Чу хуршеди тобони зи гунбади бгшт

چو خورشید تابان ز گنبد بگشت

Харидори бозор ӯ дар гузашт

خریدار بازار او در گذشت

Ду хоҳараши рафтанди зи айвон ба кӯй

دو خواهرش رفتند ز ایوان به کوی

Ғаривон ва бар кФтҳо бар сабуӣ

غریوان و بر کفتها بر سبوی

Ба наздик Исфандиёр омаданд

به نزدیک اسفندیار آمدند

Ду дидатар ва хоксор омаданд

دو دیده‌تر و خاکسار آمدند

Чу Исфандиёри он шигифтӣ бидид

چو اسفندیار آن شگفتی بدید

Ду рух кард аз хоҳарони нопадид

دو رخ کرد از خواهران ناپدید

Шуд аз кори эшон дилаши пари зи бим

شد از کار ایشان دلش پر ز بیم

Бапушед рухро ба зери гилӣм

بپوشید رخ را به زیر گلیم

Бирафтанд ҳар ду ба наздики ӯй

برفتند هر دو به نزدیک اوی

з хӯн барниҳода ба рух бар ду ҷӯй

ز خون برنهاده به رخ‌بر دو جوی

Ба хоҳиш гирифтанд бечорагон

به خواهش گرفتند بیچارگان

Барон номвари марди бозоргон

بران نامور مرد بازارگان

Бадв гуфт хоҳар ки эй сорўон

بدو گفت خواهر که ای ساروان

Нахуст аз куҷо ронадӣ корвон

نخست از کجا راندی کاروان

Ки рӯзу шубон бар ту фархундаи бод

که روز و شبان بر تو فرخنده باد

Ҳамаи меҳтарони пеши ту бандаи бод

همه مهتران پیش تو بنده باد

зи Эрону Гуштоспу Исфандиёр

ز ایران و گشتاسپ و اسفندیار

Чаҳ огоҳӣаст эй гӯи номдор

چه آگاهی است ای گو نامدار

Бад-ӣни сони ду духти яке подшо

بدین سان دو دخت یکی پادشا

Асирем дар дасти нопорсо

اسیریم در دست ناپارسا

Бараҳнаи сару пойу дӯши обкаш

برهنه سر و پای و دوش آبکش

Падари шодмони рӯзу шаби хуфтаи хуш

پدر شادمان روز و شب خفته خوش

Бараҳнаи давон бар сари анҷуман

برهنه دوان بر سر انجمن

Хунаки онки пӯшади танишро кафан

خنک آنک پوشد تنش را کفن

Бгриим чанде ба хунини сиришк

بگرییم چندی به خونین سرشک

Ту бошӣ бад-ӣни дарди моро пизишк

تو باشی بدین درد ما را پزشک

Гар огоҳят ҳаст аз шаҳри мо

گر آگاهیت هست از شهر ما

Барин бум тирёк шуд заҳри мо

برین بوم تریاک شد زهر ما

Яке бонги барзад ба зери гилӣм

یکی بانگ برزد به زیر گلیم

Ки ларзон шуданд он ду духтари зи бим

که لرزان شدند آن دو دختر ز بیم

Ки Исфандиёр аз буна худ мабод

که اسفندیار از بنه خود مباد

На он кас ба гетӣ казу кард ёд

نه آن کس به گیتی کزو کرد یاد

зи Гуштоспи он марди бидодгар

ز گشتاسپ آن مرد بیدادگر

Мубиноад чун ӯ кулоҳу камар

مبیناد چون او کلاه و کمر

Набинед коед фурӯшанда ам

نبینید کایدر فروشنده‌ام

зи баҳри хури хеш кӯшнда ам

ز بهر خور خویش کوشنده‌ام

Чу овоз бишунид фаррух ҳамЭй

چو آواز بشنید فرخ همای

Бидонаст ва омад дилаши бози ҷой

بدانست و آمد دلش باز جای

Чу хоҳар бидонаст овози ӯй

چو خواهر بدانست آواز اوی

Бапушед бар хештани рози ӯй

بپوشید بر خویشتن راز اوی

Чунон доғи дили пеш ӯ дар бимонад

چنان داغ دل پیش او در بماند

Сиришк аз ду дида ба рухи брФшонд

سرشک از دو دیده به رخ برفشاند

Ҳамаи ҷомаи чок ва ду поиш ба хок

همه جامه چاک و دو پایش به خاک

Аз арҷоспи ҷонаши пар аз биму бок

از ارجاسپ جانش پر از بیم و باک

Бидонаст ҷанговари поки рой

بدانست جنگاور پاک‌رای

Ки ӯро ҳамеи боздонд ҳамЭй

که او را همی بازداند همای

Сабк рӯй бикшоду дидаи пуроб

سبک روی بگشاد و دیده پرآب

Пар аз хӯни дилу чеҳра чун офтоб

پر از خون دل و چهره چون آفتاب

зи кор ҷаҳон монад андари шигифт

ز کار جهان ماند اندر شگفت

Дижами гашту лабро ба дандон гирифт

دژم گشت و لب را به دندان گرفت

Бадишон чунин гуфт кин рӯз чанд

بدیشان چنین گفت کاین روز چند

Бидоред ҳар ду лабонро ба банд

بدارید هر دو لبان را به بند

Ман эдар на аз баҳри ҷанги омадам

من ایدر نه از بهر جنگ آمدم

Ба ранҷ аз паии ному нанги омадам

به رنج از پی نام و ننگ آمدم

Касеро ки духтар буд обкаш

کسی را که دختر بود آبکش

Писар дар ғаму боб дар хоби хуш

پسر در غم و باب در خواب خوش

Падари осмони боду модари замин

پدر آسمان باد و مادر زمین

Нахонам барин рӯзгори офарин

نخوانم برین روزگار آفرین

Пас аз кулба бархест марди ҷавон

پس از کلبه برخاست مرد جوان

Ба наздик арҷосп омад давон

به نزدیک ارجاسپ آمد دوان

Бадв гуфт к-эии шоҳ фархунда бош

بدو گفت کای شاه فرخنده باش

Ҷаҳондор то ҷовдон зинда бош

جهاندار تا جاودان زنده باش

Яке жарфи дарёи дарин роҳ буд

یکی ژرف دریا درین راه بود

Ки бозоргон зон на огоҳ буд

که بازارگان زان نه آگاه بود

зи дарёи баромади яке кажи бод

ز دریا برآمد یکی کژ باد

Ки млоҳ гуфт он надорам ба ёд

که ملاح گفت آن ندارم به یاد

Ба киштии ҳамаи зору гирёни шудем

به کشتی همه زار و گریان شدیم

зи ҷону тани хеши бирёни шудем

ز جان و تن خویش بریان شدیم

Пазируфтам аз додгари як худоӣ

پذیرفتم از دادگر یک خدای

Ки гар ёбам аз бими дарёи рҳои

که گر یابم از بیم دریا رهای

Яке базми созам ба ҳар кишварӣ

یکی بزم سازم به هر کشوری

Ки бошад барон кишвари андари сиррӣ

که باشد بران کشور اندر سری

Бхўоҳндаҳи бахшам кам ва беш ро

بخواهنده بخشم کم و بیش را

Гиромӣ кунам марди дарвеш ро

گرامی کنم مرد درویش را

Кунун шоҳи моро гиромӣ кунад

کنون شاه ما را گرامی کند

Бад-ӣни хоҳиши имрӯз номӣ кунад

بدین خواهش امروز نامی کند

зи лашкари сарафрози гардон ки анд

ز لشکر سرافراز گردان که‌اند

Ба наздики шоҳи ҷаҳони арҷманд

به نزدیک شاه جهان ارجمند

Чунин сохтстм ки меҳмон кунам

چنین ساختستم که مهمان کنم

Вазин хоҳиши ороиш ҷон кунам

وزین خواهش آرایش جان کنم

Чу арҷосп бишунид зон шод шуд

چو ارجاسپ بشنید زان شاد شد

Сари марди нодони пар аз бод шуд

سر مرد نادان پر از باد شد

Бифармуд конкў гиромӣ тараст

بفرمود کانکو گرامی‌ترست

Вазин лашкари имрӯз номӣ тараст

وزین لشکر امروز نامی‌ترست

Ба айвони хрод меҳмон шаванд

به ایوان خراد مهمان شوند

Вагар май буд пок мисатон шаванд

وگر می بود پاک مستان شوند

Бадв гуфт шоҳои радои бхрдо

بدو گفت شاها ردا بخردا

Ҷаҳондор ва бар мӯбадони мўбдо

جهاندار و بر موبدان موبدا

Маро хона тангасту кохи баланд

مرا خانه تنگست و کاخ بلند

Барин бора диж шавем арҷманд

برین بارهٔ دژ شویم ارجمند

Дар меҳр моҳ омад оташ кунам

در مهر ماه آمد آتش کنم

Дили номдорон ба мехуш кунам

دل نامداران به می خوش کنم

Бадв гуфт зон роҳ рўкт ҳавост

بدو گفت زان راه روکت هواست

Ба кохи андаруни мизбони подшост

به کاخ اندرون میزبان پادشاست

Биёмад дмони паҳлавони шодком

بیامد دمان پهلوان شادکام

Фаровон баровард ҳизум ба бом

فراوان برآورد هیزم به بام

Бикуштанд аспон ва чанде барра

بکشتند اسپان و چندی بره

Кашиданд бар боми дижи яксара

کشیدند بر بام دژ یکسره

зи ҳизум ки бар бора диж кашид

ز هیزم که بر بارهٔ دژ کشید

Шуд аз дӯд рӯй ҳавои нопадид

شد از دود روی هوا ناپدید

намеоварад чун ҳарчи бад хӯрда шуд

می آورد چون هرچ بد خورده شد

Гсорндаҳ май варо барда шуд

گسارندهٔ می ورا برده شد

Ҳамаи номдорни рафтанди маст

همه نامدارن رفتند مست

зи мастии яке шохи наргис ба даст

ز مستی یکی شاخ نرگس به دست