зи ёқӯт сурхаст чархи кабӯд

زِ یاقوتِ سُرخ اَست چَرخِ کَبود

На аз обу гирд ва на аз боду дӯд

نه از آب و گَرد و نَه از باد و دود

Ба чандини фурӯғ ва ба чандини чароғ

به چَندین فُروغ و به چَندین چِراغ

Биёроста чун ба наврӯзи боғ

بیاراسته چون به نوروز باغ

Равони андар ӯ гавҳар дил фурӯз

رَوان اَندر او گوهَرِ دل‌فُروز

Каз ӯ равшаноӣ гирифтааст рӯз

کَز او روشنایی گرفته است روز

зи ховар бар ояд сӯии бохтар

زِ خاوَر بَر آیَد سویِ باختَر

Набошад аз ин як равиши рост тар

نباشَد اَز این یِک رَوِش راست‌تَر

Аё он ки ту офтобии ҳаме

اَیا آن که تو آفتابی هَمی

Чаҳ будат ки бар ман нтобӣ ҳаме

چه بودَت که بَر مَن نَتابی هَمی