Сипоҳии зи истахр бе мари бабрад
سپاهی ز اصطخر بیمر ببرد
Бишуд сохта то кунад разм кард
بشد ساخته تا کند رزم کرد
Ба некии зи яздони ҳамеи ҷусти музд
به نیکی ز یزدان همی جست مزد
Ки резад бар он бум ва бар хӯни дузд
که ریزد بر آن بوم و بر خون دزد
Чу шоҳи Ардашери андромд ба танг
چو شاه اردشیر اندرآمد به تنگ
Пазира шудаш кард бемар ба ҷанг
پذیره شدش کرد بیمر به جنگ
Яке кори бдхўори душвори гашт
یکی کار بدخوار دشوار گشت
Або кард кишвари ҳамаи ёри гашт
ابا کرد کشور همه یار گشت
Яке лашкарӣ кард бади порсӣ
یکی لشکری کرد بد پارسی
Фузунтар зи гардон ӯ як ба сӣ
فزونتر ز گردان او یک به سی
Яке рӯз то шаби броўихтнд
یکی روز تا شب برآویختند
Сипоҳ ҷаҳондор бигурехтанд
سپاه جهاندار بگریختند
зи баси куштау хаста бар дашти ҷанг
ز بس کشته و خسته بر دشت جنگ
Шуд овардгаро ҳамаи ҷои танг
شد آوردگه را همه جای تنگ
Ҷуз аз шоҳ бо хўормоиаҳи сипоҳ
جز از شاه با خوارمایه سپاه
Набад номдорон бидон размгоҳ
نبد نامداران بدان رزمگاه
зи хуршеди тобони вази гирду хок
ز خورشید تابان وز گرد و خاک
Забонҳо шуд аз тишнагии чоки чок
زبانها شد از تشنگی چاک چاک
Ҳам анга дирафшӣ баровард шаб
همانگه درفشی برآورد شب
Ки бинишонад он ҷангу ҷӯшу ҷалб
که بنشاند آن جنگ و جوش و جلب
Яке оташӣ дид бар сӯии кӯҳ
یکی آتشی دید بر سوی کوه
Биёмад ҷаҳондор бо он гуруҳ
بیامد جهاندار با آن گروه
Сӯй оташ оварад рӯй аи рдшир
سوی آتش آورد روی ا ردشیر
Ҳамон андакии марди бурноу пер
همان اندکی مرد برنا و پیر
Чу танг андар омад шубонон бидид
چو تنگ اندر آمد شبانان بدید
Барон мяшу буз посбонон бидид
بران میش و بز پاسبانان بدید
Фурӯд омад аз бораи шоҳу сипоҳ
فرود آمد از باره شاه و سپاه
Даҳонаш пар аз хоки овардгоҳ
دهانش پر از خاک آوردگاه
Азишон сабки Ардашери оби хост
ازیشان سبک اردشیر آب خواست
Ҳам ангаи ббрднд бо оби мост
همانگه ببردند با آب ماست
Биёсуд ва лухтӣ чаред онч дид
بیاسود و لختی چرید آنچ دید
Шаб тира хуфтон ба сар бар кашид
شب تیره خفتان به سر بر کشید
з хуфтон шоистаи бади бистараш
ز خفتان شایسته بد بسترش
Ба болини ниҳоди он кеи мғФрш
به بالین نهاد آن کیی مغفرش
Сипеда чу барзади зи дарёии об
سپیده چو برزد ز دریای آب
Сари шоҳи Эрони баромади зи хоб
سر شاه ایران برآمد ز خواب
Биёмад ба болин ӯ сршбон
بیامد به بالین او سرشبان
Ки пидроми бод аз ту рӯзу шубон
که پدرام باد از تو روز و شبان
Чаҳ омад ки ин ҷои роҳи ту буд
چه آمد که این جای راه تو بود
Ки на дар хури хобгоҳи ту буд
که نه در خور خوابگاه تو بود
Бипурсед зон сршбони роҳи шоҳ
بپرسید زان سرشبان راه شاه
Каз эдар куҷо ёбам оромгоҳ
کز ایدر کجا یابم آرامگاه
Чунин дод посух ки ободи ҷой
چنین داد پاسخ که آباد جای
Наёбӣ магари бошиддати раҳнамоӣ
نیابی مگر باشدت رهنمای
Аз эдар кунун чори фарсанги роҳ
از ایدر کنون چار فرسنگ راه
Чу рафтӣ падед ояд оромгоҳ
چو رفتی پدید آید آرامگاه
Вазон рӯй пайваста шуд даҳ ба даҳ
وزان روی پیوسته شد ده به ده
Ба даҳ дар яке номбурдори ма
به ده در یکی نامبردار مه
Чу бишунид зон сршбони Ардашер
چو بشنید زان سرشبان اردشیر
Бабрад аз рамаи роҳбар чанд пер
ببرد از رمه راهبر چند پیر
Сипаҳбади зи кӯҳ андар омад бидиҳ
سپهبد ز کوه اندر آمد بده
Азон даҳ сабки пеш ӯ рафт ма
ازان ده سبک پیش او رفت مه
Саворон фиристод бурноу пер
سواران فرستاد برنا و پیر
Азон шаҳр то хураи Ардашер
ازان شهر تا خورهٔ اردشیر
Сипаҳро чу огоҳӣ омад зи шоҳ
سپه را چو آگاهی آمد ز شاه
Ҳама шоддл барграфтанд роҳ
همه شاددل برگرفتند راه
Ба кардон фиристодаи корогҳон
به کردان فرستاده کارآگهان
Куҷои кор эшон биҷӯед ниҳон
کجا کار ایشان بجوید نهان
Бирафтанд пӯён ва бозомаданд
برفتند پویان و بازآمدند
Бар шоҳи Эрон фароз омаданд
بر شاه ایران فراز آمدند
Ки эшон ҳамаи номҷўинду шод
که ایشان همه نامجویند و شاد
Надорад касе бар дил аз шоҳи ёд
ندارد کسی بر دل از شاه یاد
Баронанд кандар стхри Ардашер
برآنند کاندر صطخر اردشیر
Куҳани гашт ва шуд бахти бурноаши пер
کهن گشت و شد بخت برناش پیر
Чу бишунид шоҳи ин сухан шод шуд
چو بشنید شاه این سخن شاد شد
Гузаштаи сухан бар дилаш бод шуд
گذشته سخن بر دلش باد شد
Гузин кард азон лашкари номдор
گزین کرد ازان لشکر نامدار
Саворони шамшерзани сӣ ҳазор
سواران شمشیرزن سی هزار
Камондор бо тиру таркиши ҳазор
کماندار با تیر و ترکش هزار
Биоварад бо хештани шаҳриёр
بیاورد با خویشتن شهریار