Фиристода омад ба наздики шоҳ

فرستاده آمد به نزدیک شاه

Хирадманди мардии зи турони сипоҳ

خردمند مردی ز توران سپاه

Ки мо шоҳро банда ва чокарем

که ما شاه را بنده و چاکریم

Замини ҷуз ба фармон ӯ наспурем

زمین جز به فرمان او نسپریم

Кас аз хости яздони наёбади раҳо

کس از خواست یزدان نیابد رها

Агар чаҳ шавад дар дами аждаҳо

اگر چه شود در دم اژدها

Ҷаҳондор донад ки мо худ кӣем

جهاندار داند که ما خود کییم

Миёни танги бастаи з баҳр чӣем

میان تنگ بسته ز بهر چییم

Нбдмон ба кори Сиёвуши гуноҳ

نبدمان به کار سیاوش گناه

Бабради аҳримани шоҳро дили зи роҳ

ببرد اهرمن شاه را دل ز راه

Ки турони зи Эрони ҳамаи пар ғам аст

که توران ز ایران همه پر غم است

Зану кӯдаки хирад дар мотам аст

زن و کودک خرد در ماتم است

На бар орзӯи кӣнаи хоҳи омадем

نه بر آرزو کینه خواه آمدیم

зи баҳр бару буму гоҳи омадем

ز بهر بر و بوم و گاه آمدیم

Аз ин ҷанги моро бад омад ба сар

از این جنگ ما را بد آمد به سر

Писар бепадар шуд падар бе писар

پسر بی پدر شد پدر بی پسر

Ба ҷон гар диҳад шоҳмон зинҳор

به جان گر دهد شاهمان زینهار

Бабандем пешаши миёни бандаи вор

ببندیم پیشش میان بنده‌وار

Бад-ӣни лашкари андари басӣ меҳтар аст

بدین لشکر اندر بسی مهتر است

Куҷои бандагии шоҳро дар хур аст

کجا بندگی شاه را در خور است

Гунаҳкор ӯйем ва ӯ подшост

گنهکار اوییم و او پادشاست

Аз ӯ ҳарч ояд ба мо бар равост

از او هرچ آید به ما بر رواست

Сарони сар ба сар назд шоҳи оварем

سران سر به سر نزد شاه آوریم

Басии пӯзиши андари гуноҳи оварем

بسی پوزش اندر گناه آوریم

Гар аз мо ба дилаши андаруни кин буд

گر از ما به دلش اندرون کین بود

Баридани сари душмани ойин буд

بریدن سر دشمن آیین بود

Вари аидўнки бахшоиш орад равост

ور ایدونک بخشایش آرد رواست

Ҳамон кард бояд ки ӯро ҳавост

همان کرد باید که او را هواست

Чу бишунид гуфтори эшон ба дард

چو بشنید گفتار ایشان به درد

Ббхшўдшони шоҳи озоди мард

ببخشودشان شاه آزاد مرد

Бифармуд то пеш ӯ омаданд

بفرمود تا پیش او آمدند

Бар он орзӯи чора ҷӯ омаданд

بر آن آرزو چاره‌جو آمدند

Ҳама бар ниҳоданд сар бар замин

همه بر نهادند سر بر زمین

Пар аз хӯни дилу дидаи пари оби кин

پر از خون دل و دیده پر آب کین

Сипаҳбади сӯй осмон кард сар

سپهبد سوی آسمان کرد سر

Ки эй додгари довари чора гар

که ای دادگر داور چاره‌گر

Ҳамон лашкараст ин ки сари пари зи кин

همان لشکرست این که سر پر ز کین

Ҳамеи хоки ҷустанди зи Эрони замин

همی خاک جستند ز ایران زمین

Чунин кардашон эзади додгар

چنین کردشان ایزد دادگر

На рой ва на дониш на пой ва на пар

نه رای و نه دانش نه پای و نه پر

Бадви дасти ёзм ки ӯ ёри бас

بدو دست یازم که او یار بس

з гетӣ нахоҳем фарёдрас

ز گیتی نخواهیم فریادرس

Бад-ӣн достон зад яке неки рой

بدین داستان زد یکی نیک رای

Ки аз кин ба зин андар оварад пой

که از کین به زین اندر آورد پای

Ки ин бораи рухшандаи тахт ман аст

که این باره رخشنده تخت من است

Кунун кори бедори бахт ман аст

کنون کار بیدار بخت من است

Бад-ӣни кӣнагар тахту тоҷи оварем

بدین کینه گر تخت و تاج آوریم

Вагар расми тобути соҷи оварем

و گر رسم تابوت ساج آوریم

Вагарна ба чанги паланги андарам

وگرنه به چنگ پلنگ اندرم

Хур кргсонаст мағзи серум

خور کرگسان است مغز سرم

Кунун бар шумо гашти кирдори бад

کنون بر شما گشت کردار بد

Шиносад ҳар он кас ки дорад хирад

شناسد هر آن کس که دارد خرد

Ним ман ба хӯни шумо шастаи чанг

نیم من به خون شما شسته چنگ

Ки гирами чунин кори душвори танг

که گیرم چنین کار دشوار تنگ

Ҳамаи яксара дар паноҳ манед

همه یکسره در پناه منید

Вагар чанд бадхоҳ гоҳ манед

و گر چند بدخواه گاه منید

Ҳар он кас ки хоҳад набошад равост

هر آن کس که خواهد نباشد رواست

Бад-ӣн гуфта афзоиш омад на кост

بدین گفته افزایش آمد نه کاست

Ҳар он кас ки хоҳад сӯии шоҳи хеш

هر آن کس که خواهد سوی شاه خویش

Гузорад нагирам бар ӯ роҳи пеш

گذارد نگیرم بر او راه پیش

зи камӣу бешӣ ва аз ранҷу оз

ز کمی و بیشی و از رنج و آز

Ба неруӣ яздон шудам бе ниёз

به نیروی یزدان شدم بی نیاز

Чу таркон шуниданд гуфтори шоҳ

چو ترکان شنیدند گفتار شاه

зи сар бар гирифтанд яксар кулоҳ

ز سر بر گرفتند یکسر کلاه

Ба пирӯзии шоҳ хстў шуданд

به پیروزی شاه خستو شدند

Палангони ҷангӣ чу оҳӯ шуданд

پلنگان جنگی چو آهو شدند

Бифармуд шоҳи ҷаҳон то силеҳ

بفرمود شاه جهان تا سلیح

Биоранди теғу синону рмиҳ

بیارند تیغ و سنان و رمیح

зи бргстўону зи рӯмии кулоҳ

ز برگستوان و ز رومی کلاه

Яке тӯда карданд наздики шоҳ

یکی توده کردند نزدیک شاه

Ба гирди андараши сурху зарду бунафш

به گرد اندرش سرخ و زرد و بنفش

Заданд он сарафрози таркони дирафш

زدند آن سرافراز ترکان درفش

Бихӯраданд савгандҳои гарон

بخوردند سوگندهای گران

Ки то зиндаем аз карон то карон

که تا زنده‌ایم از کران تا کران

Ҳамаи шоҳро чокар ва банда ем

همه شاه را چاکر و بنده‌ایم

Ҳамаи дил ба меҳри вай огндаҳ ем

همه دل به مهر وی آگنده‌ایم

Чу ин карда буданд бедори шоҳ

چو این کرده بودند بیدار شاه

Бубахшед яксар ҳама бар сипоҳ

ببخشید یکسر همه بر سپاه

зи ҳамашон пас онгаҳ пароганда кард

ز همشان پس آنگه پراگنده کرد

Ҳамаи бумаш аз мардум огндаҳ кард

همه بومش از مردم آگنده کرد