Бифармуд то пеш ӯ гргсор
بفرمود تا پیش او گرگسار
Биёмад бидонадяшу бади рӯзгор
بیامد بداندیش و بد روزگار
Се ҷом май лаъл фомаш бидод
سه جام می لعل فامش بداد
Чу оҳрмн аз ҷом май гашти шод
چو آهرمن از جام می گشت شاد
Бадв гуфт к-эии марди бадбахти хор
بدو گفت کای مرد بدبخت خوار
Ки фардо чаҳ пеш оварад рӯзгор
که فردا چه پیش آورد روزگار
Бадв гуфт к-эии шоҳи бартари маниш
بدو گفت کای شاه برتر منش
зи ту даври бодои бади бдкнш
ز تو دور بادا بد بدکنش
Чу оташ ба пайкор бишитофтӣ
چو آتش به پیکار بشتافتی
Чунин бар балоҳо гузар ёфтӣ
چنین بر بلاها گذر یافتی
Ндонӣ ки фардо чаҳ оядат пеш
ندانی که فردا چه آیدت پیش
Бибахшоӣ бар бахти бедори хеш
ببخشای بر بخت بیدار خویش
Аз эдар чу фардо ба манзили рисӣ
از ایدر چو فردا به منزل رسی
Яке кор пешаст аз ин як басӣ
یکی کار پیش است از این یک بسی
Яке аждаҳо пешат ояд дижам
یکی اژدها پیشت آید دژم
Ки моҳии براردи зи дарё ба дам
که ماهی برآرد ز دریا به دم
Ҳамеи оташи афрӯзад аз коми ӯй
همی آتش افروزد از کام اوی
Яке кӯҳ хорост андоми ӯй
یکی کوه خاراست اندام اوی
Аз ин роҳ гар бозгардӣ равост
از این راه گر بازگردی رواست
Равонат бар ин панди ман бар гўост
روانت بر این پند من بر گواست
Дареғат наёяд ҳамеи хештан
دریغت نیاید همی خویشتن
Сипоҳӣ шудаи зи ин нишони анҷуман
سپاهی شده ز این نشان انجمن
Чунин дод посух ки эй баданашон
چنین داد پاسخ که ای بدنشان
Ба бандати ҳаме барад хоҳам кашон
به بندت همی برد خواهم کشان
Бибинӣ ки аз чанги ман аждаҳо
ببینی که از چنگ من اژدها
зи шамшери тезами наёбади раҳо
ز شمشیر تیزم نیابد رها
Бифармуд то даргарон оваранд
بفرمود تا درگران آورند
Сазовори чӯб гарон оваранд
سزاوار چوب گران آورند
Яке нағзи гардуни чубини бсохт
یکی نغز گردون چوبین بساخت
Ба гирди андараши теғҳо дар ншохт
به گرد اندرش تیغها در نشاخت
Ба сар бар яке гирди сандӯқи нағз
به سر بر یکی گرد صندوق نغز
Биёрост он даргар поки мағз
بیاراست آن درگر پاک مغز
Ба сандӯқ дар мард дияем ҷӯй
به صندوق در مرد دیهیم جوی
Ду аспи гиронмояи басти андари ӯй
دو اسپ گرانمایه بست اندر اوی
Нишаст озмӯнро ба сандӯқи шоҳ
نشست آزمون را به صندوق شاه
Замонӣ ҳаме ронад аспон ба роҳ
زمانی همی راند اسپان به راه
Зираи дор бо ханҷари кобулӣ
زرهدار با خنجر کابلی
Ба сар бар ниҳодаи кулоҳи ялӣ
به سر بر نهاده کلاه یلی
Чу шуд ҷанги он аждаҳои сохта
چو شد جنگ آن اژدها ساخته
Ҷаҳонҷӯии зи ин ранҷи пардохта
جهانجوی ز این رنج پرداخته
Ҷаҳони гашт чун рӯй зангии сиёҳ
جهان گشت چون روی زنگی سیاه
зи бурҷи ҳамл тоҷ бинмуд моҳ
ز برج حمل تاج بنمود ماه
Нишаст аз бар шўлки Исфандиёр
نشست از بر شولک اسفندیار
Бирафт аз пасаш лашкари номдор
برفت از پسش لشکر نامدار
Дигар рӯз чун гашти равшани ҷаҳон
دگر روز چون گشت روشن جهان
Дирафши шаб тира шуд дар ниҳон
درفش شب تیره شد در نهان
Пшўтн биёмад сӯии номҷўӣ
پشوتن بیامد سوی نامجوی
Писар бо бародари ҳамеи пеши ӯй
پسر با برادر همی پیش اوی
Бапушед хуфтон ҷаҳондори гирд
بپوشید خفتان جهاندار گرد
Сипаҳро ба фаррухи пшўтни супурд
سپه را به فرخ پشوتن سپرد
Биоварад гардуну сандӯқи шер
بیاورد گردون و صندوق شیر
Нишаст андар ӯ шаҳриёри далер
نشست اندر او شهریار دلیر
Ду аспи гиронмояи баста бар ӯй
دو اسپ گرانمایه بسته بر اوی
Сӯии аждаҳо тез биниҳод рӯй
سوی اژدها تیز بنهاد روی
зи даври аждаҳои бонг гардун шунид
ز دور اژدها بانگ گردون شنید
Хиромидани асп ҷангӣ бидид
خرامیدن اسپ جنگی بدید
зи ҷой андар омад чу кӯҳи сиёҳ
ز جای اندر آمد چو کوه سیاه
Ту гуфтӣ ки торик шуд чарху моҳ
تو گفتی که تاریک شد چرخ و ماه
Ду чашмаш чу ду чашмаи тобони зи хӯн
دو چشمش چو دو چشمه تابان ز خون
Ҳаме оташ омад зи комаши бурун
همی آتش آمد ز کامش برون
Чу Исфандиёри он шигифтӣ бидид
چو اسفندیار آن شگفتی بدید
Ба яздон паноҳеду дами дркшид
به یزدان پناهید و دم درکشید
Ҳамеи ҷусти асп аз газандаши раҳо
همی جست اسپ از گزندش رها
Ба дами дркшиди аспро аждаҳо
به دم درکشید اسپ را اژدها
Даҳан боз карда чу кӯҳии сиёҳ
دهن باز کرده چو کوهی سیاه
Ҳаме кард ғурони бадв дар нигоҳ
همی کرد غران بدو در نگاه
Фурӯи баради аспону гардун ба дам
فرو برد اسپان و گردون به دم
Ба сандӯқ дар гашти ҷангии дижам
به صندوق در گشت جنگی دژم
Ба комаш чу теғ андар омад бимонад
به کامش چو تیغ اندر آمد بماند
Чу дарёии хӯн аз даҳони брФшонд
چو دریای خون از دهان برفشاند
На берун тавонист кардани зи ком
نه بیرون توانست کردن ز کام
Чу шамшери бади теғу комаши ниёам
چو شمشیر بد تیغ و کامش نیام
зи гардун ва он теғҳо шуд ғамӣ
ز گردون و آن تیغها شد غمی
Ба зӯр андар оварад лухтии камӣ
به زور اندر آورد لختی کمی
Баромади зи сандӯқи марди далер
برآمد ز صندوق مرد دلیر
Яке тези шамшер дар чанги шер
یکی تیز شمشیر در چنگ شیر
Ба шамшери мағзаш ҳаме кард чок
به شمشیر مغزش همی کرد چاک
Ҳамеи дӯди заҳраши баромади зи хок
همی دود زهرش برآمد ز خاک
Аз он дӯди барандаи биҳуши гашт
از آن دود برنده بیهوش گشت
БиФтод ва бемағз ва бе туаш гашт
بیفتاد و بیمغز و بیتوش گشت
Пшўтн биёмад ҳам андари замон
پشوتن بیامد هم اندر زمان
Ба наздики он номдори ҷаҳон
به نزدیک آن نامدار جهان
Ҷаҳонҷӯй чун чашмҳо боз кард
جهانجوی چون چشمها باز کرد
Ба гардони гарданкаш овоз кард
به گردان گردنکش آواز کرد
Ки биҳуши гаштами ман аз дӯди заҳр
که بیهوش گشتم من از دود زهر
з захмаш наомад марои ҳеҷ баҳр
ز زخمش نیامد مرا هیچ بهر
Аз он хок бархест ва шуд сӯии об
از آن خاک برخاست و شد سوی آب
Чу мардӣ ки биҳуш гардад ба хоб
چو مردی که بیهوش گردد به خواب
зи ганҷури худ ҷома нав биҷуст
ز گنجور خود جامهٔ نو بجست
Ба об андар омад сар ва тан бишуст
به آب اندر آمد سر و تن بشست
Биёмад ба пеши худованди пок
بیامد به پیش خداوند پاک
Ҳамеи гашти печону гирён ба хок
همی گشت پیچان و گریان به خاک
Ҳаме гуфт кин аждаҳоро ки кишт
همی گفت کاین اژدها را که کشت
Магари он ки будаш ҷаҳондори пушт
مگر آن که بودش جهاندار پشت
Сипоҳаши ҳамаи хонданди офарин
سپاهش همه خواندند آفرین
Ҳамаи пеши додари сар бар замин
همه پیش دادار سر بر زمین
Ниҳоданд ва гуфтанд бо кирдигор
نهادند و گفتند با کردگار
Тӯии пок ва беайбу парвардгор
توی پاک و بیعیب و پروردگار