Чу лашкари чунин посух оростанд

چو لشکر چنین پاسخ آراستند

Ду пурмоя аз ҷои бархестанд

دو پرمایه از جای برخاستند

Бидонаст лҳоку Фршидўрд

بدانست لهاک و فرشیدورد

Кашон нест ҳангоми нангу набард

کشان نیست هنگام ننگ و نبرد

Ҳаме рост гӯйанд лашкари ҳама

همی راست گویند لشکر همه

Таба гардад аз бе шабонеи рама

تبه گردد از بی‌شبانی رمه

Ба падрӯд карданд гирифтанд соз

به پدرود کردند گرفتند ساز

Биёбон гирифтанду роҳи дароз

بیابان گرفتند و راه دراز

Дирафшии гирифта ба дасти андарун

درفشی گرفته به دست اندرون

Пар аз дарди дили дидагони пари зи хӯн

پر از درد دل دیدگان پر ز خون

Бирафтанд бо номвари даҳ савор

برفتند با نامور ده سوار

Далерону шоистаи корзор

دلیران و شایستهٔ کارزار

Ба раҳ бар зи Эрон саворон баданд

به ره بر ز ایران سواران بدند

Нигаҳбони он номдорон баданд

نگهبان آن نامداران بدند

Барангехтанд асби таркони зи ҷой

برانگیختند اسب ترکان ز جای

Тилоияи биФшорд бо ҷои пой

طلایه بیفشارد با جای پای

Яке носголидаҳи шан ҷанг хост

یکی ناسگالیده‌شان جنگ خاست

Ки аз хӯни замини гашт бо кӯҳи рост

که از خون زمین گشت با کوه راست

Бикуштанд эрониёни ҳашт мард

بکشتند ایرانیان هشت مرد

Далерону шерони рӯзи набард

دلیران و شیران روز نبرد

Ваз онҷо бирафтанд ҳар ду далер

وز آنجا برفتند هر دو دلیر

Ба роҳи биёбон ба кирдори шер

به راه بیابان به کردار شیر

зи таркони ҷузи ин ду сарафрози гирд

ز ترکان جز این دو سرافراز گرد

зи дасти тилоия дигар ҷони набард

ز دست طلایه دگر جان نبرد

Пас аз дидаи гуҳи дида бон кард ғў

پس از دیده گه دیده‌بان کرد غو

Ки эй сарфарозону гардони нав

که ای سرفرازان و گردان نو

Аз ин лашкари тарки ду номдор

از این لشکر ترک دو نامدار

Бурун рафт бо номвари даҳ савор

برون رفت با نامور ده سوار

Чунон бо тилоияи броўихтнд

چنان با طلایه برآویختند

Ки бо хоки хӯнро бромихтнд

که با خاک خون را برآمیختند

Танӣ ҳашт киштанд эрониён

تنی هشت کشتند ایرانیان

Ду тани тези рафтанди бастаи миён

دو تن تیز رفتند بسته میان

Чу бишунид Гӯдарз гуфт он ду мард

چو بشنید گودرز گفت آن دو مرد

Буд гирди лҳоку Фршидўрд

بود گرد لهاک و فرشیدورد

Бирафтанд бо гардан афрохтан

برفتند با گردن افراختن

Шикаста нашудашон дил аз тохтан

شکسته نشدشان دل از تاختن

Гар эшон аз ӣнҷо ба турон шаванд

گر ایشان از اینجا به توران شوند

Бар ин лашкар ояд ҳамоно газанд

بر این لشکر آید همانا گزند

Ҳам андар замон гуфт бо саракашон

هم اندر زمان گفت با سرکشان

Ки эй номдорони душмани кашон

که ای نامداران دشمن‌کشان

Ки ҷӯяд кунун номи наздики шоҳ

که جوید کنون نام نزدیک شاه

Бипушади сарашро ба рӯмии кулоҳ

بپوشد سرش را به رومی کلاه

Ҳама монда буданд эрониён

همه مانده بودند ایرانیان

Шудаи сусту судаи зи оҳани миён

شده سست و سوده ز آهن میان

Надоданд посухи ҷуз аз Густаҳм

ندادند پاسخ جز از گستهم

Ки буд андар оварад шери дижам

که بود اندر آورد شیر دژم

Ба солор гуфт эй сарафрози шоҳ

به سالار گفت ای سرافراز شاه

Чу рафтӣ ба оварад турони сипоҳ

چو رفتی به آورد توران سپاه

Супурдии марои кӯсу пардаи сарой

سپردی مرا کوس و پرده‌سرای

Ба пеши сипаҳ бар ббўдн ба пой

به پیش سپه بر ببودن به پای

Далерони ҳамаи номи ҷустанду нанг

دلیران همه نام جستند و ننگ

Маро баҳра наомад ба ҳангоми ҷанг

مرا بهره نآمد به هنگام جنگ

Кунун ман бад-ӣни кор ном оварам

کنون من بدین کار نام آورم

Шавамашон якояк ба дом оварам

شومشان یکایک به دام آورم

Бихандед Гӯдарз ва зу шод шуд

بخندید گودرز و زو شاد شد

Рахш тоза шуд вази ғам озод шуд

رخش تازه شد وز غم آزاد شد

Бадв гуфт неки ахтарии ту зи ҳўр

بدو گفت نیک‌اختری تو ز هور

Ки ширӣу бадхоҳи ту ҳамчуи гӯр

که شیری و بدخواه تو همچو گور

Бирав коФринндаҳи ёри ту бод

برو کآفریننده یار تو باد

Чу лҳоки сесад шикори ту бод

چو لهاک سیصد شکار تو باد

Бапушед Густаҳми дръи набард

بپوشید گستهم درع نبرد

зи гардон киро дид падрӯд кард

ز گردان که را دید پدرود کرد

Бурун рафт вази лашкари хеши тафт

برون رفت وز لشکر خویش تفت

Ба ҷанги ду тарк сарафроз рафт

به جنگ دو ترک سرافراز رفت

Ҳаме гуфт лашкари ҳамаи сар ба сар

همی گفت لشکر همه سر به سر

Ки Густаҳмро зи ин бад ояд ба сар

که گستهم را ز این بد آید به سر

Яке лашкар аз назд афросйоб

یکی لشکر از نزد افراسیاب

Ҳаме рафт бар сони киштӣ бар об

همی رفت بر سان کشتی بر آب

Ба ёрии ҳама ҷангҷӯ омаданд

به یاری همه جنگجو آمدند

Чу наздики дашт дғў омаданд

چو نزدیک دشت دغو آمدند

Хабар шуд бадишон ки перони гузашт

خبر شد بدیشان که پیران گذشت

Набарди далерони дигаргунаи гашт

نبرد دلیران دگرگونه گشت

Ҳама бозгаштанд яксар зи роҳ

همه بازگشتند یکسر ز راه

Хурушон бирафтанд наздики шоҳ

خروشان برفتند نزدیک شاه

Чу бишунид бежан ки Густаҳм рафт

چو بشنید بیژن که گستهم رفت

зи лашкар ба оварад лҳоки тафт

ز لشکر به آورد لهاک تفت

Гумонеи чунон баради бежан ки ӯ

گمانی چنان برد بیژن که او

Чу танг андар ояд ба дашти дғў

چو تنگ اندر آید به دشت دغو

Набояд ки лҳоку Фршидўрд

نباید که لهاک و فرشیدورد

Бароранд аз ӯ хоки рӯзи набард

برآرند از او خاک روز نبرد

Нишаст аз бар дизаҳи роҳи ҷӯй

نشست از بر دیزهٔ راه‌جوی

Ба наздик Гӯдарз биниҳод рӯй

به نزدیک گودرز بنهاد روی

Чу чашмаш ба рӯй ниёи брФтод

چو چشمش به روی نیا برفتاد

Хурӯшед ва чанде сухан кард ёд

خروشید و چندی سخن کرد یاد

На хуб ояд эй паҳлавон аз хирад

نه خوب آید ای پهلوان از خرد

Ки ҳар номадорӣ ки фармони барад

که هر نامداری که فرمان برد

Мар ӯро ба хираи бкштни диҳӣ

مر او را به خیره بکشتن دهی

Баҳона ба чархи фалаки брнҳӣ

بهانه به چرخ فلک برنهی

Ду тани номдорони турони сипоҳ

دو تن نامداران توران سپاه

Бирафтанд зи ин сони диловар ба роҳ

برفتند ز این سان دلاور به راه

зи ҳумону перони длоўртрнд

ز هومان و پیران دلاورترند

Ба гавҳари бузургон он кишваранд

به گوهر بزرگان آن کشورند

Кунун Густаҳм шуд ба ҷанги ду тан

کنون گستهم شد به جنگ دو تن

Набояд ки ояд бар ӯ бар шикан

نباید که آید بر او بر شکن

Ҳамаи ком мо бозгардад ба дард

همه کام ما بازگردد به درد

Чу кам гардад аз лашкари он родмард

چو کم گردد از لشکر آن رادمرد

Чу бишунид Гӯдарзи гуфтори ӯй

چو بشنید گودرز گفتار اوی

Кашӣдан бидон кори тимори ӯй

کشیدن بدان کار تیمار اوی

Пас андеша кард андари он як замон

پس اندیشه کرد اندر آن یک زمان

Ҳам аз бад ки май баради бежани гумон

هم از بد که می‌برد بیژن گمان

Ба гардон чунин гуфт солори шоҳ

به گردان چنین گفت سالار شاه

Ки ҳар кас ки ҷӯяд ҳамеи ному гоҳ

که هر کس که جوید همی نام و گاه

Пас Густаҳм рафт бояд дмон

پس گستهم رفت باید دمان

Мар ӯро бадани ёр бо бадгумон

مر او را بدن یار با بدگمان

Надоданд посухи кас аз анҷуман

ندادند پاسخ کس از انجمن

На ғмхўораҳи бади кас на осӯдаи тан

نه غمخواره بد کس نه آسوده‌تن

Ба Гӯдарз пас гуфт бежан ки кас

به گودرز پس گفت بیژن که کس

Ҷуз ман набошадаш фарёдрас

جز از من نباشدش فریادرس

Ки ояд зи гардони бад-ӣни кори пеш

که آید ز گردان بدین کار پیش

Ба сирӣ наомад кас аз ҷони хеш

به سیری نیامد کس از جان خویش

Маро рафт бояд ки аз кори ӯй

مرا رفت باید که از کار اوی

Дилами пари з дардасту пари об рӯй

دلم پر ز درد است و پر آب روی

Бадв гуфт Гӯдарзи к-эии шермард

بدو گفت گودرز کای شیرمرد

На гарми озмудаи зи гетӣ на сард

نه گرم آزموده ز گیتی نه سرد

Набинӣ ки моием пирӯзгар

نبینی که ماییم پیروزگر

Бад-ӣни кори мштоби тунд эй писар

بدین کار مشتاب تند ای پسر

Бар эшон буд Густаҳми чираи бахт

بر ایشان بود گستهم چیره‌بخت

Ваз эшон сетанд сарви тоҷу тахт

وز ایشان ستاند سرو تاج و تخت

Бимон то кунун аз пас Густаҳм

بمان تا کنون از پس گستهم

Саворӣ фиристам чу шери дижам

سواری فرستم چو شیر دژم

Ки бо ӯ буд ёри гоҳи набард

که با او بود یار گاه نبرد

Сари душманони андари орад ба гирд

سر دشمنان اندر آرد به گرد

Бадв гуфт бежан ки эй паҳлавон

بدو گفت بیژن که ای پهلوان

Хирадманду бедору равшани равон

خردمند و بیدار و روشن‌روان

Кунун ёр бояд ки занадаст мард

کنون یار باید که زندست مرد

На онгаҳ куҷо зу бароранд гирд

نه آنگه کجا زو برآرند گرد

Чу Густаҳм шуд кушта дар корзор

چو گستهم شد کشته در کارزار

Саромад бар ӯ рӯзу баргашти кор

سرآمد بر او روز و برگشت کار

Куҷо суд дорад мар ӯро сипоҳ

کجا سود دارد مر او را سپاه

Кунун дор гар дошт хоҳии нигоҳ

کنون دار گر داشت خواهی نگاه

Бифармоӣ то ман зи тимори ӯй

بفرمای تا من ز تیمار اوی

Бабандам камари танг бар кори ӯй

ببندم کمر تنگ بر کار اوی

Вари аидўнки гӯйии Марви ман серум

ور ایدونک گویی مرو من سرم

Бабрами бад-ӣни обгуни ханҷарам

ببرم بدین آبگون خنجرم

Ки ман зиндагонии пас аз марги ӯй

که من زندگانی پس از مرگ اوی

Нахоҳам ки бошад баҳонаи мҷўӣ

نخواهم که باشد بهانه مجوی

Бадв гуфт Гӯдарз башитоб пеш

بدو گفت گودرز بشتاب پیش

Агар нест меҳри ту бар ҷони хеш

اگر نیست مهر تو بر جان خویش

Наёбӣ ҳамеи сирӣ аз корзор

نیابی همی سیری از کارزار

Камари банду ббсичу сар бар мхор

کمر بند و ببسیچ و سر بر مخار

Насузад ҳамоно дилат бар падар

نسوزد همانا دلت بر پدر

Ки ҳзмони мар ӯро бисӯзӣ ҷигар

که هزمان مر او را بسوزی جگر

Чу бишунид бежани фурӯи баради сар

چو بشنید بیژن فرو برد سر

Заминро бабўсед ва омад ба дар

زمین را ببوسید و آمد به در

Барорам ҳаме гуфт аз кӯҳи хок

برآرم همی گفت از کوه خاک

Бад-ӣни ҷанг ҷустани маро зу чаҳ бок

بدین جنگ جستن مرا زو چه باک

Камари баст ва барсохт мари ҷанг ро

کمر بست و برساخت مر جنگ را

Ба зин андар оварад шбрнг ро

به زین اندر آورد شبرنگ را

Ба Гев огаҳӣ шуд ки бежан чу гирд

به گیو آگهی شد که بیژن چو گرد

Камари баст бар ҷанги Фршидўрд

کمر بست بر جنگ فرشیدورد

Пас Густаҳм тозён шуд ба роҳ

پس گستهم تازیان شد به راه

Ба ҷанги саворони турони сипоҳ

به جنگ سواران توران سپاه

Ҳам андари замон Гев бурҷаст зуд

هم اندر زمان گیو برجست زود

Нишаст аз бар тозии асбӣ чу дӯд

نشست از بر تازی اسبی چو دود

Биёмад ба раҳ бар чу ӯро бидид

بیامد به ره بر چو او را بدید

Ба тундии анонаш ба иксў кашид

به تندی عنانش به یکسو کشید

Бадв гуфт чандин задам достон

بدو گفت چندین زدم داستان

Нахоҳӣ ҳаме буд ҳамдостон

نخواهی همی بود همداستان

Ки бошам ба ту шодмони як замон

که باشم به تو شادمان یک زمان

Куҷо рафт хоҳии бад-ӣни сони дмон

کجا رفت خواهی بدین سان دمان

Ба ҳар кори дарди диламро мҷўӣ

به هر کار درد دلم را مجوی

Ба перони сар аз ман чаҳ бояд бигӯӣ

به پیران سر از من چه باید بگوی

Ҷуз аз ту ба гейтем фарзанд нест

جز از تو به گیتیم فرزند نیست

Равонам ба дард ту хурсанд нест

روانم به درد تو خرسند نیست

Бадии даҳ шубони рӯз бар пушти зин

بدی ده شبان روز بر پشت زین

Кашида ба бадхоҳ бар теғи кин

کشیده به بدخواه بر تیغ کین

Бсўдӣ ба хуфтон ва худ андарун

بسودی به خفتان و خود اندرون

Нахоҳӣ ҳамеи сайри гаштани зи хӯн

نخواهی همی سیر گشتن ز خون

Чу некии диҳиши бахт пирӯз дод

چو نیکی دهش بخت پیروز داد

Бибояд нишастан ба орому шод

بباید نشستن به آرام و شاد

Ба пеши замона чаҳ тозии сарат

به پیش زمانه چه تازی سرت

Баси эмини шдстии бад-ӣни ханҷарат

بس ایمن شدستی بدین خنجرت

Касе кӯ биҷӯед саранҷоми хеш

کسی کو بجوید سرانجام خویش

Наҷуед зи гетии чунин коми хеш

نجوید ز گیتی چنین کام خویش

Ту чандин ба гирд замона мапуӣ

تو چندین به گرد زمانه مپوی

Ки ӯ худ сӯй мо ниҳодаст рӯй

که او خود سوی ما نهادست روی

зи баҳри марои зи ин сухан бозгард

ز بهر مرا ز این سخن بازگرد

Нишоед ки дорои дили ман ба дард

نشاید که داری دل من به درد

Бадв гуфт бежан ки эй пари хирад

بدو گفت بیژن که ای پر خرد

Ҷузи ин бар ту мардуми гумонеи барад

جز این بر تو مردم گمانی برد

Ки кор гузашта биорӣ ба ёд

که کار گذشته بیاری به یاد

Напечӣ ба хираи ҳамеи сар з дод

نپیچی به خیره همی سر ز داد

Бидон эй падари кин сухан дод нест

بدان ای پدر کین سخن داد نیست

Магари ҷанги лоўни туро ёд нест

مگر جنگ لاون ترا یاد نیست

Ки бо ман чаҳ кард андари он Густаҳм

که با من چه کرد اندر آن گستهم

Ғаму шодмоняш бо ман ба ҳам

غم و شادمانیش با من به هم

Вроидўни куҷои гардиши эзадӣ

ورایدون کجا گردش ایزدی

Фароз оварад рӯзгори бадӣ

فراز آورد روزگار بدی

набишта нагардад ба парҳези боз

نبشته نگردد به پرهیز باز

Набояд кашид ин суханро дароз

نباید کشید این سخن را دراز

зи пайкори сар бар магардон ки ман

ز پیکار سر بر مگردان که من

Фдӣ карда дорам бад-ӣни кори тан

فدی کرده دارم بدین کار تن

Бадв гуфт Гев ар бигардӣ ту боз

بدو گفت گیو ار بگردی تو باز

Ҳамон хубтар кини нишебу фароз

همان خوبتر کین نشیب و فراز

Ту бе ман мапуе ба рӯзи набард

تو بی‌من مپویی به روز نبرد

Миннат ёр бошам ба ҳар коркард

منت یار باشم به هر کارکرد

Бадв гуфт бежан ки ин худ мабод

بدو گفت بیژن که این خود مباد

Ки аз номдорони хсрўнжод

که از نامداران خسرونژاد

Се гирд аз паии бими хӯрдаи ду тӯр

سه گرد از پی بیم خورده دو تور

Битозанд пӯёни бад-ӣни роҳи давр

بتازند پویان بدین راه دور

Ба ҷону сари шоҳи равшани равон

به جان و سر شاه روشن‌روان

Ба ҷони ниёи номвари паҳлавон

به جان نیا نامور پهلوان

Ба кини Сиёвуш каз ин размгоҳ

به کین سیاوش کز این رزمگاه

Ту баргардӣ ва ман бпўим ба роҳ

تو برگردی و من بپویم به راه

Нахоҳам бар ин кор фармонат кард

نخواهم بر این کار فرمانت کرد

Ки гӯйӣ маро бозгард аз набард

که گویی مرا بازگرد از نبرد

Чу бишунид Геви ин сухани бозгашт

چو بشنید گیو این سخن بازگشت

Бар ӯ офарин карду андари гузашт

بر او آفرین کرد و اندر گذشت

Ки пирӯзи бодӣ ва шод омадӣ

که پیروز بادی و شاد آمدی

Мубиноади чашми ту ҳаргизи бадӣ

مبیناد چشم تو هرگز بدی

Ҳамеи тохти бежани пас Густаҳм

همی تاخت بیژن پس گستهم

Ки ноед бар ӯ бар зи турони ситам

که ناید بر او بر ز توران ستم