Ва дигари гаравии зираи деви ню

و دیگر گروی زره دیو نیو

Бурун рафт бо пӯри Гӯдарзи Гев

برون رفت با پور گودرز گیو

Ба найзаи фаровони броўихтнд

به نیزه فراوان برآویختند

Ҳамеи заҳр бо хӯни бромихтнд

همی زهر با خون برآمیختند

Синондори найзаи зи чанги савор

سناندار نیزه ز چنگ سوار

Фурӯи рехт аз ҳавли он корзор

فرو ریخت از هول آن کارزار

Камон барграфтанду тири хаданг

کمان برگرفتند و تیر خدنگ

Як андар дигар тохта чун паланг

یک اندر دگر تاخته چون پلنگ

Ҳаме зинда боист мари Гев ро

همی زنده بایست مر گیو را

Каз асби андари оради гӯи ню ро

کز اسب اندر آرد گو نیو را

Чунон баста дар пеши хусрави барад

چنان بسته در پیش خسرو برد

зи таркони яке ҳадяи нави барад

ز ترکان یکی هدیهٔ نو برد

Чу Гев андар омад гаравӣ аз наҳиф

چو گیو اندر آمد گروی از نهیب

Камон шуд зи дасташ ба сӯии нишеб

کمان شد ز دستش به سوی نشیب

Сӯии теғи баради он замони дасти хеш

سوی تیغ برد آن زمان دست خویش

Дмони Геви ню андар омад ба пеш

دمان گیو نیو اندر آمد به پیش

Амӯдии бузад бар сару трги ӯй

عمودی بزد بر سر و ترگ اوی

Ки хӯн андар омад зи торак ба рӯй

که خون اندر آمد ز تارک به روی

Ҳмидўни зи зини дасти бигузорадаш

همیدون ز زین دست بگذاردش

Гирифташ ба бар сахту бифишорадаш

گرفتش به بر سخت و بفشاردش

Ки бар пушти зини мард бе туаш гашт

که بر پشت زین مرد بی‌توش گشت

зи асб андар афтоду биҳуши гашт

ز اسب اندر افتاد و بیهوش گشت

Фурӯд омад аз бораи ҷангии паланг

فرود آمد از باره جنگی پلنگ

Ду даст аз пас пушти басташ чу санг

دو دست از پس پشت بستش چو سنگ

Нишаст аз бар зин ва ӯро ба пеш

نشست از بر زین و او را به پیش

Давонед ва шуд то бар ёри хеш

دوانید و شد تا بر یار خویش

Ба болои баромади дирафшӣ ба даст

به بالا برآمد درفشی به دست

Ба наъраи ҳамеи кӯҳро кард паст

به نعره همی کوه را کرد پست

Ба пирӯзии шоҳи Эрони замин

به پیروزی شاه ایران زمین

Ҳаме хонд бар паҳлавони офарин

همی خواند بر پهلوان آفرین