Чу як пос бигузашт аз тираи шаб

چو یک پاس بگذشت از تیره شب

Ба пеш андар омад хурӯши ҷалб

به پیش اندر آمد خروش جلب

Бихандед бар борагии шоҳи нав

بخندید بر بارگی شاه نو

зи дам сипаҳ рафт то пеши рӯ

ز دم سپه رفت تا پیش رو

Сипаҳдор чун пеш лашкар кашид

سپهدار چون پیش لشکر کشید

Яке жарфи дарёӣ бе бен бидид

یکی ژرف دریای بی‌بن بدید

Ҳиўнӣ ки буд андарони корвон

هیونی که بود اندران کاروان

Куҷои пеш рӯ доштӣ сорўон

کجا پیش رو داشتی ساروان

Ҳамеи пеши рӯи ғарқаи гашти андари об

همی پیش رو غرقه گشت اندر آب

Сипаҳбади бузади чанги ҳам дар шитоб

سپهبد بزد چنگ هم در شتاب

Гирифташ ду рон бар кашидаш зи гул

گرفتش دو ران بر کشیدش ز گل

Битарсед бадхоҳи тарки чгл

بترسید بدخواه ترک چگل

Бифармуд то гргсори нижанд

بفرمود تا گرگسار نژند

Шавад доғи дили пеш бар пои банд

شود داغ دل پیش بر پای بند

Бадв гуфт к-эии римни гргсор

بدو گفت کای ریمن گرگسار

Гирифтор бар дасти Исфандиёр

گرفتار بر دست اسفندیار

Нагуфтӣ ки эдар наёбӣ ту об

نگفتی که ایدر نیابی تو آب

Бисӯзад турои тобиши офтоб

بسوزد ترا تابش آفتاب

Чаро кардӣ эй бдтн аз оби хок

چرا کردی ای بدتن از آب خاک

Сипаҳро ҳама карда будӣ ҳалок

سپه را همه کرده بودی هلاک

Чунин дод посух ки марги сипоҳ

چنین داد پاسخ که مرگ سپاه

Маро равшаноӣаст чун ҳўру моҳ

مرا روشناییست چون هور و ماه

Чаҳ байнами ҳаме аз ту ҷузи пои банд

چه بینم همی از تو جز پای‌بند

Чаҳ хоҳам турои ҷузи балоу газанд

چه خواهم ترا جز بلا و گزند

Сипаҳбад бихандед ва бикшод чашм

سپهبد بخندید و بگشاد چشم

Фурӯ монад зон тарку бФзўди хашм

فرو ماند زان ترک و بفزود خشم

Бадв гуфт к-эй кам хиради гргсор

بدو گفت کای کم خرد گرگسار

Чу пирӯзи гирдами ман аз корзор

چو پیروز گردم من از کارزار

Ба рӯйин дижат бар сипаҳбад кунам

به رویین دژت بر سپهبد کنم

Мабодо ки ҳаргизи бтў бад кунам

مبادا که هرگز بتو بد کنم

Ҳамаи подшоҳӣ саросар турост

همه پادشاهی سراسر تراست

Чу бо мо кунӣ дар сухани роҳи рост

چو با ما کنی در سخن راه راست

Ниёзорам онро ки фарзанди тест

نیازارم آن را که فرزند تست

Ҳам онро ки аз дӯдаи пайванди тест

هم آن را که از دوده پیوند تست

Чу бишунид гуфтор ӯ гргсор

چو بشنید گفتار او گرگسار

Пурумед шуд ҷонаш аз шаҳриёр

پرامید شد جانش از شهریار

зи гуфтор ӯ монад андари шигифт

ز گفتار او ماند اندر شگفت

Заминро бабўсед ва пӯзиш гирифт

زمین را ببوسید و پوزش گرفت

Бадв гуфт шоҳ онч гуфтӣ гузашт

بدو گفت شاه آنچ گفتی گذشت

зи гуфтор хомат нагашт оби дашт

ز گفتار خامت نگشت آب دشت

Гузаргоҳи ин об дарё куҷост

گذرگاه این آب دریا کجاست

Бибояд намӯдан ба мо роҳи рост

بباید نمودن به ما راه راست

Бадв гуфт бо оҳан аз обгир

بدو گفت با آهن از آبگیر

Наёбади гузари пару пайкони тир

نیابد گذر پر و پیکان تیر

Таҳамтан форуманд андари шигифт

تهمتن فروماند اندر شگفت

Ҳам андари замони банд ӯ барграфт

هم‌اندر زمان بند او برگرفت

Ба дарёии оби андаруни гргсор

به دریای آب اندرون گرگسار

Биёмад ҳиўнии гирифтаи маҳор

بیامد هیونی گرفته مهار

Сипаҳбад бифармуд то мшги об

سپهبد بفرمود تا مشگ آب

Бирезанд дар об ва дар моҳтоб

بریزند در آب و در ماهتاب

Ба дарёи сабк бор шуд борагӣ

به دریا سبک‌بار شد بارگی

Сипоҳ андар омад ба якборагӣ

سپاه اندر آمد به یکبارگی

Чу омад ба хушкии сипоҳу буна

چو آمد به خشکی سپاه و بنه

Ббди майсараи рост бо маймана

ببد میسره راست با میمنه

Ба наздики рӯйин диж омад сипоҳ

به نزدیک رویین دژ آمد سپاه

Чунон шуд ки фарсанг даҳ монад роҳ

چنان شد که فرسنگ ده ماند راه

Сари ҷангҷуён ба хӯрдан нишаст

سر جنگجویان به خوردن نشست

Парастанда шуд ҷоми бода ба даст

پرستنده شد جام باده به دست

Бифармуд то ҷавшан ва худу габр

بفرمود تا جوشن و خود و گبر

Ббрднд бо теғи пеши ҳужабр

ببردند با تیغ پیش هژبر

Кушода бифармуд то гргсор

گشاده بفرمود تا گرگسار

Биёмад ба пеши яли Исфандиёр

بیامد به پیش یل اسفندیار

Бадв гуфт кокнўни гузаштии зи бад

بدو گفت کاکنون گذشتی ز بد

зи ту хӯбӣу рост гуфтан сазад

ز تو خوبی و راست گفتن سزد

Чу аз тани бабрами сари арҷосп ро

چو از تن ببرم سر ارجاسپ را

Дурахшон кунам ҷони лҳросп ро

درخشان کنم جان لهراسپ را

Чу каҳарам ки аз хӯни Фршидўрд

چو کهرم که از خون فرشیدورد

Дил лашкарӣ кард пари хӯну дард

دل لشکری کرد پر خون و درد

Дигар андарямон ки пирӯзи гашт

دگر اندریمان که پیروز گشت

Бикушт аз далерони мо сӣ ва ҳашт

بکشت از دلیران ما سی و هشت

Саронишони бабрам ба кини ниё

سرانشان ببرم به کین نیا

Падеди орм аз ҳар дарии кимиё

پدید آرم از هر دری کیمیا

Ҳамаи гӯрашони ком шерон кунам

همه گورشان کام شیران کنم

Ба коми далерон Эрон кунам

به کام دلیران ایران کنم

Саросар бидӯзам ҷигарашон ба тир

سراسر بدوزم جگرشان به تیر

Биорам зану кӯдаконишони асир

بیارم زن و کودکانشان اسیر

Туро шод хонем азингар дижам

ترا شاد خوانیم ازین گر دژم

Бигӯӣ ончи дорӣ ба дил беш ва кам

بگوی آنچ داری به دل بیش و کم

Дили гргсори андарон танг шуд

دل گرگسار اندران تنگ شد

Равону забонаши пар ожанг шуд

روان و زبانش پر آژنگ شد

Бадв гуфт то чанд гӯйии чунин

بدو گفت تا چند گویی چنین

Ки бар ту мабодо ба дод офарин

که بر تو مبادا به داد آفرین

Ҳамаи ахтари бад ба ҷони ту бод

همه اختر بد به جان تو باد

Бурӣда ба ханҷари миёни ту бод

بریده به خنجر میان تو باد

Ба хок андар афганда пари хӯни танат

به خاک اندر افگنده پر خون تنت

Замини бистару гирди пероҳанат

زمین بستر و گرد پیراهنت

зи гуфтор ӯ тез шуд номдор

ز گفتار او تیز شد نامدار

Барошуфт бо тнгдли гргсор

برآشفت با تنگدل گرگسار

Яке теғи ҳиндии бузад бар сараш

یکی تیغ هندی بزد بر سرش

зи торак ба ду ним шуд то буриш

ز تارک به دو نیم شد تا برش

Ба дарёи Фгндши ҳам андари замон

به دریا فگندش هم‌اندر زمان

Хур моҳён шуд тани бадгумон

خور ماهیان شد تن بدگمان

Вазони ҷойгаҳи бораро бар нишаст

وزان جایگه باره را بر نشست

Ба тундии миёни ялиро бибаст

به تندی میان یلی را ببست

Ба болои баромад ба диж бингаред

به بالا برآمد به دژ بنگرید

Яке содаи дижи оҳанӣн бора дид

یکی ساده دژ آهنین باره دید

Се фарсанги болоу паҳнои чиҳил

سه فرسنگ بالا و پهنا چهل

Баҷое надид андар ӯ обу гул

بجایی ندید اندر او آب و گل

Ба паҳнои девор ӯ бар савор

به پهنای دیوار او بر سوار

Бирафтӣ баробари брўбри чаҳор

برفتی برابر بروبر چهار

Чу Исфандиёри он шигифтӣ бидид

چو اسفندیار آن شگفتی بدید

Яке боди сард аз ҷигар баркашид

یکی باد سرد از جگر برکشید

Чунин гуфт кинро нишоед ситад

چنین گفت کاین را نشاید ستد

Бад омад ба рӯй ман аз роҳи бад

بد آمد به روی من از راه بد

Дареғи ин ҳамаи ранҷу пайкори мо

دریغ این همه رنج و پیکار ما

Пушаймонӣ омад ҳамаи кори мо

پشیمانی آمد همه کار ما

Ба гирди биёбон ҳама бингаред

به گرد بیابان همه بنگرید

Ду тарки андарони дашт пӯянда дид

دو ترک اندران دشت پوینده دید

Ҳаме рафт пеши андаруни чори саг

همی رفت پیش اندرون چار سگ

Сагоне ки гиранд оҳӯ ба таг

سگانی که گیرند آهو به تگ

зи боло фурӯд омад Исфандиёр

ز بالا فرود آمد اسفندیار

Ба чанги андаруни найзаи корзор

به چنگ اندرون نیزهٔ کارزار

Бипурсед ва гуфт ин дижи номдор

بپرسید و گفت این دژ نامدار

Чаҳ ҷойаст ва чандаст бар ваии савор

چه جایست و چندست بر وی سوار

зи арҷосп чанде сухани ронданд

ز ارجاسپ چندی سخن راندند

Ҳамаи дафтар диж бирав хонданд

همه دفتر دژ برو خواندند

Ки болоу паҳнои дижро бибин

که بالا و پهنای دژ را ببین

Дарии сӯии Эрон дигар сӯии чин

دری سوی ایران دگر سوی چین

Бадви андаруни теғи зани сӣ ҳазор

بدو اندرون تیغ‌زن سی‌هزار

Саворони гарданкашу номдор

سواران گردنکش و نامدار

Ҳамаи пеши арҷосп чун банда анд

همه پیش ارجاسپ چون بنده‌اند

Ба фармону райш сроФгндаҳ анд

به فرمان و رایش سرافگنده‌اند

Хӯриш ҳаст чндонк андоза нест

خورش هست چندانک اندازه نیست

Ба хӯшаи даруни бор агар тоза нест

به خوشه درون بار اگر تازه نیست

Агар дар бибандад ба даҳ соли шоҳ

اگر در ببندد به ده سال شاه

Хӯриш ҳаст чндонк бояд сипоҳ

خورش هست چندانک باید سپاه

Агар хоҳад аз чину Мочӣни савор

اگر خواهد از چین و ماچین سوار

Биёбад буриши номвари сад ҳазор

بیابد برش نامور صد هزار

Ниёзаши наёбад ба чизе ба кас

نیازش نیابد به چیزی به کس

Хӯриш ҳасту мардони фарёдрас

خورش هست و مردان فریادرس

Чу гуфтанд ӯ теғи ҳиндӣ ба мушт

چو گفتند او تیغ هندی به مشت

Ду гарданкаши содаи дилро бикушт

دو گردنکش ساده‌دل را بکشت