Кунун бишинав аз духти мҳрки сухан
کنون بشنو از دخت مهرک سخن
Абои гирди шопӯри шамшерзан
ابا گرد شاپور شمشیرزن
Чу лухтии баромади барин рӯзгор
چو لختی برآمد برین روزگار
Фурӯзанда шуд давлати шаҳриёр
فروزنده شد دولت شهریار
Ба нахчир шуд шоҳи рӯзии пагоҳ
به نخچیر شد شاه روزی پگاه
Хирадманди шопӯр бо ӯ ба роҳ
خردمند شاپور با او به راه
Ба ҳар сӯи саворон ҳаме тохтанд
به هر سو سواران همی تاختند
зи нахчир даштӣ бипардохтанд
ز نخچیر دشتی بپرداختند
Падед омад аз даври даштии фарох
پدید آمد از دور دشتی فراخ
Пар аз боғу майдону айвону кох
پر از باغ و میدان و ایوان و کاخ
Ҳамеи тохти шопӯр то пеши даҳ
همی تاخت شاپور تا پیش ده
Фурӯд омад аз роҳ дар хони ма
فرود آمد از راه در خان مه
Яке боғи бади кашу хуррами сарой
یکی باغ بد کش و خرم سرای
Ҷавон андар омад бидон сабзи ҷой
جوان اندر آمد بدان سبز جای
Яке духтарӣ дид бар сони моҳ
یکی دختری دید بر سان ماه
Фрўҳштаҳ аз чархи далвӣ ба чоҳ
فروهشته از چرخ دلوی به چاه
Чу он моҳи рух рӯй шопӯр дид
چو آن ماهرخ روی شاپور دید
Биёмад бирав офарин густаред
بیامد برو آفرین گسترید
Ки шодони бадии шоҳу хандони бадӣ
که شادان بدی شاه و خندان بدی
Ҳамаи сола аз бе газандони бадӣ
همه ساله از بیگزندان بدی
Кунун бегумон ташна бошад сутур
کنون بیگمان تشنه باشد ستور
Бад-ӣн даҳ равад андаруни оби шӯр
بدین ده رود اندرون آب شور
Ба чоҳи андарун об сардасту хуш
به چاه اندرون آب سردست و خوش
Бифармоӣ то ман буми оби каш
بفرمای تا من بوم آبکش
Бадв гуфт шопӯри к-эии моҳ рӯй
بدو گفت شاپور کای ماهروی
Чаро ранҷаи гаштӣ бад-ӣн гуфт вгўӣ
چرا رنجه گشتی بدین گفتوگوی
Ки бошанд бо ман парастандаи мард
که باشند با من پرستنده مرد
Казин чоҳ бе бен кашанди оби сард
کزین چاه بیبن کشند آب سرد
зи бурно канизак бипечед рӯй
ز برنا کنیزک بپیچید روی
Бишуд давр ва бинишаст бар пеши ҷӯй
بشد دور و بنشست بر پیش جوی
Парастандаеро бифармуд шоҳ
پرستندهای را بفرمود شاه
Ки далвовар ва об баркаш зи чоҳ
که دلو آور و آب برکش ز چاه
Парастанда бишунид ва омад давон
پرستنده بشنید و آمد دوان
Расани барад бар чархи далви гарон
رسن برد بر چرخ دلو گران
Чу далви гарони санги пари оби гашт
چو دلو گرانسنگ پر آب گشت
Парастандаро рӯй партоби гашт
پرستنده را روی پرتاب گشت
Чу далв гарон барнаёмад зи чоҳ
چو دلو گران برنیامد ز چاه
Биёмад жкони зуди шопӯри шоҳ
بیامد ژکان زود شاپور شاه
Парастандаро гуфт к-эии ним зан
پرستنده را گفت کای نیمزن
На зан дошт ин далву чандини расан
نه زن داشت این دلو و چندین رسن
Ҳаме баркашид оби чандини зи чоҳ
همی برکشید آب چندین ز چاه
Ту гаштии пар аз ранҷу Фрёдхўоаҳ
تو گشتی پر از رنج و فریادخواه
Биёмад расани бастад аз пешкор
بیامد رسن بستد از پیشکار
Шуд он кори душвор бар шоҳи хор
شد آن کار دشوار بر شاه خوار
зи далви гарони шоҳ чун ранҷ дид
ز دلو گران شاه چون رنج دید
Бар он хуби рух офарин густаред
بر آن خوبرخ آفرین گسترید
Ки бартофт далвии барин сони гарон
که برتافت دلوی برین سان گران
Ҳамоно ки ҳаст аз нажоди сарон
همانا که هست از نژاد سران
Канизак чу ӯ далвро баркашид
کنیزک چو او دلو را برکشید
Биёмад ба меҳр офарин густаред
بیامد به مهر آفرین گسترید
Ки нӯшаи бадӣ то буд рӯзгор
که نوشه بدی تا بود روزگار
Ҳамеша хиради бодати омӯзгор
همیشه خرد بادت آموزگار
Ба неруии шопӯри шоҳи Ардашер
به نیروی شاپور شاه اردشیر
Шавад бе гумони об дар чоҳи шер
شود بیگمان آب در چاه شیر
Ҷавон гуфт бо духтари чарби гӯй
جوان گفت با دختر چربگوی
Чаҳ доне ки шопӯрам эй моҳ рӯй
چه دانی که شاپورم ای ماهروی
Чунин дод посух ки ин достон
چنین داد پاسخ که این داستان
Шунидам басӣ аз лаби расатон
شنیدم بسی از لب راستان
Ки шопӯр гирдаст бо зӯри пел
که شاپور گردست با زور پیل
Ба бахшандагии ҳамчуи дарёии нил
به بخشندگی همچو دریای نیل
Ба болой сарваст ва рӯйин танаст
به بالای سروست و رویینتنست
Ба ҳарчиз монанда баҳманаст
به هرچیز مانندهٔ بهمنست
Бадв гуфт шопӯри к-эии моҳ рӯй
بدو گفت شاپور کای ماهروی
Сухани ҳарчи пурсами турои рости гӯй
سخن هرچ پرسم ترا راستگوی
Падедор кун то нажод ту чист
پدیدار کن تا نژاد تو چیست
Барин чеҳраи ту нишони киист
برین چهرهٔ تو نشان کییست
Бадв гуфт ман духтари меҳтарам
بدو گفت من دختر مهترم
Азирои чунин хубу кндоўрм
ازیرا چنین خوب و کنداورم
Чунин дод посух ки ҳаргизи дурӯғ
چنین داد پاسخ که هرگز دروغ
Бар шаҳриёрон нагирад фурӯғ
بر شهریاران نگیرد فروغ
Кишоварзро духтари моҳ рӯй
کشاورز را دختر ماهروی
Набошад бад-ӣн рӯй ва ин рангу буи
نباشد بدین روی و این رنگ و بوی
Канизак бадв гуфт к-эии шаҳриёр
کنیزک بدو گفت کای شهریار
Ҳронгаҳ ки ёбам ба ҷон зинҳор
هرانگه که یابم به جان زینهار
Бигӯям ҳамаи пеши ту ман нажод
بگویم همه پیش تو من نژاد
Чу ёбам зи хашм шаҳаншоҳ дод
چو یابم ز خشم شهنشاه داد
Бадв гуфт шопӯр каз бӯстон
بدو گفت شاپور کز بوستان
Нараст аз чамани кӣнаи дӯстон
نرست از چمن کینهٔ دوستان
Бигӯӣу зи ман бим дар дили мадор
بگوی و ز من بیم در دل مدار
На аз номвари додгари шаҳриёр
نه از نامور دادگر شهریار
Канизак бадв гуфт каз роҳ дод
کنیزک بدو گفت کز راه داد
Манам духтари мҳрки нӯши зод
منم دختر مهرک نوشزاد
Маро порсое биоварад хирад
مرا پارسایی بیاورد خرد
Бад-ӣни пурҳунари меҳтари даҳ супурд
بدین پرهنر مهتر ده سپرد
Ман аз бими он номвари шаҳриёр
من از بیم آن نامور شهریار
Чунин обкаши гаштаму пешкор
چنین آبکش گشتم و پیشکار
Биёмад бпрдхти шопӯри ҷой
بیامد بپردخت شاپور جای
Ҳаме буд меҳтар ба пешаш ба пой
همی بود مهتر به پیشش به پای
Ба ду гуфт кини духтари хуби чеҳр
به دو گفت کین دختر خوبچهر
Ба ман даҳ бар ман гўо кун сипеҳр
به من ده بر من گوا کن سپهر
Бадв дод меҳтар ба фармони ӯй
بدو داد مهتر به فرمان اوی
Бар ойин оташ прессатон ӯй
بر آیین آتشپرستان اوی