Чу шаб рӯз шуд бомдоди пагоҳ

چو شب روز شد بامداد پگاه

Бифармуд то бозгардад сипоҳ

بفرمود تا بازگردد سپاه

Биёмад ду рухсораи ҳамранги не

بیامد دو رخساره همرنگ نی

Чу шаби тираи гашт андар омад барӣ

چو شب تیره گشت اندر آمد بری

Яке нома бинвишт назд писар

یکی نامه بنوشت نزد پسر

Ки кажӣ ба боғ андар оварад бар

که کژی به باغ اندر آورد بر

Чунон шуд зи болини мо Ардашер

چنان شد ز بالین ما اردشیر

Казон сон наҷуст аз камони инчи тир

کزان سان نجست از کمان ایچ تیر

Сӯй порс омад биҷӯяш ниҳон

سوی پارس آمد بجویش نهان

магӯӣ ин сухан бо касе дар ҷаҳон

مگوی این سخن با کسی در جهان