Ду равияи зи лашкари баромади хурӯш
دو رویه ز لشکر برآمد خروش
Замин омад аз наъли асбон ба ҷӯш
زمین آمد از نعل اسبان به جوش
Сипоҳ андар омад з ҳар сӯи гуруҳ
سپاه اندر آمد ز هر سو گروه
Бапушед ҷавшани ҳамаи дашту кӯҳ
بپوشید جوشن همه دشت و کوه
Ду солор ҳар ду ба сони паланг
دو سالار هر دو به سان پلنگ
Фароз овареданд лашкар ба ҷанг
فراز آوریدند لشکر به جنگ
Ба кирдори борони зи абри сиёҳ
به کردار باران ز ابر سیاه
Баборед тири андари он размгоҳ
ببارید تیر اندر آن رزمگاه
Ҷаҳон чун шаби тира аз тираи меғ
جهان چون شب تیره از تیره میغ
Чу абрӣ ки борон ӯ тиру теғ
چو ابری که باران او تیر و تیغ
Замин оҳанӣн карда асбон ба наъл
زمین آهنین کرده اسبان به نعل
Бар ӯ дасти гардон ба хӯн гашта лаъл
بر او دست گردان به خون گشته لعل
зи баси хастаи тарки андари он размгоҳ
ز بس خسته ترک اندر آن رزمگاه
Бурӣдаи саронишони Фгндаҳ ба роҳ
بریده سرانشان فگنده به راه
Бар овардгаи ҷой гаштан намонад
بر آوردگه جای گشتن نماند
Паии асбро бргзштн намонад
پی اسب را برگذشتن نماند
Замини лола гаван шуд ҳавои нилгун
زمین لالهگون شد هوا نیلگون
Баромади ҳамеи мавҷи дарёии хӯн
برآمد همی موج دریای خون
Ду солор гуфтанд агар ҳамчунин
دو سالار گفتند اگر همچنین
Бидорем гардон бар ин дашти кин
بداریم گردان بر این دشت کین
Шаби тираро кас намонад ба ҷой
شب تیره را کس نماند به جای
Ҷуз аз чархи гардону гиҳони худоӣ
جز از چرخ گردان و گیهان خدای
Чу перон чунон дид ҷои набард
چو پیران چنان دید جای نبرد
Ба лҳок фармуду Фршидўрд
به لهاک فرمود و فرشیدورد
Ки чандон куҷо бо шумо лашкараст
که چندان کجا با شما لشکرست
Касе кандар ин рзмгаҳ дархураст
کسی کاندر این رزمگه درخورست
Саронро бубахшед то бар се рӯй
سران را ببخشید تا بر سه روی
Буванд андари ин рзмгаҳи кӣнаи ҷӯй
بوند اندر این رزمگه کینهجوی
Вази эшон гуруҳе ки бедортар
وز ایشان گروهی که بیدارتر
Сипаҳро зи душмани нигаҳдортар
سپه را ز دشمن نگهدارتر
Бадишон сипоред пушти сипоҳ
بدیشان سپارید پشت سپاه
Шумо бар ду равия бигирӣд роҳ
شما بر دو رویه بگیرید راه
Ба лҳок фармуд то сӯии кӯҳ
به لهاک فرمود تا سوی کوه
Баради лашкари хешро ҳамгуруҳ
برد لشکر خویش را همگروه
Ҳмидўн сӯй равад Фршидўрд
همیدون سوی رود فرشیدورد
Шавад то برارد ба хуршеди гирд
شود تا برآرد به خورشید گرد
Чу он номдорони турони сипоҳ
چو آن نامداران توران سپاه
Гусастанд зон лашкари кӣнаи хоҳ
گسستند زان لشکر کینهخواه
Нўндии броФгнд бар дидаи бон
نوندی برافگند بر دیدهبان
Аз он дидаи гуҳ то дар паҳлавон
از آن دیده گه تا در پهلوان
Нигаҳбони Гӯдарзи худ бо сипоҳ
نگهبان گودرز خود با سپاه
Ҳаме дошт ҳар сӯи зи душмани нигоҳ
همی داشت هر سو ز دشمن نگاه
Ду равия чу лҳоку Фршидўрд
دو رویه چو لهاک و فرشیدورد
зи роҳ камӣн баргушоданд гирд
ز راه کمین برگشادند گرد
Саворони Эрони броўихтнд
سواران ایران برآویختند
Ҳамеи хок бо хӯни бромихтнд
همی خاک با خون برآمیختند
Нўндии броФгнд ҳар сӯи давон
نوندی برافگند هر سو دوان
Ба огоҳ кардан бар паҳлавон
به آگاه کردن بر پهلوان
Нигаҳ кард Гӯдарз то пушти ӯй
نگه کرد گودرز تا پشت اوی
Ки дорад зи гардони прхошҷўӣ
که دارد ز گردان پرخاشجوی
Гиромии писари шери шарзаи ҳҷир
گرامی پسر شیر شرزه هجیر
Ба пушти падар буд бо теғу тир
به پشت پدر بود با تیغ و تیر
Бифармуд то шуд ба пушти сипоҳ
بفرمود تا شد به پشت سپاه
Бар Геви Гӯдарзи лшкрпноаҳ
بر گیو گودرز لشکرپناه
Бигӯед ки лашкар сӯй раваду кӯҳ
بگوید که لشکر سوی رود و کوه
Ба ёрӣ фиристад гаравҳо гуруҳ
به یاری فرستد گروها گروه
Ва дигар бифармуд гуфтан ба Гев
و دیگر بفرمود گفتن به گیو
Ки пушти сипаҳро яке марди ню
که پشت سپه را یکی مرد نیو
Гузинад сипорад бадви ҷои хеш
گزیند سپارد بدو جای خویش
Наад ӯ аз он ҷойгаҳи пои пеш
نهد او از آن جایگه پای پیش
Ҳҷири хирадманди бастаи камар
هجیر خردمند بسته کمر
Чу бишунид гуфтори фаррухи падар
چو بشنید گفتار فرخ پدر
Биёмад ба сӯии бародари давон
بیامد به سوی برادر دوان
Бигуфт он куҷо гуфта бади паҳлавон
بگفت آن کجا گفته بد پهلوان
Чу бишунид Геви ин сухани ?бардамӣад
چو بشنید گیو این سخن بردمید
зи лашкари яке номвари баргузед
ز لشکر یکی نامور برگزید
Куҷои ном ӯ буд Фарҳоди гирд
کجا نام او بود فرهاد گرد
Бихонаду сипаҳ яксар ӯро супурд
بخواند و سپه یکسر او را سپرد
Ду сад кори дидаи диловари сарон
دو صد کار دیده دلاور سران
Бифармуд то зангаи шоўрон
بفرمود تا زنگه شاوران
Барад тохтани сӯии Фршидўрд
برد تاختن سوی فرشیدورد
Барангезад аз равад вази оби гирд
برانگیزد از رود وز آب گرد
зи гардони ду сад бо дирафшӣ чу бод
ز گردان دو صد با درفشی چو باد
Ба фархундаи гургин мелод дод
به فرخنده گرگین میلاد داد
Бадв гуфт з эдар бигардон Аннан
بدو گفت ز ایدر بگردان عنان
Абои гурз ва бо обдодаҳи синон
ابا گرز و با آبداده سنان
Кунун рафт бояд бар он размгоҳ
کنون رفت باید بر آن رزمگاه
Ҷаҳон кард бояд бар эшон сиёҳ
جهان کرد باید بر ایشان سیاه
Ки пушти сипаҳашон ба ҳам бар шикаст
که پشت سپهشان به هم بر شکست
Дил паҳлавонон шуд аз дарди паст
دل پهلوانان شد از درد پست
Ба бежан чунин гуфт к-эии шермард
به بیژن چنین گفت کای شیرمرد
Тӯии шери дарандаи рӯзи набард
توی شیر درنده روز نبرد
Кунун шермардӣ ба кор оядат
کنون شیرمردی به کار آیدت
Ки бо душманон корзор оядат
که با دشمنان کارزار آیدت
Аз эдар бирав то ба қалби сипоҳ
از ایدر برو تا به قلب سپاه
з перон бидон ҷойгаҳи кӣнаи хоҳ
ز پیران بدان جایگه کینهخواه
Аз эшон напарҳезу тани пеши дор
از ایشان نپرهیز و تن پیشدار
Ки омад гуҳи кӣна дар корзор
که آمد گه کینه در کارزار
Ки пушти ҳамаи шаҳр турон бадваст
که پشت همه شهر توران بدوست
Чу рӯй ту бинад бдрдши пӯст
چو روی تو بیند بدردش پوست
Агар дасти ёбӣ бар ӯ кор буд
اگر دستیابی بر او کار بود
Ҷаҳондору неки ахтарати ёр буд
جهاندار و نیک اخترت یار بود
Биёсоед аз ранҷу сахтии сипоҳ
بیاساید از رنج و سختی سپاه
Шавад шодмонаи ҷаҳондору шоҳ
شود شادمانه جهاندار و شاه
Шикаста шавад пушти афросйоб
شکسته شود پشت افراسیاب
Пар аз хӯн кунад дили ду дидаи пари об
پر از خون کند دل دو دیده پر آب
Бигуфт ин сухани паҳлавон бо писар
بگفت این سخن پهلوان با پسر
Писари ҷангро танги бастаи камар
پسر جنگ را تنگ بسته کمر
Саворон ки буданд бар майсара
سواران که بودند بر میسره
Бифармуд хондани ҳамаи яксара
بفرمود خواندن همه یکسره
Гуроза бурун омаду Густаҳм
گرازه برون آمد و گستهم
Ҳҷири сипаҳдору бежан ба ҳам
هجیر سپهدار و بیژن به هم
Взонҷои сӯии қалби турони сипоҳ
وزآنجا سوی قلب توران سپاه
Гиронмоягон барграфтанд роҳ
گرانمایگان برگرفتند راه
Ба кирдори гиреҳгон ба рӯзи шикор
به کردار گرگان به روز شکار
Бар он бодпоёни ахтаи зҳор
بر آن بادپایان اخته زهار
Миёни сипоҳ андарун тохтанд
میان سپاه اندرون تاختند
зи кӣнаи ҳаме дил бипардохтанд
ز کینه همی دل بپرداختند
Ҳамаи дашти бргстўонўри савор
همه دشت برگستوانور سوار
Пароганда гашта гуҳи корзор
پراگنده گشته گه کارزار
Чаҳ мояи фитода ба пои сутур
چه مایه فتاده به پای ستور
Кафани ҷавшану синаи шери гӯр
کفن جوشن و سینهٔ شیر گور
Чу рӯйин перони зи пушти сипоҳ
چو رویین پیران ز پشت سپاه
Бидид он такопуӣу гирди сиёҳ
بدید آن تکاپوی و گرد سیاه
Биёмад ба пушти сипоҳи бузург
بیامد به پشت سپاه بزرگ
Абои номдорон ба кирдори гург
ابا نامداران به کردار گرگ
Броўихт бар сони шарзаи паланг
برآویخت بر سان شرزه پلنگ
Бакӯшед ва ҳам бар наомад ба ҷанг
بکوشید و هم بر نیامد به جنگ
БиФгнди шамшери ҳиндии зи мушт
بیفگند شمشیر هندی ز مشت
Ба навмидӣ аз ҷанг бинмуд пушт
به نومیدی از جنگ بنمود پشت
Сипаҳдори перону мардони хеш
سپهدار پیران و مردان خویش
Ба ҷанги андарун пой биниҳод пеш
به جنگ اندرون پای بنهاد پیش
Чу Геви он замон рӯй перон бидид
چو گیو آن زمان روی پیران بدید
Аннани сӯй ӯ ҷангро бргшид
عنان سوی او جنگ را برگشید
Аз он меҳтарони пеши перони чаҳор
از آن مهتران پیش پیران چهار
Ба найзаи зи асб андар афганд хор
به نیزه ز اسب اندر افگند خوار
Ба зиҳ кард перони висаи камон
به زه کرد پیران ویسه کمان
Ҳаме тир борид бар бадгумон
همی تیر بارید بر بدگمان
Сипар бар сар оварад Геви сутург
سپر بر سر آورد گیو سترگ
Ба найза даромад ба кирдори гург
به نیزه درآمد به کردار گرگ
Чу оҳанги перон солор кард
چو آهنگ پیران سالار کرد
Ки ҷӯяд ба оварад бо ӯ набард
که جوید به آورد با او نبرد
Форуманд асбаши ҳмидўн ба ҷой
فروماند اسبش همیدون به جای
Аз онҷо ки бад пеш наниҳод пой
از آنجا که بد پیش ننهاد پای
Яке тозӣона бар он тези рӯ
یکی تازیانه بر آن تیز رو
Бузади хашмро номбурдори гӯ
بزد خشم را نامبردار گو
Биҷӯшед бикшод лабро зи банд
بجوشید بگشاد لب را ز بند
Ба нафрини дижхими деви нижанд
به نفرین دژخیم دیو نژند
БиФгнди найза камон барграфт
بیفگند نیزه کمان برگرفت
Яке дрқаҳи крг бар сар гирифт
یکی درقهٔ کرگ بر سر گرفت
Камонро ба зиҳ кард ва бикшод бар
کمان را به زه کرد و بگشاد بر
Ки бо даст перон бидӯзад сипар
که با دست پیران بدوزد سپر
Бузад бар сараши чорчӯбаи хаданг
بزد بر سرش چارچوبه خدنگ
Набад коргари тир бар кӯҳи санг
نبد کارگر تیر بر کوه سنگ
Ҳмидўни се чӯба бар асби савор
همیدون سه چوبه بر اسب سوار
Бузади Геви пайкони оҳани гузор
بزد گیو پیکان آهن گذار
Нашуд асби хаста на перони ню
نشد اسب خسته نه پیران نیو
Бидонҷо расиданди ёрони Гев
بدانجا رسیدند یاران گیو
Чу перон чунон дид баргашти зуд
چو پیران چنان دید برگشت زود
Бирафт аз пасаш Гев тозон чу дӯд
برفت از پسش گیو تازان چو دود
Ба наздик Гев омад онгаҳ писар
به نزدیک گیو آمد آنگه پسر
Ки эй номбурдори фаррухи падар
که ای نامبردار فرخ پدر
Ман айдун шнидстм аз шаҳриёр
من ایدون شنیدستم از شهریار
Ки перон фаровон кунад корзор
که پیران فراوان کند کارزار
зи чанги басии тизчнги аждаҳо
ز چنگ بسی تیزچنگ اژدها
Мар ӯро буд рӯзи сахтии раҳо
مر او را بود روز سختی رها
Саранҷом бар дасти Гӯдарзи ҳуш
سرانجام بر دست گودرز هوش
Барояд ту эй боб чандин макуш
برآید تو ای باب چندین مکوش
Пас андари расиданди ёрони Гев
پس اندر رسیدند یاران گیو
Пар аз хашму кӣнаи саворони ню
پر از خشم و کینه سواران نیو
Чу перон чунон дид баргашт зуӣ
چو پیران چنان دید برگشت زوی
Сӯии лашкар хеш биниҳод рӯй
سوی لشکر خویش بنهاد روی
Хурушони пар аз дарду рухсораи зард
خروشان پر از درد و رخساره زرد
Ба наздики лҳоку Фршидўрд
به نزدیک لهاک و فرشیدورد
Биёмад ки эй номдорони ман
بیامد که ای نامداران من
Далерону хнҷргзорони ман
دلیران و خنجرگزاران من
Шуморо зи баҳри чунин рӯзгор
شما را ز بهر چنین روزگار
Ҳамеи прўронидми андари канор
همی پرورانیدم اندر کنار
Кунун чун ба ҷанг андар омад сипоҳ
کنون چون به جنگ اندر آمد سپاه
Ҷаҳон шуд ба мо бар зи душмани сиёҳ
جهان شد به ما بر ز دشمن سیاه
Набинам касе каз паии ному нанг
نبینم کسی کز پی نام و ننگ
Ба пеши сипоҳ андар ояд ба ҷанг
به پیش سپاه اندر آید به جنگ
Чу овози перон бадишон расед
چو آواز پیران بدیشان رسید
Дили номдорони зи кини ?бардамӣад
دل نامداران ز کین بردمید
Бирафтанд ва гуфтандгар ҷони пок
برفتند و گفتند گر جان پاک
Набошад ба тан нестмон биму бок
نباشد به تن نیستمان بیم و باک
Бабандем домани як андар дигар
ببندیم دامن یک اندر دگر
Нишоед кушодан бар ин кини камар
نشاید گشادن بر این کین کمر
Сӯии Геви лҳоку Фршидўрд
سوی گیو لهاک و فرشیدورد
Бирафтанду ҷустанд бо ӯ набард
برفتند و جستند با او نبرد
Баромад бар Геви лҳоки ню
برآمد بر گیو لهاک نیو
Яке найза зад бар камаргоҳи Гев
یکی نیزه زد بر کمرگاه گیو
Ҳамеи хости кӯро рибоед зи зин
همی خواست کو را رباید ز زین
Нигунсор аз асб афганд бар замин
نگونسار از اسب افگند بر زمین
Ба найзаи зираи брдрид аз наҳиф
به نیزه زره بردرید از نهیب
Наомад буруни пои Гев аз ркиб
نیامد برون پای گیو از رکیب
Бузади найзаи пас Гев бар асби ӯй
بزد نیزه پس گیو بر اسب اوی
зи дард андар омад тгоўр ба рӯй
ز درد اندر آمد تگاور به روی
Пиёда шуд аз бораи лҳоки мард
پیاده شد از باره لهاک مرد
Фароз омад аз даври Фршидўрд
فراز آمد از دور فرشیدورد
Абри найзаи Геви теғӣ чу бод
ابر نیزهٔ گیو تیغی چو باد
Бузад найза бибареду баргашти шод
بزد نیزه ببرید و برگشت شاد
Чу Геви андари он захм ӯ бингаред
چو گیو اندر آن زخم او بنگرید
Амӯди гарон аз миён баркашид
عمود گران از میان برکشید
Бузад чун яке тиздми аждаҳо
بزد چون یکی تیزدم اژدها
Ки аз даст ӯ ханҷар омад раҳо
که از دست او خنجر آمد رها
Сабк дайгарӣ зад ба гарданаш бар
سبک دیگری زد به گردنش بر
Ки оташ баборед бар таниш бар
که آتش ببارید بر تنش بر
Биҷӯшед хӯн бар даҳонаш аз ҷигар
بجوشید خون بر دهانش از جگر
Таниши сусти баргашту осемаи сар
تنش سست برگشت و آسیمه سر
Чу Геви андари ин буд лҳоки зуд
چو گیو اندر این بود لهاک زود
Нишаст аз бар бодпоӣ чу дӯд
نشست از بر بادپای چو دود
Абои гурз ва бо найза бар сони шер
ابا گرز و با نیزه بر سان شیر
Бар Геви рафтанд ҳар ду далер
بر گیو رفتند هر دو دلیر
Чаҳ мояи зи чанги диловари сарон
چه مایه ز چنگ دلاور سران
Бар ӯ бар баборед гурзи гарон
بر او بر ببارید گرز گران
Ба зини хаданги андўрни бади савор
به زین خدنگ اندورن بد سوار
Сутӯҳӣ наомадаш аз корзор
ستوهی نیامدش از کارزار
Чу диданди лҳоку Фршидўрд
چو دیدند لهاک و فرشیدورد
Чунон пойдорӣ аз он шермард
چنان پایداری از آن شیرمرد
зи бас хашм гуфтанд як бо дигар
ز بس خشم گفتند یک با دگر
Ки моро чаҳ омад зи ахтар ба сар
که ما را چه آمد ز اختر به سر
Бар ин зин ҳамоно ки кӯҳаст ва рӯаст
بر این زین همانا که کوهست و روست
Бар ӯ бар надард ҷуз аз шери пӯст
بر او بر ندرد جز از شیر پوست
зи ёронаши Гев онгаҳе найзаи хост
ز یارانش گیو آنگهی نیزه خواست
Ҳамеи гашт ҳар сӯи чапу дасти рост
همی گشت هر سو چپ و دست راست
Бадишони ниҳод аз ду равияи наҳиф
بدیشان نهاد از دو رویه نهیب
Наомад якеро сари андари нишеб
نیامد یکی را سر اندر نشیب
Ба дил гуфт корӣ нав омад ба рӯй
به دل گفت کاری نو آمد به روی
Марои зи ин далерони прхошҷўӣ
مرا ز این دلیران پرخاشجوی
На аз шаҳри таркон сарон омаданд
نه از شهر ترکان سران آمدند
Ки девон Мозандарон омаданд
که دیوان مازندران آمدند
Сӯии рости Гев андар омад чу гирд
سوی راست گیو اندر آمد چو گرد
Гуроза ба пархоши Фршидўрд
گرازه به پرخاش فرشیدورد
зи пӯлод дар чанги симини сутун
ز پولاد در چنگ سیمین ستون
Ба зери андаруни борае чун ҳиўн
به زیر اندرون بارهای چون هیون
Гуроза чу бикшод аз боди даст
گرازه چو بگشاد از باد دست
Ба зин бар шуд он трги пӯлоди баст
به زین بر شد آن ترگ پولاد بست
Бузади найзае бар камарбанди ӯй
بزد نیزهای بر کمربند اوی
Зира буд нагусаст пайванди ӯй
زره بود نگسست پیوند اوی
Яке теғ дар чанги бежан чу шер
یکی تیغ در چنگ بیژن چو شیر
Ба пушт гуроза даромад далер
به پشت گرازه درآمد دلیر
Бузад бар сару трги Фршидўрд
بزد بر سر و ترگ فرشیدورد
Заминро бадаред тарк аз набард
زمین را بدرید ترک از نبرد
Ҳаме кард бар борагии дасти рост
همی کرد بر بارگی دست راست
Ба асб андар омад набӯд ончи хост
به اسب اندر آمد نبود آنچ خواست
Пас бежани андари дмони Густаҳм
پس بیژن اندر دمان گستهم
Абои номдорони Эрон ба ҳам
ابا نامداران ایران به هم
Ба наздики турон сипоҳ омаданд
به نزدیک توران سپاه آمدند
Халидаи дилу кӣна хоҳ омаданд
خلیدهدل و کینهخواه آمدند
зи турони сипоҳи андарямон чу гирд
ز توران سپاه اندریمان چو گرد
Биёмад дмон то ба ҷои набард
بیامد دمان تا به جای نبرد
Амӯдии Фрўҳшт бар Густаҳм
عمودی فروهشت بر گستهم
Ки то бугсаланд майонаш зи ҳам
که تا بگسلاند میانش ز هم
Ба теғаши баромади бадви ним гашт
به تیغش برآمد بدو نیم گشت
Дили Густаҳм зу пар аз бими гашт
دل گستهم زو پر از بیم گشت
Ба пушти ялон андар омад ҳҷир
به پشت یلان اندر آمد هجیر
Абр андарямон баборед тир
ابر اندریمان ببارید تیر
Хадангаш бадаред бргстўон
خدنگش بدرید برگستوان
Бимонад он замони борагӣ бе равон
بماند آن زمان بارگی بی روان
Пиёда шуд азбораҳи марди савор
پیاده شد ازباره مرد سوار
Сипар бар сар оварад ва бар сохт кор
سپر بر سر آورد و بر ساخت کار
зи таркон бар омад саросари ғарив
ز ترکان بر آمد سراسر غریو
Саворон бирафтанд бар сони дев
سواران برفتند بر سان دیو
Мар ӯро ба чораи зи овардгоҳ
مر او را به چاره ز آوردگاه
Кашиданд аз пеш рӯй сипоҳ
کشیدند از پیش روی سپاه
Сипаҳдори перони зи солоргоҳ
سپهدار پیران ز سالارگاه
Биёмад биёрост қалби сипоҳ
بیامد بیاراست قلب سپاه
зи шабгир то шаби баромади зи кӯҳ
ز شبگیر تا شب برآمد ز کوه
Саворони Эрону турони гуруҳ
سواران ایران و توران گروه
Ҳамеи гирд кӣна барангехтанд
همی گرد کینه برانگیختند
Ҳамеи хок бо хӯни бромихтнд
همی خاک با خون برآمیختند
Аз асбону мардони ҳамаи рафтаи ҳуш
از اسبان و مردان همه رفته هوش
Даҳани хушку рафтаи зи тани зӯр ва туаш
دهن خشک و رفته ز تن زور و توش
Чу рӯй замин шуд ба ранги обнӯс
چو روی زمین شد به رنگ آبنوس
Баромади з ҳар ду сипаҳи буқу кӯс
برآمد ز هر دو سپه بوق و کوس
Абри пушти пелони табираи занон
ابر پشت پیلان تبیره زنان
Аз он рзмгаҳи бозгашти он замон
از آن رزمگه بازگشت آن زمان
Бар он бар ниҳоданд ҳар ду сипоҳ
بر آن بر نهادند هر دو سپاه
Ки шаб бозгарданд зи овардгоҳ
که شب بازگردند ز آوردگاه
Гузинанд шабгири мардони мард
گزینند شبگیر مردان مرد
Ки аз жарф дарё бароранд гирд
که از ژرف دریا برآرند گرد
Ҳамаи номдорони прхошҷўӣ
همه نامداران پرخاشجوی
Якояк ба рӯй андари оранд рӯй
یکایک به روی اندر آرند روی
з пайкор ёбад раҳои сипоҳ
ز پیکار یابد رهایی سپاه
Наризанд хӯни сари бигноаҳ
نریزند خون سر بیگناه
Бкрднди паймону гаштанди боз
بکردند پیمان و گشتند باز
Гирифтанд кӯтоҳи разми дароз
گرفتند کوتاه رزم دراز
Ду солор ҳар ду зи кӣна ба дард
دو سالار هر دو ز کینه به درد
Ҳаме рӯй бргоштнд аз набард
همی روی برگاشتند از نبرد
Яке сӯии кӯҳ кнобд бирафт
یکی سوی کوه کنابد برفت
Яке сӯй зебад хиромед тафт
یکی سوی زیبد خرامید تفت
Ҳмонгаҳи тилоияи зи лашкар ба роҳ
همانگه طلایه ز لشکر به راه
Фиристод Гӯдарзи солори шоҳ
فرستاد گودرز سالار شاه
зи ҷўшнўрони ҳрки фарсӯда буд
ز جوشنوران هرک فرسوده بود
зи хӯни даст ва теғаш Биёлуда буд
ز خون دست و تیغش بیالوده بود
Ҳамаи ҷавшан ва худу тргу зира
همه جوشن و خود و ترگ و زره
Кушоданд мари бандҳоро гиреҳ
گشادند مر بندها را گره
Чу аз бори оҳан бросўдаҳ шуд
چو از بار آهن برآسوده شد
Хӯриши ҷуст ва май чанд паймӯда шуд
خورش جست و می چند پیموده شد
Ба тадбир кардани сӯии паҳлавон
به تدبیر کردن سوی پهلوان
Бирафтанд бедори перу ҷавон
برفتند بیدار پیر و جوان
Ба Гӯдарз пас гуфт Гев эй падар
به گودرز پس گفت گیو ای پدر
Чаҳ омад маро аз шигифтӣ ба сар
چه آمد مرا از شگفتی به سر
Чу ман ҳамлаи барадам ба турони сипоҳ
چو من حمله بردم به توران سپاه
Даридам саф ва баргушоданд роҳ
دریدم صف و برگشادند راه
Ба перони расидами нўндм ба ҷой
به پیران رسیدم نماندم به جای
Форуманд ва наниҳод аз пеши пой
فروماند و ننهاد از پیش پای
Чунонам шитоб омад аз кори хеш
چنانم شتاب آمد از کار خویش
Ки гуфтам набошам дигар ёри хеш
که گفتم نباشم دگر یار خویش
Пас он гуфта шоҳи бежан ба ёд
پس آن گفته شاه بیژن به یاد
Ҳаме дошт ваон дами маро ёд дод
همی داشت وان دم مرا یاد داد
Ки перон ба даст ту гардад табоҳ
که پیران به دست تو گردد تباه
Аз ахтари ҳамин буд гуфтори шоҳ
از اختر همین بود گفتار شاه
Бадв гуфт Гӯдарзи кӯро замон
بدو گفت گودرز کو را زمان
Ба даст манаст эй писар бе гумон
به دست منست ای پسر بیگمان
Ки зу кини ҳафтод пӯр гузин
که زو کین هفتاد پور گزین
Бихоҳам ба зӯри ҷаҳони офарин
بخواهم به زور جهانآفرین
Аз он пас ба рӯй сипаҳ бингаред
از آن پس به روی سپه بنگرید
Саронро ҳамаи гӯна пажмурда дид
سران را همه گونه پژمرده دید
зи ранҷи набарду зи хӯни рехтан
ز رنج نبرد و ز خون ریختن
Ба ҳарҷоӣ бо душман овихтан
به هرجای با دشمن آویختن
Дили паҳлавони гашт зон пари зи дард
دل پهلوان گشت زان پر ز درد
Ки рухсор озодагон дид зард
که رخسار آزادگان دید زرد
Бифармудашон бозгаштан ба ҷой
بفرمودشان بازگشتن به جای
Сипаҳдори неки ахтару раҳнамоӣ
سپهدار نیکاختر و رهنمای
Бидон то тан ранҷ бурдорашон
بدان تا تن رنج بردارشان
Бросоид аз ҷангу пайкорашон
برآساید از جنگ و پیکارشان
Бирафтанд ва шабгир бозомаданд
برفتند و شبگیر بازآمدند
Пар аз кӣна ва рзмсоз омаданд
پر از کینه و رزمساز آمدند
Ба солор бар хонданди офарин
به سالار بر خواندند آفرین
Ки эй номвари паҳлавони замин
که ای نامور پهلوان زمین
Шабати хоб чун буд ва чун хостӣ
شبت خواب چون بود و چون خاستی
зи пайкори таркон чаҳ оростӣ
ز پیکار ترکان چه آراستی
Бадишон чунин гуфт пас паҳлавон
بدیشان چنین گفت پس پهلوان
Ки эй неки мардону фаррухи гӯон
که ای نیکمردان و فرخ گوان
Сазадгар шумо бар ҷаҳони офарин
سزد گر شما بر جهانآفرین
Бихонед рӯзу шубони офарин
بخوانید روز و شبان آفرین
Ки то ин замон ҳарч рафт аз набард
که تا این زمان هرچ رفت از نبرد
Ба коми дили мо ҳамеи гашти гирд
به کام دل ما همی گشت گرد
Фаровони шигифтии расидам ба сар
فراوان شگفتی رسیدم به سر
Ҷаҳонро надидам магар бар гузар
جهان را ندیدم مگر بر گذر
зи бедод ва дод онч омад ба шоҳ
ز بیداد و داد آنچ آمد به شاه
Баду некро ҳам бадавӣаст роҳ
بد و نیک را هم بدویست راه
Чу мо чархи гардони фаровони сиришт
چو ما چرخ گردان فراوان سرشت
Дуруди он куҷои борзў худ бикушт
درود آن کجا بآرزو خود بکشت
Нахустин ки заҳҳоки бидодгар
نخستین که ضحاک بیدادگر
зи гетӣ ба шоҳӣ баровард сар
ز گیتی به شاهی برآورد سر
Ҷаҳонро чаҳ моя ба сахтии бдошт
جهان را چه مایه به سختی بداشت
Ҷаҳони офарин зу ҳамаи дргзошт
جهان آفرین زو همه درگذاشت
Ба дод онк оварад пайдои ситам
به داد آنک آورد پیدا ستم
з бод омад он подшоҳӣ ба дам
ز باد آمد آن پادشاهی به دم
Чу бедод ӯ додгар барнадошт
چو بیداد او دادگر برنداشت
Яке додгарро бар ӯ бргмошт
یکی دادگر را بر او برگماشت
Баромад бар он кор ӯ чанд сол
برآمد بر آن کار او چند سال
Бади андохти яздон бар он бадсигол
بد انداخت یزدان بر آن بدسگال
Фаридуни фаррухи шаҳи додгар
فریدون فرخ شه دادگر
Бибаст андари он подшоҳии камар
ببست اندر آن پادشاهی کمر
Ҳамаи банд оҳрмнӣ баргушод
همه بند آهرمنی برگشاد
Биёрост гетии саросар ба дод
بیاراست گیتی سراسر به داد
Чу заҳҳоки бадгавҳари бдмнш
چو ضحاک بدگوهر بدمنش
Ки карданд шоҳони бадви сарзаниш
که کردند شاهان بدو سرزنش
з афросйоб омад он бади хуй
ز افراسیاب آمد آن بد خوی
Ҳамон ғорату куштану бдгўӣ
همان غارت و کشتن و بدگوی
Ки дар шаҳри Эрони бгстрди кин
که در شهر ایران بگسترد کین
Бгшт аз раҳ доду ойину дайн
بگشت از ره داد و آیین و دین
Сиёвушро ҳам ба фарҷоми кор
سیاووش را هم به فرجام کار
Бикушт ва баровард аз Эрони дамор
بکشت و برآورد از ایران دمار
Вазони пас куҷои Геви з Эрон баранд
وزان پس کجا گیو ز ایران براند
Чаҳ моя ба сахтӣ ба турон бимонад
چه مایه به سختی به توران بماند
Ниҳоляши бади хоку болинаши санг
نهالیش بد خاک و بالینش سنگ
Хӯриши гӯшти нахчиру пӯшиши паланг
خورش گوشت نخچیر و پوشش پلنگ
Ҳаме рафт гум бӯда чун биҳшон
همی رفت گم بوده چون بیهشان
Ки ёбад зи Кайхусрави онҷои нишон
که یابد ز کیخسرو آنجا نشان
Якояк чу наздик хусрав расед
یکایک چو نزدیک خسرو رسید
Бар ӯ офарин кард кӯро бидид
بر او آفرین کرد کو را بدید
Вазони пас ба Эрон ниҳоданд рӯй
وزان پس به ایران نهادند روی
Хабар шуд ба перони прхошҷўӣ
خبر شد به پیران پرخاشجوی
Сабк бо сипоҳ андар омад ба роҳ
سبک با سپاه اندر آمد به راه
Ки ҳар ду кунадашон ба раҳ бар табоҳ
که هر دو کندشان به ره بر تباه
Бикради онч будаш зи бади дастрас
بکرد آنچ بودش ز بد دسترس
Ҷҳондоршони бади нигаҳдору бас
جهاندارشان بد نگهدار و بس
Аз он пас ба кини Сиёвуши сипоҳ
از آن پس به کین سیاوش سپاه
Сӯй коса равад андар омад ба роҳ
سوی کاسه رود اندر آمد به راه
Ба лоўн ки омад сипоҳи гшн
به لاون که آمد سپاه گشن
Шабихуни перону ҷанги пшн
شبیخون پیران و جنگ پشن
Ки чандон писари пеши ман кушта шуд
که چندان پسر پیش من کشته شد
Дили номдорон ҳама гашта шуд
دل نامداران همه گشته شد
Кунун бо сипоҳии чунин кӣнаи ҷӯй
کنون با سپاهی چنین کینهجوی
Биёмад ба рӯй андар оварад рӯй
بیامد به روی اندر آورد روی
Чу бо мо басанда нахоҳад бадан
چو با ما بسنده نخواهد بدن
Ҳаме достонҳо бихоҳад задан
همی داستانها بخواهد زدن
Ҳаме чора созад бидон то сипоҳ
همی چاره سازد بدان تا سپاه
з турон бияёд бад-ӣни размгоҳ
ز توران بیاید بدین رزمگاه
Саронро ҳаме хоҳад акнӯн ба ҷанг
سران را همی خواهد اکنون به جنگ
Якояк бибояд шудани тези чанг
یکایک بباید شدن تیز چنگ
Кигар мо бад-ӣни кор сустӣ кунем
که گر ما بدین کار سستی کنیم
Вагар на бад-ӣн пишдстӣ кунем
وگر نه بدین پیشدستی کنیم
Баҳона кунад бозгардад зи ҷанг
بهانه کند بازگردد ز جنگ
Бипечад сар аз кӣнау ному нанг
بپیچد سر از کینه و نام و ننگ
Ар аидўнк бошед бо ман яке
ار ایدونک باشید با من یکی
Аз эшон фаровон ва мо андакӣ
از ایشان فراوان و ما اندکی
Аз он номдорон барорем гирд
از آن نامداران برآریم گرد
Бдонгаҳ ки созад ҳаме ӯ набард
بدانگه که سازد همی او نبرد
Вари аидўнки перон аз ин рои хеш
ور ایدونک پیران از این رای خویش
Нагардад наад размро пои пеш
نگردد نهد رزم را پای پیش
Пазируфтами андари шумо сар ба сар
پذیرفتم اندر شما سر به سر
Ки ман пеши бандами бад-ӣни кини камар
که من پیش بندم بدین کین کمر
Абои пери сари ман бад-ӣни размгоҳ
ابا پیر سر من بدین رزمگاه
Ба куштани даҳуми тан ба пеши сипоҳ
به کشتن دهم تن به پیش سپاه
Ману гирди перон ва рӯйину Гев
من و گرد پیران و رویین و گیو
Якояк бисозем мардони ню
یکایک بسازیم مردان نیو
Ки кас дар ҷаҳон ҷовдона намонад
که کس در جهان جاودانه نماند
Ба гетӣ ба мо ҷуз фасона намонад
به گیتی به ما جز فسانه نماند
Ҳам он ном бояд ки монад баланд
هم آن نام باید که ماند بلند
Чу марг афганд сӯии мо бар каманд
چو مرگ افگند سوی ما بر کمند
Замона ба марг ва ба куштан якеаст
زمانه به مرگ و به کشتن یکیست
Вафо бо сипеҳр равон андакӣаст
وفا با سپهر روان اندکیست
Шумо низ бояд ки ҳам зи ин нишон
شما نیز باید که هم ز این نشان
Абои найзау теғи мардуми кашон
ابا نیزه و تیغ مردم کشان
Ба кӣна бабандед яксар камар
به کینه ببندید یکسر کمر
Ҳар он кас ки ҳаст аз шумо номвар
هر آن کس که هست از شما نامور
Ки давлат гирифтаст аз эшон нишеб
که دولت گرفتست از ایشان نشیب
Кунун кард бояд ба кин бар наҳиф
کنون کرد باید به کین بر نهیب
Ба турон чу ҳумон саворӣ набӯд
به توران چو هومان سواری نبود
Ки бо бежани Гев разм озмуд
که با بیژن گیو رزم آزمود
Чу баргаштаи бахт ӯ шуд нигун
چو برگشته شد بخت او شد نگون
Буридаш сар аз тан ба сони ҳиўн
بریدش سر از تن به سان هیون
Набояд шикваед зи эшон ба ҷанг
نباید شکوهید ز ایشان به جنگ
Нишоед кашӣдан зи пайкори чанг
نشاید کشیدن ز پیکار چنگ
Вари аидўнк перон бихоҳад набард
ور ایدونک پیران بخواهد نبرد
Ба андӯҳ лашкар биорад чу гирд
به اندوه لشکر بیارد چو گرد
Ҳмидўн ба анбӯҳи мо ҳамчуи кӯҳ
همیدون به انبوه ما همچو کوه
Бибояд шудани пеш ӯ ҳамгуруҳ
بباید شدن پیش او همگروه
Ки чандон далерони ҳамаи хастаи дил
که چندان دلیران همه خستهدل
зи тимору андӯҳи пайвастаи дил
ز تیمار و اندوه پیوسته دل
Бар онам ки моро буд дастгоҳ
بر آنم که ما را بود دستگاه
Аз эшон барорем гирди сиёҳ
از ایشان برآریم گرد سیاه
Бигуфт ин сухани сар ба сари паҳлавон
بگفت این سخن سر به سر پهلوان
Ба пеши ҷаҳондидаи фаррухи гӯон
به پیش جهاندیده فرخ گوان
Чу солорашон меҳрбонӣ намӯд
چو سالارشان مهربانی نمود
Ҳамаи пок бар пои ҷустанди зуд
همه پاک بر پای جستند زود
Бар ӯ сар ба сари хонданди офарин
بر او سر به سر خواندند آفرین
Ки чун ту касе нест пар доду дайн
که چون تو کسی نیست پر داد و دین
Парастанда чун ту Фаридун надошт
پرستنده چون تو فریدون نداشت
Ки гетии саросар ба шоҳӣ гузошт
که گیتی سراسر به شاهی گذاشت
Сутуни сипоҳӣу солори шоҳ
ستون سپاهی و سالار شاه
Фрозндаҳи тоҷу гоҳу кулоҳ
فرازندهٔ تاج و گاه و کلاه
Фдӣ карда ҷону фарзанду чиз
فدی کردهٔ جان و فرزند و چیز
зи солори шоҳон чаҳ ҷӯянд низ
ز سالار شاهان چه جویند نیز
Ҳамаи ҳарчи шоҳ аз фиребурзи ҷуст
همه هرچ شاه از فریبرز جست
зи Тӯси он кунун аз ту бинад дуруст
ز طوس آن کنون از تو بیند درست
Ҳамаи сар ба сари мари туро банда ем
همه سر به سر مر ترا بندهایم
Ба фармону роят сроФгндаҳ ем
به فرمان و رایت سرافگندهایم
Гар аидўнки перони зи турони сипоҳ
گر ایدونک پیران ز توران سپاه
Сарон оварад пеши мо кӣнаи хоҳ
سران آورد پیش ما کینهخواه
зи мо даҳ муборизи вази эшон ҳазор
ز ما ده مبارز وز ایشان هزار
Нигар то ки печади сар аз корзор
نگر تا که پیچد سر از کارزار
Вари аидўнки лашкари ҳамаи ҳамгуруҳ
ور ایدونک لشکر همه همگروه
Ба ҷанг андар ояд ба кирдори кӯҳ
به جنگ اندر آید به کردار کوه
зи кӣнаи ҳамаи пок длхстаҳ ем
ز کینه همه پاک دلخستهایم
Камар бар миёни ҷангро баста ем
کمر بر میان جنگ را بستهایم
Фидои ту бодои тану ҷони мо
فدای تو بادا تن و جان ما
Саросар бар инаст паймони мо
سراسر بر اینست پیمان ما
Чу Гӯдарзи посух бар ин сони шунӯд
چو گودرز پاسخ بر این سان شنود
Ба дилаши андарун шодмонӣ фузуд
به دلش اندرون شادمانی فزود
Бар он номдорон гирифт офарин
بر آن نامداران گرفت آفرین
Ки Эй нараҳ шерони Эрони замин
که ای نره شیران ایران زمین
Сипаҳро бифармуд то барнишаст
سپه را بفرمود تا برنشست
Ҳмидўни миёнро ба кӣна бибаст
همیدون میان را به کینه ببست
Чапи лашкараши ҷои раҳоами гирд
چپ لشکرش جای رهام گرد
Ба Фарҳоди хуршеди пайкари супурд
به فرهاد خورشید پیکر سپرد
Сӯии рости ҷои фиребурз буд
سوی راست جای فریبرز بود
Ба ктмораҳ Қоранон дод зуд
به کتمارهٔ قارنان داد زود
Ба шидўш фармуд к-эии пӯри ман
به شیدوش فرمود کای پور من
Ба ҳар кори шоистаи дастури ман
به هر کار شایسته دستور من
Ту бо Ковиёнии дирафшу сипоҳ
تو با کاویانی درفش و سپاه
Бирав пушти лашкар ту бошу паноҳ
برو پشت لشکر تو باش و پناه
Бифармуд пас Густаҳмро ки шӯ
بفرمود پس گستهم را که شو
Сипаҳро ту бош ин замони пешрав
سپه را تو باش این زمان پیشرو
Туро буд бояд ба солоргоҳ
ترا بود باید به سالارگاه
Нигаҳи дори бедори пушти сипоҳ
نگهدار بیدار پشت سپاه
Сипаҳро бифармуд каз ҷои хеш
سپه را بفرمود کز جای خویش
Нигари ноўриди андакии пои пеш
نگر ناورید اندکی پای پیش
Ҳамаи Густаҳмро кунед офарин
همه گستهم را کنید آفرین
Шаб ва рӯз бошед бар пушти зин
شب و روز باشید بر پشت زین
Баромади хурӯш аз миёни сипоҳ
برآمد خروش از میان سپاه
Гирифтанд зорӣ бар он размгоҳ
گرفتند زاری بر آن رزمگاه
Ҳамаи сар ба сари сӯй ӯ тохтанд
همه سر به سر سوی او تاختند
Ҳамеи хок бар сар барандохтанд
همی خاک بر سر برانداختند
Ки бо пери сари паҳлавони сипоҳ
که با پیر سر پهلوان سپاه
Камари баст ва шуд сӯии овардгоҳ
کمر بست و شد سوی آوردگاه
Сипаҳдори пас Густаҳмро бихонад
سپهدار پس گستهم را بخواند
Басии панду андарз бо ӯ баранд
بسی پند و اندرز با او براند
Бадв гуфт зинҳор бедор бош
بدو گفت زنهار بیدار باش
Сипаҳро зи душман нигаҳдор бош
سپه را ز دشمن نگهدار باش
Шабу рӯз дар ҷавшани кӣнаи ҷӯй
شب و روز در جوشن کینهجوی
Нигар то кушода надоред рӯй
نگر تا گشاده ندارید روی
Чу оғозӣ аз ҷанги пардохтан
چو آغازی از جنگ پرداختن
Буд хобро бар ту бар тохтан
بود خواب را بر تو بر تاختن
Ҳамон чун сари оре ба сӯии нишеб
همان چون سر آری به سوی نشیب
зи нохуфтагон бар ту ояд наҳиф
ز ناخفتگان بر تو آید نهیب
Яке дидаи бон бар сари кӯҳи дор
یکی دیدهبان بر سر کوه دار
Сипаҳро зи душман бе андӯҳи дор
سپه را ز دشمن بیاندوهدار
Вар аидўнк ояд зи турони замин
ور ایدونک آید ز توران زمین
Шабии ногаҳон тохтангар камӣн
شبی ناگهان تاختن گر کمین
Ту бояд ки пайкор мардон кунӣ
تو باید که پیکار مردان کنی
Ба ҷанги андари оҳанг гардон кунӣ
به جنگ اندر آهنگ گردان کنی
Вари аидўнк аз мо бад-ӣни размгоҳ
ور ایدونک از ما بدین رزمگاه
Бад огоҳӣ ояд зи турони сипоҳ
بد آگاهی آید ز توران سپاه
Ки моро ба овардга бар кашанд
که ما را به آوردگه بر کشند
Тан бесаронмон ба турони кашанд
تن بیسرانمان به توران کشند
Нигар то сипаҳро наёрӣ ба ҷанг
نگر تا سپه را نیاری به جنگ
Се рӯзи андар ин кард бояд диранг
سه روز اندر این کرد باید درنگ
Чаҳорум худ ояд ба пушти сипоҳ
چهارم خود آید به پشت سپاه
Шаҳи номбурдор бо пелу гоҳ
شه نامبردار با پیل و گاه
Чу гуфтори Гӯдарз зон сон шунид
چو گفتار گودرز زان سان شنید
Сиришкаши зи мижгон ба рух бар чакид
سرشکش ز مژگان به رخ بر چکید
Пазируфти сар то ба сари панди ӯй
پذیرفت سر تا به سر پند اوی
Ҳамеи ҷуст аз он кори пайванди ӯй
همی جست از آن کار پیوند اوی
Ба солор гуфт ончи фармони диҳӣ
به سالار گفت آنچ فرمان دهی
Миён баста дорам ба сони раҳе
میان بسته دارم به سان رهی
Пас аз ҷанги пешин ки омад шикаст
پس از جنگ پیشین که آمد شکست
Ки турон бар он дард буданд паст
که توران بر آن درد بودند پست
Хурушони падар бар писар рӯй зард
خروشان پدر بر پسر روی زرد
Бародари зи хӯни бародар ба дард
برادر ز خون برادر به درد
Ҳамаи сар ба сари сӯгвору нижанд
همه سر به سر سوگوار و نژند
Дижам гашта аз гашти чархи баланд
دژم گشته از گشت چرخ بلند
Чу перон чунон дид лашкари ҳама
چو پیران چنان دید لشکر همه
Чу аз гурги дарандаи хастаи рама
چو از گرگ درنده خسته رمه
Саронро зи лашкар саросар бихонад
سران را ز لشکر سراسر بخواند
Фаровони сухани пеш эшон баранд
فراوان سخن پیش ایشان براند
Чунин гуфт к-эии кори дидаи гӯон
چنین گفت کای کار دیده گوان
Ҳамаи судаи разми перу ҷавон
همه سودهٔ رزم پیر و جوان
Шуморо ба наздики афросйоб
شما را به نزدیک افراسیاب
Чаҳ мояи бузургӣ ва ҷоҳасту об
چه مایه بزرگی و جاهست و آب
Ба пирӯзӣу Фрҳии коматон
به پیروزی و فرهی کامتان
Ба гетӣ пароганда шуд номатон
به گیتی پراگنده شد نامتان
Ба як разми комди шуморо шикаст
به یک رزم کآمد شما را شکست
Кашидед яксар зи пайкори даст
کشیدید یکسر ز پیکار دست
Бидонед яксар каз ин размгоҳ
بدانید یکسر کز این رزمگاه
Агар бозгардад ба сустии сипоҳ
اگر بازگردد به سستی سپاه
Пас андари зи Эрони диловари сарон
پس اندر ز ایران دلاور سران
Биёянд бо гурзҳои гарон
بیایند با گرزهای گران
Якеро зи мо зиндаи андари ҷаҳон
یکی را ز ما زنده اندر جهان
Набинад кас аз меҳтарон ва кион
نبیند کس از مهتران و کهان
Бурун кард бояд зи дилҳо наҳиф
برون کرد باید ز دلها نهیب
Гузидани мари ин ғмгнонро шикеб
گزیدن مر این غمگنان را شکیب
Чунин достон зад шаҳи мӯбадон
چنین داستان زد شه موبدان
Ки пирӯзи яздон буд ҷовдон
که پیروز یزدان بود جاودان
Ҷаҳони сар ба сар бо фарозу нишеб
جهان سر به سر با فراز و نشیب
Чунинаст то рафтани андари наҳиф
چنینست تا رفتن اندر نهیب
Кунун аз бару буму фарзанди хеш
کنون از بر و بوم و فرزند خویش
Ки андешад аз ҷону пайванди хеш
که اندیشد از جان و پیوند خویش
Ҳамон лашкараст ин ки аз ҷанги мо
همان لشکر است این که از جنگ ما
Бипечед ва бас кард оҳанги мо
بپیچید و بس کرد آهنگ ما
Бад-ӣни рзмгаҳи баст бояд миён
بدین رزمگه بست باید میان
Ба кӣна шудани пеши эрониён
به کینه شدن پیش ایرانیان
Чунин кард Гӯдарзи паймон ки ман
چنین کرد گودرز پیمان که من
Сарон баргузинам аз ин анҷуман
سران برگزینم از این انجمن
Якояк ба рӯй андари орем рӯй
یکایک به روی اندر آریم روی
Ду лашкари бросоид аз гуфту гӯй
دو لشکر برآساید از گفت و گوی
Гар аидўнки паймон ба ҷой оваред
گر ایدونک پیمان به جای آورید
Саронро зи лашкар ба пой оваред
سران را ز لشکر به پای آورید
Вагар ҳамгуруҳ андар ояд ба ҷанг
وگر همگروه اندر آید به جنگ
Набояд кашӣдан зи пайкори чанг
نباید کشیدن ز پیکار چنگ
Агар сари ҳамаи сӯй ханҷар барем
اگر سر همه سوی خنجر بریم
Ба рӯзии бзодиму рӯзии Марям
به روزی بزادیم و روزی مریم
Вагарна саронишон барорам ба дор
وگرنه سرانشان برآرم به دار
Ду равия буд гардиши рӯзгор
دو رویه بود گردش روزگار
Агар сар бипечад кас аз гуфт ман
اگر سر بپیچد کس از گفت من
БФрмоимши сар баридани зи тан
بفرمایمش سر بریدن ز تن
Гирифтанд гардон ба посухи шитоб
گرفتند گردان به پاسخ شتاب
Ки эй паҳлавони ради афросйоб
که ای پهلوان رد افراسیاب
Ту аз диргаҳи боз бо ганҷи хеш
تو از دیرگه باز با گنج خویش
Гзидстӣ аз баҳри мо ранҷи хеш
گزیدستی از بهر ما رنج خویش
Миёни баста бар пеши мо чун раҳе
میان بسته بر پیش ما چون رهی
Писар бо бародар ба куштани диҳӣ
پسر با برادر به کشتن دهی
Чаро сар бипечем мо худ кӣем
چرا سر بپیچیم ما خود کییم
Чунин бандаи шаҳи з баҳр чӣем
چنین بندهٔ شه ز بهر چییم
Бигуфтанд вази пеши бархестанд
بگفتند وز پیش برخاستند
Ба пайкор яксар биёростанд
به پیکار یکسر بیاراستند
Ҳамаи шаб ҳаме сохтанд ин сухан
همه شب همی ساختند این سخن
Ки афганд солори бедори бен
که افگند سالار بیدار بن
Ба шабгири овои шипўр ва ноӣ
به شبگیر آوای شیپور و نای
зи пардаи баромад ба ҳар ду сарой
ز پرده برآمد به هر دو سرای
Нишастанд бар зини сипедаи дмон
نشستند بر زین سپیده دمان
Ҳамаи номдорон ба бозуи камон
همه نامداران به بازو کمان
Ки аз наъли асбон ту гуфтӣ замин
که از نعل اسبان تو گفتی زمین
Бипушади ҳамеи чодари оҳанӣн
بپوشد همی چادر آهنین
Сипаҳбад ба лҳоку Фршидўрд
سپهبد به لهاک و فرشیدورد
Чунин гуфт к-эии номдорони мард
چنین گفت کای نامداران مرد
Шуморо нигаҳбони турони сипоҳ
شما را نگهبان توران سپاه
Ҳаме буд бояд бад-ӣни размгоҳ
همی بود باید بدین رزمگاه
Яке дидаи бон бар сари кӯҳсор
یکی دیدهبان بر سر کوهسار
Нигаҳбони рӯзу ситораи шумор
نگهبان روز و ستارهشمار
Гар аидўнки моро зи гардони сипеҳр
گر ایدونک ما را ز گردان سپهر
Бад ояд бабради зи мо поки меҳр
بد آید ببرد ز ما پاک مهر
Шумо ҷангро каси мтозиди зуд
شما جنگ را کس متازید زود
Ба турон шитобид бар сони дӯд
به توران شتابید بر سان دود
Каз ин тухмаи висагон кас намонад
کز این تخمهٔ ویسگان کس نماند
Ҳама кушта шуд ҷузи шумо бас намонад
همه کشته شد جز شما بس نماند
Гирифтанд мари икдгрро канор
گرفتند مر یکدگر را کنار
Ба дарди ҷигари бргрстнди зор
به درد جگر برگرستند زار
Бирафтанду бас рӯй бргоштнд
برفتند و بس روی برگاشتند
Ғриўидн ва бонг бардоштанд
غریویدن و بانگ برداشتند