Чу моҳ аз бар тахт симин нишаст
چو ماه از بر تخت سیمین نشست
Се пос аз шаби тираи андари гузашт
سه پاس از شب تیره اندر گذشت
Ҳамеи посбони брхрўшиди сахт
همی پاسبان برخروشید سخت
Ки Гуштосп шоҳасту пирӯзи бахт
که گشتاسپ شاهست و پیروز بخت
Чу таркон шуниданд зон сони хурӯш
چو ترکان شنیدند زان سان خروش
Ниҳоданд яксар ба овози гӯш
نهادند یکسر به آواز گوش
Дили каҳарам аз посбон хира шуд
دل کهرم از پاسبان خیره شد
Рӯонаши зи овоз ӯ тира шуд
روانش ز آواز او تیره شد
Чу бишунид бо андарямон бигуфт
چو بشنید با اندریمان بگفت
Ки тираи шаб овоз натавон наҳуфт
که تیره شب آواز نتوان نهفت
Чаҳ гӯйӣ ки имшаб чаҳ шояд бадан
چه گویی که امشب چه شاید بدن
Бибояд ҳамеи достонҳо задан
بباید همی داستانها زدن
Ки ёради кушодани бад-ӣни сони ду лаб
که یارد گشادن بدین سان دو لب
Ба болини шоҳии дарин тираи шаб
به بالین شاهی درین تیرهشب
Бибояд фиристод то ҳрк ҳаст
بباید فرستاد تا هرک هست
Саронишон ба ханҷари бибаранди паст
سرانشان به خنجر ببرند پست
Чаҳ бозӣ кунад посбони рӯзи ҷанг
چه بازی کند پاسبان روز جنگ
Барин номдорон шавад кори танг
برین نامداران شود کار تنگ
Вагар душмани мо буд хонагӣ
وگر دشمن ما بود خانگی
Биҷавии ҳамеи рӯзи бегонагӣ
بجوی همی روز بیگانگی
Ба овози бади гуфтану фоли бад
به آواز بد گفتن و فال بد
Бикӯбем мағзаш ба гўполи бад
بکوبیم مغزش به گوپال بد
Бад-ӣни гӯнаи овоз пайваста шуд
بدین گونه آواز پیوسته شد
Дили каҳарам аз посбон хаста шуд
دل کهرم از پاسبان خسته شد
зи баси наъра аз ҳар сӯии зини нишон
ز بس نعره از هر سوی زین نشان
Пар овоз шуд гӯши гарданкашон
پر آواز شد گوش گردنکشان
Сипаҳ гуфт коўоз бисёр гашт
سپه گفت کآواز بسیار گشت
Аз андозаи посбони бргзшт
از اندازهٔ پاسبان برگذشت
Кунун душман аз хона берун кунем
کنون دشمن از خانه بیرون کنیم
Азон пас барин чора афсун кунем
ازان پس برین چاره افسون کنیم
Дили каҳарам аз посбон танг шуд
دل کهرم از پاسبان تنگ شد
Бипечеду рӯйиши пар ожанг шуд
بپیچید و رویش پر آژنگ شد
Ба лашкар чунин гуфт каз хоби шоҳ
به لشکر چنین گفت کز خواب شاه
Дили ман пар аз ранҷ шуд ҷони табоҳ
دل من پر از رنج شد جان تباه
Кунун бе гумони боз бояд шудан
کنون بیگمان باز باید شدن
Надонам казин пас чаҳ шояд бадан
ندانم کزین پس چه شاید بدن
Бузургони чунин рӯй бргоштнд
بزرگان چنین روی برگاشتند
Ба шаби дашти пайкори бгзоштнд
به شب دشت پیکار بگذاشتند
Пас андар ҳаме омад Исфандиёр
پس اندر همی آمد اسفندیار
Зираи дор бо гурзаи гоўсор
زرهدار با گُرزهٔ گاوسار
Чу каҳарам бар бора диж расед
چو کهرم بر بارهٔ دژ رسید
Пас лашкари эрониёнро бидид
پس لشکر ایرانیان را بدید
Чунин гуфт кокнўн ба ҷузи разми кор
چنین گفت کاکنون به جز رزم کار
Чаҳ монадаст бо гирди Исфандиёр
چه ماندست با گرد اسفندیار
Ҳама теғҳо баркашем аз ниёам
همه تیغها برکشیم از نیام
Ба ханҷар фиристод бояд паём
به خنجر فرستاد باید پیام
Ба чеҳра чу тоб андар оварад бахт
به چهره چو تاب اندر آورد بخت
Барон номдорони ббди кори сахт
بران نامداران ببد کار سخت
Ду лашкар барон сони брошўФтнд
دو لشکر بران سان برآشوفتند
Ҳаме бар сар икдгр кӯфтанд
همی بر سر یکدگر کوفتند
Чунин то баромади сипедаи дмон
چنین تا برآمد سپیدهدمان
Бузургони чинро саромади замон
بزرگان چین را سرآمد زمان
Бирафтанд мардони Исфандиёр
برفتند مردان اسفندیار
Барон номвари бораи шаҳриёр
بران نامور بارهٔ شهریار
Бурӣдаи сари шоҳи арҷосп ро
بریده سر شاه ارجاسپ را
Ҷаҳондору хўнизи лҳросп ро
جهاندار و خونریزِ لهراسپ را
Ба пеши сипоҳ андар андохтанд
به پیش سپاه اندر انداختند
зи пайкор таркон бипардохтанд
ز پیکار ترکان بپرداختند
Хурӯшии баромади зи турони сипоҳ
خروشی برآمد ز توران سپاه
з сар барграфтанд гардони кулоҳ
ز سر برگرفتند گردان کلاه
Ду фарзанди арҷосп гирён шуданд
دو فرزند ارجاسپ گریان شدند
Чу бар оташи тез бирён шуданд
چو بر آتش تیز بریان شدند
Бидонаст лашкар ки он ҷанг чист
بدانست لشکر که آن جنگ چیست
Вазони разми бад бар ки бояд гирист
وزان رزم بد بر که باید گریست
Бигуфтанд родои длирои саро
بگفتند رادا دلیرا سرا
Сипаҳдори широўжнои мҳтро
سپهدار شیراوژنا مهترا
Ки киштат ки бар дашти кини куштаи бод
که کشتت که بر دشت کین کشته باد
Бирав ҷовдони рӯзи баргаштаи бод
برو جاودان روز برگشته باد
Супурдани кро бояд акнӯн буна
سپردن کرا باید اکنون بنه
Дирафш ки дорем бар маймана
درفش که داریم بر میمنه
Чу арҷосп прдхтаҳ шуд қалбгоҳ
چو ارجاسپ پردخته شد قلبگاه
Мабодои кулоҳу мабодои сипоҳ
مبادا کلاه و مبادا سپاه
Сипаҳро ба марг омад акнӯн ниёз
سپه را به مرگ آمد اکنون نیاز
зи хлхи пар аз дард шуд то тароз
ز خَلُّخ پر از درد شد تا طراز
Азон пас ҳамаи пеш марг омаданд
ازان پس همه پیش مرگ آمدند
Зираи дор бо гурз ва трг омаданд
زرهدار با گُرز و ترگ آمدند
Даҳ ва дор бархест аз размгоҳ
ده و دار برخاست از رزمگاه
Ҳаво шуд ба кирдори абри сиёҳ
هوا شد به کردار ابر سیاه
Ба ҳар ҷой бар тӯдаи кушта буд
به هر جای بر تودهٔ کشته بود
Касеро куҷои рӯзи баргашта буд
کسی را کجا روز برگشته بود
Ҳамаи дашт бе тани сару ёл буд
همه دشت بیتن سر و یال بود
Ба ҷой дигар гурзу гўпол буд
به جای دگر گُرز و گوپال بود
зи хӯн бар дар дижи ҳаме мавҷ хост
ز خون بر در دژ همی موج خاست
Ки донист дасти чап аз дасти рост
که دانست دست چپ از دست راست
Чу Исфандиёр андар омад зи ҷой
چو اسفندیار اندر آمد ز جای
Сипаҳдори каҳарами биФшорди пой
سپهدار کهرم بیفشارد پای
Ду ҷангӣ барон сони броўихтнд
دو جنگی بران سان برآویختند
Ки гуфтӣ баҳамашони бромихтнд
که گفتی بهمشان برآمیختند
Таҳамтани камарбанд каҳарам гирифт
تهمتن کمربند کهرم گرفت
Мар ӯро азон пушт зин барграфт
مر او را ازان پشت زین برگرفت
Баровардаш аз ҷой ва зад бар замин
برآوردش از جای و زد بر زمین
Ҳамаи лашкараши хонданди офарин
همه لشکرش خواندند آفرین
Ду дасташ бибастанду бурданди хор
دو دستش ببستند و بردند خوار
Пароганда шуд лашкари номдор
پراگنده شد لشکر نامدار
Ҳаме гурз борид ҳамчун тагарг
همی گُرز بارید همچون تگرگ
Замини пари зи тргу ҳавои пари зи марг
زمین پر ز ترگ و هوا پر ز مرگ
Сар аз теғи парон чу барг аз дарахт
سر از تیغ پران چو برگ از درخت
Яке рехти хӯн ва яке ёфт тахт
یکی ریخت خون و یکی یافت تخت
Ҳаме мавҷ зад хӯн барон размгоҳ
همی موج زد خون بران رزمگاه
Сиррии зери наълу сиррӣ бо кулоҳ
سری زیر نعل و سری با کلاه
Надонад касе орзӯии ҷаҳон
نداند کسی آرزوی جهان
Нахоҳад кушодани бмобри ниҳон
نخواهد گشادن بمابر نهان
Касе каши сазовори бади борагӣ
کسی کش سزاوار بد بارگی
Гурезон ҳаме ронад якборагӣ
گریزان همی راند یکبارگی
Ҳронкс ки шуд дар дами аждаҳо
هرانکس که شد در دم اژدها
Бакӯшед ва ҳам зу наомад раҳо
بکوشید و هم زو نیامد رها
зи таркони чинӣ фаровон намонад
ز ترکان چینی فراوان نماند
Вагар монад каси ном эшон нахонд
وگر ماند کس نام ایشان نخواند
Ҳамаи тргу ҷавшан фурӯ рехтанд
همه ترگ و جوشن فرو ریختند
Ҳам аз дидаҳо хӯни бромихтнд
هم از دیدهها خون برآمیختند
Давони пеш Исфандиёр омаданд
دوان پیش اسفندیار آمدند
Ҳамаи дида чун ҷӯйбор омаданд
همه دیده چون جویبار آمدند
Сипаҳдори хўнризу бедод буд
سپهدار خونریز و بیداد بود
Сипоҳаш ба бидодгари шод буд
سپاهش به بیدادگر شاد بود
Касеро надод аз ялон зинҳор
کسی را نداد از یلان زینهار
Бикуштанд зон хастагон бе шумор
بکشتند زان خستگان بیشمار
Ба турони замин шаҳриёрӣ намонад
به توران زمین شهریاری نماند
зи таркони чин номадорӣ намонад
ز ترکان چین نامداری نماند
Саропарда ва хайма бардоштанд
سراپرده و خیمه برداشتند
Бидон хастагони ҷои бгзоштнд
بدان خستگان جای بگذاشتند
Барон рӯй диж бар ситораи бузад
بران روی دژ بر ستاره بزد
Чу пайдо шуд аз ҳар дарии неку бад
چو پیدا شد از هر دری نیک و بد
Бузад бар дар дижи ду дори баланд
بزد بر در دژ دو دار بلند
Фурӯи ҳашт аз дори печони каманд
فرو هشت از دار پیچان کمند
Сари андарямон нигунсор кард
سر اندریمان نگونسار کرد
Бародарашро низ бар дор кард
برادرش را نیز بر دار کرد
Сипоҳӣ бурун кард бар ҳар сӯй
سپاهی برون کرد بر هر سوی
Ба ҷое ки омад нишони гӯй
به جایی که آمد نشان گوی
Бифармуд то оташ андар заданд
بفرمود تا آتش اندر زدند
Ҳамаи шаҳри турони баҳам бар заданд
همه شهر توران بهم بر زدند
Ба ҷое дигар номадорӣ намонад
به جایی دگر نامداری نماند
Ба чин ва ба турон саворӣ намонад
به چین و به توران سواری نماند
Ту гуфтӣ ки абрии баромади сиёҳ
تو گفتی که ابری برآمد سیاه
Баборед оташ барон размгоҳ
ببارید آتش بران رزمگاه
Ҷаҳонҷӯй чун кор зон гӯна дид
جهانجوی چون کار زان گونه دید
Саронро биоварад ва май дркшид
سران را بیاورد و می درکشید