Шаб омад яке оташӣ барфурӯхт

شب آمد یکی آتشی برفروخت

Ки туфаши ҳамеи осмонро бсухт

که تفش همی آسمان را بسوخت

Чу аз дидаи гуҳи дида бон бингаред

چو از دیده‌گه دیده‌بان بنگرید

Ба шаби оташу рӯз пурдӯд дид

به شب آتش و روز پردود دید

з ҷое ки бади шодмони бозгашт

ز جایی که بد شادمان بازگشت

Ту гуфтӣ ки бо боди ҳамбози гашт

تو گفتی که با باد همباز گشت

Чу аз роҳ назд пшўтн расед

چو از راه نزد پشوتن رسید

Бигуфт онч аз оташ ва дӯд дид

بگفت آنچ از آتش و دود دید

Пшўтн чунин гуфт каз пелу шер

پشوتن چنین گفت کز پیل و شیر

Ба танбал фузунаст марди далер

به تنبل فزونست مرد دلیر

Ки чашм бидон аз таниши даври бод

که چشم بدان از تنش دور باد

Ҳамаи рӯзгорон ӯ сури бод

همه روزگاران او سور باد

Бузад ноӣ рӯйину рўиинаҳи хам

بزد نای رویین و رویینه خم

Баромади з дар нолаи гоўдм

برآمد ز در نالهٔ گاودم

зи ҳомӯни сӯй диж биёмад сипоҳ

ز هامون سوی دژ بیامد سپاه

Шуд аз гирди хуршеди тобони сиёҳ

شد از گرد خورشید تابان سیاه

Ҳама зер хуфтон ва худ андарун

همه زیر خفتان و خود اندرون

Ҳаме аз ҷигарашон Биҷӯшед хӯн

همی از جگرشان بجوشید خون

Ба диж чун хабар шуд ки омад сипоҳ

به دژ چون خبر شد که آمد سپاه

Ҷаҳон нест пайдои зи гирди сиёҳ

جهان نیست پیدا ز گرد سیاه

Ҳамаи дижи пар аз номи Исфандиёр

همه دژ پر از نام اسفندیار

Дарахти бало ҳанзал оварад бор

درخت بلا حنظل آورد بار

Бапушед арҷосп хуфтон ҷанг

بپوشید ارجاسپ خفتان جنگ

Бимолид бар чанг бисёр чанг

بمالید بر چنگ بسیار چنگ

Бифармуд то каҳарами шергир

بفرمود تا کهرم شیرگیر

Баради лашкару кӯсу шамшери втир

برد لشکر و کوس و شمشیر وتیر

Ба трхон чунин гуфт к-эии сарфароз

به طرخان چنین گفت کای سرفراز

Бирав тез бо лашкарии рзмсоз

برو تیز با لشکری رزمساز

Бабр номадарон дижи даҳ ҳазор

ببر نامدران دژ ده هزار

Ҳамаи разми ҷӯёни хнҷргзор

همه رزم جویان خنجرگزار

Нигаҳ кун ки ин ҷангҷуён кӣанд

نگه کن که این جنگجویان کیند

Вазин тохтан сохтан барчинад

وزین تاختن ساختن برچیند

Сарафроз трхон биёмад давон

سرافراز طرخان بیامد دوان

Бад-ӣн рӯй диж бо яке тарҷумон

بدین روی دژ با یکی ترجمان

Сипаҳ дид бо ҷавшану сози ҷанг

سپه دید با جوشن و ساز جنگ

Дирафшии сияҳи пайкар ӯ паланг

درفشی سیه پیکر او پلنگ

Сипаҳи каши пшўтн ба қалби андарун

سپه‌کش پشوتن به قلب اندرون

Сипоҳии ҳамаи дасти шаста ба хӯн

سپاهی همه دست شسته به خون

Ба чанги андаруни гурзи Исфандиёр

به چنگ اندرون گرز اسفندیار

Ба зери андаруни бораи номдор

به زیر اندرون بارهٔ نامدار

Ҷузи Исфандиёри таҳамро намонад

جز اسفندیار تهم را نماند

Кас ӯро ба ҷузи шоҳ Эрон нахонд

کس او را به جز شاه ایران نخواند

Сипаҳи майсара маймана баркашид

سپه میسره میمنه برکشید

Чунон шуд ки каси рӯз равшан надид

چنان شد که کس روز روشن ندید

зи захми синонҳои алмоси гаван

ز زخم سنانهای الماس گون

Ту гуфтӣ ҳамеи борад аз абри хӯн

تو گفتی همی بارد از ابر خون

Ба ҷанг андар омад сипоҳ аз ду рӯй

به جنگ اندر آمد سپاه از دو روی

Ҳронкс ки бади гирду прхошҷўӣ

هرانکس که بد گرد و پرخاشجوی

Бишуд пеши нӯши озари теғи зан

بشد پیش نوش‌آذر تیغ‌زن

Ҳамеи ҷусти пархош зон анҷуман

همی جست پرخاش زان انجمن

Биёмад сарафрози трхони буриш

بیامد سرافراز طرخان برش

Ки аз тан ба хоки андари оради сараш

که از تن به خاک اندر آرد سرش

Чу нӯши озар ӯро ба ҳомӯн бидид

چو نوش‌آذر او را به هامون بدید

Бузади дасту теғ аз миён баркашид

بزد دست و تیغ از میان برکشید

Камаргоҳи трхони бадв ним кард

کمرگاه طرخان بدو نیم کرد

Дили каҳарам аз дард пурбим кард

دل کهرم از درد پربیم کرد

Чунон ҳам бқлби сипаҳи ҳамлаи барад

چنان هم بقلب سپه حمله برد

Бузургаши яке буд бо марди хирад

بزرگش یکی بود با مرد خرد

Барон сони ду лашкари баҳами бршкст

بران‌سان دو لشکر بهم برشکست

Ки аз тир бар саракашони абри баст

که از تیر بر سرکشان ابر بست

Сарафрози каҳарами сӯй диж бирафт

سرافراز کهرم سوی دژ برفت

Гурезону лашкар ҳаме ронад тафт

گریزان و لشکر همی راند تفت

Чунин гуфт каҳарам ба пеши падар

چنین گفت کهرم به پیش پدر

Ки эй номвари шоҳи хўршидФр

که ای نامور شاه خورشیدفر

Аз Эрон сипоҳӣ биёмад бузург

از ایران سپاهی بیامد بزرگ

Ба пеши андаруни номадории сутург

به پیش اندرون نامداری سترگ

Сарафроз Исфандиёрасту бас

سرافراز اسفندیارست و بس

Бад-ӣн диж наёяд ҷузви ҳеҷ кас

بدین دژ نیاید جزو هیچ‌کس

Ҳамон найза ҷанг дорад ба чанг

همان نیزهٔ جنگ دارد به چنگ

Ки дар гунбадони диж ту дидӣ ба ҷанг

که در گنبدان دژ تو دیدی به جنگ

Ғамӣ шуд дили арҷоспро зон сухан

غمی شد دل ارجاسپ را زان سخن

Ки нав шуд дигар бораи кини куҳан

که نو شد دگر باره کین کهن

Ба таркон ҳама гуфт берун шавед

به ترکان همه گفت بیرون شوید

зи дижи яксараи сӯй ҳомӯн шавед

ز دژ یکسره سوی هامون شوید

Ҳамаи лашкари андар миён оваред

همه لشکر اندر میان آورید

Хурӯши ҳужабр жён оваред

خروش هژبر ژیان آورید

Яке зиндаи зишони ммонид низ

یکی زنده زیشان ممانید نیز

Касе ном эшон махонед низ

کسی نام ایشان مخوانید نیز

Ҳамаи лашкар аз диж ба роҳ омаданд

همه لشکر از دژ به راه آمدند

Ҷигари хастау кӣна хоҳ омаданд

جگر خسته و کینه‌خواه آمدند