Сипаҳдори таркони брорости кор

سپهدار ترکان برآراست کار

з лашкар гузид он замони даҳ савор

ز لشکر گزید آن زمان ده سوار

Абои асбу созу силеҳи тамом

ابا اسب و ساز و سلیح تمام

Ҳамаи шермарду ҳамаи неки ном

همه شیرمرد و همه نیک‌نام

Ҳмонгаҳи зи Эрони сипаҳи паҳлавон

همانگه ز ایران سپه پهلوان

Бихонад он замони даҳ савори ҷавон

بخواند آن زمان ده سوار جوان

Бурун тохтанд аз миёни сипоҳ

برون تاختند از میان سپاه

Бирафтанд яксар ба овардгоҳ

برفتند یکسر به آوردگاه

Ки дидори дида бар эшон набӯд

که دیدار دیده بر ایشان نبود

Ду солори зи ин гӯна зарам озмуд

دو سالار ز این گونه رزم آزمود

Або ҳар савории зи Эрони сипоҳ

ابا هر سواری ز ایران سپاه

зи турон яке шуд варои разми хоҳ

ز توران یکی شد ورا رزم خواه

Ниҳоданд пас Гевро бо гаравӣ

نهادند پس گیو را با گروی

Ки ҳамзӯр буданду прхошҷўӣ

که همزور بودند و پرخاشجوی

Гаравии зира каз миёни сипоҳ

گروی زره کز میان سپاه

Саросар бар ӯ буд нафрини шоҳ

سراسر بر او بود نفرین شاه

Ки бигирифт риши Сиёвуш ба даст

که بگرفت ریش سیاوش به دست

Сарашро бурид аз тани поки паст

سرش را برید از تن پاک پست

Дигар бо фиребурзи коўси тафт

دگر با فریبرز کاوس تفت

Чу клбоди виса ба оварад рафт

چو کلباد ویسه به آورد رفت

Чу раҳоами Гӯдарз бо бормон

چو رهام گودرز با بارمان

Бирафтанд як бо дигар бадгумон

برفتند یک با دگر بدگمان

Гуроза бишуд бо сиёмак ба ҷанг

گرازه بشد با سیامک به جنگ

Чу шери жён бо дамандаи наҳанг

چو شیر ژیان با دمنده نهنگ

Чу гургин корозмудаи савор

چو گرگین کارآزموده سوار

Ки бо андарямон кунад корзор

که با اندریمان کند کارزار

Абои бежани Геви рӯйин гирд

ابا بیژن گیو رویین گرد

Ба ҷанг аз ҷаҳони равшанои бабрад

به جنگ از جهان روشنایی ببرد

Чу ӯ хост бо зангаи шоўрон

چو او خواست با زنگه شاوران

Дигар ?бирта бо каҳарам аз ёварон

دگر برته با کهرم از یاوران

Чу дигари Фрўҳли баду знглаҳ

چو دیگر فروهل بد و زنگله

Бурун тохтанд аз миёни гила

برون تاختند از میان گله

Ҳҷиру сипеҳрам ба кирдори шер

هجیر و سپهرم به کردار شیر

Бидон размгоҳ андар омад далер

بدان رزمگاه اندر آمد دلیر

Чу Гӯдарзи кшўоду перон ба ҳам

چو گودرز کشواد و پیران به هم

Ҳамаи сохтаи дил ба дарду ситам

همه ساخته دل به درد و ستم

Миёни баста ҳар ду сипаҳбад ба кин

میان بسته هر دو سپهبد به کین

Чаҳ аз подшоҳӣ чаҳ аз баҳри дайн

چه از پادشاهی چه از بهر دین

Бихӯраданд савганди як бо дигар

بخوردند سوگند یک با دگر

Ки кас барнагардонд аз кӣнаи сар

که کس برنگرداند از کینه سر

Бидон то киро гардад имрӯзи кор

بدان تا که را گردد امروز کار

Ки пирӯзи баргардад аз корзор

که پیروز برگردد از کارزار

Ду болои бади андари ду рӯй сипоҳ

دو بالا بد اندر دو روی سپاه

Ки шоист кардан ба ҳрсўи нигоҳ

که شایست کردن به هرسو نگاه

Яке сӯии Эрон дигар сӯии тӯр

یکی سوی ایران دگر سوی تور

Ки дидор будӣ ба лашкари зи давр

که دیدار بودی به لشکر ز دور

Ба пеши андарун буд ҳомӯну дашт

به پیش اندرون بود هامون و دشت

Ки то зиндаи шоист бар ваии гузашт

که تا زنده شایست بر وی گذشت

Сипаҳдор Гӯдарз кард он нишон

سپهدار گودرز کرد آن نشان

Ки ҳар кӯи зи гардони гарданкашон

که هر کو ز گردان گردنکشان

Ба зер оварад душманиро чу дӯд

به زیر آورد دشمنی را چو دود

Дирафшии з боло бароранд зуд

درفشی ز بالا برآرند زود

Сипаҳдори перони нишонеи ниҳод

سپهدار پیران نشانی نهاد

Ба болои дигар ҳамин кард ёд

به بالای دیگر همین کرد یاد

Аз он пас ба ҳомӯн ниҳоданд сар

از آن پس به هامون نهادند سر

Ба хӯни рехтани бастаи гардони камар

به خون ریختن بسته گردان کمر

Ба теғ ва ба гурз ва ба тиру каманд

به تیغ و به گرز و به تیر و کمند

Ҳаме озмуданд ҳаргунаи банд

همی آزمودند هرگونه بند

Далерони турону кндоўрон

دلیران توران و کنداوران

Абои гурзу теғу прндоўрон

ابا گرز و تیغ و پرندآوران

Кигар кӯҳ пеш омадӣ рӯзи ҷанг

که گر کوه پیش آمدی روز جنگ

Набӯдӣ бар он разм кардани диранг

نبودی بر آن رزم کردن درنگ

Ҳама дастҳошон форуманд паст

همه دستهاشان فروماند پست

Дар зӯри яздон бар эшон бибаст

در زور یزدان بر ایشان ببست

Ба доми бало андар овехтанд

به دام بلا اندر آویختند

Ки бисёр бедод хӯн рехтанд

که بسیار بیداد خون ریختند

Фурӯмондаи асбони ҷангӣ ба ҷой

فرومانده اسبان جنگی به جای

Ту гуфтӣ ки бо даст бастаст пой

تو گفتی که با دست بستست پای

Бар эшон ҳама ростӣ шуд нигун

بر ایشان همه راستی شد نگون

Ки баргашти рӯз ва Биҷӯшед хӯн

که برگشت روز و بجوشید خون

Чунон хости яздони ҷони офарин

چنان خواست یزدان جان‌آفرین

Ки гуфтӣ гирифт он гӯонро замин

که گفتی گرفت آن گوان را زمین

зи мардӣ ки буданд бо бахти хеш

ز مردی که بودند با بخت خویش

Броўихтнд аз паии тахти хеш

برآویختند از پی تخت خویش

Сарон аз паии подшоҳӣ ба ҷанг

سران از پی پادشاهی به جنگ

Бидоданд ҷон аз паии ному нанг

بدادند جان از پی نام و ننگ

Дмон омаданд андари овардгоҳ

دمان آمدند اندر آوردگاه

Абои икдгри сохтаи кӣнаи хоҳ

ابا یکدگر ساخته کینه خواه