Туро дониш ва дайн раҳанд дуруст

تو را دانش و دین رهاند درست

Дар растгорӣ бибоядат ҷуст

درِ رستگاری ببایدت جست

Вагар дил нахоҳӣ ки бошад нижанд

وگر دل نخواهی که باشد نژند

Нахоҳӣ ки доими буии мустаманд

نخواهی که دائم بُوی مستمند

Ба гуфтори пайғамбарати роҳи ҷӯй

به گفتارِ پیغمبرت راه جوی

Дил аз тирагиҳо бад-ӣни оби шӯй

دل از تیرگی‌ها بدین آب شوی

Чаҳ гуфт он худованди танзилу ваҳй

چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی

Худованди амр ва худованд наҳй

خداوند امر و خداوند نهی

Ки хуршеди баъд аз расӯлони ма

که خورشید بعد از رسولانِ مِه

Нтобед бар каси зи бўбкр ба

نتابید بر کس ز بوبکر بِه

Умр кард исломро ошкор

عمر کرد اسلام را آشِکار

Биёрост гетӣ чу боғи баҳор

بیاراست گیتی چو باغِ بهار

Пас аз ҳар ду он буд Усмон гузин

پس از هر دو آن بود عثمان گزین

Худованди шарму худованди дайн

خداوند شرم و خداوند دین

Чаҳоруми алӣ буд ҷуфти батул

چهارم علی بود جفت بتول

Ки ӯро ба хӯбӣ ситояд расӯл

که او را به خوبی ستاید رسول

Ки ман шаҳри илмами алӣам дар аст

که من شهر علمم علیم در است

Дурусти ин сухани қавл пайғамбар аст

درستْ این سخنْ قولِ پیغمبر است

Гувоҳии даҳум кин суханҳо з ӯст

گواهی دهم کاین سخن‌ها از اوست

Ту гӯйии ду гӯшами пар овоз ӯст

تو گویی دو گوشم پُرِ آوازِ اوست

Алиро чунин гуфту дигари ҳамин

علی را چنین گفت و دیگر همین

Каз эшон қавӣ шуд ба ҳар гӯнаи дайн

کز ایشان قوی شد به هر گونه دین

Набии офтобу сҳобон чу моҳ

نبیّْ آفتاب و صحابان چو ماه

Ба ҳам бастаи як дигар рости роҳ

به هم‌بستهٔ یک‌دگر راست راه

Манам бандаи аҳли байти набӣ

منم بندهٔ اهل بیت نبی

Ситоянда хоки пои васӣ

ستایندهٔ خاک پای وصی

Ҳакими ин ҷаҳонро чу дарёи ниҳод

حکیمْ این جهان را چو دریا نهاد

Бар ангехта мавҷ аз ӯ тундбод

برانگیخته موج از او تندباد

Чу ҳафтод киштӣ бар ӯ сохта

چو هفتاد کشتی بر او ساخته

Ҳамаи бодбонҳо бар афрохта

همه بادبان‌ها بر افراخته

Яке паҳни киштӣ ба сони арӯс

یکی پهنْ کشتی به سانِ عروس

Биёроста ҳамчуи чашми хурӯс

بیاراسته همچو چشم خروس

Муҳамади бадви андарун бо алӣ

محمّد بدو اندرون با علی

Ҳамон аҳли байти набӣ ва вале

همان اهل بیتِ نبیّ و ولی

Хирадманд каз давр дарё бидид

خردمند کز دور دریا بدید

Карона на пайдо ва бен нопадид

کرانه نه پیدا و بن ناپدید

Бидонаст кӯ мавҷ хоҳад задан

بدانست کو موج خواهد زدن

Кас аз ғарқ берун нахоҳад шудан

کس از غرق بیرون نخواهد شدن

Ба дил гуфт агар бо набӣу васӣ

به دل گفت اگر با نبی و وصی

Шавам ғарқа дорам ду ёри вФӣ

شوم غرقه دارم دو یار وفی

Ҳамоно ки бошад марои дастгир

همانا که باشد مرا دستگیر

Худованди тоҷу ливоу сарир

خداوند تاج و لوا و سریر

Худованди ҷӯй майу ангабин

خداوندِ جویِ می و انگبین

Ҳамон чашмаи шеру моءи муайян

همان چشمهٔ شیر و ماءِ معین

Агар чашми дорӣ ба дигари сарой

اگر چشم داری به دیگر سرای

Ба назд набӣу алии гири ҷой

به نزد نبی و علی گیر جای

?герати зин бад ояд гуноҳ ман аст

گرت زین بد آید گناهِ من است

Чунинаст ва ин дайну роҳ ман аст

چنین است و اینْ دین و راهِ من است

Бар ин зодам ва ҳам бар ин бигузарам

بر این زادم و هم بر این بُگْذرم

Чунон дон ки хоки паии ҳайдарам

چنان دان که خاکِ پیِ حیدرم

Дилатгар ба роҳи хато моил аст

دلت گر به راه خطا مایل است

Туро душмани андари ҷаҳони худ дил аст

تو را دشمن اندر جهانْ خودْ دل است

Набошад ҷуз аз бе падари душманаш

نباشد جز از بی‌پدر دشمنش

Ки яздон ба оташ бисӯзад таниш

که یزدان به آتش بسوزد تنش

Ҳар онкас ки дар ҷонаши буғз алӣ аст

هر آنکس که در جانش بغض علی‌ست

Аз ӯ зортар дар ҷаҳони зор кӣ аст

از او زارتر در جهان زار کیست؟

Нигар то надорӣ ба бозии ҷаҳон

نگر تا نداری به بازی جهان

На баргардӣ аз неки пай ҳам Раҳон

نه برگردی از نیک‌ پی همرهان

Ҳамаи некии ?ут бояд оғоз кард

همه نیکی‌ات باید آغاز کرد

Чу бо неки номони буии ҳам навард

چو با نیک‌نامان بُوی هم‌نورد

Аз ин дар сухан чанд ронами ҳаме

از این در سخن چند رانم همی

Ҳамоно каронаш надонам ҳаме

همانا کَرانش ندانم همی