Ҳама шаб бинолед то рӯзи пок

همه شب بنالید تا روز پاک

Пар аз дард чун мори печон ба хок

پر از درد چون مار پیچان به خاک

Чу гетии з хуршед шуд рӯшано

چو گیتی ز خورشید شد روشنا

Биёмад бидон ҷойгаҳи бижно

بیامد بدان جایگه بیژنا

Ҳамеи гашт бар гирди он марғзор

همی گشت بر گرد آن مرغزار

Ки ёбад нишонеи з гум бӯда ёр

که یابد نشانی ز گم بوده یار

Падед омад аз даври асби саманд

پدید آمد از دور اسب سمند

Бидон марғзори андарун чун наванд

بدان مرغزار اندرون چون نوند

Чмону чарон чун палангон ба ком

چمان و چران چون پلنگان به کام

Нигун гашта зину гусастаи лагом

نگون گشته زین و گسسته لگام

Ҳамаи олати зин бар ӯ бар нигун

همه آلت زین بر او بر نگون

Ркибу каманду ҷнои пари зи хӯн

رکیب و کمند و جنا پر ز خون

Чу бежан бидид он аз ӯ рафт ҳуш

چو بیژن بدید آن از او رفت هوش

Баровард чу шери шарзаи хурӯш

برآورد چو شیر شرزه خروش

Ҳаме гуфт к-эии меҳрбони неки ёр

همی گفت کای مهربان نیک‌یار

Куҷоеи Фгндаҳ дар ин марғзор

کجایی فگنده در این مرغزار

Ки пуштами шикастӣу хстии дилам

که پشتم شکستی و خستی دلم

Кунун ҷони ширини зи тани бугсалам

کنون جان شیرین ز تن بگسلم

Бишуд бар паии асб бар чашма сор

بشد بر پی اسب بر چشمه‌سار

Мар ӯро бидид андари он мзғзор

مر او را بدید اندر آن مرغزار

Ҳамаи ҷавшану трги пари хоку хӯн

همه جوشن و ترگ پر خاک و خون

Фитода бидон хастагии сарнигӯн

فتاده بدان خستگی سرنگون

Фурӯҷаст бежани зи шбрнги зуд

فروجست بیژن ز شبرنگ زود

Гирифташ ба оғӯш дар танги зуд

گرفتش به آغوش در تنگ زود

Бурун кард рӯмии қабо аз буриш

برون کرد رومی قبا از برش

Бараҳна шуд аз трги хастаи сараш

برهنه شد از ترگ خسته سرش

зи баси хӯн давидани таниш буд зард

ز بس خون دویدن تنش بود زرد

Дилаши пари зи тимору ҷони пари зи дард

دلش پر ز تیمار و جان پر ز درد

Бар он хстгиҳош биниҳод рӯй

بر آن خستگیهاش بنهاد روی

Ҳаме буд зории кунони пеши ӯй

همی بود زاری کنان پیش اوی

Ҳаме гуфт к-эии неки дили ёри ман

همی گفت کای نیک دل یار من

Ту рафтӣ ва ин буд пайкори ман

تو رفتی و این بود پیکار من

Шитобам кунун беш боист кард

شتابم کنون بیش بایست کرد

Расӣдан бар ту ба ҷои набард

رسیدن بر تو به جای نبرد

Магар будамӣ гоҳи сахтяти ёр

مگر بودمی گاه سختیت یار

Чу бо аҳримани сохтӣ корзор

چو با اهرمن ساختی کارزار

Кунун коми душмани ҳама рост кард

کنون کام دشمن همه راست کرد

Баровард сари ҳарч мехост кард

برآورد سر هرچ می‌خواست کرد

Бигуфт ин сухани бежану Густаҳм

بگفت این سخن بیژن و گستهم

Биҷунбед ва бар зад яке тези дам

بجنبید و بر زد یکی تیز دم

Ба бежан чунин гуфт к-эии неки хоҳ

به بیژن چنین گفت کای نیک خواه

Макун хештани пеши ман дар табоҳ

مکن خویشتن پیش من در تباه

Марои дарди ту бтар аз марги хеш

مرا درد تو بتر از مرگ خویش

Буна бар сари хаста бар трги хеш

بنه بر سر خسته بر ترگ خویش

Яке чора кун то аз ин ҷойгоҳ

یکی چاره کن تا از این جایگاه

Туоне расонӣданам назд шоҳ

توانی رسانیدنم نزد شاه

Марои боди чандон ҳамеи рӯзгор

مرا باد چندان همی روزگار

Ки байнами яке чеҳраи шаҳриёр

که بینم یکی چهرهٔ شهریار

Аз он пас чу марг оядам бок нест

از آن پس چو مرگ آیدم باک نیست

Марои худ ниҳолӣ ба ҷуз хок нест

مرا خود نهالی به جز خاک نیست

Намурдааст ҳаркас ки бо коми хеш

نمرده است هرکس که با کام خویش

Бимирад биёбад саранҷоми хеш

بمیرد بیابد سرانجام خویش

Ва дигари ду бади хоҳ бо тарсу бок

و دیگر دو بد خواه با ترس و باک

Ки бар даст ман кард яздони ҳалок

که بر دست من کرد یزدان هلاک

Магарашон ба зин бар туоне кашид

مگرشان به زین بر توانی کشید

Вагарнаи саронишони зи тан ҳо бурид

وگرنه سرانشان ز تن ها برید

Силеҳу сари номбурдорашон

سلیح و سر نامبردارشان

Бабр то бидонанд пайкорашон

ببر تا بدانند پیکارشان

Кунӣ назд шоҳи ҷаҳондори ёд

کنی نزد شاه جهاندار یاد

Ки ман сар ба хираи надодам ба бод

که من سر به خیره ندادم به باد

Бсўдм ба ҳар ҷой бо бахти ҷанг

بسودم به هر جای با بخت جنگ

Гуҳи ном ҷустан намардум ба нанг

گهٔ نام جستن نمردم به ننگ

Ба бежан намӯд онгаҳе ҳар ду тӯр

به بیژن نمود آنگهی هر دو تور

Ки буданд куштаи Фгндаҳ ба давр

که بودند کشته فگنده به دور

Бигуфт ин ва сустӣ гирифташ равон

بگفت این و سستی گرفتش روان

Ҳаме буд бежан ба сар бар навон

همی بود بیژن به سر بر نوان

Вази он ҷойгаҳи асб ӯ бидрнг

وز آن جایگه اسب او بیدرنگ

Биоварад ва бикшод аз бораи танг

بیاورد و بگشاد از باره تنگ

Намад зин ба зери тани хуфтаи мард

نمد زین به زیر تن خفته مرد

БиФгнд ва нолид чанде ба дард

بیفگند و نالید چندی به درد

Ҳамаи домани қртаҳро кард чок

همه دامن قرطه را کرد چاک

Абри хстгиҳош бар басти пок

ابر خستگیهاش بر بست پاک

Вази он ҷойгаҳи сӯии болои давон

وز آن جایگه سوی بالا دوان

Биёмад зи ғам тира карда равон

بیامد ز غم تیره کرده روان

Саворони таркон пароганда дид

سواران ترکان پراگنده دید

Ки омад зи роҳи биёбони падед

که آمد ز راه بیابان پدید

зи боло чу барқ андар омад ба шеб

ز بالا چو برق اندر آمد به شیب

Дил аз мурдани Густаҳм бо наҳиф

دل از مردن گستهم با نهیب

Аз он бими дидаи саворони ду тан

از آن بیم دیده سواران دو تن

Ба шамшер кам кард зон анҷуман

به شمشیر کم کرد زان انجمن

з фитрок бикшод зон пас каманд

ز فتراک بگشاد زان پس کمند

зи таркони якеро ба гардани Фгнд

ز ترکان یکی را به گردن فگند

зи асб андар оварад ва зинҳор дод

ز اسب اندر آورد و زنهار داد

Бидон кор бо хештан ёр дод

بدان کار با خویشتن یار داد

Ваз онҷо биёмад ба кирдори гирд

وز آنجا بیامد به کردار گرد

Дмони сӯии лҳоку Фршидўрд

دمان سوی لهاک و فرشیدورد

Бидид он сарони сипаҳро нигун

بدید آن سران سپه را نگون

Фгндаҳ бар он хоки ғарқа ба хӯн

فگنده بر آن خاک غرقه به خون

Ба сарашон бар асбони ҷангӣ ба пой

به سرشان بر اسبان جنگی به پای

Чарогоҳ созеду ҷой чароӣ

چراگاه سازید و جای چرای

Чу бежан чунон дид кард офарин

چو بیژن چنان دید کرد آفرین

Абри Густаҳми кӯи сроўрди кин

ابر گستهم کو سرآورد کین

Бифармуд то тарки зинҳори хоҳ

بفرمود تا ترک زنهار خواه

Ба зин баркашид он саронро зи роҳ

به زین برکشید آن سران را ز راه

Ббстндшони дасту пойу миён

ببستندشان دست و پای و میان

Кашиданд бар пушти зини каён

کشیدند بر پشت زین کیان

Вази онҷои сӯй Густаҳм тозён

وز آنجا سوی گستهم تازیان

Биёмад ба сони паланги жён

بیامد به سان پلنگ ژیان

Фурӯд омад аз асб ва ӯро чу бод

فرود آمد از اسب و او را چو باد

Бе озори нарм аз бар зини ниҳод

بی آزار نرم از بر زین نهاد

Бидон тарк фармуд то барнишаст

بدان ترک فرمود تا برنشست

Ба оғӯш ӯ андар оварад даст

به آغوش او اندر آورد دست

Саманди нўндш ҳаме ронад нарм

سمند نوندش همی راند نرم

Бар ӯ бар ҳаме офарин хонд гарм

بر او بر همی آفرین خواند گرم

Магари зинда ӯро бар шаҳриёр

مگر زنده او را بر شهریار

Тавонад расонӣдан аз корзор

تواند رسانیدن از کارزار

Ҳаме ронад бежани пар аз дарду ғам

همی راند بیژن پر از درد و غم

Рӯонаши пар азанда Густаҳм

روانش پر از انده گستهم