Бе озори лашкар ба фармони шоҳ

بی آزار لشکر به فرمان شاه

Ҳаме рафт манзил ба манзили сипоҳ

همی رفت منزل به منزل سپاه

Чу Гӯдарзи наздик зебад расед

چو گودرز نزدیک زیبد رسید

Саронро зи лашкари ҳамеи баргузед

سران را ز لشکر همی برگزید

Ҳазорон далерони ханҷари гузор

هزاران دلیران خنجر گزار

зи гардони лашкари диловари савор

ز گردان لشکر دلاور سوار

Аз эрониёни номвари даҳ ҳазор

از ایرانیان نامور ده‌هزار

Сухани гӯйу андари хури корзор

سخن گوی و اندر خور کارزار

Сипаҳдори пас Гевро пеш хонд

سپهدار پس گیو را پیش خواند

Ҳама гуфта шоҳ бо ӯ баранд

همه گفتهٔ شاه با او براند

Бадв гуфт к-эии пӯри солори сар

بدو گفت کای پور سالار سر

БроФрохтаҳи сари з бисёр сар

برافراخته سر ز بسیار سر

Гузин кардам андари хурати лашкарӣ

گزین کردم اندر خورت لشکری

Ки ҳастанд солор ҳар кишварӣ

که هستند سالار هر کشوری

Бидон то ба наздики перони шӯй

بدان تا به نزدیک پیران شوی

Бигӯеу гуфтор ӯ бишинавӣ

بگویی و گفتار او بشنوی

Бигӯе ба перон ки ман бо сипоҳ

بگویی به پیران که من با سپاه

Ба зебади расидам ба фармони шоҳ

به زیبد رسیدم به فرمان شاه

Шиносии ту гуфтору кирдори хеш

شناسی تو گفتار و کردار خویش

Беозорӣу ранҷу тимори хеш

بی آزاری و رنج و تیمار خویش

Ҳамаи шаҳри турони бадиро миён

همه شهر توران بدی را میان

Бибастанд бо номдори каён

ببستند با نامدار کیان

Фаридуни фаррух ки бо доғу дард

فریدون فرخ که با داغ و درد

з гетӣ бишуд дидаи пари оби зард

ز گیتی بشد دیده پر آب زرد

Пар аз дарди Эрони пар аз доғи шоҳ

پر از درد ایران پر از داغ شاه

Ки бо сўк Эраҷ нтобед моҳ

که با سوک ایرج نتابید ماه

зи таркони ту танҳо аз он анҷуман

ز ترکان تو تنها از آن انجمن

Шиносӣ ба меҳру вафои хештан

شناسی به مهر و وفا خویشتن

Дурӯғаст бар ту ҳамин номи меҳр

دروغست بر تو همین نام مهر

Набинам ба дилати андари ороми меҳр

نبینم به دلت اندر آرام مهر

Ҳамонаст кони шоҳи озрмҷўӣ

همانست کان شاه آزرمجوی

Маро гуфт бо ӯ ҳамаи нарми гӯй

مرا گفت با او همه نرم گوی

Аз он кӯ ба кори Сиёвуши рад

از آن کو به کار سیاوش رد

БиФгнди як рӯзи бунёди бад

بیفگند یک روز بنیاد بد

Ба назд маниш дастгоҳаст низ

به نزد منش دستگاهست نیز

зи хӯни падари бигноҳст низ

ز خون پدر بیگناهست نیز

Гуноҳӣ ки то ин замон карда Эй

گناهی که تا این زمان کرده‌ای

зи шоҳони гетӣ ки озурда Эй

ز شاهان گیتی که آزرده‌ای

Ҳамеи шоҳи бигузорад аз ту ҳама

همی شاه بگذارد از تو همه

Бадӣ , некии ингорад аз ту ҳама

بدی ، نیکی انگارد از تو همه

Набояд ки бар дасти мо бар , табоҳ

نباید که بر دست ما بر ، تباه

Шӯй бар гузаштаи фаровони гуноҳ

شوی بر گذشته فراوان گناه

Дигар каз паии ҷанги афросйоб

دگر کز پی جنگ افراسیاب

Замонаи ҳаме бар ту гирад шитоб

زمانه همی بر تو گیرد شتاب

Бузургони Эрону фарзанди ман

بزرگان ایران و فرزند من

Бихонанд бар ту ҳамаи панди ман

بخوانند بر تو همه پند من

Сухани ҳарчи доне бадишон бигӯӣ

سخن هرچ دانی بدیشان بگوی

Вази эшон ҳмидўни сухани бозҷӯӣ

وز ایشان همیدون سخن بازجوی

Агар рост бошад дилат бо забон

اگر راست باشد دلت با زبان

Гузаштии зи тимору рстӣ ба ҷон

گذشتی ز تیمار و رستی به جان

Бару буму хўишонти ободи гашт

بر و بوم و خویشانت آباد گشت

зи теғи миннати гардани озоди гашт

ز تیغ منت گردن آزاد گشت

Вар аз ту падедор ояд гуноҳ

ور از تو پدیدار آید گناه

Намонад ба ту меҳру тахту кулоҳ

نماند به تو مهر و تخت و کلاه

Наҷӯям бар ин кӣнаи орому хоб

نجویم بر این کینه آرام و خواب

Ману гурзу майдони афросйоб

من و گرز و میدان افراسیاب

Казу шоҳи моро ба кин хостан

کزو شاه ما را به کین خواستن

Набояд басии лашкар оростан

نباید بسی لشکر آراستن

Магари панди ман сурба сар бишинавӣ

مگر پند من سربه سر بشنوی

Ба гуфтори ҳушёри ман бгрўӣ

به گفتار هشیار من بگروی

Нахустин касе кӯ пай афганд кин

نخستین کسی کو پی افگند کین

Ба хӯни рехтани брнўшти остин

به خون ریختن برنوشت آستین

Ба хӯн Сиёвуш ёзид даст

به خون سیاووش یازید دست

Ҷаҳонӣ ба бедод бар кард паст

جهانی به بیداد بر کرد پست

Ба сони сагонаш аз он анҷуман

به سان سگانش از آن انجمن

Бабандӣ фиристӣ ба наздики ман

ببندی فرستی به نزدیک من

Бидон то фиристам ба наздики шоҳ

بدان تا فرستم به نزدیک شاه

Чаҳ шан сар сетанд чаҳ бахшад кулоҳ

چه شان سر ستاند چه بخشد کلاه

Ту нишнидӣ он достони бузург

تو نشنیدی آن داستان بزرگ

Ки шер жён оварад пеши гург

که شیر ژیان آورد پیش گرگ

Ки ҳар кӯ ба хӯни каёни дасти охат

که هر کو به خون کیان دست آخت

Замона ба ҷузи хок ҷояш насохт

زمانه به جز خاک جایش نساخت

Дигар ҳарч аз ганҷи наздики тест

دگر هرچ از گنج نزدیک تست

Ҳамаи душмани ҷони торики тест

همه دشمن جان تاریک تست

зи аспони пурмояу гавҳарон

ز اسپان پرمایه و گوهران

зи дебоу динори вази афсарон

ز دیبا و دینار وز افسران

зи тргу зи шамшеру бргстўон

ز ترگ و ز شمشیر و برگستوان

з хуфтон , ва аз ханҷари ҳиндӯон

ز خفتان، و از خنجر هندوان

Ҳамаи олати лашкару симу зар

همه آلت لشکر و سیم و زر

Фиристӣ ба наздики мо сурбаи сар

فرستی به نزدیک ما سربه سر

Ба бедод каз мардумони бстдӣ

به بیداد کز مردمان بستدی

Фароз оваредӣ зи дасти бадӣ

فراز آوریدی ز دست بدی

Бидон бози харии магари ҷони хеш

بدان باز خری مگر جان خویش

Аз ин дар кунӣ зуди дармони хеш

از این در کنی زود درمان خویش

Чаҳ андар хур шаҳриёраст аз он

چه اندر خور شهریارست از آن

Фиристам ба наздики шоҳи ҷаҳон

فرستم به نزدیک شاه جهان

Бубахшем дигари ҳама бар сипоҳ

ببخشیم دیگر همه بر سپاه

Ба ҷой мукофот карда гуноҳ

به جای مکافات کرده گناه

Ва дигар ки пӯр гузин туро

و دیگر که پور گزین ترا

Нигаҳбони гоҳу нигини туро

نگهبان گاه و نگین ترا

Бародарат ҳар ду сарони сипоҳ

برادرت هر دو سران سپاه

Ки ҳзмон бароранд гардан ба моҳ

که هزمان برآرند گردن به ماه

Чу ҳар се бад-ӣни номдори анҷуман

چو هر سه بدین نامدار انجمن

Гаравгон фиристӣ ба наздики ман

گروگان فرستی به نزدیک من

Бидон то шавам эмин аз кори ту

بدان تا شوم ایمن از کار تو

براردи дарахти вафои бори ту

برآرد درخت وفا بار تو

Ту низ онгаҳе баргузинӣ ду роҳ

تو نیز آنگهی برگزینی دو راه

Яке роҳи ҷӯӣ ба наздики шоҳ

یکی راه‌جویی به نزدیک شاه

Абои дудмон назд хусрави шӯй

ابا دودمان نزد خسرو شوی

Бидон сояи меҳр ӯ бғнўӣ

بدان سایهٔ مهر او بغنوی

Кунам бо ту паймон ки хусрави туро

کنم با تو پیمان که خسرو ترا

Ба хуршеди тобони براردи саро

به خورشید تابان برآرد سرا

зи меҳри дил ӯ ту огаҳ тарӣ

ز مهر دل او تو آگه تری

Казу ҳеҷ ноед ҷуз аз беҳтарӣ

کزو هیچ ناید جز از بهتری

Башуе дил аз меҳри афросйоб

بشویی دل از مهر افراسیاب

Набинӣ шаби тира ӯро ба хоб

نبینی شب تیره او را به خواب

Гар аз шоҳ таркон битарсӣ зи бад

گر از شاه ترکان بترسی ز بد

Нахоҳӣ ки ое ба Эрон сазад

نخواهی که آیی به ایران سزد

Бипардоз турон ва биншин ба чоҷ

بپرداز توران و بنشین به چاج

Бабри тахти соҷ ва бар афрози тоҷ

ببر تخت ساج و بر افراز تاج

Варат сӯй афросйобаст рой

ورت سوی افراسیابست رای

Бирав сӯй ӯ ҷанги моро мапоӣ

برو سوی او جنگ ما را مپای

Агар ту бихоҳӣ бсичиди ҷанг

اگر تو بخواهی بسیچید جنگ

Маро зӯр шерасту чанги паланг

مرا زور شیرست و چنگ پلنگ

Ба таркони нмонми ман аз тахти баҳр

به ترکان نمانم من از تخت بهر

Камон ман абрасту боронаши заҳр

کمان من ابرست و بارانش زهر

Бсичидаҳи ҷанги хези андроӣ

بسیچیدهٔ جنگ خیز اندرآی

?герат ҳаст бо шери дарандаи пой

گرت هست با شیر درنده پای

Чу саф баркашид аз ду равияи сипоҳ

چو صف برکشید از دو رویه سپاه

Гунаҳкор пайдо шуд аз бигноаҳ

گنهکار پیدا شد از بیگناه

Грин гуфтаҳои маро нашнавӣ

گرین گفته‌های مرا نشنوی

Ба фарҷоми карти пушаймони шӯй

به فرجام کارت پشیمان شوی

Пушаймонӣ онгаҳ надорадат суд

پشیمانی آنگه نداردت سود

Ки теғи замонаи саратро дуруд

که تیغ زمانه سرت را درود

Бигуфт ин сухани паҳлавон бо писар

بگفت این سخن پهلوان با پسر

Ки бархон ба перони ҳамаи дарба дар

که برخوان به پیران همه دربه در

зи пеши падар Гев шуд то ба Балх

ز پیش پدر گیو شد تا به بلخ

Гирифта ба ёди он суханҳои талх

گرفته به یاد آن سخنهای تلخ

Фурӯд омад ва кас фиристод зуд

فرود آمد و کس فرستاد زود

Бар он сон ки Гӯдарзи фармӯда буд

بر آن سان که گودرز فرموده بود

Ҳамон шаби сипоҳ андар оварад гирд

همان شب سپاه اندر آورد گرد

Бирафт аз дар Балх то висаи гирд

برفت از در بلخ تا ویسه گرد

Ки перон бидон шаҳри бад бо сипоҳ

که پیران بدان شهر بد با سپاه

Ки дияем Эрони ҳамеи ҷусту гоҳ

که دیهیم ایران همی جست و گاه

Фиристода чун сӯй перон расед

فرستاده چون سوی پیران رسید

Сипаҳдори перони сипаҳро бидид

سپهدار پیران سپه را بدید

Бигуфтанд комди сӯии Балхи Гев

بگفتند کآمد سوی بلخ گیو

Абои вижагони сипаҳдори ню

ابا ویژگان سپهدار نیو

Чу бишунид перони броФрохти кӯс

چو بشنید پیران برافراخت کوس

Шуд аз сами асбони замини обнӯс

شد از سم اسبان زمین آبنوس

Даҳ ва ду ҳазораш зи лашкари савор

ده و دو هزارش ز لشکر سوار

Фароз омад андари хури корзор

فراز آمد اندر خور کارزار

Аз эшон ду баҳраи ҳам онҷо бимонад

از ایشان دو بهره هم آنجا بماند

Бирафту ҷаҳондидагонро бихонад

برفت و جهاندیدگان را بخواند

Биёмад чу наздик Ҷайҳун расед

بیامد چو نزدیک جیحون رسید

Ба гирди лаби об лашкар кашид

به گرد لب آب لشکر کشید

Ба Ҷайҳуни пар аз найза девор кард

به جیحون پر از نیزه دیوار کرد

Чу бо Геви Гӯдарз дидор кард

چو با گیو گودرز دیدار کرد

Ду ҳафта шуд андари суханашони диранг

دو هفته شد اندر سخنشان درنگ

Бидон то набошад ба бедоди ҷанг

بدان تا نباشد به بیداد جنگ

з ҳар гӯна гуфтанд ва перон шунид

ز هر گونه گفتند و پیران شنید

Гунаҳкорӣ омад зи таркони падед

گنهکاری آمد ز ترکان پدید

Бузургони Эрон замон ёфтанд

بزرگان ایران زمان یافتند

Бар эшон ба гуфтор бишитофтанд

بر ایشان به گفتار بشتافتند

БроФгнди перони ҳам андари шитоб

برافگند پیران هم اندر شتاب

Нўндӣ ба наздики афросйоб

نوندی به نزدیک افراسیاب

Ки Гӯдарзи кшўодгон бо сипоҳ

که گودرز کشوادگان با سپاه

Ниҳод аз бар тахти гардони кулоҳ

نهاد از بر تخت گردان کلاه

Фиристода омад ба наздики ман

فرستاده آمد به نزدیک من

Гузин пӯр ӯ меҳтари анҷуман

گزین پور او مهتر انجمن

Марои гӯшу дили сӯии фармони тест

مرا گوش و دل سوی فرمان تست

Ба паймони равонами гаравгони тест

به پیمان روانم گروگان تست

Сухан чун ба солор таркон расед

سخن چون به سالار ترکان رسید

Сипоҳии зи ҷанги оварони баргузед

سپاهی ز جنگ آوران برگزید

Фиристод наздики перони савор

فرستاد نزدیک پیران سوار

зи гардони шамшери зани сӣ ҳазор

ز گردان شمشیر زن سی هزار

Бадв гуфт бурдор шамшери кин

بدو گفت بردار شمشیر کین

Ваз эшон бипардоз рӯй замин

وز ایشان بپرداز روی زمین

На Гӯдарз бояд ки монад на Гев

نه گودرز باید که ماند نه گیو

На Фарҳод ва гургин на раҳоами ню

نه فرهاد و گرگین نه رهام نیو

Ки бар мо сипаҳ омад аз чори сӯй

که بر ما سپه آمد از چار سوی

Ҳамеи гоҳ турон кунанд орзӯӣ

همی گاه توران کنند آرزوی

Ҷафои пешаи гаштам аз ин пас ба ҷанг

جفا پیشه گشتم از این پس به جنگ

Наҷӯям ба хӯни рехтан бар диранг

نجویم به خون ریختن بر درنگ

Ба рои ҳшиўору мардони мард

به رای هشیوار و مردان مرد

Барорам зи Кайхусрави ин бори гирд

برآرم ز کیخسرو این بار گرد

Чу перон бидид он сипоҳи бузург

چو پیران بدید آن سپاه بزرگ

Ба хӯни ташна ҳар як ба кирдори гург

به خون تشنه هر یک به کردار گرگ

Бар ошуфт аз он пас ки неру гирифт

بر آشفت از آن پس که نیرو گرفت

Ҳунарҳо бишуст аз дил оҳӯ гирифт

هنرها بشست از دل آهو گرفت

Ҷафои пешаи гашти он дили никхўӣ

جفا پیشه گشت آن دل نیکخوی

Пар андеша шуд разм кард орзӯӣ

پر اندیشه شد رزم کرد آرزوی

Ба Гев онгаҳе гуфт бархезу рӯ

به گیو آنگهی گفت برخیز و رو

Сӯии паҳлавони сипаҳи бози шӯ

سوی پهلوان سپه باز شو

Бигӯяш ки аз ман ту чизеи мҷўӣ

بگویش که از من تو چیزی مجوی

Ки фарзонагон он набенанд рӯй

که فرزانگان آن نبینند روی

Яке онкӣ аз номдори гӯон

یکی آنکه از نامدار گوان

Гаравгони ҳамеи хоҳии ин кӣ тавон

گروگان همی خواهی این کی توان

Ва дигар ки гуфтӣ силеҳу сипоҳ

و دیگر که گفتی سلیح و سپاه

Гиронмояи асбону тахту кулоҳ

گرانمایه اسبان و تخت و کلاه

Бародар ки равшан ҷаҳон манаст

برادر که روشن جهان منست

Гузидаи писар паҳлавон манаст

گزیده پسر پهلوان منست

Ҳамеи гӯйӣ аз хештан давр кун

همی گویی از خویشتن دور کن

зи бихаради чунин хом бошад сухан

ز بخرد چنین خام باشد سخن

Марои марги беҳтар аз он зиндагӣ

مرا مرگ بهتر از آن زندگی

Ки солор бошам кунам бандагӣ

که سالار باشم کنم بندگی

Яке достон зад бар ин бар паланг

یکی داستان زد بر این بر پلنگ

Чу бо шери ҷанг овараш хост ҷанг

چو با شیر جنگ آورش خاست جنگ

Ба ном ар бирезӣ маро гуфт хӯн

به نام ار بریزی مرا گفت خون

Ба аз зиндагонӣ ба нанги андарун

به از زندگانی به ننگ اندرون

Ва дигар ки пайғом шоҳ омадаст

و دیگر که پیغام شاه آمدست

Ба фармони ҷангам сипоҳ омадаст

به فرمان جنگم سپاه آمدست

Чу посух чунин ёфт баргашти Гев

چو پاسخ چنین یافت برگشت گیو

Абои лашкарии номбурдору ню

ابا لشکری نامبردار و نیو

Сипаҳдор чун Геви баргашт аз ӯй

سپهدار چون گیو برگشت از اوی

Хурушони сӯй ҷанг биниҳод рӯй

خروشان سوی جنگ بنهاد روی

Дмон аз пас Геви перони далер

دمان از پس گیو پیران دلیر

Сипаҳро ҳаме ронад бар сони шер

سپه را همی راند بر سان شیر

Биёмад чу пеш кнобд расед

بیامد چو پیش کنابد رسید

Бар он домани кӯҳ лашкар кашид

بر آن دامن کوه لشکر کشید