии саранҷоми ин корзор

چه گویی سرانجام این کارزار

Киро баркашад гардиши рӯзгор

که را برکشد گردش روزگار

Пас онгаҳ ба яздон бинолед зор

پس آنگه به یزدان بنالید زار

Ки эй равшани додгари кирдигор

که ای روشن دادگر کردگار

Гар афросйоби андари ин кӣнаи гоҳ

گر افراسیاب اندر این کینه‌گاه

Абои номдорони турони сипоҳ

ابا نامداران توران سپاه

Бад-ӣни рзмгаҳ кушта хоҳад шудан

بدین رزمگه کشته خواهد شدن

Србхт мо гашта хоҳад шудан

سربخت ما گشته خواهد شدن

Чу Кайхусрав ояд зи Эрон ба кин

چو کیخسرو آید ز ایران به کین

Бадв бозгардад саросари замин

بدو بازگردد سراسر زمین

Раво бошад ар хаста дар ҷавшанам

روا باشد ار خسته در جوشنم

براردи равони кирдигор аз танам

برآرد روان کردگار از تنم

Мубиноади ҳаргизи ҷҳонбини ман

مبیناد هرگز جهانبین من

Гирифта касе роҳу ойини ман

گرفته کسی راه و آیین من

Киро гардиши рӯз бо ком нест

که را گردش روز با کام نیست

Варои зиндагонӣ ва маргаш якеаст

ورا زندگانی و مرگش یکیست

Вази он пас зи Эрони сипаҳи курноӣ

وز آن پس ز ایران سپه کرنای

Баромади дами буқу ҳиндӣ дароӣ

برآمد دم بوق و هندی درای