Нигаҳ кун ки шодони брзин чаҳ гуфт

نگه کن که شادان برزین چه گفت

Бдонгаҳ ки бикшод рози азнҳФт

بدانگه که بگشاد راز از نهفت

Бдргаҳи шаҳаншоҳи нӯшин равон

بدرگه شهنشاه نوشین‌روان

Ки номаши бмонод то ҷовдон

که نامش بماناد تا جاودان

Зҳрдоншии мӯбадии хостӣ

ز هر دانشی موبدی خواستی

Ки дарга бадишон биёростӣ

که درگه بدیشان بیاراستی

Пизишки сухангӯии вкндоўрон

پزشک سخنگوی و کنداوران

Бузургони вкорозмўдаҳи сарон

بزرگان وکارآزموده سران

Абрҳрдрии номвари меҳтарӣ

ابر هر دری ناموَر مهتری

Куҷои ҳрсрии робдии афсарӣ

کجا هر سری را بُدی افسری

Пизишки сарояндаи Бурзуӣ буд

پزشک سراینده برزوی بود

Бнирўи расидаи сухангӯӣ буд

به نیرو رسیده سخنگوی بود

Зҳрдоншӣ доштӣ баҳра Эй

ز هر دانشی داشتی بهره‌ای

Бҳрбҳраҳ эй дараҷаони шуҳра Эй

به هر بهره‌ای در جهان شهره‌ای

Чунон бад ки рӯзии бҳнгоми бор

چنان بد که روزی به هنگام بار

Биёмад брномўри шаҳриёр

بیامد بر نامور شهریار

Чунин гуфт к-эии шоҳи дониш пазир

چنین گفت کای شاه دانش‌پذیر

Пажӯҳандаи вёФтаҳи ёдгир

پژوهنده و یافته یادگیر

Ман имрӯзи дрдФтри ҳиндӯон

من امروز در دفتر هندوان

Ҳамеи бнгридми брўшни равон

همی‌ بنگریدم به روشن روان

Чунин бднбштаҳ ки бркўаҳи ҳинд

چنین بُد نبشته که بر کوه هند

Гёиисти чинӣ чўрўмӣ паранд

گیاییست چینی چو رومی پرند

Ки онро чу грдоўрди раҳнамоӣ

که آن را چو گرد آورد رهنمای

Биомезад вдонши оради биҷой

بیامیزد و دانش آرد بجای

Чу бар мурдаи бпрогнд бе гумон

چو بر مُرده بپراگند بی‌گمان

Сухангӯии грддҳми андари замон

سخنگوی گردد هم اندر زمان

Кунун ман бадастӯрии шаҳриёр

کنون من بدستوری شهریار

Бипаймоем ин роҳи душвори хор

بپیمایم این راه دشوار خوار

Басии донишӣ раҳнамоӣ оварам

بسی دانشی رهنمای آورم

Магари кини шигифтӣ биҷой оварам

مگر کین شگفتی بجای آورم

Тани мурда грзндаҳ гардад равост

تن مرده گر زنده گردد رواست

Ки нӯшин равони брҷҳони подшост

که نوشین‌روان بر جهان پادشاست

Бадв гуфт шоҳ ин нишоед бадан

بدو گفت شاه این نشاید بُدن

Магари озмудаи роббоид шудан

مگر آزمون را بباید شدن

Бабри номаи ман бар рои ҳинд

ببر نامهٔ من برِ رای هند

Нигар тока бошад бути орои ҳинд

نگر تا که باشد بت‌آرای هند

Бад-ӣни корбохўиштни ёрхўоаҳ

بدین کار با خویشتن یارخواه

Ҳамаи ёрии азбхти бедори хоҳ

همه یاری از بختِ بیدار خواه

Агар нўшгФтӣ шавад дараҷаон

اگر نوشگفتی شود در جهان

Ки ин гуфта рамзӣ буд дрнҳон

که این گفته رمزی بود درنهان

Бабри ҳарч бояд ба наздики рой

ببر هرچ باید به نزدیک رای

Казу боядат бе гумони раҳнамоӣ

کزو بایدت بی‌گمان رهنمای

Дргнҷ бикшод нӯшин равон

در گنج بگشاد نوشین‌روان

Зчизӣ ки бади дархури хусравон

ز چیزی که بُد درخور خسروان

зи динору дебо ва хазу ҳарир

ز دینار و دیبا و خز و حریر

зи меҳру зи афсари зи машку абир

ز مهر و ز افسر ز مشک و عبیر

Штрўор сесад биёрост шоҳ

شتروار سیصد بیاراست شاه

Фиристода бардошт омад ба роҳ

فرستاده برداشت آمد به راه

Биёмад бар рой вномаҳ бидод

بیامد برِ رای و نامه بداد

Сарборҳо пеши аўбргшод

سرِ بارها پیش او برگشاد

Чу бархонад он номаи шоҳи рой

چو برخواند آن نامهٔ شاه رای

Бадв гуфт к-эии марди покизаи рой

بدو گفت کای مرد پاکیزه رای

Зксрии марои ганҷ бахшида нест

ز کسری مرا گنج بخشیده نیست

Ҳамаи лашкар вподшоҳӣ якеаст

همه لشکر و پادشاهی یکیست

з доду зи фару зи аўрнди шоҳ

ز داد و ز فرّ و ز اورند شاه

Вазони равшании бахти вони дастгоҳ

وزان روشنی بخت و آن دستگاه

Набошад шигифти азҷҳондори пок

نباشد شگفت از جهاندار پاک

Кигар мурдагонро براردи зхок

که گر مردگان را برآرد ز خاک

Брҳмни бкўаҳи андарун ҳрк ҳаст

برهمن بکوه اندرون هرک هست

Яке дорад ин рои робои тўдст

یکی دارد این رای را با تو دست

Бути орои вФрхндаҳи дастури ман

بت‌آرای و فرخنده دستور من

Ҳам он ганҷи впрмоиаҳи ганҷури ман

هم آن گنج و پرمایه گنجور من

Бдўники Ҳиндӯстони пеши тест

بد و نیک هندوستان پیش تست

Бузургии марои дараками вебяши тест

بزرگی مرا در کم و بیش تست

Бёростндш ба наздики рой

بیاراستندش به نزدیک رای

Яке номвар чун ббоисти ҷой

یکی نامور چون ببایست جای

Хӯришгар фиристод ҳам хӯрданӣ

خورشگر فرستاد هم خوردنی

Ҳамон пӯшиши нағзи вгстрднӣ

همان پوشش نغز و گستردنی

Бирафт он шаб вароӣ зад бо радон

برفت آن شب و رای زد با ردان

Бузургони қнўҷ бо бхрдон

بزرگان قنّوج با بخردان

Чўбрзди сар аз кӯҳи рухшандаи рӯз

چو برزد سر از کوه رخشنده روز

Падед омад он шамъ гетӣ фурӯз

پدید آمد آن شمع گیتی‌فروز

Пизишкони фарзонаро хонд рой

پزشکان فرزانه را خواند رای

Касе кӯи бадонаши бадии раҳнамоӣ

کسی کو بدانش بُدی رهنمای

Чу Бурзуӣ биниҳод срсўии кӯҳ

چو برزوی بنهاد سر سوی کوه

Бирафтанд боӯ пизишкони гуруҳ

برفتند با او پزشکان گروه

Пиёдаи ҳамаи кӯҳсорони бпоӣ

پیاده همه کوهساران بپای

Бпимўд бо донишии раҳнамоӣ

بپیمود با دانشی رهنمای

Гёҳои зи хушку зтар баргузед

گیاها ز خشک و ز تر برگزید

зи пажмурдау онч рухшанда дид

ز پژمرده و آنچ رخشنده دید

зи ҳаргунаи доруи зи хушку з тар

ز هرگونه دارو ز خشک و ز تر

Ҳаме бар прагаанд бар мурда бар

همی بر پراگند بر مرده بر

Яке мурда зинда нагашт азгё

یکی مرده زنده نگشت از گیا

Ҳамоно ки суст омад он кимиё

همانا که سست آمد آن کیمیا

Ҳама кӯҳ биспурад як як бпоӣ

همه کوه بسپرد یک یک بپای

Абри ранҷи аўбрнёмди биҷой

ابر رنج او بر نیامد بجای

Бидонаст кони кори он подшои сет

بدانست کان کار آن پادشاست

Ки зиндааст ҷовид ва фармонравост

که زنده است جاوید و فرمانرواست

Дилаши гашти сӯзони зи тшўири шоҳ

دلش گشت سوزان ز تشویر شاه

Ҳам азномдорони ҳам аз ранҷи роҳ

هم از نامداران هم از رنج راه

Вазони хоста низ коўрдаҳ буд

وزان خواسته نیز کاورده بود

ЗгФтори беҳудаи озурда буд

ز گفتار بیهوده آزرده بود

Зкорнбштаҳи ббди тнгдл

ز کارِ نبشته ببُد تنگدل

Ки он марди бедонашу сангдил

که آن مرد بیدانش و سنگدل

Чаро хира бар боди чизеи набшат

چرا خیره بر باد چیزی نبشت

Ки бади бори он ранҷи гуфтори зишт

که بد بار آن رنج گفتار زشت

Чунин гуфт зон пас барон бхрдон

چنین گفت زان پس بران بخردان

Ки эй кордидаҳи сутӯдаи радон

که‌ ای کاردیده ستوده ردان

Ки донед донотар аз хештан

که دانید داناتر از خویشتن

Куҷои сарфарозади бад-ӣни анҷуман

کجا سرفرازد بدین انجمن

Ба посух шуданд анҷумани ҳамсухан

به پاسخ شدند انجمن همسخن

Ки донанда пераст эдар куҳан

که داننده پیرست ایدر کهن

Ба солу хирад ӯ з мо меҳтараст

به سال و خرد او ز ما مهترست

Ба дониши з ҳар меҳтарӣ беҳтараст

به دانش ز هر مهتری بهترست

Чунин гуфт Бурзуӣ бо ҳиндӯон

چنین گفت برزوی با هندوان

Ки эй номдорони равшани равон

که ای نامداران روشن‌روان

Барин ранҷҳо брФзўнӣ кунед

برین رنجها بر فزونی کنید

Марои сӯй ӯ раҳнамӯнӣ кунед

مرا سوی او رهنمونی کنید

Магари кони сухангӯии донои пер

مگر کان سخنگوی دانای پیر

Бад-ӣн кор бошад марои дастгир

بدین کار باشد مرا دستگیر

Ббрднди Бурзуии ронзди ӯй

ببردند برزوی را نزد اوی

Пурандешаи дили српрозгФти вгўӣ

پراندیشه دل سر پر از گفت و گوی

Чўнздики Ӯшади сухангӯии мард

چو نزدیک او شد سخنگوی مرد

Ҳамаи ранҷҳо пеш ӯ ёд кард

همه رنج‌ها پیش او یاد کرد

Зкори набишта ки омад падед

ز کار نبشته که آمد پدید

Суханҳо ки азкордонон шунид

سخن‌ها که از کاردانان شنید

Бадви пери доно забон баргушод

بدو پیر دانا زبان برگشاد

з ҳар донишии пеш ӯ кард ёд

ز هر دانشی پیش او کرد یاد

Ки ман дар набишта чунин ёфтам

که من در نبشته چنین یافتم

Бидон орзӯ тез бишитофтам

بدان آرزو تیز بشتافتم

Чу зон ранҷҳо барнаёмад падед

چو زان رنج‌ها برنیامد پدید

Ббоисти ночор дигар шунид

ببایست ناچار دیگر شنید

Гё чун сухани дону дониш чу кӯҳ

گیا چون سخن‌دان و دانش چو کوه

Ки ҳамвора бошад мар ӯ рошкўаҳ

که همواره باشد مر او را شکوه

Тани мурда чун марди бидоншст

تن مرده چون مرد بیدانشست

Ки донои бҳрҷоӣ бо ромишаст

که دانا به هر جای با رامشست

Бадонаш буд бе гумони зиндаи мард

به دانش بود بی‌گمان زنده مرد

Чўдонш набошад бигардаш магарад

چو دانش نباشد ب گِردش مگرد

Чўмрдм здоноиӣ ояд сутӯҳ

چو مردم ز دانایی آید ستوه

Гёчўклилаҳи сети вдонши чўкўаҳ

گیا چون کلیله‌ست و دانش چو کوه

Китобии бадонаши намояндаи роҳ

کتابی به دانش نماینده راه

Биёбӣ чўҷўиии тўозгнҷи шоҳ

بیابی چو جویی تو از گنج شاه

Чу бишунид Бурзуӣ зу шод шуд

چو بشنید برزوی زو شاد شد

Ҳамаи ранҷи брчшми аўбодшд

همه رنج بر چشم او باد شد

БрўоФрин кард вшд назд шоҳ

بر او آفرین کرد و شد نزد شاه

Бикрдори оташи бпимўди роҳ

به کردار آتش بپیمود راه

Биёмад ниёйиши кунони пеши рой

بیامد نیایش‌کنان پیش رای

Ки то ҷой бошад тўбодии биҷой

که تا جای باشد تو بادی به جای

Китобӣаст эй шоҳи густардаи ком

کتابیست ای شاه گسترده کام

Ки онро бҳндии Калилаи сети ном

که آن را به هندی کلیله‌ست نام

Ба меҳраст то дарҷи дргнҷи шоҳ

به مهرست تا درج در گنج شاه

Барои вбдонши намояндаи роҳ

به رای و به دانش نماینده راه

Ба ганҷур фармон диҳад то згнҷ

به گنجور فرمان دهد تا ز گنج

Сипорад бмн гар надорад ба ранҷ

سپارد به من گر ندارد به رنج

Дижами гашт зон орзӯи ҷони шоҳ

دژم گشت زان آرزو جان شاه

Бипечед брхўиштни чандгоҳ

بپیچید برخویشتن چندگاه

Ббрзўӣ гуфт ин кас аз мо наҷуст

به برزوی گفت این کس از ما نجُست

На акнӯн на аз рӯзгори нахуст

نه اکنون نه از روزگار نخست

Валикини ҷаҳондори нӯшин равон

ولیکن جهاندار نوشین‌روان

Агар тан бихоҳад зи мо ё равон

اگر تن بخواهد ز ما یا روان

Надорем азуи бози чизе ки ҳаст

نداریم ازو باز چیزی که هست

Агар сарфарозаст агар зердаст

اگر سرفرازست اگر زیردست

Валикин бихонӣ магари пеши мо

ولیکن بخوانی مگر پیش ما

Бидон то равони бидонадяши мо

بدان تا روان بداندیش ما

Нагӯяд ба дили кони нбштсти кас

نگوید به دل کان نبشتست کس

Бихон ва бидон ва бибин пеш ва пас

بخوان و بدان و ببین پیش و پس

Бадв гуфт Бурзуии к-эии шаҳриёр

بدو گفت برزوی کای شهریار

Надорам фузуни зи ончи гӯйии мадор

ندارم فزون ز آنچ گویی مدار

Калила биоварад ганҷури шоҳ

کلیله بیاورد گنجور شاه

Ҳаме буд ӯро намояндаи роҳ

همی‌بود او را نماینده راه

Ҳарон дар ки азномаҳи брхўондӣ

هران در که از نامه برخواندی

Ҳамаи рӯз бар дил ҳаме ронадӣ

همه روز بر دل همی‌راندی

зи номаи фузуни зи онк будяш ёд

ز نامه فزون ز آنک بودیش یاد

зи брхўондӣ низ то бомдод

ز برخواندی نیز تا بامداد

Ҳаме буд шодони дилу тани дуруст

همی‌بود شادان دل و تن درست

Бадонаши ҳамеи ҷон равшан бишуст

بدانش همی جان روشن بشست

Чу зу нома рафтӣ бшоаҳи ҷаҳон

چو زو نامه رفتی به شاه جهان

Дарӣ аз Калилаи нбштии ниҳон

دری از کلیله نبشتی نهان

Бад-ӣни чора то номаи ҳиндӯон

بدین چاره تا نامهٔ هندوان

Фиристод наздики нӯшин равон

فرستاد نزدیک نوشین‌روان

Бад-ӣни гӯна то посух нома дид

بدین گونه تا پاسخ نامه دید

Ки дарёии дониш ?бурма расед

که دریای دانش بر ما رسید

з айвон биёмад ба наздики рой

ز ایوان بیامد به نزدیک رای

Бадастӯрӣ бозгаштан ба ҷой

بدستوری بازگشتن به جای

Чу бикшод дили рои бнўохтш

چو بگشاد دل رای بنواختش

Яке халъати ҳиндӯеи сохташ

یکی خلعت هندویی ساختش

Ду ёраи баҳогир ва ду гӯшвор

دو یاره بهاگیر و دو گوشوار

Яке тавқи пургавҳари шоҳвор

یکی طوق پرگوهر شاهوار

Ҳам аз шораи ҳиндӣу теғи ҳинд

هم از شارهٔ هندی و تیغ هند

Ҳама рӯй оҳан саросар паранд

همه روی آهن سراسر پرند

Биёмад зи қнўҷи Бурзуии шод

بیامد ز قنّوج برزوی شاد

Басии дониши нўгрФтаҳи биёад

بسی دانشِ نو گرفته به یاد

зи раҳ чун расед андари он боргоҳ

ز ره چون رسید اندر آن بارگاه

Ниёйиш кунон рафт наздики шоҳ

نیایش کنان رفت نزدیک شاه

Бигуфт онч аз рой дид ва шунид

بگفت آنچ از رای دید و شنید

Биҷои гё дониш омад падед

بجای گیا دانش آمد پدید

Бадв гуфт шоҳ эй писандидаи мард

بدو گفت شاه‌ ای پسندیده مرد

Калилаи равони маро зинда кард

کلیله روان مرا زنده کرد

Тўокнўни зи ганҷури бустони калид

تو اکنون ز گنجور بستان کلید

зи чизе ки бояд бибояд гузид

ز چیزی که باید بباید گزید

Биёмад хирад ёфта сӯии ганҷ

بیامد خرد یافته سوی گنج

Ба ганҷи вар бисёр нанамуд ранҷ

به گنجور بسیار ننمود رنج

Дирам буду гавҳари чапу дасти рост

درم بود و گوهر چپ و دست راست

Ҷуз аз ҷомаи шоҳ чизе нахост

جز از جامهٔ شاه چیزی نخواست

Гиронмоя дастӣ бапушед ва рафт

گرانمایه دستی بپوشید و رفت

Бар гоҳ касрӣ хиромед тафт

بر گاه کسری خرامید تفت

Чу омад ба наздики тахташи фароз

چو آمد به نزدیک تختش فراز

Бирав офарин карду барадаши намоз

برو آفرین کرد و بردش نماز

Бадв гуфт пас номвари шаҳриёр

بدو گفت پس نامور شهریار

Ки бебадарау гавҳари шоҳвор

که بی بدره و گوهر شاهوار

Чаро рафтӣ эй ранҷи дидаи зи ганҷ

چرا رفتی ای رنج دیده ز گنج

Касеро сазад ганҷ кӯ дид ранҷ

کسی را سزد گنج کو دید رنج

Чунин посух оварад Бурзуи бшоаҳ

چنین پاسخ آورد برزو بشاه

Ки эй тоҷи ту бартар аз чархи моҳ

که ای تاج تو برتر از چرخ ماه

Ҳронкс ки ӯ пӯшиш шоҳ ёфт

هرآنکس که او پوشش شاه یافت

Ббхту бтхти маӣ роҳ ёфт

به بخت و به تخت مهی راه یافت

Дигар онк бо ҷомаи шаҳриёр

دگر آنک با جامهٔ شهریار

Бибинад марои марди носозгор

ببیند مرا مرد ناسازگار

Дил бадсиголон шавад тору танг

دل بدسگالان شود تار و تنگ

Бимонад рухи дӯст бо обу ранг

بماند رخ دوست با آب و رنگ

Яке орзӯ хоҳам аз шаҳриёр

یکی آرزو خواهم از شهریار

Ки монад зи ман дар ҷаҳони ёдгор

که ماند ز من در جهان یادگار

Чу бинависади ин номаи бўзрҷмҳр

چو بنویسد این نامه بوزرجمهر

Кушояди барин ранҷи Бурзуии чеҳр

گشاید برین رنج برزوی چهر

Нахустин дар аз ман кунад ёдгор

نخستین در از من کند یادگار

Ба фармони пирӯзгари шаҳриёр

به فرمان پیروزگر شهریار

Бидон то пас аз марги ман дар ҷаҳон

بدان تا پس از مرگ من در جهان

зи донанда ранҷам нагардад ниҳон

ز داننده رنجم نگردد نهان

Бадв гуфт шоҳи ин бузург орзӯаст

بدو گفت شاه این بزرگ آرزوست

Бар андозаи мард озода хуаст

بر اندازهٔ مرد آزاده‌خوست

Валикин ба ранҷи ту андар хураст

ولیکن به رنج تو اندر خورست

Сухан гарчи аз поигаҳ бартараст

سخن گرچه از پایگه برترست

Ба бўзрҷмҳри он замон шоҳ гуфт

به بوزرجمهر آن زمان شاه گفت

Ки ин орзӯро нишоед наҳуфт

که این آرزو را نشاید نهفت

Нависанда аз калак чун хома кард

نویسنده از کلک چون خامه کرد

зи Бурзуии як дар срномаҳ кард

ز برزوی یک در سرِ نامه کرد

Набшат ӯ барон номаи хусравӣ

نبشت او بران نامهٔ خسروی

Набӯд он замони хати ҷузи паҳлавӣ

نبود آن زمان خط جز پهلوی

Ҳаме буд бо арҷ дар ганҷи шоҳ

همی‌بود با ارج در گنج شاه

Бадви носазо кас накардӣ нигоҳ

بدو ناسزا کس نکردی نگاه

Чунин то битозӣ сухани ронданд

چنین تا بتازی سخن راندند

Варои паҳливонии ҳамеи хонданд

ورا پهلوانی همی‌خواندند

Чу Маъмуни равшани равон тоза кард

چو مامون روشن روان تازه کرد

Хури рӯз бар дигар андоза кард

خور روز بر دیگر اندازه کرد

Дил мӯбадон дошту рои каён

دل موبدان داشت و رای کیان

Бибаста баҳри донишӣ бар миён

ببسته به هر دانشی بر میان

Калила ба тозӣ шуд аз паҳлавӣ

کلیله به تازی شد از پهلوی

Бад-ӣни сон ки акнӯн ҳаме бишинавӣ

بدین سان که اکنون همی‌بشنوی

Битозӣ ҳаме буд то гоҳи наср

بتازی همی‌بود تا گاه نصر

Бдонгаҳ ки шуд дар ҷаҳони шоҳи наср

بدانگه که شد در جهان شاه نصر

Гиронмояи бўолФзли дастури ӯй

گرانمایه بوالفضل دستور اوی

Ки андари сухан буд ганҷури ӯй

که اندر سخن بود گنجور اوی

Бифармуд то порсӣу дарӣ

بفرمود تا پارسی و دری

Нбштнд ва кӯтоҳ шуд доварӣ

نبشتند و کوتاه شد داوری

Вазони пас чу пайваста рой омадаш

وزان پس چو پیوسته رای آمدش

Бадонаши хирад раҳнамоӣ омадаш

بدانش خرد رهنمای آمدش

Ҳамеи хост то ошкору ниҳон

همی‌خواست تا آشکار و نهان

Азуи ёдгорӣ буд дараҷаон

ازو یادگاری بود در جهان

Гзорндаҳро пеши бншонднд

گزارنده را پیش بنشاندند

Ҳамаи нома бар рӯдакии хонданд

همه نامه بر رودکی خواندند

Бпиўст гуё пароганда ро

بپیوست گویا پراگنده را

БсФт инчунин дар огндаҳ ро

بسفت اینچنین در آگنده را

Бидон кӯ сухан ронад ороишаст

بدان کو سخن راند آرایشست

Чу аблаҳ буд ҷой бахшоишаст

چو ابله بود جای بخشایشست

Ҳадиси парогандаи бпрогнд

حدیث پراگنده بپراگند

Чўпиўстаҳ шуд ҷону мғзогнд

چو پیوسته شد جان و مغز آگند

Ҷаҳондор то ҷовдони зиндаи бод

جهاندار تا جاودان زنده باد

Замону замини пеш ӯ бандаи бод

زمان و زمین پیش او بنده باد

Аз андешаи дилро мадори инчи танг

از اندیشه دل را مدار ایچ تنگ

Ки даврии ту аз рӯзгори диранг

که دوری تو از روزگار درنگ

Гуҳии барфарозу гуҳӣ бар нишеб

گهی بر فراز و گهی بر نشیب

Гуҳӣ бо муроду гуҳӣ бо наҳиф

گهی با مراد و گهی با نهیب

Азин ду яке низ ҷовид нест

ازین دو یکی نیز جاوید نیست

Ббўдни туро роҳ умед нест

به بودن تو را راه امید نیست

Нигаҳ кун кунун кори бўзрҷмҳр

نگه کن کنون کار بوزرجمهر

Ки аз хоки буришад ба гардони сипеҳр

که از خاک بر شد به گردان سپهر

Фароз оваредаш бхоки нижанд

فراز آوریدش به خاک نژند

Ҳамон кас ки барадаши бобири баланд

همان کس که بردش به ابر بلند