Чу аз дафтари ин достонҳо басӣ

چو از دفتر این داستان‌ها بَسی

Ҳаме хонд хонанда бар ҳар касе

همی‌خواند خواننده بَر هر کسی

Ҷаҳони дили ниҳодаи бад-ӣни достон

جهان دل نهاده بدین داستان

Ҳамон бхрдон низ ва ҳам расатон

همان بِخْرَدان نیز و هَم راستان

Ҷавонӣ биёмад кушодаи забон

جوانی بیامد گُشاده زبان

Сухани гуфтани хубу табъи равон

سُخن گفتنِ خوب و طبعِ روان

Ба шеъри орми ин номаро гуфт ман

به شعر آرَم این نامه را گفت مَن

Аз ӯ шодмон шуд дили анҷуман

از او شادمان شُد دلِ انجمن

Ҷавоняшро хуии бади ёр буд

جوانیش را خوی بَد یار بود

Абои бад ҳамеша ба пайкор буд

اَبا بَد همیشه به پیکار بود

Бар ӯ тохтан кард ногоҳ марг

بر او تاختن کَرد ناگاه مرگ

Ниҳодаш ба сар бар яке тираи трг

نهادش به سَر بر یکی تیره تَرگ

Бидон хуии бади ҷон ширин бидод

بِدان خوی بَد جانِ شیرین بِداد

Набад аз ҷавоняши як рӯзи шод

نَبُد از جوانیش یک روز شاد

Якояк аз ӯ бахт баргашта шуд

یکایک از او بخت برگَشته شد

Ба дасти яке банда бар кушта шуд

به دستِ یکی بنده بر کُشته شد

Бирафт ӯ ва ин нома ногуфта монад

بِرَفت او و این نامه ناگفته ماند

Чунон бахти бедор ӯ хуфта монад

چُنان بختِ بیدارِ او خُفته ماند

Илоҳӣ афв кун гуноҳи варо

الهی عَفو کُن گناهِ وُرا

Беафзой дар ҳашари ҷоҳи варо

بیَفزای دَر حَشْر جاهِ وُرا