Вазин сӯ ба дарё расед Ардашер

وزین سو به دریا رسید اردشیر

Ба яздон чунин гуфт к-эии дастгир

به یزدان چنین گفت کای دستگیر

Ту кардӣ марои эмин аз бдкнш

تو کردی مرا ایمن از بدکنش

Ки ҳаргизи мубиноади некии таниш

که هرگز مبیناد نیکی تنش

Бросўду млоҳро пеш хонд

برآسود و ملاح را پیش خواند

зи кори гузашта фаровон баранд

ز کار گذشته فراوان براند

Нигаҳ кард фарзонаи млоҳи пер

نگه کرد فرزانه ملاح پیر

Ба болоу чеҳр ва бар Ардашер

به بالا و چهر و بر اردشیر

Бидонаст кӯ нест ҷуз кӣ нажод

بدانست کو نیست جز کی نژاد

зи фару зи авранг ӯ гашти шод

ز فر و ز اورنگ او گشت شاد

Биёмад ба дарёи ҳам андари шитоб

بیامد به دریا هم اندر شتاب

Ба ҳар сӯи броФгнди заврақ ба об

به هر سو برافگند زورق به آب

зи огоҳии номдори Ардашер

ز آگاهی نامدار اردشیر

Сипоҳ анҷуман шуд барон обгир

سپاه انجمن شد بران آبگیر

Ҳронкс ки бади Бобакӣ дар стхр

هرانکس که بد بابکی در صطخر

Ба огоҳӣ шоҳ карданд фахр

به آگاهی شاه کردند فخر

Дигар ҳрк аз тухм доро баданд

دگر هرک از تخم دارا بدند

Ба ҳар кишварӣ номудоро баданд

به هر کشوری نامدارا بدند

Чу огоҳӣ омад зи шоҳи Ардашер

چو آگاهی آمد ز شاه اردشیر

зи шодӣ ҷавон шуд дили марди пер

ز شادی جوان شد دل مرد پیر

Ҳаме рафт мардуми зи дарёу кӯҳ

همی رفت مردم ز دریا و کوه

Ба наздики бурнои гаравҳо гуруҳ

به نزدیک برنا گروها گروه

з ҳар шаҳри фарзонае рои зан

ز هر شهر فرزانه‌ای رای‌زن

Ба назд ҷаҳонҷӯии гашти анҷуман

به نزد جهانجوی گشت انجمن

Забон баргушод Ардашери ҷавон

زبان برگشاد اردشیر جوان

Ки эй номдорони равшани равон

که ای نامداران روشن‌روان

Касе нест зини номдори анҷуман

کسی نیست زین نامدار انجمن

зи фарзонау мардуми рои зан

ز فرزانه و مردم رای‌زن

Ки нишнид коскндри бадгумон

که نشنید کاسکندر بدگمان

Чаҳ кард аз фурӯмоиагӣ дар ҷаҳон

چه کرد از فرومایگی در جهان

Ниёкони моро якояк бикушт

نیاکان ما را یکایک بکشت

Ба бедодӣ оварад гетӣ ба мушт

به بیدادی آورد گیتی به مشت

Чу ман бошам аз тухми Исфандиёр

چو من باشم از تخم اسفندیار

Ба марзи андаруни Ардавони шаҳриёр

به مرز اندرون اردوان شهریار

Сазад гирди мари инро нахонем дод

سزد گر مر این را نخوانیم داد

Вазин достон кас нагирем ёд

وزین داستان کس نگیریم یاد

Чу бошед бо ман бад-ӣни ёрманд

چو باشید با من بدین یارمند

Нмонм ба каси ному тахти баланд

نمانم به کس نام و تخت بلند

Чаҳ гуед ва инро чаҳ посух диҳед

چه گویید و این را چه پاسخ دهید

Ки посух ба овоз фаррух наед

که پاسخ به آواز فرخ نهید

Ҳронкс ки буд андари он анҷуман

هرانکس که بود اندر آن انجمن

зи шамшери зани мард ва аз рои зан

ز شمشیر زن مرد و از رای‌زن

Чу овоз бишунид бар пой хост

چو آواز بشنید بر پای خاست

Ҳамаи роз дил бозгуфтанд рост

همه راز دل بازگفتند راست

Ки ҳаркас ки ҳастем Бобаки нажод

که هرکس که هستیم بابک‌نژاد

Ба дидору чеҳр ту гаштем шод

به دیدار و چهر تو گشتیم شاد

Ва дигар ки ҳастем сосониён

و دیگر که هستیم ساسانیان

Бабандем кинро камар бар миён

ببندیم کین را کمر بر میان

Тану ҷони мо србсри пеши тест

تن و جان ما سربسر پیش تست

Ғаму шодмонӣ ба кам беш тест

غم و شادمانی به کم بیش تست

Ба ду гавҳар аз ҳаркасии бартарӣ

به دو گوهر از هرکسی برتری

Сазад бар ту шоҳӣу кндоўрӣ

سزد بر تو شاهی و کنداوری

Ба фармони ту кӯҳ ҳомӯн кунем

به فرمان تو کوه هامون کنیم

Ба теғи оби дарёи ҳама хӯн кунем

به تیغ آب دریا همه خون کنیم

Чу посух бидон гӯна дид Ардашер

چو پاسخ بدان گونه دید اردشیر

Сараш бартар омад зи ноҳиду тир

سرش برتر آمد ز ناهید و تیر

Барон меҳтарон офарин густаред

بران مهتران آفرین گسترید

Ба дил дар зи андеша кин густаред

به دل در ز اندیشه کین گسترید

Ба наздики дарёи яке шористон

به نزدیک دریا یکی شارستان

Пай афганд ва шуд шористони корстон

پی‌افگند و شد شارستان کارستان

Яке мӯбадӣ гуфт бо Ардашер

یکی موبدی گفت با اردشیر

Ки эй шоҳи неки ахтару дилпазир

که ای شاه نیک‌اختر و دلپذیر

Сари шаҳриёрии ҳаме нав кунӣ

سر شهریاری همی نو کنی

Бар порс бояд ки беху кунӣ

بر پارس باید که بی‌خو کنی

Азон пас кунӣ разм бо Ардавон

ازان پس کنی رزم با اردوان

Ки ахтар ҷавонасту хусрави ҷавон

که اختر جوانست و خسرو جوان

Ки ӯ аз мулӯки тавоиф ба ганҷ

که او از ملوک طوایف به گنج

Фузунаст ва зу дидӣ озору ранҷ

فزونست و زو دیدی آزار و رنج

Чу бардоштии гоҳ ӯро зи ҷой

چو برداشتی گاه او را ز جای

Надорад касе зин сипас бо ту пой

ندارد کسی زین سپس با تو پای

Чу бишунид гардани фарози Ардашер

چو بشنید گردن فراز اردشیر

Суханҳои боистау дилпазир

سخنهای بایسته و دلپذیر

Чу барзади сар аз теғи кӯҳи офтоб

چو برزد سر از تیغ کوه آفتاب

Ба сӯй стхр омад аз пеши об

به سوی صطخر آمد از پیش آب

Хабар шуд бар баҳмани Ардавон

خبر شد بر بهمن اردوان

Дилаши гашти пурдарду тираи равон

دلش گشت پردرد و تیره‌روان

Накард инч бар тахти шоҳии диранг

نکرد ایچ بر تخت شاهی درنگ

Сипоҳӣ биоварад бо сози ҷанг

سپاهی بیاورد با ساز جنگ