Биёмад ба шабгири дастури шоҳ
بیامد به شبگیر دستور شاه
Ҳаме кард кӯдак ба майдони сипоҳ
همی کرد کودک به میدان سپاه
Яке ҷомау чеҳру болои яке
یکی جامه و چهر و بالا یکی
Ки пайдо набад ин азон андакӣ
که پیدا نبد این ازان اندکی
Ба майдон ту гуфтӣ яке сур буд
به میدان تو گفتی یکی سور بود
Миёни андаруни шоҳи шопӯр буд
میان اندرون شاه شاپور بود
Чу кӯдак ба захм андар оварад гӯй
چو کودک به زخم اندر آورد گوی
Фузӯнии ҳамеи ҷуст ҳар як бадавӣ
فزونی همی جست هر یک بدوی
Биёмад ба майдони пагоҳи Ардашер
بیامد به میدان پگاه اردشیر
Танӣ чанд аз вижагони ногузир
تنی چند از ویژگان ناگزیر
Нигаҳ кард ва чун кӯдаконро бидид
نگه کرد و چون کودکان را بدید
Яке боди сард аз ҷигар баркашид
یکی باد سرد از جگر برکشید
Ба ангушт бинмуд бо кадхудоӣ
به انگشت بنمود با کدخدای
Ки омад яке Ардашерӣ ба ҷой
که آمد یکی اردشیری به جای
Бадв роҳбар гуфт к-эии подшо
بدو راهبر گفت کای پادشاه
Дилат шуд ба фарзанди худ бар гувоҳ
دلت شد به فرزند خود بر گواه
Яке бандаро гуфт шоҳи Ардашер
یکی بنده را گفت شاه اردشیر
Ки рӯи гӯии эшон ба чавгон бигир
که رو گوی ایشان به چوگان بگیر
Ҳаме бош бо кӯдакони тоза рӯй
همی باش با کودکان تازهروی
Ба чавгон ба пеш ман андоз гӯй
به چوگان به پیش من انداز گوی
Азон кӯдакон то ки ояд далер
ازان کودکان تا که آید دلیر
Миёни саворон ба кирдори шер
میان سواران به کردار شیر
зи дидори ман гӯии беруни барад
ز دیدار من گوی بیرون برد
Азин анҷумани кас ба кас нашимурд
ازین انجمن کس به کس نشمرد
Буд бе гумони поки фарзанди ман
بود بیگمان پاک فرزند من
зи тухм ва бару поки пайванди ман
ز تخم و بر و پاک پیوند من
Ба фармон бишуд бандаи шаҳриёр
به فرمان بشد بندهٔ شهریار
Бузади гӯй ва афганд пеши савор
بزد گوی و افگند پیش سوار
Давони кӯдакон аз пай ӯ чу тир
دوان کودکان از پی او چو تیر
Чу гаштанди наздик бо Ардашер
چو گشتند نزدیک با اردشیر
Бимонаданд ноком бар ҷои хеш
بماندند ناکام بر جای خویش
Чу шопӯри гирд андар омад ба пеш
چو شاپور گرد اندر آمد به پیش
зи пеши падари гӯии брбўду барад
ز پیش پدر گوی بربود و برد
Чу шуд даври мари кӯдаконро супурд
چو شد دور مر کودکان را سپرد
зи шодӣ чунон шуд дили Ардашер
ز شادی چنان شد دل اردشیر
Ки гардад ҷавон мардум гашта пер
که گردد جوان مردم گشته پیر
Саворонаш аз хок бардоштанд
سوارانش از خاک برداشتند
Ҳамеи даст бар дасти бгзоштнд
همی دست بر دست بگذاشتند
Шаҳаншоҳ зон пас гирифташ ба бар
شهنشاه زان پس گرفتش به بر
Ҳаме офарин хонд бар додгар
همی آفرین خواند بر دادگر
Сару чашм ва рӯйиш бабўсед ва гуфт
سر و چشم و رویش ببوسید و گفت
Ки чунин шигифтӣ нишоед наҳуфт
که چونین شگفتی نشاید نهفت
Ба дили ҳаргизи ин ёд нагузоштам
به دل هرگز این یاد نگذاشتم
Ки шопӯрро куштаи пиндоштам
که شاپور را کشته پنداشتم
Чу яздони маро шаҳриёрӣ фузуд
چو یزدان مرا شهریاری فزود
зи ман дар ҷаҳон ёдгорӣ фузуд
ز من در جهان یادگاری فزود
Ба фармон ӯ бар наёбӣ гузар
به فرمان او بر نیابی گذر
Вагар бартари ореи зи хуршеди сар
وگر برتر آری ز خورشید سر
Гуҳари хост аз ганҷу динори хост
گهر خواست از گنج و دینار خواست
Гиронмояи ёқӯт бисёр хост
گرانمایه یاقوت بسیار خواست
Бирав зару гавҳар басӣ рехтанд
برو زر و گوهر بسی ریختند
Зибри машку анбари басӣ бехтанад
زبر مشک و عنبر بسی بیختند
з динор шуд торакаши нопадид
ز دینار شد تارکش ناپدید
зи гавҳар касе чеҳра ӯ надид
ز گوهر کسی چهرهٔ او ندید
Ба дастур бар низ гавҳар фишонд
به دستور بر نیز گوهر فشاند
Ба курсии зари пайкараши брншонд
به کرسی زر پیکرش برنشاند
Бубахшед чандон варои хоста
ببخشید چندان ورا خواسته
Ки шуд коху айвонаши ороста
که شد کاخ و ایوانش آراسته
Бифармуд то духтари Ардавон
بفرمود تا دختر اردوان
Ба айвон шавад шоду равшани равон
به ایوان شود شاد و روشنروان
Бубахшед карда гуноҳи варо
ببخشید کرده گناه ورا
зи зангори бздўди моҳи варо
ز زنگار بزدود ماه ورا
Биоварад фарҳангёнро ба шаҳр
بیاورد فرهنگیان را به شهر
Касе кӯи з фарзонагӣ дошт баҳр
کسی کو ز فرزانگی داشت بهر
Навиштан биёмухташ паҳлавӣ
نوشتن بیاموختش پهلوی
Нишаст сарафрозӣу хусравӣ
نشست سرافرازی و خسروی
Ҳамон ҷангро гирд карда Аннан
همان جنگ را گرد کرده عنان
зи боло ба душмани намӯдани синон
ز بالا به دشمن نمودن سنان
з май хӯрдану бахшишу кори базм
ز می خوردن و بخشش و کار بزم
Сипаҳ ҷустану кӯшиши рӯзи разм
سپه جستن و کوشش روز رزم
Вазони пас дигар кард мехи дирам
وزان پس دگر کرد میخ درم
Ҳамон мехи динор ва ҳар беш ва кам
همان میخ دینار و هر بیش و کم
Ба як рӯй бади номи шоҳи Ардашер
به یک روی بد نام شاه اردشیر
Ба рӯй дигар номи фаррухи вазир
به روی دگر نام فرخ وزیر
Гарони хори бади номи дастури шоҳ
گران خوار بد نام دستور شاه
Ҷаҳондидаи мардии намояндаи роҳ
جهاندیده مردی نماینده راه
Навиштанд бар номаҳо ҳам чунин
نوشتند بر نامهها همچنین
Бадв дод фармону меҳру нигин
بدو داد فرمان و مهر و نگین
Бубахшед ганҷӣ ба дарвеши мард
ببخشید گنجی به درویش مرد
Ки хӯрдаш набӯдӣ ба ҷузи коркард
که خوردش نبودی به جز کارکرد
Нигаҳ кард ҷое ки бади хорстон
نگه کرد جایی که بد خارستان
Азу кард хуррами яке шористон
ازو کرد خرم یکی شارستان
Куҷо гндшопўр хондӣ варо
کجا گندشاپور خواندی ورا
Ҷузин номи номии нрондии варо
جزین نام نامی نراندی ورا