Вази он лашкари тарки ҳумони далер

وز آن لشکر ترک هومان دلیر

Ба пеш бародар биёмад чу шер

به پیش برادر بیامد چو شیر

Ки эй паҳлавони ради афросйоб

که ای پهلوان رد افراسیاب

Гирифт андари ин дашти моро шитоб

گرفت اندر این دشت ما را شتاب

Ба ҳафтум фароз омад ин рӯзгор

به هفتم فراز آمد این روزگار

Миёни баста дар ҷанги чандини савор

میان بسته در جنگ چندین سوار

Аз оҳани миёни судау дили зи кин

از آهن میان سوده و دل ز کین

Ниҳодаи ду дида ба Эрони замин

نهاده دو دیده به ایران زمین

Чаҳ дорӣ ба рӯй андар оварда рӯй

چه داری به روی اندر آورده روی

Чаҳ андешаи дорӣ ба дил дар бигӯӣ

چه اندیشه داری به دل در بگوی

?герат рой ҷангаст ҷанги озмоӣ

گرت رای جنگست جنگ آزمای

Варати рой баргаштан эдар мапоӣ

ورت رای برگشتن ایدر مپای

Ки нангаст аз ин бар ту эй паҳлавон

که ننگست از این بر تو ای پهلوان

Бад-ӣни кори хнднди перу ҷавон

بدین کار خندند پیر و جوان

Ҳамон лашкараст ин ки аз мо баҷанг

همان لشکرست این که از ما بجنگ

Бирафтанду рафтаи з рӯй обу ранг

برفتند و رفته ز روی آب و رنگ

Каз эшон ҳамаи рзмгаҳи кушта буд

کز ایشان همه رزمگه کشته بود

Замини сар ба сар равад хӯн гашта буд

زمین سر به سر رود خون گشته بود

На зини номдорони саворӣ кам аст

نه زین نامداران سواری کم است

На он дӯдаро паҳлавон рустам аст

نه آن دوده را پهلوان رستم است

?герат орзӯ нест хӯни рехтан

گرت آرزو نیست خون ریختن

Нахоҳӣ ҳамеи лашкар ангехтан

نخواهی همی لشکر انگیختن

зи ҷанги оварон лашкарӣ баргузин

ز جنگ‌آوران لشکری برگزین

Ба ман даҳ ту бингар кунун разму кин

به من ده تو بنگر کنون رزم و کین

Чу бишунид перони зи ҳумони сухан

چو بشنید پیران ز هومان سخن

Бадв гуфт мштоб ва тундӣ макун

بدو گفت مشتاب و تندی مکن

Бидон эй бародар ки ин рзмхўоаҳ

بدان ای برادر که این رزمخواه

Ки омад чунин пеши мо бо сипоҳ

که آمد چنین پیش ما با سپاه

Гузин бузургон Кайхусраваст

گزین بزرگان کیخسروست

Сари номдорон ҳар паҳлуаст

سر نامداران هر پهلوست

Яке онки Кайхусрав аз шоҳи ман

یکی آنک کیخسرو از شاه من

Бадви сари фарозад ба ҳар анҷуман

بدو سر فرازد به هر انجمن

Ва дигар ки аз паҳлавонони шоҳ

و دیگر که از پهلوانان شاه

Надонам чу Гӯдарзи касро ба ҷоҳ

ندانم چو گودرز کس را به جاه

Ба гардани фарозӣу мардонагӣ

به گردن‌فرازی و مردانگی

Ба рои ҳшиўору фарзонагӣ

به رای هشیوار و فرزانگی

Се дигар ки пурдоғ дорад ҷигар

سه دیگر که پرداغ دارد جگر

Пар аз хӯни дил аз дарди чандон писар

پر از خون دل از درد چندان پسر

Ки аз тани саронишони ҷудо монда ем

که از تن سرانشان جدا مانده‌ایم

Заминро ба хӯн гирд биншонада ем

زمین را به خون گرد بنشانده‌ایم

Кунун то ба таниши андаруни ҷон буд

کنون تا به تنش اندرون جان بود

Бар ин кӣна чун мори печон буд

بر این کینه چون مار پیچان بود

Чаҳорум ки лашкари миёни ду кӯҳ

چهارم که لشکر میان دو کوه

Фурӯд оваредаст ва карда гуруҳ

فرود آوریدست و کرده گروه

з ҳар сӯ ки пўиии бадв роҳ нест

ز هر سو که پویی بدو راه نیست

Брондиши кини ранҷ кӯтоҳ нест

براندیش کین رنج کوتاه نیست

Бакӯшед бояд бидон то магар

بکوشید باید بدان تا مگر

Аз он кӯҳ поя бароранд сар

از آن کوه‌پایه برآرند سر

Магар монда гирданд ва сустӣ кунанд

مگر مانده گردند و سستی کنند

Ба ҷанги андарун пишдстӣ кунанд

به جنگ اندرون پیشدستی کنند

Чу аз кӯҳ берун кунад лашкараш

چو از کوه بیرون کند لشکرش

Яке тирборон кунам бар сараш

یکی تیرباران کنم بر سرش

Чу девори гирди андари оремашон

چو دیوار گرد اندر آریمشان

Чу шери жён дар бар оремашон

چو شیر ژیان در بر آریمشان

Бар эшон бигардади ҳамаи коми мо

بر ایشان بگردد همه کام ما

Барояд ба хуршед бар номи мо

برآید به خورشید بر نام ما

Ту пушти сипоҳӣу солори шоҳ

تو پشت سپاهی و سالار شاه

Бароварда аз чархи гардони кулоҳ

برآورده از چرخ گردان کلاه

Касе кӯ ба номи баландаши ниёз

کسی کو به نام بلندش نیاز

Набошад чаҳ гардад ҳамеи гирди оз

نباشد چه گردد همی گرد آز

Ва дигар ки аз номдорони ҷанг

و دیگر که از نامداران جنگ

Наёяд касе назд мо бе диранг

نیاید کسی نزد ما بی‌درنگ

зи гардон касеро ки беном тар

ز گردان کسی را که بی‌نام‌تر

зи ҷанги саворон беором тар

ز جنگ سواران بی‌آرام‌تر

з лашкар фиристад ба пешати бкин

ز لشکر فرستد به پیشت بکین

Агар брнўрдӣ бар ӯ бар замин

اگر برنوردی بر او بر زمین

Турои ном аз он брнёиди баланд

ترا نام از آن برنیاید بلند

Ба эрониён низ ноед газанд

به ایرانیان نیز ناید گزند

Вагар бар ту бар даст ёбад ба хӯн

وگر بر تو بر دست یابد به خون

Шаванд ин далерони таркони забун

شوند این دلیران ترکان زبون

Нигаҳ кард ҳумон ба гуфтори ӯй

نگه کرد هومان به گفتار اوی

Ҳаме хира донист пайкори ӯй

همی خیره دانست پیکار اوی

Чунин дод посух каз Эрони савор

چنین داد پاسخ کز ایران سوار

Набошад ки бо ман кунад корзор

نباشد که با من کند کارزار

Турои худ ҳамин меҳрбонӣаст хуй

ترا خود همین مهربانیست خوی

Маро корзор омадаст орзӯӣ

مرا کارزار آمدست آرزوی

Вагар кат ба кин ҷустан оҳанг нест

وگر کت به کین جستن آهنگ نیست

Ба дилати андаруни оташ ҷанг нест

به دلت اندرون آتش جنگ نیست

Кунам онч бояд бад-ӣни размгоҳ

کنم آنچ باید بدین رزمگاه

Намоями ҳунарҳо ба Эрони сипоҳ

نمایم هنرها به ایران سپاه

Шавам чармаи гомзн зин кунам

شوم چرمهٔ گامزن زین کنم

Сипедаи дмон ҷустан кин кунам

سپیده دمان جستن کین کنم