Хабар шуд ба бежан ки ҳумон чу шер

خبر شد به بیژن که هومان چو شیر

Ба пеши ниёӣ ту омад далер

به پیش نیای تو آمد دلیر

Чу бишунид бежан барошуфт сахт

چو بشنید بیژن برآشفت سخت

Ба хашм омад он шери панҷаи зи бахт

به خشم آمد آن شیر‌پنجه ز بخت

Бифармуд то барниҳоданд зин

بفرمود تا برنهادند زین

Бар он пели тани дизаҳи дурбин

بر آن پیل‌تن دیزهٔ دوربین

Бапушед рӯмии зираи ҷанг ро

بپوشید رومی‌زره جنگ را

Яке танг барбаст шбрнг ро

یکی تنگ بربست شبرنگ را

Ба пеш падар шуд пар аз кимиё

به پیش پدر شد پر از کیمیا

Сухан гуфт бо ӯ зи баҳри ниё

سخن گفت با او ز بهر نیا

Чунин гуфт мари Гевро к-эии падар

چنین گفت مر گیو را کای پدر

Бигуфтам турои ман ҳама дар ба дар

بگفتم ترا من همه در به در

Ки Гӯдарзро ҳуши камтар шудаи сет

که گودرز را هوش کمتر شده‌ست

Ба ойин набинӣ ки дигар шудаи сет

به آیین نبینی که دیگر شده‌ست

Дилаши пар наҳифасту пурхӯни ҷигар

دلش پر نهیب است و پرخون جگر

зи тимору зи дарди чандон писар

ز تیمار و ز درد چندان پسر

Ки аз тани саронишон ҷудо карда дид

که از تن سرانشان جدا کرده‌دید

Бидон рзмгаҳ ҷумла афганда дид

بدان رزمگه جمله افگنده‌دید

Нишони онк туркӣ биёмад далер

نشان آنک ترکی بیامد دلیر

Миёни далерон ба кирдори шер

میان دلیران به کردار شیر

Ба пеш ниё рафт найза ба даст

به پیش نیا رفت نیزه به دست

Ҳаме бар хурӯшед бар сони маст

همی بر خروشید بر سان مست

Чунон бад каз ин лашкари номдор

چنان بد کز این لشکر نامدار

Саворӣ набӯд аз дар корзор

سواری نبود از در کارزار

Ки ӯро ба найзаи броФрохтӣ

که او را به نیزه برافراختی

Чу бар бобизан мурғ бар сохтӣ

چو بر بابزن مرغ بر ساختی

Ту эй меҳрбони боб бисёр ҳуш

تو ای مهربان باب بسیار‌هوش

Ду китфам ба дръ Сиёвуш бапуш

دو کتفم به درع سیاوش بپوش

Нишоед ҷуз аз ман ки созами набард

نشاید جز از من که سازم نبرد

Бидон то барорам зи мардяши гирд

بدان تا برآرم ز مردیش گرد

Бадв гуфт Гев эй писари ҳуши дор

بدو گفت گیو ای پسر هوش دار

Ба гуфтори ман сар ба сари гӯши дор

به گفتار من سر به سر گوش دار

Туро гуфта будам ки тундӣ макун

ترا گفته بودم که تندی مکن

зи Гӯдарз бар бад магардон сухан

ز گودرز بر بد مگردان سخن

Ки ӯ кори дидаи сету донотрст

که او کار دیده‌ست و داناترست

Бад-ӣни лашкар номвар меҳтараст

بدین لشکر نامور مهترست

Саворони ҷангӣ ба пеш андаранд

سواران جنگی به پیش اندرند

Ки бар кӣнаи гуҳи пелро бшкрнд

که بر کینه‌گه پیل را بشکرند

Нафармуд бо ӯ касеро набард

نفرمود با او کسی را نبرد

Ҷавонии магари мари туро хира кард ?

جوانی مگر مر ترا خیره کرد؟

Ки гардани бад-ӣни сони броФрохтӣ

که گردن بدین سان برافراختی

Бад-ӣни орзӯи пеши ман тохтӣ

بدین آرزو پیش من تاختی

Ним ман бад-ӣни кори ҳамдостон

نیم من بدین کار همداستان

Мазан низ пешами чунин достон

مزن نیز پیشم چنین داستان

Бадв гуфт бежан кигар коми ман

بدو گفت بیژن که گر کام من

Наҷӯӣ нахоҳӣ магари номи ман

نجویی نخواهی مگر نام من

Шавам пеши солори бастаи камар

شوم پیش سالار بسته‌کمر

Занами даст бар ҷанги ҳумон ба бар

زنم دست بر جنگ هومان به بر

Вази онҷои бузади асбу бргошт рӯй

وز آنجا بزد اسب و برگاشت روی

Ба наздик Гӯдарз шуд пўии пўӣ

به نزدیک گودرز شد پوی پوی

Ситоиши кунони пеш ӯ шуд ба дард

ستایش‌کنان پیش او شد به درد

Ҳам ин достони сар ба сар ёд кард

هم این داستان سر به سر یاد کرد

Ки эй паҳлавони ҷаҳондори шоҳ

که ای پهلوان جهاندار شاه

Шносоӣ ҳар кору зебои гоҳ

شناسای هر کار و زیبای گاه

Шигифтии ҳамеи байнам аз ту яке

شگفتی همی‌بینم از تو یکی

Вагар чанд ҳастам ба ҳуши андакӣ

وگر چند هستم به هوش اندکی

Каз ин рзмгаҳи бӯстони сохтӣ

کز این رزمگه بوستان ساختی

Дил аз кин таркон бипардохтӣ

دل از کین ترکان بپرداختی

Шигифтитар онк аз миёни сипоҳ

شگفتی‌تر آنک از میان سپاه

Яке тарки бадбахт гум карда роҳ

یکی ترک بدبخت گم‌کرده راه

Биёмад ки яздони некии куниш

بیامد که یزدان نیکی‌کنش

Ҳамеи бади сголид бо бади таниш

همی بد سگالید با بد تنش

Биоварадаш аз пеши турони сипоҳ

بیاوردش از پیش توران سپاه

Бидон то ба даст ту гардад табоҳ

بدان تا به دست تو گردد تباه

Ба доми омадаи гурги бргоштӣ

به دام آمده گرگ برگاشتی

Надонам каз ин худ чаҳ пиндоштӣ

ندانم کز این خود چه پنداشتی

Ту доне кигар хӯн ӯ бе диранг

تو دانی که گر خون او بی‌درنگ

Бирезанд перон наёяд ба ҷанг

بریزند پیران نیاید به جنگ

Мапиндор кови кӣна беш оварад

مپندار کاو کینه بیش آورد

Сипаҳро бар ин дашт пеш оварад

سپه را بر این دشت پیش آورد

Ман инак ба хӯни чангро шаста ам

من اینک به خون چنگ را شسته‌ام

Ҳамон ҷанг ӯро камар баста ам

همان جنگ او را کمر بسته‌ام

Чу дастур бошад марои паҳлавон

چو دستور باشد مرا پهلوان

Шавам пеш ӯ чун ҳужабри дмон

شوم پیش او چون هژبر دمان

Бифармоед акнӯн сипаҳбад ба Гев

بفرماید اکنون سپهبد به گیو

Магари кони силеҳи Сиёвуши ню

مگر کان سلیح سیاووش نیو

Диҳад мари марои худу рӯмии зира

دهد مر مرا خود و رومی‌زره

зи банди зираи бргшоиди гиреҳ

ز بند زره برگشاید گره

Чу бишунид Гӯдарзи гуфтори ӯй

چو بشنید گودرز گفتار اوی

Бидид он дилу рои ҳушёри ӯй

بدید آن دل و رای هشیار اوی

зи шодӣ бар ӯ офарин кард сахт

ز شادی بر او آفرین کرد سخت

Ки аз ту мгрдоди ҷовиди бахт

که از تو مگرداد جاوید بخت

Ту то барнишастӣ ба зини паланг

تو تا برنشستی به زین پلنگ

Наҳанг аз дам осуду шерони зи ҷанг

نهنگ از دم آسود و شیران ز جنگ

Ба ҳар корзори андари оеи далер

به هر کارزار اندر آیی دلیر

Ба ҳар ҷанг пирӯз бошӣ чу шер

به هر جنگ پیروز باشی چو شیر

Нигаҳ кун ки бо ӯ ба овардгоҳ

نگه کن که با او به آوردگاه

Туоне шудан зон пас оварад хоҳ

توانی شدن زان پس آورد خواه

Ки ҳумони яке бдкнш римн аст

که هومان یکی بدکنش ریمن است

Ба овараду ҷанг ӯ чу оҳрмн аст

به آورد و جنگ او چو آهرمن است

Ҷавонӣ ва ногашта бар сари сипеҳр

جوانی و ناگشته بر سر سپهر

Надории ҳаме бар тани хеши меҳр

نداری همی بر تن خویش مهر

Бимон то яке разми дидаи ҳужабр

بمان تا یکی رزم دیده هژبر

Фиристам ба ҷангаш ба кирдори абр

فرستم به جنگش به کردار ابر

Бар ӯ тирборон кунад чун тагарг

بر او تیرباران کند چون تگرگ

Ба сар бар бдўздши пӯлоди трг

به سر بر بدوزدش پولاد ترگ

Бадв гуфт бежан ки эй паҳлавон

بدو گفت بیژن که ای پهلوان

Ҳунарманд бошад далеру ҷавон

هنرمند باشد دلیر و جوان

Маро гар бидидӣ ба разми фурӯд

مرا گر بدیدی به رزم فرود

зи сари боз бояд кунун озмуд

ز سر باز باید کنون آزمود

Ба ҷанги пшн бар навиштам замин

به جنگ پشن بر نوشتم زمین

Набинад касе пушти ман рӯзи кин

نبیند کسی پشت من روز کین

Марои зиндагонӣ на андар хураст

مرا زندگانی نه اندر خورست

Гар аз дигаронам ҳунар камтараст

گر از دیگرانم هنر کمترست

Вагар боздории марои зини сухан

وگر بازداری مرا زین سخن

Бидон рӯй коҳнг ҳумон макун

بدان روی کآهنگ هومان مکن

Бинолам ман аз паҳлавони пеши шоҳ

بنالم من از پهلوان پیش شاه

Нахоҳам камар зон сипас на кулоҳ

نخواهم کمر زان سپس نه کلاه

Бихандед Гӯдарз ва зу шод шуд

بخندید گودرز و زو شاد شد

Ба сони яке сарв озод шуд

به سان یکی سرو آزاد شد

Бадв гуфт неки ахтару бахти Гев

بدو گفت نیک اختر و بخت گیو

Ки фарзанд бинад ҳаме чун ту ню

که فرزند بیند همی چون تو نیو

Ту то чангро боз кардӣ ба ҷанг

تو تا چنگ را باز کردی به جنگ

Форуманд аз ҷанги чанги паланг

فروماند از جنگ چنگ پلنگ

Туро додам ин разми ҳумон кунун

ترا دادم این رزم هومان کنون

Магари бахти некат буд раҳнамӯн

مگر بخت نیکت بود رهنمون

Гар ин аҳриманро ба дасти ту ҳуш

گر این اهرمن را به دست تو هوش

Барояд ба фармон яздон бакӯш

برآید به فرمان یزدان بکوش

Ба номи ҷаҳондори яздони мо

به نام جهاندار یزدان ما

Ба пирӯзии шоҳу гардони мо

به پیروزی شاه و گردان ما

Бигӯям кунун Гевро кони зира

بگویم کنون گیو را کان زره

Ки бежан ҳаме хоҳад ӯро бидиҳ

که بیژن همی‌خواهد او را بده

Гар аиднк пирӯз бошӣ бар ӯй

گر ایدونک پیروز باشی بر اوی

Турои бештар назд ман обрӯӣ

ترا بیشتر نزد من آبروی

зи Фарҳод ва Геват барорам ба ҷоҳ

ز فرهاد و گیوت برآرم به جاه

Ба ганҷу сипоҳ ва ба тахту кулоҳ

به گنج و سپاه و به تخت و کلاه

Бигуфт ин сухан бо набераи ниё

بگفت این سخن با نبیره نیا

Набераи пар аз банду пари кимиё

نبیره پر از بند و پر کیمیا

Пиёда шуд аз асб ва рӯй замин

پیاده شد از اسب و روی زمین

Бабўсед ва бар боб кард офарин

ببوسید و بر باب کرد آفرین

Бихонад он замони Гевро паҳлавон

بخواند آن زمان گیو را پهلوان

Сухан гуфт бо ӯ зи баҳри ҷавон

سخن گفت با او ز بهر جوان

Вази он хусравонеи зира ёд кард

وز آن خسروانی زره یاد کرد

Куҷои хости бежани зи баҳри набард

کجا خواست بیژن ز بهر نبرد

Чунин дод посухи падарро писар

چنین داد پاسخ پدر را پسر

Ки эй паҳлавони ҷаҳони сар ба сар

که ای پهلوان جهان سر به سر

Марои ҳушу ҷону ҷаҳон ин якеаст

مرا هوش و جان و جهان این یکیست

Ба чашмами чунин ҷон ӯ хор нест

به چشمم چنین جان او خوار نیست

Бадв гуфт Гӯдарзи к-эии меҳрбон

بدو گفت گودرز کای مهربان

Ҷузи ин барад бояд ба вай бар гумон

جز این برد باید به وی بر گمان

Ки ҳар чанд бежан ҷавонасту нав

که هر چند بیژن جوانست و نو

Ба ҳар кор дорад хиради пешрав

به هر کار دارد خرد پیشرو

Ва дигар ки ин ҷои кин ҷустан аст

و دیگر که این جای کین جستن است

Ҷаҳонро зи оҳрмнон шустан аст

جهان را ز آهرمنان شستن است

Ба кини Сиёвуш ба фармони шоҳ

به کین سیاوش به فرمان شاه

Нишоед ба пайванд кардани нигоҳ

نشاید به پیوند کردن نگاه

Вагар борад аз абри пӯлоди теғ

و گر بارد از ابر پولاد تیغ

Нишоед ки дорем мо ҷони дареғ

نشاید که داریم ما جان دریغ

Нишоед шикастани дилашро ба ҷанг

نشاید شکستن دلش را به جنگ

Бпўшиднши ҷомаи ному нанг

بپوشیدنش جامهٔ نام و ننگ

Ки чун коҳилӣ пеша гирад ҷавон

که چون کاهلی پیشه گیرد جوان

Бимонад маниши пасту тираи равон

بماند منش پست و تیره روان

Чу посух чунин ёфт чора набӯд

چو پاسخ چنین یافت چاره نبود

Яке бо писар низ банд озмуд

یکی با پسر نیز بند آزمود

Ба Гӯдарз гуфт эй ҷаҳони паҳлавон

به گودرز گفت ای جهان‌پهلوان

Ба ҷое ки пайкори хезад ба ҷон

به جایی که پیکار خیزد به جان

Марои худ шаб ва рӯз кораст пеш

مرا خود شب و روز کارست پیش

Чаро дод бояд марои ҷони хеш

چرا داد باید مرا جان خویش

На фарзанд бояд на ганҷу сипоҳ

نه فرزند باید نه گنج و سپاه

На озарми солору фармони шоҳ

نه آزرم سالار و فرمان شاه

Агар ҷанг ҷӯяд силеҳаш куҷост ?

اگر جنگ جوید سلیحش کجاست؟

Зира дорад аз ман чаҳ боядаш хост

زره دارد از من چه بایدش خواست

Чунин гуфт пеши падари рзмсоз

چنین گفت پیش پدر رزمساز

Ки моро ба дръ ту ноед ниёз

که ما را به درع تو ناید نیاز

Бар онӣ ки андари ҷаҳони сар ба сар

بر آنی که اندر جهان سر به سر

Ба дръи ту ҷӯянди мардони ҳунар

به درع تو جویند مردان هنر

Чу дръ Сиёвуш набошад ба ҷанг

چو درع سیاوش نباشد به جنگ

Наҷӯянд гарданкашони ному нанг

نجویند گردنکشان نام و ننگ

Барангехти асб аз миёни сипоҳ

برانگیخت اسب از میان سپاه

Ки ояд зи лашкар ба овардгоҳ

که آید ز لشکر به آوردگاه

Чу аз пеш Гӯдарз шуд нопадид

چو از پیش گودرز شد ناپدید

Дили Геви зи андӯҳ ӯ ?бардамӣад

دل گیو ز اندوه او بردمید

Пушаймон шуд аз дарди дил хӯн гирист

پشیمان شد از درد دل خون گریست

Нигар то ғаму меҳр фарзанд чист

نگر تا غم و مهر فرزند چیست

Яке босмон барфарозед сар

یکی بآسمان برفرازید سر

Пар аз хӯни дил аз дарди хастаи ҷигар

پر از خون دل از درد خسته جگر

Ба додар гуфт ар ҷаҳони доварӣ

به دادار گفت ار جهان‌داوری

Яке сӯии ин хастаи дили бенгарӣ

یکی سوی این خسته‌دل بنگری

Насӯзӣ ту аз ҷони бежани дилам

نسوزی تو از جان بیژن دلم

Ки зи оби мижа то дили андари гулам

که ز آب مژه تا دل اندر گلم

Ба ман бози бахшиши ту эй кирдигор

به من باز بخشش تو ای کردگار

Бигардон зи ҷонаши бади рӯзгор

بگردان ز جانش بد روزگار

Биёмад пурандешаи дили паҳлавон

بیامد پراندیشه دل پهلوان

Пар аз хӯни дил аз баҳри рафтаи ҷавон

پر از خون دل از بهر رفته جوان

Ба дил гуфт хираи бёзрдмш

به دل گفت خیره بیازردمش

Чаро хостаи пеши ноўрдмш

چرا خواسته پیش ناوردمش

Гар ӯро зи ҳумон бад ояд ба сар

گر او را ز هومان بد آید به سر

Чаҳ бояд марои дръу теғу камар

چه باید مرا درع و تیغ و کمر

Бимонами пар аз ҳасрату дарду хашм

بمانم پر از حسرت و درد و خشم

Пар аз орзӯи дили пар аз оби чашм

پر از آرزو دل پر از آب چشم

Вази онҷои дмони ҳам ба кирдори гирд

وز آنجا دمان هم به کردار گرد

Ба пеш писар шуд ба ҷои набард

به پیش پسر شد به جای نبرد

Бадв гуфт моро чаҳ дорӣ ба танг

بدو گفت ما را چه داری به تنگ

Ҳамеи тезии оре ба ҷои диранг

همی تیزی آری به جای درنگ

Сияҳи мори чандон дамади рӯзи ҷанг

سیه مار چندان دمد روز جنگ

Ки аз жарф дарё барояд наҳанг

که از ژرف دریا برآید نهنگ

ДрФшидни моҳи чандон буд

درفشیدن ماه چندان بود

Ки хуршеди тобандаи пинҳон буд

که خورشید تابنده پنهان بود

Кунун сӯии ҳумони шитобии ҳаме

کنون سوی هومان شتابی همی

зи фармони ман сар битобӣ ҳаме

ز فرمان من سر بتابی همی

Чунин баргузинӣ ҳамеи рои хеш

چنین برگزینی همی رای خویش

Ндонӣ ки чун оядат кори пеш

ندانی که چون آیدت کار پیش

Бадв гуфт бежан ки эй нюи боб

بدو گفت بیژن که ای نیو باب

Дили ман зи кини Сиёвуши мтоб

دل من ز کین سیاوش متاب

Ки ҳумон на аз рӯй ваз оҳан аст

که هومان نه از روی وز آهن است

На пели жён ва на оҳрмн аст

نه پیل ژیان و نه آهرمن است

Яке мард ҷангаст ва ман ҷангҷӯӣ

یکی مرد جنگ است و من جنگجوی

Аз ӯ барнатобам ба бахти ту рӯй

از او برنتابم به بخت تو روی

Навиштаи магар бар серум дигараст

نوشته مگر بر سرم دیگرست

Замона ба даст ҷаҳон довараст

زمانه به دست جهان‌داورست

Агар бӯданӣ буд дилро ба ғам

اگر بودنی بود دل را به غم

Сазадгар надорӣ набошӣ дижам

سزد گر نداری نباشی دژم

Чу бишунид гуфтори пӯри далер

چو بشنید گفتار پور دلیر

Миёни бастаи ҷанг бар сони шер

میان بستهٔ جنگ بر سان شیر

Фрўдомд аз дизаҳи роҳҷўӣ

فرودآمد از دیزهٔ راهجوی

Сипар доду дръи Сиёвуши бадавӣ

سپر داد و درع سیاوش بدوی

Бадв гуфтгар корзорат ҳавост

بدو گفت گر کارزارت هواست

Чунин бар хиради коми ту подшост

چنین بر خرد کام تو پادشاست

Бар ин бораи гомзни брншин

بر این بارهٔ گامزن برنشین

Ки зери ту андари навардади замин

که زیر تو اندر نوردد زمین

Силеҳами ҳмидўн ба кор оядат

سلیحم همیدون به کار آیدت

Чу бо аҳриман корзор оядат

چو با اهرمن کارزار آیدت

Чу асб падар дид бар пои пеш

چو اسب پدر دید بر پای پیش

Чу бод андар омад зи болои хеш

چو باد اندر آمد ز بالای خویش

Бар он бора хусравӣ барнишаст

بر آن بارهٔ خسروی برنشست

Камари баст ва бигирифт гурзаш ба даст

کمر بست و بگرفت گرزش به دست

Яке тарҷумонро з лашкар биҷуст

یکی ترجمان را ز لشکر بجست

Ки гуфтори таркони бидонади дуруст

که گفتار ترکان بداند درست

Биёмад ба сони ҳужабри жён

بیامد به سان هژبر ژیان

Ба кини Сиёвуши бастаи миён

به کین سیاووش بسته میان

Чу бежан ба наздик ҳумон расед

چو بیژن به نزدیک هومان رسید

Яке оҳанӣни кӯҳ пӯшида дид

یکی آهنین کوه پوشیده دید

зи ҷавшани ҳамаи дашти равшан шуда

ز جوشن همه دشت روشن شده

Яке пел дар зери ҷавшан шуда

یکی پیل در زیر جوشن شده

Аз он пас бифармуд то тарҷумон

از آن پس بفرمود تا ترجمان

Яке бонги барзад бар он бадгумон

یکی بانگ برزد بر آن بدگمان

Кигар ҷанги ҷӯӣ яке бозгард

که گر جنگ جویی یکی بازگرد

Ки бежани ҳаме бо ту ҷӯяд набард

که بیژن همی با تو جوید نبرد

Ҳаме гуяд эй разми дидаи савор

همی‌گوید ای رزم‌دیده سوار

Чаҳ пӯёнии асби андари ин марғзор ?

چه پویانی اسب اندر این مرغزار؟

Каз афросйоб андар оядат бад

کز افراسیاب اندر آیدت بد

зи турони замин бар ту нафрин сазад

ز توران زمین بر تو نفرین سزد

Ба кӣна пай афгандау бдхўӣ

به کینه پی‌افگنده و بدخوی

зи таркони гунаҳкортар каси тӯй

ز ترکان گنهکارتر کس توی

Аннани бозкши зи ин тгоўри ҳиўн

عنان بازکش ز این تگاور هیون

Кат акнӯн з кӣна Биҷӯшед хӯн

کت اکنون ز کینه بجوشید خون

Яке баргузин ҷойгоҳи набард

یکی برگزین جایگاه نبرد

Ба дашт ва дару кӯҳ бо ман бигард

به دشت و در و کوه با من بگرد

Вагар дар миёни ду равияи сипоҳ

وگر در میان دو رویه سپاه

Бигардӣ ба лоф аз паии ному ҷоҳ

بگردی به لاف از پی نام و جاه

Куҷои душман ва дӯст бинад туро

کجا دشمن و دوست بیند ترا

Дил акнӯн куҷо баргузинад туро

دل اکنون کجا برگزیند ترا

Чу бишунид ҳумон бадв гуфт зиҳ

چو بشنید هومان بدو گفت زه

Зираро ба кинами ту бастии гиреҳ

زره را به کینم تو بستی گره

зи яздони сипос ва бадвем паноҳ

ز یزدان سپاس و بدویم پناه

Кат оварад пешами бад-ӣни размгоҳ

کت آورد پیشم بدین رزمگاه

Ба лашкар бар он сони Фрстмти боз

به لشکر بر آن سان فرستمت باز

Ки Гев аз ту монад ба гарму гудоз

که گیو از تو ماند به گرم و گداز

Саратро зи тани даври монам на дайр

سرت را ز تن دور مانم نه دیر

Чунон каз таборати фаровони далер

چنان کز تبارت فراوان دلیر

Чаҳ судаст комд ба наздики шаб

چه سودست کآمد به نزدیک شب

Рӯ акнӯн ба зинҳори торики шаб

رو اکنون به زنهار تاریک شب

Ман акнӯн яке боз лашгар шавам

من اکنون یکی باز لشگر شوم

Ба шабгири наздик меҳтар шавам

به شبگیر نزدیک مهتر شوم

Взонҷои дмони гардани афрохта

وزآنجا دمان گردن افراخته

Биёями набарди турои сохта

بیایم نبرد ترا ساخته

Чунин посух оварад бежан ки шӯ

چنین پاسخ آورد بیژن که شو

Пасти боду оҳрмнти пешрав

پست باد و آهرمنت پیشرو

Ҳамаи душманони сар ба сари куштаи бод

همه دشمنان سر به سر کشته باد

Гар овора аз ҷанги баргаштаи бод

گر آواره از جنگ برگشته باد

Чу фардои биёе ба овардгоҳ

چو فردا بیایی به آوردگاه

Набинад туро низ шоҳу сипоҳ

نبیند ترا نیز شاه و سپاه

Саратро чунон даври монами зи пой

سرت را چنان دور مانم ز پای

Казон пас ба лашкар наёядат рой

کزان پس به لشکر نیایدت رای