Аз он кори пар дард шуд гргсор
از آن کار پر درد شد گرگسار
Куҷо зинда шуд мурдаи Исфандиёр
کجا زنده شد مرده اسفندیار
Саропарда зад бар лаби оби шоҳ
سراپرده زد بر لب آب شاه
Ҳамаи хаймаҳо гардиши андари сипоҳ
همه خیمهها گردش اندر سپاه
намева равад бар хону михўораҳи хост
می و رود بر خوان و میخواره خواست
Ба ёди ҷаҳондор бар пой хост
به یاد جهاندار بر پای خاست
Бифармуд то доғи дили гргсор
بفرمود تا داغ دل گرگسار
Биёмад навони пеши Исфандиёр
بیامد نوان پیش اسفندیار
Май хусравонеи се ҷомаш бидод
می خسروانی سه جامش بداد
Бихандеду зон аждаҳо кард ёд
بخندید و زآن اژدها کرد یاد
Бадв гуфт к-эии бади тан бе баҳо
بدو گفت کای بد تن بیبها
Бибин ин дами оҳнҷи нари аждаҳо
ببین این دم آهنج نر اژدها
Аз ин пас ба манзил чаҳ пеш оядам
از این پس به منزل چه پیش آیدم
Куҷои ранҷу тимор беш оядам
کجا رنج و تیمار بیش آیدم
Бадв гуфт к-эии шоҳи пирӯзгар
بدو گفت کای شاه پیروزگر
Ҳамеи ёбӣ аз ахтари нек бар
همی یابی از اختر نیک بر
Ту фардо чу дар манзили оеи фурӯд
تو فردا چو در منزل آیی فرود
Ба пешати зани ҷодӯи оради дуруд
به پیشت زن جادو آرد درود
Ки дидаст зи ин пеши лашкари басӣ
که دیدست ز این پیش لشکر بسی
Накардаст печони равон аз касе
نکردست پیچان روان از کسی
Чу хоҳад биёбон чу дарё кунад
چو خواهد بیابان چو دریا کند
Ба болои хуршед паҳно кунад
به بالای خورشید پهنا کند
Варо ғӯл хонанд шоҳон ба ном
ورا غول خوانند شاهان به نام
Ба рӯзи ҷавонии Марви пеши дом
به روز جوانی مرو پیش دام
Ба пирӯзии аждаҳои бози гирд
به پیروزی اژدها باز گرد
Набояд ки номи андари оре ба гирд
نباید که نام اندر آری به گرد
Ҷаҳонҷӯй гуфт эй бади шӯх рӯй
جهانجوی گفت ای بد شوخ روی
зи ман ҳарчӣ бинии ту фардо бигӯӣ
ز من هرچه بینی تو فردا بگوی
Ки ман бо зани ҷодӯон он кунам
که من با زن جادوان آن کنم
Ки пушту дил ҷодӯон башиканам
که پشت و دل جادوان بشکنم
Ба пирӯзии доддаҳи як худоӣ
به پیروزی دادده یک خدای
Сари ҷодӯони андари орм ба пой
سر جادوان اندر آرم به پای
Чу пероҳани зарди пӯшеди рӯз
چو پیراهن زرد پوشید روز
Сӯии бохтари гашт гетӣ фурӯз
سوی باختر گشت گیتی فروز
Сипаҳ барграфту буна бар ниҳод
سپه برگرفت و بنه بر نهاد
зи яздони некӣ диҳиш кард ёд
ز یزدان نیکی دهش کرد یاد
Шаби тираи лашкар ҳаме ронад шоҳ
شب تیره لشکر همی راند شاه
Чу хуршеди бФрўхти заррини кулоҳ
چو خورشید بفروخت زرین کلاه
Чу ёқӯт шуд рӯй бурҷи барра
چو یاقوت شد روی برج بره
Бихандед рӯй замини яксара
بخندید روی زمین یکسره
Сипаҳро ҳама бар пшўтни супурд
سپه را همه بر پشوتن سپرد
Яке ҷоми заррини пар аз май бабрад
یکی جام زرین پر از می ببرد
Яке сохта низ танбури хост
یکی ساخته نیز تنبور خواست
Ҳамеи разм пеш омадаш сури хост
همی رزم پیش آمدش سور خواست
Яке беша Эй дид ҳамчун биҳишт
یکی بیشهای دید همچون بهشت
Ту гуфтӣ сипеҳри андар ӯ лолаи кишт
تو گفتی سپهر اندر او لاله کشت
Надид аз дарахти андар ӯ офтоб
ندید از درخت اندر او آفتاب
Ба ҳар ҷой бар чашмае чун гулоб
به هر جای بر چشمهای چون گلاب
Фурӯд омад аз борагӣ чун сзид
فرود آمد از بارگی چون سزید
зи бешаи лаби чашмае баргузед
ز بیشه لب چشمهای برگزید
Яке ҷоми заррин ба каф барниҳод
یکی جام زرین به کف برنهاد
Чу донист каз май дилаши гашти шод
چو دانست کز می دلش گشت شاد
Ҳамонгоҳ танбурро барграфт
همانگاه تنبور را برگرفت
Суроидану нола андар гирифт
سراییدن و ناله اندر گرفت
Ҳаме гуфт бдохтри Исфандиёр
همی گفت بداختر اسفندیار
Ки ҳаргиз набинад мева мегусор
که هرگز نبیند می و میگسار
Набинад ҷуз аз шеру нари аждаҳо
نبیند جز از شیر و نر اژدها
зи чанги балоҳо наёбади раҳо
ز چنگ بلاها نیابد رها
Наёбади ҳамеи зи ин ҷаҳони баҳра Эй
نیابد همی ز این جهان بهرهای
Ба дидори фаррухи парии чеҳра Эй
به دیدار فرخ پری چهرهای
Биёбам зи яздони ҳамеи коми дил
بیابم ز یزدان همی کام دل
Маро гар диҳад чеҳраи длгсл
مرا گر دهد چهرهٔ دلگسل
Ба боло чу сарв ва чу хуршед рӯй
به بالا چو سرو و چو خورشید روی
Фрўҳштаҳ аз машк то пои мӯӣ
فروهشته از مشک تا پای موی
Зани ҷодӯи овози Исфандиёр
زن جادو آواز اسفندیار
Чу бишунид шуд чун гули андари баҳор
چو بشنید شد چون گل اندر بهار
Чунин гуфт комди ҳужабрӣ ба дом
چنین گفت کآمد هژبری به دام
Абои чома ва равад ва пар карда ҷом
ابا چامه و رود و پر کرده جام
Пари ожанги рӯе беойину зишт
پر آژنگ رویی بی آیین و زشت
Бидон тирагӣ ҷодўиҳо навишт
بدان تیرگی جادویها نوشت
Ба сони яке тарк шуд хуб рӯй
به سان یکی ترک شد خوب روی
Чу дебои чинии рух аз машки мӯӣ
چو دیبای چینی رخ از مشک موی
Биёмад ба наздики Исфандиёр
بیامد به نزدیک اسفندیار
Нишаст аз бар сабзау ҷӯйбор
نشست از بر سبزه و جویبار
Ҷаҳонҷӯй чун рӯй ӯро бидид
جهانجوی چون روی او را بدید
Сурӯд ва мева равад бартар кашид
سرود و می و رود برتر کشید
Чунин гуфт к-эии додгари як худоӣ
چنین گفت کای دادگر یک خدای
Ба кӯҳу биёбони тӯии раҳнамоӣ
به کوه و بیابان توی رهنمای
Биҷустам ҳам акнӯн парии чеҳра Эй
بجستم هماکنون پری چهرهای
Ба тани шуҳрае зу марои баҳра Эй
به تن شهرهای زو مرا بهرهای
Ба дод офаринанда доду род
به داد آفرینندهٔ داد و راد
Марои поки ҷом ва парастанда дод
مرا پاک جام و پرستنده داد
Яке ҷоми пари бодаи машки буи
یکی جام پر بادهٔ مشک بوی
Бадв дод то лаъл гардадаш рӯй
بدو داد تا لعل گرددش روی
Яке нағзи пӯлод занҷир дошт
یکی نغز پولاد زنجیر داشت
Ниҳон карда аз ҷодӯ ожир дошт
نهان کرده از جادو آژیر داشت
Ба бозуаш дар бастаи бади зрдҳшт
به بازوش در بسته بد زردهشت
Ба Гуштосп оварда буд аз биҳишт
به گشتاسپ آورده بود از بهشت
Бидон оҳан аз ҷони Исфандиёр
بدان آهن از جان اسفندیار
Набардии гумоне ба бади рӯзгор
نبردی گمانی به بد روزگار
Биндохти занҷир дар гарданаш
بینداخت زنجیر در گردنش
Бар он сон ки неруи бабрад аз таниш
بر آن سان که نیرو ببرد از تنش
Зани ҷодӯ аз хештан шер кард
زن جادو از خویشتن شیر کرد
Ҷаҳонҷӯии оҳанг шамшер кард
جهانجوی آهنگ شمشیر کرد
Бадв гуфт бар ман наёрӣ газанд
بدو گفت بر من نیاری گزند
Агар оҳанӣни кӯҳи гардии баланд
اگر آهنین کوه گردی بلند
Бёрои зони сон ки ҳастӣ рахт
بیارای زآن سان که هستی رخت
Ба шамшери ёзм кунун посухат
به شمشیر یازم کنون پاسخت
Ба занҷир шуд гандаи перии табоҳ
به زنجیر شد گنده پیری تباه
Сару мӯӣ чун барфу рангии сиёҳ
سر و موی چون برف و رنگی سیاه
Яке тези ханҷари бузад бар сараш
یکی تیز خنجر بزد بر سرش
Мабодо ки бинии сарашгар буриш
مبادا که بینی سرش گر برش
Чу ҷодӯ бамурд осмони тираи гашт
چو جادو بمرد آسمان تیره گشت
Бар он сон ки чашми андари он хираи гашт
بر آن سان که چشم اندر آن خیره گشت
Яке боду гардии баромади сиёҳ
یکی باد و گردی برآمد سیاه
Бапушед дидори хуршеду моҳ
بپوشید دیدار خورشید و ماه
Ба болои баромади ҷаҳонҷӯии мард
به بالا برآمد جهانجوی مرد
Чу раъди хурушони яке наъра кард
چو رعد خروشان یکی نعره کرد
Пшўтн биёмад ҳаме бо сипоҳ
پشوتن بیامد همی با سپاه
Чунин гуфт к-эии номбурдори шоҳ
چنین گفت کای نامبردار شاه
На бо захми ту пой дорад наҳанг
نه با زخم تو پای دارد نهنگ
На тарк ва на ҷодӯ на шеру паланг
نه ترک و نه جادو نه شیر و پلنگ
Ба гетии бмоноди яли сарфароз
به گیتی بماناد یل سرفراز
Ҷаҳонро ба меҳри ту бодои ниёз
جهان را به مهر تو بادا نیاز
Яке оташ аз тораки гргсор
یکی آتش از تارک گرگسار
Баромади зи пайкори Исфандиёр
برآمد ز پیکار اسفندیار