Чу ториктар шуд шаби Исфандиёр
چو تاریکتر شد شب اسفندیار
Бапушед нави ҷомаи корзор
بپوشید نو جامهٔ کارزار
Сари банд сандӯқҳо баргушод
سر بند صندوقها برگشاد
Яке то бидон бастагони ҷусти бод
یکی تا بدان بستگان جست باد
Кабоб ва меовараду нӯшӣданӣ
کباب و می آورد و نوشیدنی
Ҳамон ҷомаи разму пӯшиданӣ
همان جامهٔ رزم و پوشیدنی
Чу нон хӯрда шуд ҳар якеро се ҷом
چو نان خورده شد هر یکی را سه جام
Бидоданду гаштанд зон шодком
بدادند و گشتند زان شادکام
Чунин гуфт комшби шабии прблост
چنین گفت کامشب شبی پربلاست
Агар ном гирем з эдар сазост
اگر نام گیریم ز ایدر سزاست
Бакӯшеду пайкор мардон кунед
بکوشید و پیکار مردان کنید
Паноҳ аз балоҳо ба яздон кунед
پناه از بلاها به یزدان کنید
Азон пас ялонро ба се баҳр кард
ازان پس یلان را به سه بهر کرد
Ҳронкс ки ҷустанди нангу набард
هرانکس که جستند ننگ و نبرد
Яке баҳраи зишони миёни ҳисор
یکی بهره زیشان میان حصار
Ки созанд бо ҳаркасии корзор
که سازند با هرکسی کارزار
Дигар баҳра то бар дар диж шаванд
دگر بهره تا بر در دژ شوند
зи пайкору хӯни рехтани нғнўнд
ز پیکار و خون ریختن نغنوند
Сими баҳраро гуфт аз саракашон
سیم بهره را گفت از سرکشان
Ки бояд ки ёбед зишони нишон
که باید که یابید زیشان نشان
Ки буданд бо мо з май дӯши маст
که بودند با ما ز می دوش مست
Саронишон ба ханҷар бибаред паст
سرانشان به خنجر ببرید پست
Худ ва бист мард аз далерони гирд
خود و بیست مرد از دلیران گرد
Бишуд тезу дигари бадишони супурд
بشد تیز و دیگر بدیشان سپرد
Ба даргоҳ арҷосп омад далер
به درگاه ارجاسپ آمد دلیر
Зираи дору ғурон ба кирдори шер
زرهدار و غران به کردار شیر
Чу захм хурӯш омад аз дар сарой
چو زخم خروش آمد از در سرای
Давони пеш озодагон шуд ҳамЭй
دوان پیش آزادگان شد همای
Абои хоҳари хеш ба офарид
ابا خواهر خویش به آفرید
Ба хӯн мижа карда рухи нопадид
به خون مژه کرده رخ ناپدید
Чу омад ба танги андари Исфандиёр
چو آمد به تنگ اندر اسفندیار
Ду пӯшидаро дид чун навбаҳор
دو پوشیده را دید چون نوبهار
Чунин гуфт бо хоҳарони шермард
چنین گفت با خواهران شیرمرد
Каз эдар бпўиид бирасон гирд
کز ایدر بپویید برسان گرد
Бидонҷо ки бозоргоҳ манаст
بدانجا که بازارگاه منست
Басии зар ва симаст ва гоҳ манаст
بسی زر و سیم است و گاه منست
Мабошед бо ман бад-ӣни размгоҳ
مباشید با من بدین رزمگاه
Агар сари даҳумгар ситонами кулоҳ
اگر سر دهم گر ستانم کلاه
Биёмад яке теғи ҳиндӣ ба мушт
بیامد یکی تیغ هندی به مشت
Касеро ки дид аз далерон бикушт
کسی را که دید از دلیران بکشت
Ҳамаи боргоҳаш чунон шуд ки роҳ
همه بارگاهش چنان شد که راه
Набӯд андарони номвари боргоҳ
نبود اندران نامور بارگاه
зи баси хастау куштау кӯфта
ز بس خسته و کشته و کوفته
Замини ҳамчуи дарёии ошўФтаҳ
زمین همچو دریای آشوفته
Чу арҷосп аз хоб бедор шуд
چو ارجاسپ از خواب بیدار شد
зи ғулғули дилаши пари з тимор шуд
ز غلغل دلش پر ز تیمار شد
Биҷӯшед арҷосп аз ҷойгоҳ
بجوشید ارجاسپ از جایگاه
Бапушед хуфтону рӯмии кулоҳ
بپوشید خفتان و رومی کلاه
Ба дасти андараши ханҷари оби гаван
به دست اندرش خنجر آبگون
Даҳани пари зи овозу дили пари зи хӯн
دهن پر ز آواز و دل پر ز خون
Бадв гуфт каз марди бозоргон
بدو گفت کز مرد بازارگان
Биёбӣ кунун теғу диноргон
بیابی کنون تیغ و دینارگان
Яке ҳадяи ормати лҳроспӣ
یکی هدیه آرمت لهراسپی
Ниҳода бирав меҳри Гуштоспӣ
نهاده برو مهر گشتاسپی
Броўихти арҷоспу Исфандиёр
برآویخت ارجاسپ و اسفندیار
Аз андоза бигузашташон корзор
از اندازه بگذشتشان کارزار
Паёпаии басии теғ ва ханҷар заданд
پیاپی بسی تیغ و خنجر زدند
Гуҳӣ бар миёни гоҳ бар сар заданд
گهی بر میان گاه بر سر زدند
Ба захми андари арҷоспро кард суст
به زخم اندر ارجاسپ را کرد سست
Надиданд бар таниш ҷое дуруст
ندیدند بر تنش جایی درست
зи пой андар омад тани пилўор
ز پای اندر آمد تن پیلوار
Ҷудо кардаш аз тани сари Исфандиёр
جدا کردش از تن سر اسفندیار
Чу шуд куштаи арҷоспи озурдаи ҷон
چو شد کشته ارجاسپ آزردهجان
Хурӯшии баромади зи кохи занон
خروشی برآمد ز کاخ زنان
Чунинаст кирдори гардандаи даҳр
چنین است کردار گردنده دهر
Гуҳӣ нӯш ёбем азуи гоҳи заҳр
گهی نوش یابیم ازو گاه زهر
Чаҳ бандии дили андари сарои сипанҷ
چه بندی دل اندر سرای سپنج
Чу доне ки эдар наМонӣ маранҷ
چو دانی که ایدر نمانی مرنج
Бпрдхти зи арҷоспи Исфандиёр
بپردخت ز ارجاسپ اسفندیار
Ба кайвон баровард зи айвони дамор
به کیوان برآورد ز ایوان دمار
Бифармуд то шамъи бФрўхтнд
بفرمود تا شمع بفروختند
Ба ҳар сӯии айвон ҳаме сӯхтанд
به هر سوی ایوان همی سوختند
Шабистон ӯро ба ходими супурд
شبستان او را به خادم سپرد
Азон ҷойгаҳи риштаи тои набард
ازان جایگه رشتهتایی نبرد
Дар ганҷи динор ӯ меҳр кард
در گنج دینار او مهر کرد
Ба айвон набӯдаш касе ҳам набард
به ایوان نبودش کسی هم نبرد
Биёмад сӯии охир ва барнишаст
بیامد سوی آخور و برنشست
Яке теғи ҳиндии гирифта ба даст
یکی تیغ هندی گرفته به دست
Азон тозии аспон каш омад гузин
ازان تازی اسپان کش آمد گزین
Бифармуд то барниҳоданд зин
بفرمود تا برنهادند زین
Бирафтанд зонҷои саду шасти мард
برفتند زانجا صد و شست مرد
Гузидаи саворони рӯзи набард
گزیده سواران روز نبرد
Ҳамон хоҳаронро бар аспони нишонд
همان خواهران را بر اسپان نشاند
зи даргоҳи арҷосп лашкар баранд
ز درگاه ارجاسپ لشکر براند
Вази эрониёни номвари мард чанд
وز ایرانیان نامور مرد چند
Ба диж монад бо соваи арҷманд
به دژ ماند با ساوهٔ ارجمند
Чу ман гуфт аз эдар ба берун шавам
چو من گفت از ایدر به بیرون شوم
Худу номдорн ба ҳомӯн шавам
خود و نامدارن به هامون شوم
Ба таркон дар диж бабандед сахт
به ترکان در دژ ببندید سخت
Магар ёр бошад марои неки бахт
مگر یار باشد مرا نیکبخت
Ҳронгаҳ ки ояд гумонатон ки ман
هرانگه که آید گمانتان که من
Расидам бидон поки рои анҷуман
رسیدم بدان پاکرای انجمن
Ғўи дида бояд ки аз дидгоҳ
غو دیده باید که از دیدگاه
Конўшаҳи сару тоҷи Гуштоспи шоҳ
کانوشه سر و تاج گشتاسپ شاه
Чу анбӯҳ гардад ба диж бар сипоҳ
چو انبوه گردد به دژ بر سپاه
Гурезону баргашта аз размгоҳ
گریزان و برگشته از رزمگاه
Ба пирӯзӣ аз бораи кохи пос
به پیروزی از بارهٔ کاخ پاس
Бидоред аз поки яздони сипос
بدارید از پاک یزدان سپاس
Сари шоҳи таркон азон дидгоҳ
سر شاه ترکان ازان دیدگاه
Биндохт бояд ба пеши сипоҳ
بینداخت باید به پیش سپاه
Биёмад зи диж бо саду шасти мард
بیامد ز دژ با صد و شست مرد
Хурушону ҷӯшон ба дашти набард
خروشان و جوشان به دشت نبرد
Чу назд сипоҳ пшўтн расед
چو نزد سپاه پشوتن رسید
Бирав номдор офарин густаред
برو نامدار آفرین گسترید
Сипоҳаши ҳамаи монда зу дар шигифт
سپاهش همه مانده زو در شگفت
Ки марди ҷавони он далерӣ гирифт
که مرد جوان آن دلیری گرفت