Чу наздики бунгоҳ ва лашкар шуданд

چو نزدیک بنگاه و لشکر شدند

Пазира сипаҳбад сипоҳ омаданд

پذیرهٔ سپهبد سپاه آمدند

Ба пеши сипаҳ буд Густаҳми шер

به پیش سپه بود گستهم شیر

Биёмад бар паҳлавони далер

بیامد بر پهلوان دلیر

Заминро бабўсед ва кард офарин

زمین را ببوسید و کرد آفرین

Сипоҳат беозор гуфто бибин

سپاهت بی‌آزار گفتا ببین

Чнончўни супурдии супурдам ба ҳам

چنانچون سپردی سپردم به هم

Дар ин буд Гӯдарз бо Густаҳм

در این بود گودرز با گستهم

Ки андари замон аз лаби дидаи бон

که اندر زمان از لب دیده‌بان

Ба гӯш омад аз кӯҳи зебади фиғон

به گوش آمد از کوه زیبد فغان

Ки аз гирд шуд дашт чун тираи шаб

که از گرد شد دشت چون تیره شب

Шигифтии баромади з ҳар сӯи ҷалб

شگفتی برآمد ز هر سو جلب

Хурӯшидани кӯс бо курноӣ

خروشیدن کوس با کرنای

Биҷунбанд он дашти гӯйии зи ҷой

بجنباند آن دشت گویی ز جای

Яке тахти пирӯза бар пушти пел

یکی تخت پیروزه بر پشت پیل

Дирафшон ба кирдори дарёии нил

درفشان به کردار دریای نیل

Ҳаво шуд ба сон паранд бунафш

هوا شد به سان پرند بنفش

зи тобидани Ковиёнии дирафш

ز تابیدن کاویانی درفش

Дирафшӣ ба болои сарви сеӣ

درفشی به بالای سرو سهی

Падед омад аз давр бо Фрҳӣ

پدید آمد از دور با فرهی

Ба гардиши саворони ҷўшнўрон

به گردش سواران جوشنوران

Замин шуд бунафш аз карон то карон

زمین شد بنفش از کران تا کران

Пас ҳар дирафшии дирафшӣ ба пой

پس هر درفشی درفشی به پای

Чаҳ аз аждаҳо ва чаҳ пайкар ҳамЭй

چه از اژدها و چه پیکر همای

Агар ҳамчунин тизронӣ кунанд

اگر همچنین تیزرانی کنند

Ба як рӯзи дигар бдинҷо расанд

به یک روز دیگر بدینجا رسند

зи кӯҳи кнобди ҳамон дидаи бон

ز کوه کنابد همان دیده‌بان

Бидид он шигифтӣ ва омад давон

بدید آن شگفتی و آمد دوان

Чунин гуфтгар чашми ман тира нест

چنین گفت گر چشم من تیره نیست

Вази андӯҳи дидори ман хира нест

وز اندوه دیدار من خیره نیست

з таркон баровард эзади дамор

ز ترکان برآورد ایزد دمار

Ҳамаи ранҷашони сар ба сари гашти хор

همه رنجشان سر به سر گشت خوار

Сипоҳ андар омад зи боло ба паст

سپاه اندر آمد ز بالا به پست

Хурушон ва ҳар як дирафшӣ ба даст

خروشان و هر یک درفشی به دست

Дирафши сипаҳдори турони нигун

درفش سپهدار توران نگون

Ҳамеи байнам аз пеши ғарқа ба хӯн

همی بینم از پیش غرقه به خون

Ҳамон даҳ диловар каз эдар бирафт

همان ده دلاور کز ایدر برفت

Абои гирди перон ба оварад тафт

ابا گرد پیران به آورد تفت

Ҳамеи байнам аз даврашони сарнигӯн

همی بینم از دورشان سرنگون

Фгндаҳ бар асбону тани пари зи хӯн

فگنده بر اسبان و تن پر ز خون

Далерони Эрони гурозон ба ҳам

دلیران ایران گرازان به هم

Расиданд яксар бар Густаҳм

رسیدند یکسر بر گستهم

Вази он сӯии зебади яке тираи гирд

وز آن سوی زیبد یکی تیره‌گرد

Падед омад ва дашт шуд ложвард

پدید آمد و دشت شد لاژورد

Миёни сипаҳи Ковиёнии дирафш

میان سپه کاویانی درفش

Ба пеши андаруни теғҳои бунафш

به پیش اندرون تیغهای بنفش

Дирафши шаҳаншоҳ бо буқу кӯс

درفش شهنشاه با بوق و کوس

Падед омад ва шуд замини обнӯс

پدید آمد و شد زمین آبنوس

Бирафтанд лҳоку Фршидўрд

برفتند لهاک و فرشیدورد

Бидонҷо ки бади ҷойгоҳи набард

بدانجا که بد جایگاه نبرد

Бидиданд кушта ба дидори хеш

بدیدند کشته به دیدار خویش

Сипаҳбади бародари ҷаҳондори хеш

سپهبد برادر جهاندار خویش

Абои даҳ савори он гузидаи сарон

ابا ده سوار آن گزیده سران

зи таркони далерони ҷанговарон

ز ترکان دلیران جنگاوران

Бар он дида бар зор ва ҷӯшон шуданд

بر آن دیده بر زار و جوشان شدند

зи хӯни бародар хурушон шуданд

ز خون برادر خروشان شدند

Ҳаме зор гуфтанд к-эй нараҳ шер

همی زار گفتند کای نره شیر

Сипаҳдори перони савори далер

سپهدار پیران سوار دلیر

Чаҳ боист он родӣу ростӣ

چه بایست آن رادی و راستی

Чу рафтани зи гетии чунин хостӣ

چو رفتن ز گیتی چنین خواستی

Кунун коми душмани баромади ҳама

کنون کام دشمن برآمد همه

Ба бад бар ту гетии саромади ҳама

به بد بر تو گیتی سرآمد همه

Ки ҷӯяд кунун дар ҷаҳони кини ту

که جوید کنون در جهان کین تو

Ки гирад кунун роҳу ойини ту

که گیرد کنون راه و آیین تو

Аз ин шаҳри таркону афросйоб

از این شهر ترکان و افراسیاب

Бад омад саранҷомат эй нек ёб

بد آمد سرانجامت ای نیک‌یاب

Бибояд баридани сари хеши паст

بباید بریدن سر خویش پست

Ба хӯни ғарқа кардан бару ёлу даст

به خون غرقه کردن بر و یال و دست

Чу андарз перон ниҳоданд пеш

چو اندرز پیران نهادند پیش

Нарафтанд бар хираи гуфтори хеш

نرفتند بر خیره گفتار خویش

зи Гӯдарз чун хости перони набард

ز گودرز چون خواست پیران نبرد

Чунин гуфт бо гирди Фршидўрд

چنین گفت با گرد فرشیدورد

Кигар ман шавам кушта бар кӣнаи гоҳ

که گر من شوم کشته بر کینه‌گاه

Шумо кас мабошед пеши сипоҳ

شما کس مباشید پیش سپاه

Агар куштаи гирдам бар ин дашти кин

اگر کشته گردم بر این دشت کین

Шавад танг бар номдорони замин

شود تنگ بر نامداران زمین

На аз тухма виса монад касе

نه از تخمهٔ ویسه ماند کسی

Ки андари сараш мағз бошад басӣ

که اندر سرش مغز باشد بسی

Ки бар кӣнаи гуҳ чунк моро кашанд

که بر کینه‌گه چونک ما را کشند

Чу сарҳои мо сӯии Эрони кашанд

چو سرهای ما سوی ایران کشند

з Гӯдарз хоҳад сипаҳ зинҳор

ز گودرز خواهد سپه زینهار

Шумо хештанро мадоред хор

شما خویشتن را مدارید خوار

Ҳамаи роҳи сӯй биёбон бурид

همه راه سوی بیابان برید

Магар каз бади душманон ҷон бурид

مگر کز بد دشمنان جان برید

Ба лшкргаҳи хеши рафтанди боз

به لشکرگه خویش رفتند باز

Ҳамаи дидаи пари хӯну дили пари гудоз

همه دیده پر خون و دل پر گداز

Бидонаст лашкари саросари ҳама

بدانست لشکر سراسر همه

Ки шуд бе шубони он гурозони рама

که شد بی‌شبان آن گرازان رمه

Ҳамаи сар ба сари зор ва гирён шуданд

همه سر به سر زار و گریان شدند

Чу бар оташи тез бирён шуданд

چو بر آتش تیز بریان شدند

Ба наздики лҳоку Фршидўрд

به نزدیک لهاک و فرشیدورد

Бирафтанд бо дили пар аз боди сард

برفتند با دل پر از باد سرد

Ки акнӯн чаҳ созем зи ин размгоҳ

که اکنون چه سازیم ز این رزمگاه

Чу шуд паҳлавони пушти турони сипоҳ

چو شد پهلوان پشت توران سپاه

Чунин гуфт ҳар кас ки перони гирд

چنین گفت هر کس که پیران گرد

Ҷуз аз номи некӯи зи гиҳони набард

جز از نام نیکو ز گیهان نبرد

Киро дил диҳад низ бастани камар

که را دل دهد نیز بستن کمر

зи оҳани каллаи брнҳодн ба сар

ز آهن کله برنهادن به سر

Чунин гуфт лҳоку Фршидўрд

چنین گفت لهاک و فرشیدورد

Ки аз хости яздони карона ки кард

که از خواست یزدان کرانه که کرد

Чунин ронад бар сари варои рӯзгор

چنین راند بر سر ورا روزگار

Ки бар кӣна кушта шавад зору хор

که بر کینه کشته شود زار و خوار

Ба шамшер карда ҷудои сари зи тан

به شمشیر کرده جدا سر ز تن

Наёбади ҳамеи куштаи гӯру кафан

نیابد همی کشته گور و کفن

Ба ҳарҷоӣ куштаи кашони душманаш

به هرجای کشته کشان دشمنش

Пар аз хӯни сару дръу хастаи таниш

پر از خون سر و درع و خسته تنش

Кунун бӯданӣ буду перони гузашт

کنون بودنی بود و پیران گذشت

Ҳамаи кору кирдор ӯ боди гашт

همه کار و کردار او باد گشت

Сутуни сипаҳ буд то зинда буд

ستون سپه بود تا زنده بود

Ба меҳри сипаҳи ҷонаши огндаҳ буд

به مهر سپه جانش آگنده بود

Сипаҳро зи душмани нигаҳдор буд

سپه را ز دشمن نگهدار بود

Писар бо бародари буриши хор буд

پسر با برادر برش خوار بود

Бидон гетӣ афтод неку бадаш

بدان گیتی افتاد نیک و بدش

Ҳамоно ки некаст бо эзадаш

همانا که نیک است با ایزدش

Бас аз лашкари хеш тимор хӯрд

بس از لشکر خویش تیمار خورد

зи Гӯдарзи паймони ситад дар набард

ز گودرز پیمان ستد در نبرد

Кигар ман шавам кушта дар кӣнаи гоҳ

که گر من شوم کشته در کینه‌گاه

Наҷӯӣ ту кин зон сипас бо сипоҳ

نجویی تو کین زان سپس با سپاه

Гузарашони диҳӣ то ба турон шаванд

گذرشان دهی تا به توران شوند

Камӣнро насозӣ баришон каманд

کمین را نسازی بریشان کمند

з паймон нигараданд эрониён

ز پیمان نگردند ایرانیان

Аз ин дар кунун нест бими зиён

از این در کنون نیست بیم زیان

Се кораст пеши омадаи ногузир

سه کار است پیش‌آمده ناگزیر

Ҳама гӯш доред бурноу пер

همه گوش دارید برنا و پیر

Агаратон ба зинҳор бояд шудан

اگرتان به زنهار باید شدن

Кунунатон ҳамеи рой бояд задан

کنونتان همی رای باید زدن

Вагар бозгаштан ба харгоҳи хеш

وگر بازگشتن به خرگاه خویش

Супурдан ба нек ва ба бади роҳи хеш

سپردن به نیک و به بد راه خویش

Вагар ҷангро гирд карда Аннан

وگر جنگ را گرد کرده عنان

Якояк ба хуноб дода синон

یکایک به خوناب داده سنان

Гар айдун каттон дил гароед ба ҷанг

گر ایدون کتان دل گراید به جنگ

Бад-ӣн рзмгаҳ кард бояд диранг

بدین رزمگه کرد باید درنگ

Ки перони зи меҳтари сипаҳ хоста аст

که پیران ز مهتر سپه خواسته است

Сипаҳбади яке лашкар ороста аст

سپهبد یکی لشکر آراسته است

Замон то замон лашкар ояд падед

زمان تا زمان لشکر آید پدید

Ҳамеи кӣнаи зи эшон бибояд кашид

همی کینه ز ایشان بباید کشید

з ҳаргуна ронем яксар сухан

ز هرگونه رانیم یکسر سخن

Ҷуз аз хост яздон набошад зи бен

جز از خواست یزدان نباشد ز بن

Вар айдун каттон рой шаҳрасту гоҳ

ور ایدون کتان رای شهرست و گاه

Ҳамоно ки бар мо нагиранд роҳ

همانا که بر ما نگیرند راه

Вгртон ба зинҳор шоҳаст рой

وگرتان به زنهار شاه است رای

Бибояд бсичид ва рафтани зи ҷой

بباید بسیچید و رفتن ز جای

Вгртони сӯии шаҳр Эрон ҳавост

وگرتان سوی شهر ایران هواست

Дил ҳар касе бар таниши подшост

دل هر کسی بر تنش پادشاست

зи мо ду бародар мадоред чашм

ز ما دو برادر مدارید چشم

Ки ҳаргизи ншўиими дилро зи хашм

که هرگز نشوییم دل را ز خشم

Каз ин тухмаи висагон кас набӯд

کز این تخمهٔ ویسگان کس نبود

Ки банди камар бар наме насуд

که بند کمر بر میانش نسود

Бар андарзи солор перон шавем

بر اندرز سالار پیران شویم

зи роҳи биёбон ба турон шавем

ز راه بیابان به توران شویم

Ар аидўнк бар мо бигиранд роҳ

ار ایدونک بر ما بگیرند راه

Бакӯшем то ҳастмон дастгоҳ

بکوشیم تا هستمان دستگاه

Чу таркон шуниданд зи эшон сухан

چو ترکان شنیدند ز ایشان سخن

Яке неки посухи Фгнднди бен

یکی نیک پاسخ فگندند بن

Ки солор бо даҳ яли номдор

که سالار با ده یل نامدار

Кашиданд кушта бар он гӯнаи хор

کشیدند کشته بر آن گونه خوار

Вази он рӯй Кайхусрав ояд падед

وز آن روی کیخسرو آید پدید

Ки ёради бад-ӣн размгоҳ орамид

که یارد بدین رزمگاه آرمید

На асбу силеҳ ва на пой ва на пар

نه اسب و سلیح و نه پای و نه پر

На ганҷ ва на солор ва на номвар

نه گنج و نه سالار و نه نامور

На неруии ҷанг ва на роҳи гурез

نه نیروی جنگ و نه راه گریز

Чаҳ бо хештан кард бояд ситез

چه با خویشتن کرد باید ستیز

Агар бозгардем Гӯдарзу шоҳ

اگر بازگردیم گودرز و شاه

Пас мо баронанд пелу сипоҳ

پس ما برانند پیل و سپاه

Раҳоӣ наёбем як тан ба ҷон

رهایی نیابیم یک تن به جان

На харгоҳ байнем ва на дудмон

نه خرگاه بینیم و نه دودمان

Ба зинҳор бар мо кунун ор нест

به زنهار بر ما کنون عار نیست

Сипоҳаст бисёр ва солор нест

سپاه است بسیار و سالار نیست

Аз он пас худ аз шоҳи таркон чаҳ бок

از آن پس خود از شاه ترکان چه باک

Чаҳ афросйоб ва чаҳ як мушти хок

چه افراسیاب و چه یک مشت خاک