Чу огаҳ шуд аз ҳФтўоди Ардашер

چو آگه شد از هفتواد اردشیر

Набӯд он суханҳо варои дилпазир

نبود آن سخنها ورا دلپذیر

Сипаҳбад фиристод наздики ӯй

سپهبد فرستاد نزدیک اوی

Сипоҳии баланди ахтару размҷуӣ

سپاهی بلند اختر و رزمجوی

Чу огоҳ шуд зон сухани ҳФтўод

چو آگاه شد زان سخن هفتواد

Азишон ба дил дар наомадаш ёд

ازیشان به دل در نیامدش یاد

Камӣнгоҳ кард андарони кунҷи кӯҳ

کمینگاه کرد اندران کنج کوه

Биёмад сӯии разми худ бо гуруҳ

بیامد سوی رزم خود با گروه

Чу лашкари саросари брошўФтнд

چو لشکر سراسر برآشوفتند

Ба гурзу тбрзин ҳаме кӯфтанд

به گرز و تبرزین همی کوفتند

Сипоҳи андромди зи ҷои камӣн

سپاه اندرآمد ز جای کمین

Сияҳ шуд барон номдорони замин

سیه شد بران نامداران زمین

Касе бозншнохт аз пои даст

کسی بازنشناخت از پای دست

Ту гуфтӣ замини даст эшон бибаст

تو گفتی زمین دست ایشان ببست

зи кушта чунон шуд дару дашту кӯҳ

ز کشته چنان شد در و دشت و کوه

Ки пирӯзгар шуд зи куштани сутӯҳ

که پیروزگر شد ز کشتن ستوه

Ҳронкс ки бади зинда зон размгоҳ

هرانکس که بد زنده زان رزمگاه

Сабки бози рафтанди наздики шоҳ

سبک باز رفتند نزدیک شاه

Чу огоҳ шуд номдори Ардашер

چو آگاه شد نامدار اردشیر

Азон куштану ғорату дору гир

ازان کشتن و غارت و دار و گیر

Ғамии гашту лашкари ҳаме боз хонд

غمی گشت و لشکر همی باز خواند

Ба зӯдии силеҳу дирами брФшонд

به زودی سلیح و درم برفشاند

Ба тундӣ биёмад сӯии ҳФтўод

به تندی بیامد سوی هفتواد

Ба гардуни баромади сари бднжод

به گردون برآمد سر بدنژاد

Биоварад ганҷу силеҳ аз ҳисор

بیاورد گنج و سلیح از حصار

Бирав хор шуд лашкару корзор

برو خوار شد لشکر و کارزار

Ҷудо буд азуи даври меҳтари писар

جدا بود ازو دور مهتر پسر

Чу огоҳ шуд ӯ зи разми падар

چو آگاه شد او ز رزم پدر

Баромади зи ором ваз хӯрду хоб

برآمد ز آرام وز خورد و خواب

Ба киштӣ биёмад барин рӯй об

به کشتی بیامد برین روی آب

Ҷаҳонҷӯйро номи шоҳуӣ буд

جهانجوی را نام شاهوی بود

Яке марди бдсозу бдгўӣ буд

یکی مرد بدساز و بدگوی بود

з киштӣ биёмад бар ҳФтўод

ز کشتی بیامد بر هفتواد

Дили ҳФтўод аз писари гашти шод

دل هفتواد از پسر گشت شاد

Биёрост бар майманаи ҷои хеш

بیاراست بر میمنه جای خویش

Сипаҳбади баду лашкари орои хеш

سپهبد بد و لشکر آرای خویش

Ду лашкар бишуд ҳар ду ороста

دو لشکر بشد هر دو آراسته

Пар аз кӣнаи сари ганҷи пари хоста

پر از کینه سر گنج پر خواسته

Бадишон нигаҳ кард шоҳи Ардашер

بدیشان نگه کرد شاه اردشیر

Дили мард бурно шуд аз ранҷи пер

دل مرد برنا شد از رنج پیر

Сипаҳ баркашид аз ду равияи ду саф

سپه برکشید از دو رویه دو صف

зи хуршед ва шамшер бархест туф

ز خورشید و شمشیر برخاست تف

Чу овоз кӯс омад аз пушти пел

چو آواز کوس آمد از پشت پیل

Ҳамеи марди биҳуши гашт аз ду майл

همی مرد بیهوش گشت از دو میل

Баромад хурӯшидани гоўдм

برآمد خروشیدن گاودم

Ҷаҳон пар шуд аз бонги рўиинаҳи хам

جهان پر شد از بانگ رویینه خم

Замини ҷанб ҷунбон шуд аз мехи наъл

زمین جنب جنبان شد از میخ نعل

Ҳаво аз дирафши сарони гашти лаъл

هوا از درفش سران گشت لعل

Аз овози гўполи вази трг ва худ

از آواز گوپال وز ترگ و خود

Ҳаме дод гардуни заминро дуруд

همی داد گردون زمین را درود

Таги бодпоёни заминро кунон

تگ بادپایان زمین را کنان

Дар ва дашт шуд пари сар бе танон

در و دشت شد پر سر بی‌تنان

Барон гӯна шуд лашкари ҳФтўод

برآن گونه شد لشکر هفتواد

Ки гуфтӣ биҷунбед дарёи зи бод

که گفتی بجنبید دریا ز باد

Биёбон чунон шуд з ҳар ду сипоҳ

بیابان چنان شد ز هر دو سپاه

Ки бар мӯр ва бар пашша шуд танги роҳ

که بر مور و بر پشه شد تنگ راه

Барин гӯна то рӯзи баргашти зард

برین گونه تا روز برگشت زرد

Баровард шаби чодари ложвард

برآورد شب چادر لاژورد

з ҳар сӯи сипаҳ боз хонд Ардашер

ز هر سو سپه باز خواند اردشیر

Пас пушт ӯ бади яке обгир

پس پشت او بد یکی آبگیر

Чу дарёӣ знгоргўн шуд сиёҳ

چو دریای زنگارگون شد سیاه

Тилоия биёмад з ҳар ду сипоҳ

طلایه بیامد ز هر دو سپاه

Хӯриши танги бади лашкари шоҳ ро

خورش تنگ بد لشکر شاه را

Ки бадхоҳ ӯ бастаи бади роҳ ро

که بدخواه او بسته بد راه را