Пар аз кӣнаи солори турони сипоҳ

پر از کینه سالار توران سپاه

Хурушон биёмад ба овардгоҳ

خروشان بیامد به آوردگاه

Чу Гӯдарзи кшўодгонро бидид

چو گودرز کشوادگان را بدید

Сухан гуфт бисёр ва посух шунид

سخن گفت بسیار و پاسخ شنید

Бадв гуфт к-эии пари хиради паҳлавон

بدو گفت کای پر خرد پهلوان

Ба ранҷи андарун чанд пайчии равон

به رنج اندرون چند پیچی روان

Равони Сиёвушро зон чаҳ суд

روان سیاووش را زان چه سود

Ки аз шаҳри турони барории ту дӯд

که از شهر توران برآری تو دود

Бидон гетӣ ӯ ҷой некон гузид

بدان گیتی او جای نیکان گزید

Нагирӣ ту ором кӯ орамид

نگیری تو آرام کو آرمید

Ду лашкари чунин пок бо икдгр

دو لشکر چنین پاک با یکدگر

Фгндаҳ чу пелони зи тани даври сар

فگنده چو پیلان ز تن دور سر

Сипоҳи ду кишвар ҳама шуд табоҳ

سپاه دو کشور همه شد تباه

Гуҳ омад ки бурдорӣ ин кӣнаи гоҳ

گه آمد که برداری این کینه‌گاه

Ҷаҳони сар ба сари пок бе марди гашт

جهان سر به سر پاک بی‌مرد گشت

Бар ин кӣнаи пайкори мо сарди гашт

بر این کینه پیکار ما سرد گشت

Вар аидўнк ҳастӣ чунин кӣнаи дор

ور ایدونک هستی چنین کینه‌دار

Аз он кӯҳпояи сипоҳи андрор

از آن کوهپایه سپاه اندرآر

Ту аз лашкари хеши беруни хиром

تو از لشکر خویش بیرون خرام

Магар худ бароядат зи ин кӣнаи ком

مگر خود برآیدت ز این کینه کام

Ба танҳо ман ва ту бар ин дашти кин

به تنها من و تو بر این دشت کین

Бигардему кини оварон ҳамчунин

بگردیم و کین‌آوران همچنین

зи мо ҳрк ӯ ҳаст пирўзбхт

ز ما هرک او هست پیروزبخت

Расад худ ба ком ва нишинад ба тахт

رسد خود به کام و نشیند به تخت

Агар ман ба дасти ту гирдами табоҳ

اگر من به دست تو گردم تباه

Наҷӯянд кӣнаи зи турони сипоҳ

نجویند کینه ز توران سپاه

Ба пеш ту оянд ва фармон кунанд

به پیش تو آیند و فرمان کنند

Ба паймони равонро гаравгон кунанд

به پیمان روان را گروگان کنند

Вагар ту шӯии кушта бар дасти ман

وگر تو شوی کشته بر دست من

Касеро ниёзорам аз анҷуман

کسی را نیازارم از انجمن

Маро бо сипоҳи ту пайкор нест

مرا با سپاه تو پیکار نیست

Бар эшон зи ман низ тимор нест

بر ایشان ز من نیز تیمار نیست

Чу Гӯдарзи гуфтор перон шунид

چو گودرز گفتار پیران شنید

Аз ахтари ҳамеи бахт воруна дид

از اختر همی بخت وارونه دید

Нахуст офарин кард бар кирдигор

نخست آفرین کرد بر کردگار

Дигар ёд кард аз шаҳи номдор

دگر یاد کرد از شه نامدار

Ба перон чунин гуфт к-эии номвар

به پیران چنین گفت کای نامور

Шунидем гуфтори ту сар ба сар

شنیدیم گفتار تو سر به سر

зи хӯни Сиёвуш ба афросйоб

ز خون سیاوش به افراسیاب

Чаҳ судаст аз дод сари брмтоб

چه سودست از داد سر برمتاب

Ки чун гӯсфандаш бибаред сар

که چون گوسفندش ببرید سر

Пар аз хӯни дил аз дарди хастаи ҷигар

پر از خون دل از درد خسته جگر

Аз он пас баровард зи Эрони хурӯш

از آن پس برآورد ز ایران خروش

зи баси куштану ғорату ҷангу ҷӯш

ز بس کشتن و غارت و جنگ و جوش

Сиёвуш ба савганди ту сар бидод

سیاوش به سوگند تو سر بداد

Ту додӣ ба хираи мар ӯро ба бод

تو دادی به خیره مر او را به باد

Аз он пас ки назд ту фарзанди ман

از آن پس که نزد تو فرزند من

Биёмад кашидӣ сар аз панди ман

بیامد کشیدی سر از پند من

Шитобидӣу ҷангро сохтӣ

شتابیدی و جنگ را ساختی

Ба кирдори оташи ҳамеи тохтӣ

به کردار آتش همی تاختی

Марои ҳоҷат аз кирдигори ҷаҳон

مرا حاجت از کردگار جهان

Бар ин гӯна буд ошкору ниҳон

بر این گونه بود آشکار و نهان

Ки рӯзии ту пеши ман ое баҷанг

که روزی تو پیش من آیی بجنگ

Кунун омадӣ нест ҷои диранг

کنون آمدی نیست جای درنگ

Ба перони сар акнӯн ба овардгоҳ

به پیران سر اکنون به آوردگاه

Бигардем як бо дигар бе сипоҳ

بگردیم یک با دگر بی‌سپاه