Ба рӯзи чаҳоруми зи пеши сипоҳ

به روز چهارم ز پیش سپاه

Бишуд бежани Гев то қалбгоҳ

بشد بیژن گیو تا قلبگاه

Ба пеш падар шуд ҳамаи ҷомаи чок

به پیش پدر شد همه جامه چاک

Ҳамеи босмон бар прагаанд хок

همی بآسمان بر پراگند خاک

Бадв гуфт к-эии боби корозмоӣ

بدو گفت کای باب کارآزمای

Чаҳ дории чунин хираи моро бпоӣ

چه داری چنین خیره ما را بپای

Ба панҷум фароз омад ин рӯзгор

به پنجم فراز آمد این روزگار

Шабу рӯзи осоиши омӯзгор

شب و روز آسایش آموزگار

На хуршеди шамшер гардон бидид

نه خورشید شمشیر گردان بدید

На гардӣ ба рӯй ҳавои ?бардамӣад

نه گردی به روی هوا بردمید

Саворон ба хуфтон ва худ андарун

سواران به خفتان و خود اندرون

Якеро ба раг бар наҷунбед хӯн

یکی را به رگ بر نجنبید خون

Ба Эрони пас аз рустами номдор

به ایران پس از رستم نامدار

Набӯдӣ чу Гӯдарзи дигари савор

نبودی چو گودرز دیگر سوار

Чинн то биёмад зи ҷанги пшн

چینن تا بیامد ز جنگ پشن

Аз он куштану размгоҳи гшн

از آن کشتن و رزمگاه گشن

Ба лоўн ки чандон писар кушта дид

به لاون که چندان پسر کشته دید

Сари бахт эрониён гашта дид

سر بخت ایرانیان گشته دید

Ҷигар хаста гаштааст ва гум карда роҳ

جگر خسته گشته است و گم کرده‌ راه

Нахоҳад ки бинад ҳамеи размгоҳ

نخواهد که بیند همی رزمگاه

Ба перонаш бар чашм бояд Фгнд

به پیرانش بر چشم باید فگند

Ниҳодаст сари сӯии кӯҳи баланд

نهادست سر سوی کوه بلند

Сипаҳдори кӯи ношимурдаи сипоҳ

سپهدار کو ناشمرده سپاه

Ситораи шуморади ҳамеи гирди моҳ

ستاره شمارد همی گرد ماه

Ту бишнос кандар таниш нест хӯн

تو بشناس کاندر تنش نیست خون

Шуд аз ҷанги ҷанговарон ӯ забун

شد از جنگ جنگاوران او زبون

Шигифт аз ҷаҳондида Гӯдарз нест

شگفت از جهاندیده گودرز نیست

Ки ӯро равони худ бар ин марз нест

که او را روان خود بر این مرز نیست

Шигифт аз ту ояд маро эй падар

شگفت از تو آید مرا ای پدر

Ки шери жён аз ту ҷӯяд ҳунар

که شیر ژیان از تو جوید هنر

Ду лашкари ҳаме бар ту доранд чашм

دو لشکر همی بر تو دارند چشم

Яке тез кун мағзу бФрўзи хашм

یکی تیز کن مغز و بفروز خشم

Кунун чун ҷаҳони гарму равшани ҳаво

کنون چون جهان گرم و روشن هوا

Бигирад ҳамеи разми лашкари наво

بگیرد همی رزم لشکر نوا

Чу ин рӯзгор хушӣ бугзарад

چو این روزگار خوشی بگذرد

Чу пӯлод рӯй замини бФсрд

چو پولاد روی زمین بفسرد

Чу бар найза ҳо гардад афсурдаи чанг

چو بر نیزه‌ها گردد افسرده چنگ

Пас пушт теғ ояду пеши санг

پس پشت تیغ آید و پیش سنگ

Ки ояд зи гардон ба пеши сипоҳ

که آید ز گردان به پیش سپاه

Ки оварад гирад бад-ӣни размгоҳ

که آورد گیرد بدین رزمگاه

Вар айдун ки тарсади ҳаме аз камӣн

ور ایدون که ترسد همی از کمین

зи ҷанги саворону мардони кин

ز جنگ سواران و مردان کین

Ба ман дод бояд савории ҳазор

به من داد باید سواری هزار

Гузин ман андрхўри корзор

گزین من اندرخور کارزار

Барорем гирд аз кмингоҳшон

برآریم گرد از کمینگاهشان

СроФшон кунем аз бар моҳашон

سرافشان کنیم از بر ماهشان

зи гуфтор бежан бихандед Гев

ز گفتار بیژن بخندید گیو

Басӣ офарин кард бар пӯри ню

بسی آفرین کرد بر پور نیو

Ба додар гуфт аз ту дорам сипос

به دادار گفت از تو دارم سپاس

Ту додӣ марои пӯри некии шинос

تو دادی مرا پور نیکی‌شناس

Ҳамаш ҳуш додӣ ва ҳам зӯри кин

همش هوش دادی و هم زور کین

Шносоӣ ҳар кору ҷӯёии дайн

شناسای هر کار و جویای دین

Ба ман бозгашти ин диловари ҷавон

به من بازگشت این دلاور جوان

Чунон чун буд бачаи паҳлавон

چنان چون بود بچهٔ پهلوان

Чунин гуфт мари ҷуфтро нараҳ шер

چنین گفت مر جفت را نره شیر

Ки фарзанди мо гар набошад далер

که فرزند ما گر نباشد دلیر

Бабрем аз ӯ меҳру пайванди пок

ببریم از او مهر و پیوند پاک

Падараши оби дарё буд моам хок

پدرش آب دریا بود مام خاک

Валикини ту эй пӯри чираи сухан

ولیکن تو ای پور چیره سخن

Забон бар ниё бар кушода макун

زبان بر نیا بر گشاده مکن

Ки ӯ кордидсту донотрст

که او کاردیدست و داناترست

Бар ин лашкар номвар меҳтараст

بر این لشکر نامور مهترست

Касе кӯ буд судаи корзор

کسی کو بود سودهٔ کارزار

Набояд ба ҳар кораши омӯзгор

نباید به هر کارش آموزگار

Саворони могар ба бор андаранд

سواران ما گر به بار اندرند

На таркон ба ранг ва нигор андаранд

نه ترکان به رنگ و نگار اندرند

Ҳама шӯрбахтанду баргаштаи сар

همه شوربختند و برگشته سر

Ҳамаи дидаи пурхӯну хастаи ҷигар

همه دیده پرخون و خسته جگر

Ҳаме хоҳад ин боби корозмоӣ

همی خواهد این باب کارآزمای

Ки таркон ба ҷанги андари оранди пой

که ترکان به جنگ اندر آرند پای

Пас пушташон давр монад зи кӯҳ

پس پشتشان دور ماند ز کوه

Баради лашкари кӣнаи вари ҳамгуруҳ

برد لشکر کینه‌ور همگروه

Бибинӣ ту гўполи Гӯдарз ро

ببینی تو گوپال گودرز را

Ки чун брнўрдди ҳамеи марз ро

که چون برنوردد همی مرز را

Ва дигари куҷои зи ахтари неку бад

و دیگر کجا ز اختر نیک و بد

Ҳамеи гардиши чархро башмурд

همی گردش چرخ را بشمرد

Чу пеш ояд он рӯзгор баӣ

چو پیش آید آن روزگار بهی

Кунад рӯй гетии зи таркони тиҳӣ

کند روی گیتی ز ترکان تهی

Чунин гуфт бежан ба пеши падар

چنین گفت بیژن به پیش پدر

Ки эй паҳлавони ҷаҳони сар ба сар

که ای پهلوان جهان سر به سر

Хуҷастаи ниёро гар инаст рой

خجسته نیا را گر اینست رای

Сазад гар надорем рӯмии қабоӣ

سزد گر نداریم رومی قبای

Шавам ҷавшан ва худ берун кунам

شوم جوشن و خود بیرون کنم

Ба май рӯй пажмурда глглўн кунам

به می روی پژمرده گلگلون کنم

Чу оем ҷаҳони паҳлавонро ба кор

چو آیم جهان پهلوان را به کار

Биёями камарбастаи корзор

بیایم کمربستهٔ کارزار