Чу аз рӯз на соъати андари гузашт

چو از روز نه ساعت اندر گذشت

Хур аз гунбади чархи гардони бгшт

خور از گنبد چرخ گردان بگشت

Ҷаҳондори хусрав ба назд сипоҳ

جهاندار خسرو به نزد سپاه

Биёмад бидон дашти овардгоҳ

بیامد بدان دشت آوردگاه

Пазира шудандаш саросари сарон

پذیره شدندش سراسر سران

Ҳамаи номдорону ҷанговарон

همه نامداران و جنگاوران

Бар ӯ хонданди офарини бхрдон

بر او خواندند آفرین بخردان

Ки эй шаҳриёру сари мӯбадон

که ای شهریار و سر موبدان

Чунон ҳам ҳаме буд бар асби шоҳ

چنان هم همی بود بر اسب شاه

Бидон то бибинанди рӯйиши сипоҳ

بدان تا ببینند رویش سپاه

Бар эшон ҳаме хонд шоҳи офарин

بر ایشان همی خواند شاه آفرین

Ки ободи бодо ба гардони замин

که آباد بادا به گردان زمین

Ба ойини пас пушти лашкар чу кӯҳ

به آیین پس پشت لشکر چو کوه

Ҳаме рафт Гӯдарз бо он гуруҳ

همی رفت گودرز با آن گروه

Сари куштагонро Фгндаҳи нигун

سر کشتگان را فگنده نگون

Силеҳу тану ҷомаҳоашон ба хӯн

سلیح و تن و جامه هاشان به خون

Ҳамон даҳ мубориз каз овардгоҳ

همان ده مبارز کز آوردگاه

Биоварада буданд гардони шоҳ

بیاورده بودند گردان شاه

Пас лашкари андари ҳамеи ронданд

پس لشکر اندر همی راندند

Абри шаҳриёри офарини хонданд

ابر شهریار آفرین خواندند

Чу Гӯдарзи наздик хусрав расед

چو گودرز نزدیک خسرو رسید

Пиёда шуд аз даври кӯро бидид

پیاده شد از دور کو را بدید

Ситоиши кунони паҳлавони сипоҳ

ستایش کنان پهلوان سپاه

Биёмад бғлтид дар пеши шоҳ

بیامد بغلتید در پیش شاه

Ҳамаи куштагонро ба хусрав намӯд

همه کشتگان را به خسرو نمود

Бигуфташ ки ҳамразм ҳар кас ки буд

بگفتش که همرزم هر کس که بود

Гаравии зираро биоварад Гев

گروی زره را بیاورد گیو

Дмон бо сипаҳдори перони ню

دمان با سپهدار پیران نیو

зи асб андар омад сабки шаҳриёр

ز اسب اندر آمد سبک شهریار

Ниёйиш ҳаме кард бар кирдигор

نیایش همی کرد بر کردگار

зи яздони сипос ва бадвем паноҳ

ز یزدان سپاس و بدویم پناه

Ки ӯ дод пирӯзӣу дастгоҳ

که او داد پیروزی و دستگاه

зи додар бар паҳлавони офарин

ز دادار بر پهلوان آفرین

Ҳаме хонд ва бар лашкараш ҳамчунин

همی خواند و بر لشکرش همچنین

Ки эй номдорони фархундаи пай

که ای نامداران فرخنده پی

Шумо оташу душманони хушки не

شما آتش و دشمنان خشک نی

Сипаҳдори Гӯдарз бо дудмон

سپهدار گودرز با دودمان

зи баҳри дили ман чу оташи дмон

ز بهر دل من چو آتش دمان

Ҳамаи ҷону танҳо фидо карда анд

همه جان و تن ها فدا کرده‌اند

Дам аз шаҳри турон бароварда анд

دم از شهر توران برآورده‌اند

Кунун ганҷу шоҳии маро бо шумост

کنون گنج و شاهی مرا با شماست

Надорам дареғ аз шумо дасти рост

ندارم دریغ از شما دست راست

Аз он пас бидон куштагон бингаред

از آن پس بدان کشتگان بنگرید

Чу рӯй сипаҳдор перон бидид

چو روی سپهدار پیران بدید

Фурӯрихт об аз ду дида ба дард

فروریخت آب از دو دیده به درد

Ки кирдори некии ҳаме ёд кард

که کردار نیکی همی یاد کرد

Ба перонаш бар дил аз он сон бсухт

به پیرانش بر دل از آن سان بسوخت

Ту гуфтӣ ба дилаш оташӣ барфурӯхт

تو گفتی به دلش آتشی برفروخت

Яке достон зад пас аз марги ӯй

یکی داستان زد پس از مرگ اوی

Ба хӯни ду дида Биёлуд рӯй

به خون دو دیده بیالود روی

Ки бахт бадаст аждаҳои дижам

که بخت بد است اژدهای دژم

Ба дом оварад шери шарза ба дам

به دام آورد شیر شرزه به دم

Ба мардии наёбад касе зу раҳо

به مردی نیابد کسی زو رها

Чунин омад ин тизчнги аждаҳо

چنین آمد این تیزچنگ اژدها

Кашидӣ ҳамаи солаи тимори ман

کشیدی همه ساله تیمار من

Миёни баста будӣ ба пайкори ман

میان بسته بودی به پیکار من

зи хӯни Сиёвуши пар аз дард буд

ز خون سیاوش پر از درد بود

Бдонгаҳ касеро нёзрд буд

بدانگه کسی را نیازرد بود

Чунон меҳрбон буд дижхим шуд

چنان مهربان بود دژخیم شد

Ваз ӯ шаҳри Эрони пар аз бим шуд

وز او شهر ایران پر از بیم شد

Мар ӯро бабради аҳримани дили зи ҷой

مر او را ببرد اهرمن دل ز جای

Дигаргунаи пеш андар оварад пой

دگرگونه پیش اندر آورد پای

Фаровони ҳамеи хираи додмши панд

فراوان همی خیره دادمش پند

Наомадаш гуфтори ман сӯдманд

نیامدش گفتار من سودمند

Аз афросйобаш на баргашти сар

از افراسیابش نه برگشت سر

Кунун шаҳриёраш чунин дод бар

کنون شهریارش چنین داد بر

Мукофот ӯ мо ҷуз ин хостем

مکافات او ما جز این خواستیم

Ҳамеи гоҳ ва диҳимш оростем

همی گاه و دیهیمش آراستیم

Аз андешаи мо сухан даргузашт

از اندیشهٔ ما سخن درگذشت

Фалак бар сараш бар дигаргунаи гашт

فلک بر سرش بر دگرگونه گشت

Ба дил бар ҷафо кард бар ҷои меҳр

به دل بر جفا کرد بر جای مهر

Бад-ӣни сар дигаргуна бинмуд чеҳр

بدین سر دگرگونه بنمود چهر

Кунун панди Гӯдарзу фармони ман

کنون پند گودرز و فرمان من

БиФгнди гуфтору паймони ман

بیفگند گفتار و پیمان من

Таба кард меҳри дили пок ро

تبه کرد مهر دل پاک را

Ба заҳр андар омехт тирёк ро

به زهر اندر آمیخت تریاک را

Ки омад ба ҷанги шумо бо сипоҳ

که آمد به جنگ شما با سپاه

Ки чандон шуд аз шаҳри Эрони табоҳ

که چندان شد از شهر ایران تباه

зи турони бсичид ва омад дмон

ز توران بسیچید و آمد دمان

Ки жўпини Гӯдарз будаш замон

که ژوپین گودرز بودش زمان

Писар бо бародари кулоҳу камар

پسر با برادر کلاه و کمر

Силеҳу сипоҳу ҳамаи бум ва бар

سلیح و سپاه و همه بوم و بر

Бидод аз паии меҳри афросйоб

بداد از پی مهر افراسیاب

Замона бар ӯ кард чандини шитоб

زمانه بر او کرد چندین شتاب

Бифармуд то машку кофури ноб

بفرمود تا مشک و کافور ناب

Ба анбари бромихтаҳ бо гулоб

به عنبر برآمیخته با گلاب

Танишро Биёлуд зон сар ба сар

تنش را بیالود زان سر به سر

Ба кофуру машкаши бёгнди сар

به کافور و مشکش بیاگند سر

Ба дебои рӯмии тани поки ӯй

به دیبای رومی تن پاک اوی

Бапушед он ҷони нопоки ӯй

بپوشید آن جان ناپاک اوی

Яке дахма фармуд хусрав ба меҳр

یکی دخمه فرمود خسرو به مهر

Бар оварда сар то ба гардони сипеҳр

بر آورده سر تا به گردان سپهر

Ниҳоди андар ӯ тахтҳои гарон

نهاد اندر او تختهای گران

Чнончўн буд дар хури меҳтарон

چنانچون بود در خور مهتران

Ниҳоданд мари паҳлавонро ба гоҳ

نهادند مر پهلوان را به گاه

Камар бар миён ва ба сар бар кулоҳ

کمر بر میان و به سر بر کلاه

Чунинаст кирдори ин пари фиреб

چنین است کردار این پر فریب

Чаҳ моя фарозаст ва чанде нишеб

چه مایه فراز است و چندی نشیب

Хирадмандро дили зи кирдори ӯй

خردمند را دل ز کردار اوی

Бимонад ҳамеи хира аз кори ӯй

بماند همی خیره از کار اوی

Аз он пас гаравии зираро бидид

از آن پس گروی زره را بدید

Яке боди сард аз ҷигар баркашид

یکی باد سرد از جگر برکشید

Нигаҳ кард хусрав бидон зишт рӯй

نگه کرد خسرو بدان زشت روی

Чу девӣ ба сар бар Фрўҳштаҳи мӯӣ

چو دیوی به سر بر فروهشته موی

Ҳаме гуфт к-эии кирдигори ҷаҳон

همی گفت کای کردگار جهان

Ту донеи ҳамеи ошкору ниҳон

تو دانی همی آشکار و نهان

Ҳамоно ки Ковӯс бад карда буд

همانا که کاووس بد کرده بود

Ба подош аз ӯ заҳр ва кин озмуд

به پاداش از او زهر و کین آزمود

Ки девии чунин бар Сиёвуш гумошт

که دیوی چنین بر سیاوش گماشت

Надонам ҷузи ин кӣна бар дил чаҳ дошт

ندانم جز این کینه بر دل چه داشت

Валикин ба пирӯзии як худоӣ

ولیکن به پیروزی یک خدای

Ҷаҳондори некии даҳу раҳнамоӣ

جهاندار نیکی ده و رهنمای

Ки хӯни Сиёвуши зи афросйоб

که خون سیاوش ز افراسیاب

Бихоҳам бад-ӣни кӣнаи гирами шитоб

بخواهم بدین کینه گیرم شتاب

Гаравии зираро гиреҳ то гиреҳ

گروی زره را گره تا گره

Бифармуд то баркашиданд зиҳ

بفرمود تا برکشیدند زه

Чу бандаш ҷудо шуд сарашро зи банд

چو بندش جدا شد سرش را ز بند

Буриданд ҳамчун сари гӯсфанд

بریدند همچون سر گوسفند

Бифармуд ӯро Фгндн ба об

بفرمود او را فگندن به آب

Бигуфто чунин байнами афросйоб

بگفتا چنین بینم افراسیاب

Ббди шоҳ чанде бар он размгоҳ

ببد شاه چندی بر آن رزمگاه

Бидон то кунад сози кори сипоҳ

بدان تا کند ساز کار سپاه

Диҳад подшоҳӣ киро дар хур аст

دهد پادشاهی که را در خور است

Касе каз дар халъат ва афсар аст

کسی کز در خلعت و افسر است

Ба Гӯдарз дод он замони Исфаҳон

به گودرز داد آن زمان اصفهان

Кулоҳи бузургӣу тахти маон

کلاه بزرگی و تخت مهان

Ба андозаи андрхўри корашон

به اندازه اندرخور کارشان

Биёрост халъати сазоворашон

بیاراست خلعت سزاوارشان

Аз онҳо ки буданд монда ба ҷой

از آنها که بودند مانده به جای

Ки перонишони бади сару кадхудоӣ

که پیرانشان بد سر و کدخدای