Чу Гев андар омад ба пеши падар
چو گیو اندر آمد به پیش پدر
Ҳаме гуфт посухи ҳамаи дарба дар
همی گفت پاسخ همه دربه در
Ба Гӯдарз гуфт андаровар сипоҳ
به گودرز گفت اندر آور سپاه
Ба ҷое кисозӣ ҳамеи размгоҳ
به جایی که سازی همی رزمگاه
Ки ӯро ҳамеи оштӣ рой нест
که او را همی آشتی رای نیست
Ба дилаш андарун додро ҷой нест
به دلش اندرون داد را جای نیست
з ҳар гӯна бо ӯ сухан ронадам
ز هر گونه با او سخن راندم
Ҳама ҳарч гуфтӣ бар ӯ хондам
همه هرچ گفتی بر او خواندم
Чу омад падедор аз эшон гуноҳ
چو آمد پدیدار از ایشان گناه
Ҳиўнии броФгнди наздики шоҳ
هیونی برافگند نزدیک شاه
Ки Гӯдарзу Гев андар омад ба ҷанг
که گودرز و گیو اندر آمد به جنگ
Сипаҳ бояд эдар маро бе диранг
سپه باید ایدر مرا بی درنگ
Сипоҳ омад аз назд афросйоб
سپاه آمد از نزد افراسیاب
Чу мо бозгаштем бгзошти об
چو ما بازگشتیم بگذاشت آب
Кунун кӣнаро кӯс бар пели баст
کنون کینه را کوس بر پیل بست
Ҳамеи ҷанги моро кунад пишдст
همی جنگ ما را کند پیشدست
Чунин гуфт бо Геви пас паҳлавон
چنین گفت با گیو پس پهلوان
Ки перон ба сирӣ расед аз равон
که پیران به سیری رسید از روان
Ҳамин доштами чашм зон бади ниҳон
همین داشتم چشم زان بد نهان
Валикин ба фармони шоҳи ҷаҳон
ولیکن به فرمان شاه جهان
Ббоист рафтан ки чора набӯд
ببایست رفتن که چاره نبود
Дилашро кунун шаҳриёр озмуд
دلش را کنون شهریار آزمود
Яке достон гуфта будам ба шоҳ
یکی داستان گفته بودم به شاه
Чу фармуд лашкар кашӣдан ба роҳ
چو فرمود لشکر کشیدن به راه
Ки дилро зи меҳр касе бргсл
که دل را ز مهر کسی برگسل
Куҷо несташ бо забони рости дил
کجا نیستش با زبان راست دل
Ҳамаи меҳри перон ба таркон бар аст
همه مهر پیران به ترکان بر است
Бишӯяд ҳамеи шоҳ аз ӯ поки даст
بشوید همی شاه از او پاک دست
Чу перони сипоҳ аз кнобд баранд
چو پیران سپاه از کنابد براند
Ба рӯзи андарун равшаноӣ намонад
به روز اندرون روشنایی نماند
Саворони ҷавшани варони сад ҳазор
سواران جوشن وران صد هزار
зи таркони камарбастаи корзор
ز ترکان کمربستهٔ کارزار
Бирафтанд бастаи камарҳо ба ҷанг
برفتند بسته کمرها به جنگ
Ҳамаи найзау теғи ҳиндӣ ба чанг
همه نیزه و تیغ هندی به چنگ
Чу донист Гӯдарзи комди сипоҳ
چو دانست گودرز کآمد سپاه
Бузади кӯс ва омад зи зебад ба роҳ
بزد کوس و آمد ز زیبد به راه
зи кӯҳ андар омад ба ҳомӯни гузашт
ز کوه اندر آمد به هامون گذشت
Кашиданд лашкар бар он паҳни дашт
کشیدند لشکر بر آن پهن دشت
Ба кирдори кӯҳ аз ду равияи сипоҳ
به کردار کوه از دو رویه سپاه
зи оҳан ба сар бар ниҳодаи кулоҳ
ز آهن به سر بر نهاده کلاه
Баромад хурӯшидани курноӣ
برآمد خروشیدن کرنای
Биҷунбад ҳаме кӯҳ гуфтӣ зи ҷой
بجنبد همی کوه گفتی ز جای
зи зебади ҳаме то кнобди сипоҳ
ز زیبد همی تا کنابد سپاه
Дару дашт аз эшон кабӯду сиёҳ
در و دشت از ایشان کبود و سیاه
зи гирди сипаҳи рӯз равшан намонад
ز گرد سپه روز روشن نماند
зи найзаи ҳавои ҷуз ба ҷавшан намонад
ز نیزه هوا جز به جوشن نماند
Вази овози асбону гирди сипоҳ
وز آواز اسبان و گرد سپاه
Бишуд равшанои зи хуршеду моҳ
بشد روشنایی ز خورشید و ماه
Ситораи синон буду хуршеди теғ
ستاره سنان بود و خورشید تیغ
Аз оҳани замин буд , вази гурзи меғ
از آهن زمین بود ، وز گرز میغ
БтўФид аз овози гардони замин
بتوفید از آواز گردان زمین
зи тргу синони осмони оҳанӣн
ز ترگ و سنان آسمان آهنین
Чу Гӯдарз , турони сипаҳро бидид
چو گودرز ، توران سپه را بدید
Ки бар сони дарёи замини ?бардамӣад
که بر سان دریا زمین بردمید
Дирафш аз дирафшу гуруҳ аз гуруҳ
درفش از درفش و گروه از گروه
Гусаста нашуд шаби баромади зи кӯҳ
گسسته نشد شب برآمد ز کوه
Чу шаб тира шуд пели пеши сипоҳ
چو شب تیره شد پیل پیش سپاه
Фароз овареданду бастанди роҳ
فراز آوریدند و بستند راه
Барафрӯхтанд оташ аз ҳарду рӯй
برافروختند آتش از هردو روی
Аз овози гардони прхошҷўӣ
از آواز گردان پرخاشجوی
Ҷаҳони сурба сар гуфтӣ оҳрмнст
جهان سربه سر گفتی آهرمنست
Ба доман бар аз остин душманаст
به دامن بر از آستین دشمنست
зи бонги табира ба санги андарун
ز بانگ تبیره به سنگ اندرون
Ба дарди дили андари шаби қӣри гаван
به درد دل اندر شب قیر گون
Сипедаи баромади зи кӯҳи сиёҳ
سپیده برآمد ز کوه سیاه
Сипаҳдори Эрон ба пеши сипоҳ
سپهدار ایران به پیش سپاه
Ба осӯдаи асб андар оварад пой
به آسوده اسب اندر آورد پای
Ялонро ба ҳар сӯи ҳамеи сохт ҷой
یلان را به هر سو همی ساخت جای
Сипаҳро сӯии майманаи кӯҳ буд
سپه را سوی میمنه کوه بود
зи ҷанги далерон беандӯҳ буд
ز جنگ دلیران بیاندوه بود
Сӯй майсара равад оби равон
سوی میسره رود آب روان
Чунон дар хур омад чу танро равон
چنان در خور آمد چو تن را روان
Пиёда ки андари хури корзор
پیاده که اندر خور کارزار
Бифармуд то пеш рӯй савор
بفرمود تا پیش روی سوار
Сафӣ бар кашиданд найзаи варон
صفی بر کشیدند نیزهوران
Абои грздорону кндоўрон
ابا گرزداران و کنداوران
Ҳмидўни пиёдаи басии найзаи дор
همیدون پیاده بسی نیزهدار
Чаҳ бо таркишу тиру ҷавшани гузор
چه با ترکش و تیر و جوشنگذار
Камонҳо Фгндаҳ ба бозуи дарун
کمانها فگنده به بازو درون
Ҳаме аз ҷигарашон Биҷӯшед хӯн
همی از جگرشان بجوشید خون
Пас пушти эшон саворони ҷанг
پس پشت ایشان سواران جنگ
Каз оташ ба ханҷари ббрднди ранг
کز آتش به خنجر ببردند رنگ
Пас пушти лашкари зи пелони гуруҳ
پس پشت لشکر ز پیلان گروه
Замин аз пай пел гашта сутӯҳ
زمین از پی پیل گشته ستوه
Дирафши хуҷастаи миёни сипоҳ
درفش خجسته میان سپاه
зи гавҳари дирафшон ба кирдори моҳ
ز گوهر درفشان به کردار ماه
зи пелони замини сурбаи сари пилгўн
ز پیلان زمین سربه سر پیلگون
зи гирди саворони ҳавои нилгун
ز گرد سواران هوا نیلگون
Дарахшидан теғҳои бунафш
درخشیدن تیغهای بنفش
Аз он сояи Ковиёнии дирафш
از آن سایهٔ کاویانی درفش
Ту гуфтӣ ки андари шаби тираи чеҳр
تو گفتی که اندر شب تیرهچهر
Ситораи ҳамеи брФшонди сипеҳр
ستاره همی برفشاند سپهر
Биёрост лашкар ба сони биҳишт
بیاراست لشکر به سان بهشت
Ба боғи вафои сарв кӣна бикушт
به باغ وفا سرو کینه بکشت
Фрибзрро дод пас маймана
فریبزر را داد پس میمنه
Пас пушти лашкари ҳисору буна
پس پشت لشکر حصار و بنه
Гурозаи сари тухмаи гевагон
گرازه سر تخمهٔ گیوگان
Зуввораи нигаҳдори тахти каён
زواره نگهدار تخت کیان
Ба ёрии фиребурзи бархестанд
به یاری فریبرز برخاستند
Ба як рӯй лашкар биёростанд
به یک روی لشکر بیاراستند
Ба раҳоам фармуд пас паҳлавон
به رهام فرمود پس پهلوان
Ки эй тоҷу тахту хирадро равон
که ای تاج و تخت و خرد را روان
Бирав бо саворони сӯии майсара
برو با سواران سوی میسره
Нигаҳи дори чанголи гург аз барра
نگهدار چنگال گرگ از بره
БиФрўзи лшкргаҳ аз фари хеш
بیفروز لشکرگه از فر خویش
Сипаҳро ҳамеи дор дар бар хеш
سپه را همی دار در بر خویش
Бидон обгуни ханҷари нюи сӯз
بدان آبگون خنجر نیو سوز
Чу шери жён бо ялони разм туз
چو شیر ژیان با یلان رزم توز
Бирафтанд ёронаш бо ӯ ба ҳам
برفتند یارانش با او به هم
зи гардони лашкари яке Густаҳм
ز گردان لشکر یکی گستهم
Дигар гждҳми размро ногузир
دگر گژدهم رزم را ناگزیر
Фрўҳл ки бигузорад аз санги тир
فروهل که بگذارد از سنگ تیر
Бифармуд бо Гев то ду ҳазор
بفرمود با گیو تا دو هزار
Бирафтанд бргстўони вари савор
برفتند برگستوانور سوار
Супурди он замони пушти лашкари бадавӣ
سپرد آن زمان پشت لشکر بدوی
Ки бади ҷои гардони прхошҷўӣ
که بد جای گردان پرخاشجوی
Бирафтанд бо Геви ҷанговарон
برفتند با گیو جنگاوران
Чу гургин ва чун зангаи шоўрон
چو گرگین و چون زنگهٔ شاوران
Дирафшӣ фиристод ва сесад савор
درفشی فرستاد و سیصد سوار
Нигаҳбони лашкари сӯии рӯдбор
نگهبان لشکر سوی رودبار
Ҳмидўн фиристод бар сӯии кӯҳ
همیدون فرستاد بر سوی کوه
Дирафшӣ ва сесад зи гардони гуруҳ
درفشی و سیصد ز گردان گروه
Яке дидаи бон бар сари кӯҳсор
یکی دیدهبان بر سر کوهسار
Нигаҳбони рӯзу ситораи шумор
نگهبان روز و ستاره شمار
Шабу рӯзи гардани броФрохтаҳ
شب و روز گردن برافراخته
Аз он дидаи гуҳи дидаи бони сохта
از آن دیدهگه دیدهبان ساخته
Биҷустӣ ҳаме то зи турони сипоҳ
بجستی همی تا ز توران سپاه
Пай мӯр дидӣ ниҳода ба роҳ
پی مور دیدی نهاده به راه
зи дида хурӯшидан оростӣ
ز دیده خروشیدن آراستی
Бигуфтӣ ба Гӯдарз ва бархестӣ
بگفتی به گودرز و برخاستی
Бидон сон биёрост он размгоҳ
بدان سان بیاراست آن رزمگاه
Ки разм орзӯ кард хуршеду моҳ
که رزم آرزو کرد خورشید و ماه
Чу солор шоиста бошад ба ҷанг
چو سالار شایسته باشد به جنگ
Натарсад сипоҳ аз диловари наҳанг
نترسد سپاه از دلاور نهنگ
Аз он пас биёмад ба солоргоҳ
از آن پس بیامد به سالارگاه
Ки дорад сипаҳро зи душмани нигоҳ
که دارد سپه را ز دشمن نگاه
Дирафши длФрўз бар пой кард
درفش دلفروز بر پای کرد
Сипаҳро ба қалби андарун ҷой кард
سپه را به قلب اندرون جای کرد
Саронро ҳама хонд наздики хеш
سران را همه خواند نزدیک خویش
Пас пушти шидўш ,у Фарҳоди пеш
پس پشت شیدوش ، و فرهاد پیش
Ба дасти чапаши разми дидаи ҳҷир
به دست چپش رزمدیده هجیر
Сӯии рости ктмораҳи шергир
سوی راست کتمارهٔ شیرگیر
Бибастанд зи оҳан ба гардиши сарой
ببستند ز آهن به گردش سرای
Пас пушт , пелони ҷангӣ ба пой
پس پشت ، پیلان جنگی به پای
Сипаҳдори Гӯдарзашон дар миён
سپهدار گودرزشان در میان
Дирафш аз буриши сояи Ковиён
درفش از برش سایهٔ کاویان
Ҳамеи бастад аз моҳу хуршеди нур
همی بستد از ماه و خورشید نور
Нигаҳ кард перон ба лашкари зи давр
نگه کرد پیران به لشکر ز دور
Бидон соз ва он лашкар оростан
بدان ساز و آن لشکر آراستن
Дил аз нангу тимор перостан
دل از ننگ و تیمار پیراستن
Дару дашту кӯҳу биёбони синон
در و دشت و کوه و بیابان سنان
Аннани бофтаи сар ба сар бо Аннан
عنان بافته سر به سر با عنان
Сипаҳдори перони ғамии гашти сахт
سپهدار پیران غمی گشت سخت
Барошуфт бо тираи хуршеди бахт
برآشفت با تیره خورشید بخت
Аз он пас нигаҳ кард ҷои сипоҳ
از آن پس نگه کرد جای سپاه
Наомадаш бар орзӯи размгоҳ
نیامدش بر آرزو رزمگاه
На овардга дид ва на ҷои саф
نه آوردگه دید و نه جای صف
Ҳаме бар зад аз хашми кафро ба каф
همی بر زد از خشم کف را به کف
Бар ин гӯнаи комди ббоисти сохт
بر این گونه کآمد ببایست ساخت
Чу сӯии ялон чанг боист охат
چو سوی یلان چنگ بایست آخت
Пас аз номдорони афросйоб
پس از نامداران افراسیاب
Касе каши сар аз кӣна гирад шитоб
کسی کش سر از کینه گیرد شتاب
Гузин кард шамшерзани сӣ ҳазор
گزین کرد شمشیرزن سیهزار
Ки буданд шоистаи корзор
که بودند شایستهٔ کارزار
Ба ҳумони супурди он замони қалбгоҳ
به هومان سپرد آن زمان قلبگاه
Сипоҳии ҳужабри авжану рзмхўоаҳ
سپاهی هژبر اوژن و رزمخواه
Бихонад андарямон ва ӯ хост ро
بخواند اندریمان و او خواست را
Ниҳоди чапи лашкару рост ро
نهاد چپ لشکر و راست را
Чапи лашкарашро бадишони супурд
چپ لشکرش را بدیشان سپرد
Абои сӣ ҳазор аз далерони гирд
ابا سیهزار از دلیران گرد
Чу лҳоки ҷангӣу Фршидўрд
چو لهاک جنگی و فرشیدورد
Абои сӣ ҳазор аз далерони мард
ابا سیهزار از دلیران مرد
Гирифтанд бар майманаи ҷойгоҳ
گرفتند بر میمنه جایگاه
Ҷаҳони сар ба сари гашти зи оҳани сиёҳ
جهان سر به سر گشت ز آهن سیاه
Чу зангулаи гирду клбод ро
چو زنگولهٔ گرد و کلباد را
Сипеҳрам ки бади рӯзи фарёд ро
سپهرم که بد روز فریاد را
Бирафтанд бо найзаи вари даҳ ҳазор
برفتند با نیزهور ده هزار
Ба пушти саворони хнҷргзор
به پشت سواران خنجرگزار
Бурун рафт рӯйин рўиинаҳи тан
برون رفت رویین رویینهتن
Абои даҳ ҳазор аз ялони хутан
ابا ده هزار از یلان ختن
Бидон то дарон бешаи андар чу шер
بدان تا دران بیشه اندر چو شیر
Кмингаҳ кунад бо ялони далер
کمینگه کند با یلان دلیر
Тилоия фиристод бар сӯии кӯҳ
طلایه فرستاد بر سوی کوه
Сипаҳдор Эрон шавад зу сутӯҳ
سپهدار ایران شود زو ستوه
Гар аз рзмгаҳи пай наад пештар
گر از رزمگه پی نهد پیشتر
Вагар ҷунбад аз хештани бештар
وگر جنبد از خویشتن بیشتر
Сипаҳдори рӯйин ба кирдори шер
سپهدار رویین به کردار شیر
Пас пушт ӯ андар ояд далер
پس پشت او اندر آید دلیر
Ҳамон дидаи бон бар сар кӯҳ кард
همان دیدهبان بر سر کوه کرد
Ки ҷанги саворон беандӯҳ кард
که جنگ سواران بیاندوه کرد
зи эрониёнгар савории зи давр
ز ایرانیان گر سواری ز دور
Аннан тофтӣ сӯии пайкори тӯр
عنان تافتی سوی پیکار تور
Нигаҳбон дида гирифтӣ хурӯш
نگهبان دیده گرفتی خروش
Ҳама размгоҳ омадӣ зу ба ҷӯш
همه رزمگاه آمدی زو به جوش
Ду лашкар ба рӯй андар оварад рӯй
دو لشکر به روی اندر آورد روی
Ҳамаи номдорони прхошҷўӣ
همه نامداران پرخاشجوی
Чунин истодаи се рӯз ва се шаб
چنین ایستاده سه روز و سه شب
Якеро ба гуфтан наҷунбед лаб
یکی را به گفتن نجنبید لب
Ҳаме гуфт Гӯдарзгар пушти хеш
همی گفت گودرز گر پشت خویش
Сипорам бадишони нуҳуми пои пеш
سپارم بدیشان نهم پای پیش
Сипоҳ андар ояд пас пушти ман
سپاه اندر آید پس پشت من
Намонад ҷуз аз бод дар мушти ман
نماند جز از باد در مشت من
Шабу рӯз бар пои пеши сипоҳ
شب و روز بر پای پیش سپاه
Ҳамеи ҷусти неки ахтари ҳўру моҳ
همی جست نیک اختر هور و ماه
Ки рӯзӣ ки он рӯз нек ахтараст
که روزی که آن روز نیکاخترست
Кадомасту ҷунбиш киро беҳтараст
کدامست و جنبش که را بهترست
Куҷои брдмди боди рӯзи набард
کجا بردمد باد روز نبرد
Ки чашми саворони бипушад ба гирд
که چشم سواران بپوشد به گرد
Баришон биёбам магари дастгоҳ
بریشان بیابم مگر دستگاه
Ба кирдори боди андари орми сипоҳ
به کردار باد اندر آرم سپاه
Ниҳодаи сипаҳдори перони ду чашм
نهاده سپهدار پیران دو چشم
Ки Гӯдарзро дил баҷушад зи хашм
که گودرز را دل بجوشد ز خشم
Кунад пушт бар дашт ва ронад сипоҳ
کند پشت بر دشت و راند سپاه
Сипоҳи андари орад ба пушти сипоҳ
سپاه اندر آرد به پشت سپاه