Чу омад ба наздикии боргоҳ

چو آمد به نزدیکی بارگاه

Бигуфтанд бо шоҳ зон борхўоаҳ

بگفتند با شاه زان بارخواه

Ҷавонро ба меҳри Ардавон пеш хонд

جوان را به مهر اردوان پیش خواند

зи Бобаки суханҳо фаровон баранд

ز بابک سخنها فراوان براند

Ба наздикии тахти бншохтш

به نزدیکی تخت بنشاختش

Ба барзани яке ҷойгаҳи сохташ

به برزن یکی جایگه ساختش

Фиристод ҳаргунае хӯрданӣ

فرستاد هرگونه‌ای خوردنی

зи пӯшидании ҳам з густурданӣ

ز پوشیدنی هم ز گستردنی

Або номдорон биёмад ҷавон

ابا نامداران بیامد جوان

Ба ҷое ки фармӯда буд Ардавон

به جایی که فرموده بود اردوان

Чу курсии ниҳод аз бар чарх шед

چو کرسی نهاد از بر چرخ شید

Ҷаҳони гашт чун рӯй рӯмии сипед

جهان گشت چون روی رومی سپید

Парастандае пеш хонд Ардашер

پرستنده‌ای پیش خواند اردشیر

Ҳамон ҳадяҳоӣ ки бади ногузир

همان هدیه‌هایی که بد ناگزیر

Фиристод наздики шоҳи Ардавон

فرستاد نزدیک شاه اردوان

Фиристодаи Бобаки паҳлавон

فرستادهٔ بابک پهلوان

Бидид Ардавон ва писанд омадаш

بدید اردوان و پسند آمدش

Ҷавонмардро сӯдманд омадаш

جوانمرد را سودمند آمدش

Псрўори хусрав ҳаме дошташ

پسروار خسرو همی داشتش

Замонӣ ба тимор нагузошташ

زمانی به تیمار نگذاشتش

Ба май хӯрдан ва хону нахчиргоҳ

به می خوردن و خوان و نخچیرگاه

Ба пеш худаш доштӣ солу моҳ

به پیش خودش داشتی سال و ماه

Ҳаме дошташ ҳамчуи фарзанди хеш

همی داشتش همچو فرزند خویش

Ҷудои надодаши зи пайванди хеш

جدایی ندادش ز پیوند خویش

Чунон бад ки рӯзӣ ба нахчиргоҳ

چنان بد که روزی به نخچیرگاه

Пароганда шуд лашкару пӯри шоҳ

پراگنده شد لشکر و پور شاه

Ҳаме ронад бо Ардавони Ардашер

همی راند با اردوان اردشیر

Ҷавонмардро шоҳи бади дилпазир

جوانمرد را شاه بد دلپذیر

Писар буд шоҳи Ардавонро чаҳор

پسر بود شاه اردوان را چهار

Азон ҳар яке чун яке шаҳриёр

ازان هر یکی چون یکی شهریار

Ба ҳомӯн падед омад аз даври гӯр

به هامون پدید آمد از دور گور

Азон лашкар гшн бархест шӯр

ازان لشکر گشن برخاست شور

Ҳама бодпоён барангехтанд

همه بادپایان برانگیختند

Ҳамеи гирд бо хуии бромихтнд

همی گرد با خوی برآمیختند

Ҳамеи тохти пеши андаруни Ардашер

همی تاخت پیش اندرون اردشیر

Чу наздик шуд дар камон ронад тир

چو نزدیک شد در کمان راند تیر

Бузад бар срўни яке гӯри нар

بزد بر سرون یکی گور نر

Гузар кард бар гӯри пайкону пар

گذر کرد بر گور پیکان و پر

Биёмад ҳам андари замони Ардавон

بیامد هم اندر زمان اردوان

Бидид он кушод ва бар он ҷавон

بدید آن گشاد و بر آن جوان

Бидид он яке гӯр афганда гуфт

بدید آن یکی گور افگنده گفت

Ки бо дасти онкаси ҳунари боди ҷуфт

که با دست آنکس هنر باد جفت

Чунин дод посух ба шоҳи Ардашер

چنین داد پاسخ به شاه اردشیر

Ки ин гӯрро ман Фгндм ба тир

که این گور را من فگندم به تیر

Писар гуфт кинро ман афганда ам

پسر گفت کین را من افگنده‌ام

Ҳамон ҷуфтро низ ҷӯянда ам

همان جفت را نیز جوینده‌ام

Чунин дод посухи бадви Ардашер

چنین داد پاسخ بدو اردشیر

Ки даштӣ фарохаст ва ҳам гӯру тир

که دشتی فراخست و هم گور و تیر

Яке дигари аФгни барин ҳам нишон

یکی دیگر افگن برین هم نشان

Дурӯғ аз гуноҳаст бар саракашон

دروغ از گناهست بر سرکشان

Пар аз хашм шуд зон ҷавони Ардавон

پر از خشم شد زان جوان اردوان

Яке бонги барзад ба марди ҷавон

یکی بانگ برزد به مرد جوان

Бадв гуфт шоҳи ин гуноҳ манаст

بدو گفت شاه این گناه منست

Ки парвардани ойин ва роҳ манаст

که پروردن آیین و راه منست

Турои худ ба базм ва ба нахчиргоҳ

ترا خود به بزم و به نخچیرگاه

Чаро барад бояд ҳаме бо сипоҳ

چرا برد باید همی با سپاه

Бидон то зи фарзанд ман бигузарӣ

بدان تا ز فرزند من بگذری

Баландӣ гузинӣу кндоўрӣ

بلندی گزینی و کنداوری

Бирав тозии аспони моро бибин

برو تازی اسپان ما را ببین

Ҳам он ҷойгаҳ бар сарое гузин

هم آن جایگه بر سرایی گزین

Барон охири асп солор бош

بران آخر اسپ سالار باش

Ба ҳар кор бо ҳар касе ёр бош

به هر کار با هر کسی یار باش

Биёмад пар аз оби чашми Ардашер

بیامد پر از آب چشم اردشیر

Бар охир асп шуд ногузир

بر آخر اسپ شد ناگزیر

Яке нома бинвишт пеши ниё

یکی نامه بنوشت پیش نیا

Пар аз ғами дилу сари пар аз кимиё

پر از غم دل و سر پر از کیمیا

Ки моро чаҳ пеш омад аз Ардавон

که ما را چه پیش آمد از اردوان

Ки дарди таниши боду ранҷи равон

که درد تنش باد و رنج روان

Ҳама ёд кард он куҷои рафта буд

همه یاد کرد آن کجا رفته بود

Куҷои Ардавон аз чаҳ ошуфта буд

کجا اردوان از چه آشفته بود

Чу он номаи наздик Бобак расед

چو آن نامه نزدیک بابک رسید

Накард он сухан низ бар каси падед

نکرد آن سخن نیز بر کس پدید

Дилаши гашт зон кори пари дарду ранҷ

دلش گشت زان کار پر درد و رنج

Биоварад динор чанде зи ганҷ

بیاورد دینار چندی ز گنج

Фиристод наздик ӯ даҳ ҳазор

فرستاد نزدیک او ده هزار

Ҳиўнии броФгнди гирду савор

هیونی برافگند گرد و سوار

Бифармуд то пеш ӯ шуд дабир

بفرمود تا پیش او شد دبیر

Яке нома фармуд зии Ардашер

یکی نامه فرمود زی اردشیر

Ки ин кам хиради наврасидаи ҷавон

که این کم خرد نورسیده جوان

Чу рафтӣ ба нахчир бо Ардавон

چو رفتی به نخچیر با اردوان

Чаро тохтии пеши фарзанди ӯй

چرا تاختی پیش فرزند اوی

Парастандае ту на пайванди ӯй

پرستنده‌ای تو نه پیوند اوی

Накардӣ ба ту душманӣ ар бадӣ

نکردی به تو دشمنی ار بدی

Ки худ кардае ту ба нобахрадӣ

که خود کرده‌ای تو به نابخردی

Кунун кому хушнӯдӣ ӯ биҷавӣ

کنون کام و خشنودی او بجوی

Магардон зи фармон ӯ ҳеҷ рӯй

مگردان ز فرمان او هیچ روی

зи динори лухтии Фрстодмт

ز دینار لختی فرستادمت

Ба номаи даруни пандҳо додмт

به نامه درون پندها دادمت

Ҳронгаҳ ки ин мояи барадии бакор

هرانگه که این مایه بردی بکار

Дигар хоҳ то бугзарад рӯзгор

دگر خواه تا بگذرد روزگار

Тгоўри ҳиўни ҷаҳондидаи пер

تگاور هیون جهاندیده پیر

Биёмад давон то бар Ардашер

بیامد دوان تا بر اردشیر

Чу он нома бархонад хурсанд гашт

چو آن نامه برخواند خرسند گشت

Дилаши сӯии найрангу арўнди гашт

دلش سوی نیرنگ و اروند گشت

Бгстрди ҳаргуна густурданӣ

بگسترد هرگونه گستردنی

зи пўшидниҳо ва аз хӯрданӣ

ز پوشیدنیها و از خوردنی

Ба наздики аспон сарое гузид

به نزدیک اسپان سرایی گزید

На андари хури кор ҷое гузид

نه اندر خور کار جایی گزید

Шабу рӯз хӯрдани бадии кори ӯй

شب و روز خوردن بدی کار اوی

Майу ҷому ромишгарони ёри ӯй

می و جام و رامشگران یار اوی